ธารารัตน์ยืนนิ่ง สายตาจับจ้องไปที่ร่างสูงของภูผาที่หันหลังให้เธอ เขาพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ชัดเจน แต่ในขณะเดียวกันก็แฝงไว้ด้วยความอ่อนล้าที่ยากจะปกปิด คำมั่นสัญญาที่หลุดออกมาจากปากของเขาฟังดูยิ่งใหญ่เกินกว่าที่เธอจะเชื่อได้ทั้งหมด แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันเป็นสิ่งที่เธอรอคอยมาตลอด "คุณจะลงทุน… ด้วยเงินส่วนตัวของคุณเอง?" ธารารัตน์เอ่ยถาม น้ำเสียงของเธอยังคงเต็มไปด้วยความกังขา "คุณแน่ใจหรือคะว่าคุณมีเงินมากพอที่จะช่วยบริษัทของเราในสถานการณ์แบบนี้" ภูผาหันกลับมาเผชิญหน้ากับเธอ แววตาของเขาฉายประกายแห่งความมุ่งมั่น "ผมมีเงินมากพอครับธารารัตน์ ผมเตรียมการเรื่องนี้มานานแล้ว และผมก็ยินดีที่จะใช้มันทั้งหมดเพื่อ… ชดเชยความผิดพลาดในอดีต" "ชดเชย?" ธารารัตน์ย้ำคำนั้น "คุณหมายถึง… คุณกำลังยอมรับผิดอย่างนั้นหรือคะ" "ผมยอมรับว่าผมทำผิดพลาด" ภูผาตอบตรงๆ "ผมปล่อยให้ความกลัวและความอ่อนแอครอบงำ ทำให้ผมตัดสินใจผิดพลาดครั้งใหญ่" "แล้วเรื่องที่ว่าคุณถูกคุณวิวัฒน์ข่มขู่… มันเป็นเรื่องจริง?" ธารารัตน์ถาม เสียงของเธออ่อนลงเล็กน้อย เธอเริ่มคล้อยตามกับคำพูดของเขา แต่ก็ยังคงมีกำแพงบางๆ กั้นอยู่ "มันเป็นเรื่องจริงทั้งหมดครับ" ภูผาตอบ "วิวัฒน์มีหลักฐานบางอย่างที่สามารถทำลายชีวิตผมได้… ไม่ใช่แค่ผม… แต่รวมถึงครอบครัวของผมด้วย" เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังรวบรวมสติ "ผมเกือบจะยอมให้เขาทำลายทุกอย่าง… แต่ผมก็ได้เรียนรู้แล้วว่า… การยอมแพ้ไม่ใช่ทางออก" "แล้วคุณจะต่อสู้กับคุณวิวัฒน์ได้อย่างไรคะ" ธารารัตน์ถาม "เขาเป็นคนที่แข็งแกร่งมาก และดูเหมือนว่าเขาจะรู้ความลับของคุณทุกคน" "ผมจะใช้จุดแข็งของผมเข้าสู้" ภูผากล่าว "ผมจะใช้ความรู้ความสามารถของผม… และผมจะเปิดเผยความจริงเกี่ยวกับสิ่งที่วิวัฒน์กำลังทำ… ถ้าเขาเล่นสกปรก… ผมก็จะเล่นให้หนักกว่า" "คุณจะเปิดเผยอะไรคะ" ธารารัตน์ถามด้วยความสงสัย "วิวัฒน์กำลังหาทางยึดครองตลาดอย่างผิดกฎหมาย" ภูผาอธิบาย "เขาใช้กลวิธีสกปรกมากมาย… และผมก็มีหลักฐานบางส่วนที่รวบรวมไว้แล้ว" "คุณมีหลักฐาน? แล้วทำไมคุณไม่ใช้มันตั้งแต่แรก" ธารารัตน์ถาม "ผม… ผมยังไม่พร้อมในตอนนั้น" ภูผายอมรับ "ผมยังขาดหลักฐานชิ้นสำคัญ… และผมก็กลัวว่าถ้าผมเปิดเผยไป… วิวัฒน์จะรู้ตัวและทำลายหลักฐานทั้งหมด" "แล้วตอนนี้… คุณคิดว่าคุณพร้อมแล้ว?" ธารารัตน์มองเขาอย่างพิจารณา "ผมพร้อมแล้วครับ" ภูผายืนยัน "ผมได้เตรียมการทุกอย่างไว้แล้ว… และผมเชื่อว่าเราจะสามารถเอาชนะวิวัฒน์ได้" ธารารัตน์สูดหายใจลึก