แพรวพรรณก้าวเท้าออกจากอพาร์ตเมนต์ของเธอด้วยความมุ่งมั่นที่เพิ่มขึ้นกว่าเดิม เธอตรงกลับไปยัง H&H Entertainment อีกครั้ง แม้ว่าจะเป็นเวลาดึกแล้วก็ตาม เธอตัดสินใจแล้วว่าเธอจะไม่มีวันยอมแพ้จนกว่าจะได้รับคำตอบที่เธอต้องการ เมื่อเธอมาถึงอาคารสำนักงานที่ยังคงสว่างไสว เธอก็พบว่ามีรถยนต์หรูจอดอยู่หน้าอาคารหลายคัน บ่งบอกว่ายังมีคนทำงานอยู่ที่นี่ แม้ในยามวิกาล เธอเดินเข้าไปในล็อบบี้ที่เงียบสงบ พนักงานรักษาความปลอดภัยที่ประจำการอยู่เงยหน้ามองเธอด้วยความแปลกใจ "คุณผู้หญิงมีอะไรให้ช่วยคะ" "ฉันต้องการพบคุณกันต์ค่ะ" แพรวพรรณตอบเสียงหนักแน่น "ฉันรู้ว่าท่านยังอยู่ที่นี่" พนักงานรักษาความปลอดภัยลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกดโทรศัพท์ติดต่อขึ้นไป "ครับท่าน... คุณแพรวพรรณมาขอพบครับ... ครับ... ได้ครับ" ไม่นานนัก ประตูลิฟต์ก็เปิดออก และกันต์ก็เดินออกมา ใบหน้าของเขาซีดเผือดกว่าเดิม ดวงตาเต็มไปด้วยความเหนื่อยอ่อนและกังวล "แพรวพรรณ เธอมาทำไมดึกขนาดนี้" เขาถามเสียงเบา "ฉันมีเรื่องที่ต้องคุยกับคุณให้เคลียร์ค่ะ" เธอตอบ ดวงตาจ้องมองเข้าไปในดวงตาของเขาอย่างไม่ยอมแพ้ "เรื่องอันนา" ทันทีที่ได้ยินชื่ออันนา แววตาของกันต์ก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด เขามองเธอด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย ราวกับว่าเขาถูกจับได้ในขณะที่กำลังทำบางสิ่งบางอย่าง "เธอ... รู้เรื่องอันนาได้ยังไง" เขาถาม เสียงของเขาสั่นเล็กน้อย "ฉันฟังไฟล์เสียงของคุณค่ะ" แพรวพรรณตอบตรงๆ "ฉันรู้ว่าอันนาคือคนที่คุณเคยทรยศ แล้วเธอก็... เธอก็เป็นคนทำร้ายฉัน" กันต์หลับตาลง ถอนหายใจยาว "ฉันขอโทษแพรวพรรณ ฉันขอโทษที่ไม่ได้บอกเธอ" "ทำไมคะ" เธอถามเสียงดังขึ้น "ทำไมคุณถึงไม่บอกฉัน คุณปล่อยให้ฉันเชื่อผิดๆ มาตลอด" "ฉัน... ฉันไม่รู้จะเริ่มยังไง" เขาพูด "เรื่องมันซับซ้อนกว่านั้นมาก" "ซับซ้อนยังไงคะ" แพรวพรรณไม่ลดละ "ช่วยอธิบายให้ฉันฟังหน่อย" กันต์มองไปรอบๆ อย่างระแวดระวัง ก่อนจะดึงมือแพรวพรรณให้เดินตามเขาไปยังห้องทำงานของเขา เมื่อเข้ามาข้างในแล้ว เขาจึงเริ่มเล่าเรื่องราวที่ซ่อนอยู่ "อันนา... เธอเคยเป็นคนรักของฉัน" กันต์เริ่มเล่าด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด "เราคบกันมานาน แต่ในขณะเดียวกัน ฉันก็ต้องเข้ามาพัวพันกับธุรกิจของครอบครัว ซึ่งมันเต็มไปด้วยการแข่งขันและการหักหลัง