ตอนที่ 15 — จุดจบของแผนการ
ข่าวการเจรจาระหว่างคุณพงศ์เทพและคุณไพศาลแพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว ทุกคนคาดเดาไปต่างๆ นานา บางคนเชื่อว่าบริษัทอัครเดชกำลังจะยอมแพ้ ขณะที่บางคนก็มองว่านี่คือกลยุทธ์ในการต่อรอง คุณรินดาเฝ้ารอด้วยใจระทึก เธอรู้ดีว่านี่คือช่วงเวลาสำคัญที่จะตัดสินชะตากรรมของครอบครัว
“คุณสุริยะคะ” รินดาเอ่ยถาม “คิดว่า… คุณไพศาล… จะตอบรับการเจรจาไหมคะ”
สุริยะมองเธอด้วยแววตาที่มั่นใจ “ผมเชื่อว่า… เขาจะต้องตอบรับครับ… เพราะแผนของเรา… มันได้ผล… เขาคงคิดว่า… เรากำลังจะยอมแพ้… และเขาคงจะเข้ามา… เพื่อจะกดดันเรา… ให้ได้ในสิ่งที่เขาต้องการ”
“แล้ว… เราจะจับพิรุธเขาได้อย่างไรคะ” รินดาถาม
“ผมได้เตรียมการไว้แล้วครับ” สุริยะตอบ “เมื่อถึงเวลาที่เราจะไปพบเขา… ผมจะให้ทีมงานของเรา… แอบบันทึกเสียง… และภาพ… การสนทนา… ทั้งหมด… ซึ่งจะกลายเป็นหลักฐาน… ที่มัดตัวเขา… ได้อย่างแน่นอน”
“แล้ว… ถ้าเขาไม่ยอมรับ… หรือ… พยายามปฏิเสธ… เราจะทำอย่างไร” รินดาถามด้วยความกังวล
“ถ้าเขาปฏิเสธ… เราก็มีหลักฐาน… ที่จะแจ้งความดำเนินคดีกับเขา… ได้ทันทีครับ” สุริยะตอบ “และผมก็ได้เตรียมการ… ให้เจ้าหน้าที่ตำรวจ… เตรียมพร้อม… เพื่อเข้าจับกุม… ในกรณีที่จำเป็น”
“คุณสุริยะ… เก่งจริงๆ ค่ะ” รินดากล่าวด้วยความประทับใจ “ไม่น่าเชื่อเลยว่า… คุณจะวางแผนได้รอบคอบขนาดนี้”
สุริยะยิ้ม “ผมทำไป… เพราะผมไม่อยากให้คุณ… และครอบครัวของคุณ… ต้องมาเจอกับเรื่องร้ายๆ อีก”
คำพูดของสุริยะทำให้รินดารู้สึกอบอุ่นหัวใจ เธอเริ่มมองเห็นความจริงใจ… และความรัก… ที่เขามีให้เธอ… ความสัมพันธ์ของทั้งสอง… ได้พัฒนาไปไกลกว่าที่เธอเคยคิดไว้
ในที่สุด… วันแห่งการเผชิญหน้าก็มาถึง… คุณพงศ์เทพ… และรินดา… เดินทางไปยังสำนักงานของคุณไพศาล… พร้อมกับสุริยะ… ที่ยืนเคียงข้าง… อย่างมั่นคง…
บรรยากาศภายในห้องประชุม… ตึงเครียด… คุณไพศาล… นั่งอยู่ตรงหน้า… ด้วยใบหน้า… ที่แสดงออกถึงความกระหาย… ในชัยชนะ…
“ยินดีที่ได้พบครับ… คุณพงศ์เทพ” คุณไพศาลกล่าว… “ผมทราบข่าว… ว่าคุณต้องการจะเจรจา…”
“ใช่ครับ” คุณพงศ์เทพตอบ… “ผมคิดว่า… เราควรจะหาทางออก… ที่ดีที่สุด… สำหรับทุกฝ่าย…”
“แน่นอนครับ” คุณไพศาลกล่าว… “ผมพร้อมจะรับฟัง… แต่ผมก็หวังว่า… คุณคงจะ… ยอมอ่อนข้อ… ในบางเรื่อง…”
ขณะที่คุณไพศาลกำลังจะเอ่ยปาก… สุริยะก็ส่งสัญญาณ… ให้กับทีมงาน… ที่ซ่อนตัวอยู่…
“ผมคิดว่า… คุณไพศาล… เข้าใจผิดไปหน่อยครับ” สุริยะกล่าว… “การเจรจา… ไม่ใช่การข่มขู่… หรือการเอาเปรียบ…”
คุณไพศาลหันมามองสุริยะ… ด้วยสีหน้า… ที่เปลี่ยนไป… “คุณสุริยะ… มาทำอะไรที่นี่… ผมคิดว่า… เรื่องนี้… ไม่เกี่ยวกับคุณ…”
“ผมเป็นห่วง… คุณรินดา… และครอบครัวของเธอครับ” สุริยะกล่าว… “และผมก็… มีหลักฐาน… ที่จะพิสูจน์… ว่าใครคือ… ผู้อยู่เบื้องหลัง… การโจมตี… บริษัทอัครเดช…”
คุณไพศาลหัวเราะ… “หลักฐานอะไร… คุณสุริยะ… อย่ามาพูดจา… เลื่อนลอย…”
“ผมไม่ได้พูดจาเลื่อนลอยครับ” สุริยะกล่าว… “ผมมีบันทึก… การสนทนา… ของเรา… ทั้งหมด…”
ทันใดนั้น… เสียงบันทึก… ก็ดังขึ้น… เป็นเสียงของคุณไพศาล… ที่กำลังยอมรับ… ถึงการวางแผน… และการโจมตี… บริษัทอัครเดช…
ใบหน้าของคุณไพศาล… ซีดเผือด… เขาอ้าปากค้าง… ไม่สามารถหาคำพูดใดๆ… มาแก้ตัวได้…
“นี่มัน… เป็นไปไม่ได้!” คุณไพศาลตะโกน… “ใคร… ใครเป็นคนทำ…!”
