หลายวันผ่านไปอย่างเชื่องช้า ราวกับทุกวินาทีที่หมุนไปนั้นเต็มไปด้วยความคาดหวังและความกังวล ธารารัตน์และภูผาพยายามตั้งสมาธิกับการทำงานประจำวัน แต่ภาพการประชุมครั้งล่าสุดกับกลุ่มนักลงทุนก็ยังคงวนเวียนอยู่ในความคิด พวกเขาต่างรู้ดีว่าการตัดสินใจครั้งต่อไปของนักลงทุน จะเป็นตัวกำหนดทิศทางของบริษัทในอนาคตอันใกล้นี้ "วันนี้… รู้สึก… ว่า… จะ… มี… การ… ติดต่อ… เข้ามา… นะ… ธารารัตน์" ภูผาพูดขึ้นขณะกำลังเซ็นเอกสารบนโต๊ะทำงานของเขา ธารารัตน์เงยหน้าขึ้นจากคอมพิวเตอร์ "คุณภูผา… ได้ยิน… เหมือนกัน… เลย… ค่ะ… เบอร์… แปลก… ที่… ไม่เคย… เห็น… มา… ก่อน" ทั้งสองมองหน้ากัน ด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกันระหว่างความตื่นเต้นและความประหวั่นพรั่นพรึง "ใคร… จะ… เป็น… คน… โทร… มา… ก่อน… กัน… นะ" ธารารัตน์ถาม "ไม่รู้… สิ… แต่… ไม่ว่า… ใคร… ก็… ตาม… เรา… ต้อง… พร้อม… ที่จะ… รับ… การ… ตัดสิน… ใจ… ของ… เขา" ภูผาตอบ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ดังมาจากฝั่งของธารารัตน์ เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเบอร์ แล้วก็พบว่าเป็นเบอร์ของบริษัทนักลงทุนหลัก ธารารัตน์สูดลมหายใจลึกๆ ก่อนจะกดรับสาย "สวัสดีค่ะ… คุณธารารัตน์… ดิฉัน… ปราณี… จาก… บริษัท… ผู้ลงทุน… ค่ะ" เสียงหวานแต่แฝงความเฉียบขาดดังลอดออกมาจากปลายสาย "สวัสดีค่ะ… คุณปราณี… มี… อะไร… ให้… ดิฉัน… รับใช้… ค่ะ" ธารารัตน์ตอบ เสียงของเธอพยายามให้คงความสงบที่สุด "ท่านประธาน… ของเรา… ต้องการ… ที่จะ… แจ้ง… ผล… การ… พิจารณา… เกี่ยวกับ… ข้อเสนอ… ของ… ท่าน… คุณธารารัตน์… และ… คุณภูผา… ค่ะ" คุณปราณีกล่าว หัวใจของธารารัตน์เต้นแรงขึ้น "ค่ะ… พวกเรา… พร้อม… ที่จะ… รับฟัง… ค่ะ" "ทาง… คณะ… กรรมการ… ได้… ประชุม… และ… พิจารณา… อย่าง… ละเอียด… แล้ว… ค่ะ" คุณปราณีเว้นวรรคเล็กน้อย "และ… เรา… ได้… ตัดสินใจ… ที่จะ… ยอม… รับ… ข้อเสนอ… ของ… ท่าน… ทั้งสอง… ค่ะ" คำพูดนั้นเหมือนน้ำทิพย์ที่หลั่งรินลงมาบนใจที่แห้งผากของธารารัตน์ เธอแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง "จริง… หรือ… คะ… คุณปราณี" "ค่ะ… จริง… ค่ะ" คุณปราณีตอบ "แต่… การ… ยอมรับ… นี้… มี… เงื่อนไข… เล็กน้อย… ค่ะ" ธารารัตน์รู้สึกใจหายวาบ "เงื่อนไข… อย่างไร… ค่ะ" "ทาง… เรา… ต้องการ… ที่จะ… มี… สิทธิ์… ใน… การ… ตรวจสอบ… และ… อนุมัติ… งบประมาณ… โครงการ… สำคัญ… บางส่วน… ที่… มี… มูลค่า… เกิน… กว่า… ที่… กำหนด… ไว้… ใน… สัญญา… เดิม… ค่ะ… และ… เรา… ต้องการ… ให้… มี… ตัวแทน… ของ… เรา… เข้าร่วม… ประชุม… คณะ… กรรมการ… บริหาร… เป็น… ครั้ง… คราว… เพื่อ… รับทราบ… ความ… คืบ… หน้า… ของ… กิจการ… อย่าง… ใกล้ชิด… มากขึ้น" แม้จะมีเงื่อนไขเพิ่มเข้ามา