แพรวพรรณมองผ่านม่านโปร่งแสงของหน้าต่างบานใหญ่ แสงแดดยามบ่ายคล้อยยังคงสาดส่องเข้ามาเช่นเคย แต่ทว่าในครั้งนี้ มันไม่ได้เจิดจ้าจนแสบตาเหมือนเช่นวันที่เธอเคยยืนอยู่ตรงนี้ด้วยความรู้สึกหวาดระแวงและสับสน วันนี้ เธอมายืนข้างกายกันต์ ในฐานะที่ปรึกษาพิเศษที่ก้าวขึ้นมาเคียงข้างเขาในตำแหน่งรักษาการประธานบริหารของเทพลักษณ์ กรุ๊ป อย่างเต็มภาคภูมิ เสียงกระซิบกระซาบของเหล่าคณะกรรมการ นักลงทุน และผู้สื่อข่าวที่มารอทำข่าวการแถลงการณ์ครั้งสำคัญดังแว่วเข้ามาปะปนกับเสียงหัวใจของเธอที่เต้นระรัวด้วยความรู้สึกที่แตกต่างออกไป ความจริงที่เคยถูกซุกซ่อนกำลังจะถูกเปิดเผย การทุจริตที่กัดกินองค์กรมานานกำลังจะได้รับการชำระล้าง และการก้าวเข้ามาของเธอ คือบทพิสูจน์ว่าความมุ่งมั่นและเสียสละของผู้หญิงคนหนึ่ง สามารถเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งได้อย่างไรกู้บริษัท ก็ยิ่งทำให้ทุกสายตาจับจ้องมาที่เธอ “ผมขอเรียนว่า จากการตรวจสอบอย่างละเอียดและรอบด้าน โดยการร่วมมือของทีมตรวจสอบภายในของเรา และการสนับสนุนจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง พบว่ามีความผิดปกติทางการเงินเกิดขึ้นจริงภายในบริษัทเทพลักษณ์ กรุ๊ป เป็นมูลค่าจำนวนมหาศาล” เสียงของกันต์ดังก้องไปทั่วห้องประชุม เขาจ้องมองไปยังทุกคนด้วยแววตาที่แน่วแน่ “และเราได้ทราบแล้วว่า ใครคือผู้อยู่เบื้องหลังแผนการอันชั่วร้ายนี้” เมื่อกันต์พูดจบ ทุกคนในห้องต่างก้มหน้าลงมองเอกสารที่อยู่ตรงหน้า บ่งบอกถึงรายละเอียดของความผิดที่ถูกเปิดเผยออกมาอย่างหมดเปลือก การทุจริตครั้งนี้ไม่ได้ส่งผลกระทบเพียงแค่ตัวบริษัท แต่ยังลามไปถึงนักลงทุนรายย่อยและพนักงานจำนวนมาก ที่ได้รับผลกระทบจากการตัดสินใจที่ผิดพลาดของผู้บริหารชุดเก่า “ผมขอประกาศให้ทราบ ณ ที่นี้ว่า ผู้ที่อยู่เบื้องหลังแผนการทุจริตครั้งนี้คือ คุณวิวัฒน์ วัฒนาไพศาล อดีตประธานบริหารของบริษัท” กันต์หยุดเว้นวรรคเล็กน้อย ปล่อยให้ชื่อนั้นค่อยๆ แทรกซึมเข้าไปในโสตประสาทของทุกคน “ซึ่งตอนนี้ได้ถูกควบคุมตัวโดยเจ้าหน้าที่ตำรวจ เพื่อดำเนินคดีตามกฎหมายแล้ว” เสียงฮือฮาดังขึ้นทั่วห้อง บางคนแสดงความตกใจ บางคนแสดงความโล่งใจ แต่ส่วนใหญ่คือความโกรทแค้นต่อการกระทำที่เกิดขึ้น แพรวพรรณยืนนิ่ง มองดูปฏิกิริยาของผู้คนรอบข้าง เธอไม่รู้สึกประหลาดใจเลยสักนิด เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอได้เห็นธาตุแท้ของวิวัฒน์มาโดยตลอด “ในส่วนของบริษัทเทพลักษณ์ กรุ๊ป” กันต์กล่าวต่อ “เราจะดำเนินการชดเชยความเสียหายให้กับผู้ที่ได้รับผลกระทบอย่างเต็มที่ และจะปรับปรุงระบบการบริหารงานภายในให้มีความโปร่งใสและมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น” เขาหันมามองแพรวพรรณ “และผมขอแนะนำผู้ที่จะเข้ามาเป็นกำลังสำคัญในการฟื้นฟูบริษัทของเรา คุณแพรวพรรณ จิราพร ผู้ซึ่งเคยทำงานอย่างใกล้ชิดกับบริษัทในฐานะที่ปรึกษา และมีความเข้าใจในธุรกิจของเราเป็นอย่างดี” เสียงปรบมือดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นการปรบมือที่เต็มไปด้วยความหวัง แพรวพรรณโค้งคำนับเล็กน้อย ใบหน้าของเธอแสดงออกถึงความมุ่งมั่นที่จะทำหน้าที่นี้ให้ดีที่สุด หลังจากการแถลงข่าวจบลง แพรวพรรณและกันต์ก็ถูกรุมล้อมไปด้วยนักข่าว แต่ทั้งสองคนก็ให้สัมภาษณ์ด้วยความมั่นใจ และให้คำมั่นสัญญาว่าจะนำพาเทพลักษณ์ กรุ๊ป กลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง เมื่อทุกอย่างสงบลง แพรวพรรณและกันต์ก็เดินออกมาจากห้องประชุม แสงแดดอ่อนๆ ยามเย็นสาดส่องลงมา ใบหน้าของทั้งคู่ดูเหนื่อยอ่อน แต่ก็เต็มไปด้วยความโล่งใจ “สุดท้ายก็จบลงจนได้นะคะ” แพรวพรรณเอ่ยขึ้น “ฉันเกือบไม่เชื่อแล้วว่าวันนี้จะมาถึง” กันต์ยิ้มบางๆ “มันเป็นเพราะคุณแพรวพรรณต่างหาก ที่ไม่ยอมแพ้ ผมก็แค่ทำหน้าที่ของผม” เขาหยุดมองหน้าเธอ “คุณพร้อมแล้วใช่ไหม ที่จะรับภาระอันใหญ่หลวงนี้” แพรวพรรณพยักหน้าหนักแน่น “ฉันพร้อมค่ะ ฉันจะทำให้ดีที่สุด” “ผมเชื่อในตัวคุณ” กันต์กล่าว “เราจะผ่านมันไปด้วยกัน” ค่ำคืนนั้น แพรวพรรณกลับมาถึงคอนโดมิเนียมของเธอ บรรยากาศภายในห้องเงียบสงบ ต่างจากความวุ่นวายที่เธอเพิ่งเผชิญมาตลอดทั้งวัน เธอเดินไปที่ระเบียง ปล่อยให้สายลมเย็นๆ พัดผ่านใบหน้า นั่งลงบนเก้าอี้ตัวโปรด มองดูแสงไฟระยิบระยับของเมืองหลวง เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เธอหยิบมือถือขึ้นมาดู เป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย แต่เธอก็ตัดสินใจกดรับ “สวัสดีค่ะ” “แพรวพรรณ… ฉันเอง” เสียงที่คุ้นเคยแต่ห่างหายไปนานดังขึ้น ทำให้หัวใจของเธอเต้นแรง “คุณ… คุณแม่?” “ใช่จ้ะลูก เป็นยังไงบ้าง” น้ำตาเอ่อคลอเบ้าของแพรวพรรณ “แม่คะ… แม่สบายดีไหมคะ” “แม่สบายดีจ้ะลูก ไม่ต้องห่วงนะ แม่ได้ข่าวเรื่องบริษัทเทพลักษณ์แล้ว ยินดีด้วยนะลูก” “ขอบคุณค่ะแม่” แพรวพรรณพยายามกลั้นเสียงสะอื้น “แม่จะกลับมาเมื่อไหร่คะ” “แม่กำลังจะกลับแล้วนะลูก อีกไม่นานเราก็ได้เจอกันแล้ว” บทสนทนาของสองแม่ลูกดำเนินไปอย่างอบอุ่น เต็มไปด้วยความรักและความคิดถึงที่เก็บงำมานาน เสียงของแม่เป็นเหมือนยาชโลมใจ ให้ความรู้สึกปลอดภัยและอบอุ่นแก่แพรวพรรณ หลังจากวางสายโทรศัพท์ แพรวพรรณรู้สึกเหมือนมีพลังบางอย่างกลับคืนมา เธอได้เห็นความจริง ได้แก้ไขความผิดพลาด ได้กอบกู้สิ่งที่เคยสูญเสียไป และที่สำคัญที่สุด เธอจะได้กลับไปหาแม่ของเธออีกครั้ง แสงจันทร์สาดส่องลงมาบนใบหน้าของแพรวพรรณ เธอยิ้มออกมา เป็นรอยยิ้มแห่งความหวัง รอยยิ้มของคนที่พร้อมจะเริ่มต้นชีวิตใหม่