แพรวพรรณยืนนิ่ง จ้องมองไปที่สัญลักษณ์รูปเขี้ยวเสือที่ปรากฏอยู่ในบันทึกการประชุม ราวกับว่าภาพนั้นได้ปลุกความทรงจำบางอย่างที่หลับใหลมานานให้ตื่นขึ้น ความทรงจำที่เธอพยายามจะลืมเลือน แต่กลับยิ่งชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ "ฉัน... ฉันจำได้แล้วค่ะ" เธอพูดเสียงสั่น "สัญลักษณ์นี้... ฉันเคยเห็นมัน... ในห้องทำงานของคุณตา" กันต์เลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ "ห้องทำงานของคุณตาคุณเหรอ? แล้วมันอยู่ตรงไหน" "มันอยู่บน... สมุดบันทึกเล่มหนึ่งค่ะ" แพรวพรรณอธิบาย "เป็นสมุดบันทึกเก่าๆ ที่คุณตาไม่เคยให้ใครดูเลย... ฉันเคยแอบเข้าไปดูตอนที่ท่านไม่อยู่... เห็นสัญลักษณ์นี้สลักอยู่บนปก" "แล้วคุณตาคุณ... มีความเกี่ยวข้องอะไรกับคุณมนตรี หรือคุณเกรียงไกรหรือเปล่า" กันต์ถามอย่างรวดเร็ว แพรวพรรณส่ายหน้า "ไม่แน่ใจค่ะ... คุณตาไม่เคยพูดถึงบุคคลทั้งสองเลย... แต่ฉันจำได้ว่า... ในสมุดเล่มนั้น... มีเขียนถึง... 'การลงทุนลับ' ... และ 'ผลตอบแทนที่คุ้มค่า' ..." "การลงทุนลับ... ผลตอบแทนที่คุ้มค่า..." กันต์พึมพำ "มันฟังดูเหมือนเป็นการลงทุนที่ต้องปกปิดเป็นความลับจริงๆ" "ฉัน... ฉันรู้สึกไม่สบายใจเลยค่ะ" แพรวพรรณพูด "เหมือนกำลังจะเข้าไปพัวพันกับเรื่องอันตราย" "เรามาถึงขนาดนี้แล้ว... เราต้องเดินหน้าต่อไป" กันต์กล่าวอย่างหนักแน่น "ถ้าสัญลักษณ์นี้เชื่อมโยงกับคุณตาของคุณ... และคุณตาของคุณก็อาจจะเกี่ยวข้องกับการลงทุนลับเหล่านี้... เราต้องค้นหาความจริงให้ได้" ทั้งสองกลับไปที่รถยนต์ กันต์ขับรถพาแพรวพรรณไปยังคฤหาสน์ของครอบครัวเธอ แพรวพรรณตรงดิ่งไปยังห้องทำงานของคุณตา ซึ่งตอนนี้ถูกปิดร้างมานานนับปี เธอใช้กุญแจสำรองที่เก็บไว้ไขประตูเข้าไป บรรยากาศภายในห้องยังคงเดิม ทุกอย่างถูกจัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบราวกับไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง แพรวพรรณเดินตรงไปยังชั้นหนังสือขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่มุมห้อง เธอใช้เวลาสักครู่ในการค้นหา ก่อนจะพบสมุดบันทึกเล่มเก่าที่เธอจำได้ มันถูกซ่อนไว้อยู่หลังหนังสือเล่มอื่นๆ "เจอแล้วค่ะ" เธอหยิบมันออกมาจากชั้นวาง ฝุ่นหนาเตอะเกาะอยู่บนปกไม้สีเข้ม แต่เมื่อเธอปัดมันออก สัญลักษณ์รูปเขี้ยวเสือที่คุ้นเคยก็ปรากฏขึ้นอย่างชัดเจน "นี่ไงคะ... สัญลักษณ์เดียวกันเลย" แพรวพรรณเปิดสมุดบันทึกออกอย่างระมัดระวัง หน้ากระดาษเหลืองกรอบเต็มไปด้วยลายมือที่อ่านยาก แต่เธอพยายามเพ่งมอง "บันทึกนี้... คุณตาเขียนไว้เมื่อหลายสิบปีก่อน..." เธออ่านไปเรื่อยๆ " 'การลงทุนครั้งนี้... หวังว่าจะได้ผลตอบแทนกลับมาเป็นกอบเป็นกำ... ฉันได้ร่วมมือกับ... มนตรี... และ... เกรียงไกร... พวกเขาอ้างว่ามีช่องทางพิเศษ... ที่จะทำให้เงินของเรา... งอกเงยอย่างรวดเร็ว...' " กันต์ยืนมองแพรวพรรณอย่างตั้งใจ "แสดงว่า... คุณตาคุณก็ร่วมลงทุนกับคุณมนตรีและคุณเกรียงไกรจริงๆ" "แต่มันก็ดูเหมือน... คุณตาจะเริ่มไม่ไว้ใจพวกเขาแล้วค่ะ" แพรวพรรณอ่านต่อไป " 'ฉันเริ่มรู้สึกไม่สบายใจ... การดำเนินการของพวกเขา... ดูเหมือนจะไม่โปร่งใส... ฉันพยายามจะถอนตัว... แต่พวกเขา... ไม่ยอมปล่อยฉันไปง่ายๆ...' " "เหมือนกับที่คุณวิภาโดนบีบบังคับเลย" กันต์พูดขึ้น "ใช่ค่ะ" แพรวพรรณพยักหน้า "แล้ว... นี่มันอะไรกัน..." เธอหยุดอ่านชะงักไป " 'พวกเขา... ส่งคนมาข่มขู่... และ... บังคับให้ฉัน... ปกป้อง... ความลับนี้... ไม่ให้ใครรู้...' " "ความลับอะไรคะ" กันต์ถาม แพรวพรรณเลื่อนสายตาไปที่หน้าถัดไป " 'ฉัน... ฉันต้อง... ซ่อนหลักฐานทั้งหมดไว้... เพื่อความปลอดภัยของ... ครอบครัว... ฉัน... ฉันเสียใจ... ที่ต้อง... ทำแบบนี้...' " "คุณตา... คงจะกลัวมากจริงๆ" แพรวพรรณกล่าวด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย "ท่านคงทำทุกอย่างเพื่อปกป้องครอบครัว" "แล้ว 'คน' ที่คุณตาพูดถึง... ว่ามาข่มขู่... ใช่คนเดียวกับที่แอบมองคุณวิภาในรูปถ่ายหรือเปล่า" กันต์ตั้งข้อสังเกต แพรวพรรณหลับตาลง พยายามนึกภาพใบหน้าของบุคคลในครอบครัวที่เธอเคยรู้สึกไม่ไว้วางใจ หรือเคยมีพฤติกรรมที่น่าสงสัย... และแล้ว ภาพใบหน้าของใครบางคนก็ผุดขึ้นมาในความคิดอย่างชัดเจน ใบหน้าของผู้ชายคนหนึ่ง ที่เธอเคยเห็นอยู่บ่อยๆ ในงานสังคมใหญ่ๆ ของครอบครัว... ผู้ชายที่ดูมีอำนาจและมักจะแสดงท่าทีเย่อหยิ่ง "ฉัน... ฉันว่าฉันรู้แล้วค่ะ" แพรวพรรณพูดขึ้นมาอย่างหนักแน่น "คนที่แอบมองคุณแม่ในรูปถ่าย... และคนที่ข่มขู่คุณตา... ฉันว่า... เป็นคนคนเดียวกัน" "ใครคะ" กันต์ถามอย่างกระตือรือร้น "คุณ... อรรถพลค่ะ" แพรวพรรณเอ่ยชื่อออกมา "พี่ชายต่างมารดาของคุณพ่อค่ะ" กันต์อึ้งไป เขารู้จักชื่ออรรถพลดี เป็นคนที่มีชื่อเสียงในวงสังคม เป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ แต่ก็มีข่าวลือเกี่ยวกับพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมอยู่บ้าง "คุณแน่ใจเหรอแพรวพรรณ" กันต์ถาม "แน่ใจค่ะ" แพรวพรรณพยักหน้า "ฉันจำได้ว่าเคยเห็นสัญลักษณ์นี้... ติดอยู่บนเครื่องประดับที่คุณอรรถพลชอบใส่... เป็นแหวนวงหนึ่ง... ที่ท่านไม่เคยถอดเลย" ความจริงอันน่าตกใจถาโถมเข้ามา "เป็นไปได้... ว่าคุณอรรถพล... อาจจะเป็นผู้บงการเรื่องทั้งหมด" กันต์กล่าว "เขาอาจจะเป็นคนเดียวกับที่บีบบังคับให้คุณวิภาและคุณตาของคุณทำตามคำสั่ง... เพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง" "แล้ว... แล้วเรื่องการฟอกเงิน... ที่เราพบในเอกสารของอรุณรุ่งการลงทุน..." แพรวพรรณถามต่อ "มันเกี่ยวข้องกับคุณอรรถพลด้วยหรือเปล่า" "บางที... เขาอาจจะใช้บริษัท อรุณรุ่งการลงทุน เป็นเครื่องมือในการฟอกเงิน... แล้วก็ใช้คุณวิภา... เป็นแพะรับบาป" กันต์สันนิษฐาน "ส่วนคุณตาของคุณ... ก็อาจจะถูกหลอกให้ร่วมลงทุน... และถูกบีบบังคับให้ปิดปาก" "แล้ว... แล้วเรื่องที่เกิดขึ้นกับครอบครัวของเรา... การล้มละลาย... คุณพ่อของฉัน..." แพรวพรรณพูดอย่างสั่นเครือ "ทั้งหมดนี้... เป็นแผนของคุณอรรถพลหรือเปล่าคะ" "ผมไม่แน่ใจ... แต่ก็มีความเป็นไปได้สูง" กันต์ตอบ "เราต้องหาหลักฐานเพิ่มเติม... เพื่อยืนยันเรื่องนี้" แพรวพรรณมองไปที่บันทึกในสมุดของคุณตาอีกครั้ง เธอพลิกไปเรื่อยๆ จนเจอหน้าสุดท้าย หน้ากระดาษว่างเปล่า แต่มีรอยหมึกบางๆ ปรากฏอยู่บนมุมหนึ่งของหน้า "นี่มัน... เหมือนเป็นรหัสลับอะไรบางอย่างค่ะ" แพรวพรรณชี้ให้กันต์ดู "ตัวอักษรย่อ... และตัวเลข..." ทั้งสองช่วยกันถอดรหัสลับนั้นอย่างตั้งใจ พวกเขาใช้เวลาอยู่พักใหญ่ ก่อนที่กันต์จะอุทานออกมาเบาๆ "ผมว่า... ผมรู้แล้ว... นี่มันคือ... ตำแหน่งของ... ห้องนิรภัย..."