แต่เมื่อเทียบกับสิ่งที่พวกเขาเคยกลัวว่าจะเกิดขึ้น ธารารัตน์ก็รู้สึกว่านี่เป็นสิ่งที่พวกเขาสามารถยอมรับได้ "เข้าใจ… ค่ะ… คุณปราณี… เรา… จะ… แจ้ง… รายละเอียด… ของ… เงื่อนไข… เหล่านี้… ให้… กับ… คุณภูผา… ทราบ… และ… จะ… รีบ… ติดต่อ… กลับ… ไป… เพื่อ… ยืนยัน… การ… ยอมรับ… ข้อเสนอ… นี้… อีก… ครั้ง… นะคะ" "ดี… ค่ะ… คุณธารารัตน์… เรา… รอ… การ… ติดต่อ… กลับ… จาก… ท่าน… นะคะ" คุณปราณีกล่าวจบก็วางสายไป ธารารัตน์วางโทรศัพท์ลง แล้วหันไปมองภูผา "ภูผา… เรา… ผ่าน… มา… ได้… แล้ว" ภูผาเห็นสีหน้าของธารารัตน์ก็พอจะเดาได้ "เป็น… อย่างไร… บ้าง… ธารารัตน์" "พวกเขา… ยอม… รับ… ข้อเสนอ… ของเรา… แล้ว… ค่ะ" ธารารัตน์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่ยังคงสั่นเครือเล็กน้อย "แต่… ก็… มี… เงื่อนไข… เพิ่ม… เติม… นิดหน่อย" ภูผายิ้มกว้าง "เยี่ยม… มาก… ธารารัตน์… แม้… จะ… มี… เงื่อนไข… แต่… อย่างน้อย… เรา… ก็… ยัง… คง… มี… อำนาจ… ใน… การ… ตัดสินใจ… ใน… เรื่อง… สำคัญ… ส่วน… ใหญ่" "ใช่… ค่ะ… ฉัน… ก็… คิด… อย่างนั้น… เหมือนกัน… " ธารารัตน์ตอบ "พวกเขา… ต้องการ… ที่จะ… ตรวจสอบ… และ… อนุมัติ… งบประมาณ… บางส่วน… ที่… เกิน… กว่า… ที่… กำหนด… ไว้… และ… ต้องการ… ให้… มี… ตัวแทน… ของ… เขา… เข้าร่วม… ประชุม… คณะ… กรรมการ… บริหาร… เป็น… ครั้ง… คราว" "อืม… ก็… ไม่… ได้… แย่… จน… เกิน… ไป… " ภูผาพยักหน้า "อย่างน้อย… เรา… ก็… ไม่… ต้อง… ยอม… ให้… เขา… เข้ามา… ควบคุม… ทุก… อย่าง" "ฉัน… รู้สึก… โล่ง… ใจ… มาก… เลย… ค่ะ" ธารารัตน์กล่าว "เหมือน… ยก… ภูเขา… ออก… จาก… อก" "เรา… ต้อง… ขอบคุณ… ตัว… เอง… ด้วย… นะ… ที่… ไม่… ยอม… แพ้… และ… พยายาม… หา… ทาง… ออก… มา… จน… ได้" ภูผาพูดพลางเดินเข้าไปกอดธารารัตน์เบาๆ "เธอ… เก่ง… มาก… นะ… ธารารัตน์" ธารารัตน์ซบหน้าลงบนอกของภูผา "คุณ… เอง… ก็… เก่ง… มาก… เหมือนกัน… ค่ะ… ภูผา" ทั้งสองกอดกันแน่น สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นและความผูกพันที่แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ หลังจากผ่านพ้นวิกฤตการณ์สำคัญนี้ไป การยอมรับข้อเสนอของนักลงทุน พร้อมด้วยเงื่อนไขเพิ่มเติม อาจไม่ใช่ชัยชนะที่สมบูรณ์แบบ แต่ก็ถือเป็นก้าวสำคัญที่จะทำให้บริษัทสามารถเดินหน้าต่อไปได้ โดยที่ยังคงรักษาหลักการและวิสัยทัศน์ของตนเองไว้ได้ในระดับหนึ่ง