“ผมเองครับ” สุริยะกล่าว… “ผมได้เตรียมการ… ไว้ล่วงหน้า… เพื่อป้องกัน… ไม่ให้คุณ… ทำร้าย… คนที่ผมรัก…”
รินดามองสุริยะ… ด้วยความรัก… และความซาบซึ้ง… เธอไม่เคยคิดเลยว่า… เขาจะทำเพื่อเธอ… ได้มากขนาดนี้…
“คุณไพศาล… คุณถูกจับกุม… ในข้อหา… ก่อวินาศกรรม… และพยายามทำลายธุรกิจ… ของผู้อื่น…” เสียงของเจ้าหน้าที่ตำรวจ… ดังขึ้น…
เจ้าหน้าที่ตำรวจ… เข้ามาควบคุมตัวคุณไพศาล… ท่ามกลางความตกตะลึง… ของพนักงาน… ที่อยู่ในเหตุการณ์…
หลังจากนั้น… คุณพงศ์เทพ… ก็กล่าวขอบคุณ… สุริยะ… “ผมขอขอบคุณ… คุณสุริยะ… เป็นอย่างสูง… ที่ช่วยครอบครัวของผม… ในยามวิกฤต…”
“ผมดีใจ… ที่ได้ช่วยครับ… คุณพงศ์เทพ” สุริยะกล่าว… “และผมก็… ขอโทษ… ที่เคยทำให้ครอบครัวของคุณ… ต้องผิดหวัง…”
“ไม่เป็นไรครับ… คุณสุริยะ… ผมเข้าใจ… และผมก็… อยากจะขอโทษ… ที่เคย… ไม่เชื่อใจคุณ…” คุณพงศ์เทพกล่าว… “ผมอยากจะขอให้คุณ… ช่วยดูแล… รินดา… ต่อไป…”
สุริยะหันไปมองรินดา… ดวงตาของทั้งสอง… สบกัน…
“ผมจะดูแลเธอ… ให้ดีที่สุดครับ” สุริยะกล่าว…
รินดา… รู้สึกถึงความสุข… ที่เอ่อล้น… ในหัวใจ… เธอรู้ว่า… นี่คือ… จุดเริ่มต้น… ของชีวิตใหม่… ของเธอ… ชีวิตที่มี… สุริยะ… อยู่เคียงข้าง…
หลังจากเรื่องราวทั้งหมด… ได้คลี่คลาย… รินดา… และสุริยะ… ก็ได้ใช้ชีวิต… อยู่ร่วมกัน… โดยมี… คุณพงศ์เทพ… คอยสนับสนุน… ความสัมพันธ์ของทั้งสอง…
ความขัดแย้ง… ที่เคยมี… ระหว่างสองตระกูล… ก็ได้ค่อยๆ… จางหายไป… และถูกแทนที่… ด้วย… ความเข้าใจ… และ… ความรัก…
รินดา… รู้สึกขอบคุณ… โชคชะตา… ที่ทำให้เธอ… ได้พบกับ… สุริยะ… ชายหนุ่ม… ที่เคยเป็น… ศัตรู… แต่กลับกลายมาเป็น… คนรัก… และ… ผู้ปกป้อง… ของเธอ…
ในที่สุด… ทุกอย่าง… ก็ได้จบลง… ด้วย… ความสุข… และ… รอยยิ้ม…
3,896 ตัวอักษร