“เพราะ… ผม… ต้องการแก้แค้น… คุณ… อนันต์… ด้วยการ… ทำลาย… ‘ทุกคน’… ที่คุณรัก… เริ่มต้นจาก… ‘ฟ้าใส’…” คำพูดของวิรัชดังก้องอยู่ในโสตประสาทของฟ้าใส ราวกับเสียงพิพากษาชีวิตของเธอ หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความหวาดกลัวและสับสน เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าตัวเองจะเป็นเป้าหมายในการแก้แค้นของใคร อนันต์ยืนนิ่ง สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและความเจ็บปวด เขามองวิรัชด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความผิดหวัง “ทำไม… วิรัช… ทำไมแกถึงทำแบบนี้?” “ทำไมเหรอ?” วิรัชหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “แกถามจริงๆ เหรอ? แกคิดว่าฉันจะให้อภัยที่แกแย่ง ‘คนที่ฉันรัก’ ไปได้งั้นเหรอ? แกคิดว่าฉันจะยอมปล่อยให้แกมีความสุข… หลังจากที่แกทำลายชีวิตของฉัน!” “คนที่คุณรัก?” อนันต์ทวนคำด้วยความสงสัย “ใช่! คนที่ฉันรัก… คือ… ‘คุณหญิงมาลินี’!” วิรัชประกาศเสียงดัง “แกแย่งเธอไปจากฉัน… แกทำให้ฉันต้องทนทุกข์ทรมาน… แล้ววันนี้… ฉันจะทำให้แกต้องเจ็บปวด… ด้วยการทำลาย ‘ฟ้าใส’… ผู้หญิงที่แกบอกว่ารัก!” ฟ้าใสได้ยินเช่นนั้นก็แทบจะทรุดลงกับพื้น เธอไม่รู้เรื่องอะไรเลยเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างวิรัชกับคุณหญิงมาลินี “คุณวิรัช… ดิฉัน… ดิฉันไม่เข้าใจ…” เธอพูดเสียงสั่น “เธอไม่เข้าใจ… ก็ไม่เป็นไร…” วิรัชพูดพลางยิ้มอย่างเย็นชา “เพราะเดี๋ยว… เธอจะได้รู้… ทุกอย่าง…” เขาก้าวเข้ามาใกล้ฟ้าใสมากขึ้น ถือปืนที่เขาใช้ยิงธนกรไว้ในมือ “ฉันจะทำให้แก… กลายเป็น ‘ของเล่น’… ของฉัน… เหมือนที่แกเคยทำกับฉัน…” “วิรัช! ปล่อยฟ้าใสนะ!” อนันต์ตะโกนพลางพุ่งเข้าไปหาเขา แต่ก่อนที่อนันต์จะเข้าถึงตัววิรัชได้ วิรัชก็ยกปืนขึ้นเล็งไปที่หัวของฟ้าใส “ถอยไป! อนันต์! ถ้าแกไม่ต้องการให้เมียที่แก ‘ซื้อ’ มา… ต้องตาย…!” อนันต์ชะงักกึก เขาทำอะไรไม่ถูกอีกต่อไป ดวงตาของเขาสะท้อนความหวาดกลัวและสิ้นหวัง “คุณวิรัช… ได้โปรด… ปล่อยฉันไปเถอะค่ะ…” ฟ้าใสอ้อนวอน “ดิฉันไม่เคยทำอะไรให้คุณ… ได้โปรด… อย่าทำร้ายดิฉันเลย…” “เธอไม่เคยทำอะไรให้ฉัน?” วิรัชหัวเราะ “แต่เธอ… กำลังจะทำลายความสุขของฉัน… เพียงเพราะเธอ… คือคนที่อนันต์รัก…” “ผมจะยอมทำทุกอย่าง… วิรัช… ขอแค่อย่าทำร้ายฟ้าใส…” อนันต์พูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ “ทุกอย่าง… เหรอ?” วิรัชยิ้มอย่างมีเลศนัย “ดี… ฉันต้องการให้แก… ยอมรับผิด… ในข้อหา… ‘พยายามฆ่า’… ธนกร… และ… ‘ลักพาตัว’… ฟ้าใส…” “อะไรนะ?” อนันต์อุทาน “ใช่… ฉันจะปั้นเรื่อง… ให้แกเป็นคนผิด… แล้วแกก็จะถูกจับ… เข้าคุก… ตลอดชีวิต… ส่วนฟ้าใส… เธอ… จะเป็นของฉัน…” วิรัชพูดพลางมองไปที่ฟ้าใสด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนาอันผิดบาป “ไม่มีวัน!” อนันต์ตะโกน “แกไม่มีสิทธิ์เลือก!” วิรัชตะคอก ในขณะที่ทั้งสองกำลังเผชิญหน้ากันอย่างตึงเครียด ฟ้าใสก็เหลือบไปเห็นรูปถ่ายที่ตกอยู่บนพื้น… มันคือรูปถ่ายของแม่ของอนันต์… คุณหญิงมาลินี… กับชายหนุ่มคนหนึ่ง… และในมือของชายหนุ่มคนนั้น… มี ‘กล่องเหล็ก’… กล่องเหล็กเดียวกันกับที่เธอเพิ่งเจอในห้องทำงานของอนันต์ เธอค่อยๆ เอื้อมมือไปหยิบรูปนั้นขึ้นมา… และเมื่อเธอพลิกดูด้านหลังของรูป… เธอก็เห็นลายเซ็นที่คุ้นเคย… ลายเซ็นของ… ‘ธนกร’! “นี่มัน… อะไรกัน?” ฟ้าใสพึมพำ “เธอได้อะไรมา?” วิรัชถามด้วยความสงสัย ฟ้าใสเงยหน้ามองวิรัช ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความแน่วแน่ “ฉัน… ได้รู้ความจริง… ทุกอย่างแล้วค่ะ…” “ความจริงอะไร?” วิรัชถาม “ความจริงที่ว่า… คุณ… คือคนที่… ‘ยิง’… ธนกร… เพียงเพราะ… คุณกลัวว่า… ธนกร… จะเปิดเผยความลับ… เกี่ยวกับ… ‘กล่องเหล็ก’… และ… ‘รูปถ่าย’… ของคุณหญิงมาลินี… ใช่ไหมคะ?” วิรัชหน้าซีดเผือด เขาไม่คิดว่าฟ้าใสจะรู้เรื่องนี้ “เธอ… พูดอะไร…” วิรัชถามเสียงสั่น “ฉันรู้… ว่าคุณ… คือคนที่… ‘หลอกลวง’… อนันต์… มาตลอด…” ฟ้าใสพูดต่อ “คุณ… คือคนที่… ‘ปล่อยข่าวลือ’… เกี่ยวกับดิฉัน… และคุณ… คือคนที่… ‘พยายาม’… ทำร้ายดิฉัน…” “เป็นไปไม่ได้!” วิรัชตะโกน “แต่… ความจริง… มันก็คือความจริง…” ฟ้าใสพูดพลางหันไปมองอนันต์ “คุณอนันต์… ดิฉัน… ไม่ใช่ ‘เมีย’… ที่คุณซื้อมา… แต่ดิฉัน… คือคนที่… ‘ถูก’… พยายาม… ‘ทำลาย’… จาก… ‘เงาแค้น’… ของ… ‘วิรัช’…” อนันต์มองฟ้าใสด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเข้าใจ เขาเห็นความกล้าหาญและความเด็ดเดี่ยวของเธอ “ฉัน… ฉันจะไม่ยอมให้คุณ… ทำร้ายใครอีกแล้ว… วิรัช…” อนันต์พูดพลางชี้ไปที่ปืนในมือของวิรัช “แก… แกคิดว่าแกจะทำอะไรฉันได้?” วิรัชหัวเราะ ทันใดนั้นเอง เสียงไซเรนรถตำรวจก็ดังขึ้นมาจากด้านนอก…! “มาแล้ว…” อนันต์พูดพลางยิ้ม วิรัชหน้าซีดเผือด เขาหันไปมองประตูด้วยความหวาดกลัว “ไม่! เป็นไปไม่ได้!” เขาตะโกน “มันเป็นไปได้… วิรัช…” อนันต์พูด “เพราะ… ผม… ได้แจ้งตำรวจ… ตั้งแต่… ตอนที่คุณ… ยิงธนกร…” เมื่อเห็นว่าหมดหนทาง วิรัชก็ยกปืนขึ้นเล็งไปที่หน้าผากของตัวเอง “ไม่นะ! วิรัช!” ฟ้าใสตะโกน “ถ้าฉันไม่ได้… สิ่งที่ฉันต้องการ… ก็ไม่มีใคร… ได้มันไป!” วิรัชพูดพลางกดไกปืน…! เสียงปืนดังสนั่น! ร่างของวิรัชทรุดลง…! ฟ้าใสและอนันต์ยืนอึ้งกับภาพที่เห็น… พวกเขาจะรอดพ้นจากวิกฤตครั้งนี้ไปได้อย่างไร? และความจริงที่ซ่อนอยู่ในกล่องเหล็กนั้น… มันจะนำพาพวกเขาไปสู่จุดจบแบบไหน?