เธอรู้สึกว่าสถานการณ์กำลังพลิกผันไปในทิศทางที่เธอไม่คาดคิดมาก่อน "คุณจะลงทุน… ช่วยบริหาร… และต่อสู้กับคุณวิวัฒน์… แล้ว… แล้วคุณต้องการอะไรตอบแทนคะ" ภูผาเดินเข้ามาใกล้เธออีกก้าวหนึ่ง ดวงตาของเขาประสานกับเธออย่างแน่วแน่ "ผมต้องการ… โอกาสที่จะแก้ไขความผิดพลาดของผม… และผมต้องการ… ความไว้วางใจของคุณ" "ความไว้วางใจ?" ธารารัตน์ยิ้มเยาะ "คุณรู้ดีว่ามันยากแค่ไหนที่จะให้ความไว้วางใจคุณอีกครั้ง" "ผมรู้ครับ" ภูผาตอบ "แต่ผมก็หวังว่า… เมื่อคุณเห็นการกระทำของผม… คุณจะเริ่มเชื่อใจผมมากขึ้น" "คุณจะเริ่มทำงานที่นี่เมื่อไหร่คะ" ธารารัตน์ถาม "พรุ่งนี้เช้าครับ" ภูผาตอบ "ผมจะเริ่มจากการตรวจสอบบัญชีทั้งหมด… และวางแผนการตลาดใหม่" "คุณจะทำทุกอย่างด้วยตัวเองเหรอคะ" ธารารัตน์สงสัย "ผมจะทำทุกอย่างที่จำเป็นครับ" ภูผาตอบ "และถ้าคุณต้องการ… คุณก็สามารถเข้าร่วมกับผมได้… คุณจะได้เห็นด้วยตาตัวเองว่าผมกำลังทำอะไรอยู่" ธารารัตน์พยักหน้าช้าๆ "ก็ได้ค่ะ… ฉันจะให้โอกาสคุณ… แต่ฉันจะจับตาดูทุกการกระทำของคุณอย่างใกล้ชิด" "ผมเข้าใจดีครับ" ภูผายิ้มบางๆ "ผมจะทำทุกอย่างให้ดีที่สุด… เพื่อพิสูจน์ตัวเอง" หลังจากภูผาจากไป ธารารัตน์ยังคงนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ เธอรู้สึกสับสน ปะปนไปด้วยความหวังและความหวาดระแวง ข้อเสนอของภูผานั้นน่าดึงดูดใจอย่างยิ่ง แต่ความไม่ไว้วางใจที่ฝังลึกในใจก็ยังคงอยู่ เธอได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับความโหดเหี้ยมของวิวัฒน์มาบ้าง และถ้าหากภูผาพูดความจริงทั้งหมด เขาก็อาจจะเป็นเหยื่อของวิวัฒน์เช่นกัน เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดเบอร์ของณิชา "สวัสดีค่ะณิชา… ฉันธารารัตน์นะ" "สวัสดีค่ะคุณธารารัตน์" เสียงของณิชาฟังดูสดใส "มีอะไรให้ฉันช่วยคะ" "ฉันอยากจะถามเธอหน่อย… เธอเคยรู้จักคุณวิวัฒน์มาก่อนไหม" ธารารัตน์ถามตรงๆ ณิชาเงียบไปเล็กน้อย "คุณวิวัฒน์… เคยเป็นลูกค้าของบริษัทฉันค่ะ… แต่ก็ไม่บ่อยนัก… ทำไมเหรอคะ" "เปล่าหรอก… แค่สงสัย" ธารารัตน์ตอบ "แล้ว… เธอเคยมีความสัมพันธ์อะไรกับคุณภูผาเกินกว่าเพื่อนร่วมงานไหม" ณิชากลั้นหัวเราะ "คุณธารารัตน์คะ… ฉันก็เคยสงสัยเหมือนกันค่ะ… แต่ไม่เลยค่ะ… คุณภูผาเป็นคนดีมาก… แต่เขาก็ดู… ห่างเหินกับฉันตลอด" "ขอบคุณมากนะณิชา" ธารารัตน์กล่าว "ฉันจะโทรหาเธออีกนะ" หลังจากวางสาย ธารารัตน์ก็ถอนหายใจยาว เธอรู้สึกโล่งใจขึ้นมาบ้างที่ได้รับคำยืนยันจากณิชา แต่ก็ยังคงมีคำถามมากมายที่ค้างคาอยู่ในใจ เธอตัดสินใจว่าจะต้องเฝ้าระวังภูผาอย่างใกล้ชิด และพร้อมที่จะรับมือหากเกิดอะไรขึ้น