ฉันถูกบังคับให้ต้องเลือก ระหว่างความรักกับอำนาจ" แพรวพรรณยืนฟังอย่างเงียบๆ ความรู้สึกผิดหวังและความสงสารปะปนกันในใจ "ฉันเลือกที่จะตัดขาดจากอันนา เพื่อให้เธอปลอดภัย" กันต์กล่าวต่อ "แต่เธอกลับคิดว่าฉันทรยศเธอ เธอแค้นฉันมาก จนถึงขั้นวางแผนทำร้ายเธอ... คนที่ฉันกำลังจะแต่งงานด้วย" "แล้วคุณรู้เรื่องนี้ได้ยังไง" แพรวพรรณถาม "ฉันได้ยินข่าวลือมาบ้าง และฉันก็พยายามเตือนเธอ แต่เธอไม่เชื่อ" กันต์ตอบ "สุดท้าย ฉันก็เลยต้อง... ต้องทำในสิ่งที่ฉันต้องทำ เพื่อปกป้องเธอ" "ทำในสิ่งที่ต้องทำ" แพรวพรรณทวนคำ "หมายความว่ายังไงคะ" "ฉัน... ฉันแอบเอาไฟล์เสียงนั้นไปใส่ไว้ในห้องของเธอ" กันต์สารภาพ "ฉันรู้ว่าเธอจะเข้ามาที่นั่น และฉันก็อยากให้เธอได้ยินเสียงของฉัน ฉันหวังว่าเธอจะเข้าใจว่าฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายเธอ แต่ฉันต้องทำตามแผนของครอบครัว เพื่อให้เกมนี้มันจบลง" แพรวพรรณอึ้งไป นี่มันซับซ้อนกว่าที่เธอคิดไว้มากนัก กันต์ไม่ได้แค่ปล่อยให้เธอตกอยู่ในอันตราย แต่เขากำลังวางแผนบางอย่างอยู่เบื้องหลัง "แผนของครอบครัวคุณคืออะไรคะ" เธอถาม "ครอบครัวของฉันต้องการให้ฉันแต่งงานกับเธอ" กันต์ตอบ "แต่ไม่ใช่เพราะความรัก พวกเขาเห็นเธอเป็นเครื่องมือในการขยายธุรกิจ และฉัน... ฉันก็ต้องทำตามคำสั่งของพวกเขา" "แล้วไฟล์เสียงนั้นล่ะคะ" แพรวพรรณถามอีกครั้ง "มันคืออะไร" "มันคือคำสารภาพของฉัน" กันต์ตอบ "ฉันยอมรับว่าฉันรู้เรื่องที่อันนาจะทำร้ายเธอ และฉันก็ยอมรับว่าฉันต้องวางแผนบางอย่างเพื่อหยุดยั้งเธอ โดยไม่ให้ใครรู้" "หยุดยั้งยังไงคะ" "ฉัน... ฉันจัดการกับอันนาแล้ว" กันต์กล่าวเสียงแผ่ว "ฉันทำให้เธอถูกส่งตัวไปบำบัดทางจิต" แพรวพรรณนิ่งไป เธอไม่รู้จะรู้สึกอย่างไรกับคำพูดของกันต์ เธอสับสน เธองุนงง เธอยังไม่แน่ใจว่าควรจะเชื่อคำพูดของเขาหรือไม่ แต่สิ่งหนึ่งที่เธอรู้แน่ๆ คือ เธอกำลังตกอยู่ในเกมที่ใหญ่กว่าที่เธอเคยคิดไว้มากนัก และกันต์ก็เป็นส่วนหนึ่งของเกมนั้นอย่างปฏิเสธไม่ได้ "ฉัน... ฉันต้องการเวลาค่ะ" แพรวพรรณพูด เสียงของเธอแหบพร่า "ฉันต้องการเวลาคิดทบทวนทุกอย่าง" กันต์พยักหน้าเข้าใจ "ฉันรู้" เขาตอบ "แต่ขอให้เธอรู้ไว้ ว่าฉัน... ฉันรักเธอจริงๆ" คำพูดนั้นยังคงก้องอยู่ในหัวของแพรวพรรณขณะที่เธอก้าวออกมาจากอาคาร H&H Entertainment อีกครั้ง แสงไฟในเมืองยามค่ำคืนยังคงสว่างไสว แต่สำหรับเธอแล้ว มันกลับดูมืดมนและน่ากลัวยิ่งกว่าเดิม