รอยยิ้มของสุริยะที่รินดามองเห็นนั้น ไม่ใช่เพียงแค่รอยยิ้มที่เกิดจากความรู้สึกดีใจ แต่เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความหวัง เป็นสัญญาณว่าบาดแผลที่ฝังลึกกำลังจะค่อยๆ จางหายไป ท่ามกลางความเงียบที่น่าอภิรมย์ อาหารกลางวันมื้อนั้นจึงเปรียบเสมือนการเฉลิมฉลองให้กับความสัมพันธ์ที่กำลังจะได้เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง รินดาตักอาหารเข้าปากอย่างช้าๆ พลางมองใบหน้าของสุริยะที่ยังคงมีแววตาอ่อนโยนเมื่อมองมาที่เธอ "หนู… ดีใจ… จัง… ค่ะ… ที่… คุณ… สุริยะ… เริ่ม… รู้สึก… ดี… ขึ้น… แล้ว…” สุริยะยิ้มตอบ "ผม… ขอบคุณ… รินดา… นะ… ที่… อยู่… ตรง… นี้… ตลอด… มา… ถ้า… ไม่มี… คุณ… ผม… ไม่… รู้… ว่า… จะ… ผ่าน… ช่วง… เวลา… ที่… ยากลำบาก… นี้… ไป… ได้… อย่างไร…” “หนู… อยาก… ให้… คุณ… รู้… นะคะ… ว่า… หนู… ไม่เคย… โกรธ… หรือ… เกลียด… คุณ… เลย… จริงๆ… นะคะ… หนู… เข้าใจ… ว่า… คุณ… ก็… เป็น… เหยื่อ… ของ… สถานการณ์… เหมือน… กัน…” รินดาเอ่ย พลางกุมมือของสุริยะไว้เบาๆ ความเย็นของมือเขาที่สัมผัสได้ ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะนึกถึงวันแรกๆ ที่ได้พบกัน วันที่เต็มไปด้วยความเข้าใจผิดและความบาดหมาง สุริยะบีบมือของรินดาตอบเบาๆ "ผม… ก็… ผิด… เอง… ที่… ไม่… ยอม… รับฟัง… คุณ… และ… เข้าใจ… ผิด… ไป… เอง… ผม… โกรธ… และ… เต็ม… ไป… ด้วย… ความ… แค้น… จน… มอง… ไม่… เห็น… ความ… จริง…” “แต่… ตอนนี้… คุณ… เห็น… แล้ว… ใช่ไหม… คะ… ความจริง… มัน… เป็น… อย่างไร…” รินดากล่าว พลางมองเข้าไปในดวงตาของเขา ดวงตาที่เคยฉายแววแห่งความเกลียดชัง บัดนี้กลับฉายแววแห่งความรักและความอ่อนโยน "ใช่… ผม… เห็น… แล้ว… ผม… เห็น… ความ… รัก… ของ… คุณ… ที่… มี… ให้… ผม… มา… ตลอด… และ… ผม… ก็… รัก… คุณ… มาก… นะ… รินดา…” สุริยะกล่าว เสียงของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกที่เอ่อล้น รินดาพยักหน้า น้ำตาเอ่อคลอขึ้นมาเล็กน้อย เป็นน้ำตาแห่งความสุขและความโล่งใจ "หนู… ก็… รัก… คุณ… ค่ะ… คุณ… สุริยะ…” บทสนทนาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกดีๆ นี้ ดำเนินต่อไปอีกพักใหญ่ จนกระทั่งรินดาต้องกลับไปดูแลคุณพงศ์เทพที่กำลังพักผ่อนอยู่ สุริยะมองตามหลังเธอไปด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะหันกลับมาที่โต๊ะอาหาร พลางคิดถึงเรื่องราวที่ผ่านมา เขารู้สึกขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น แม้ว่ามันจะเจ็บปวด แต่ก็นำพาเขามาสู่จุดที่ได้พบกับความจริง และได้พบกับความรักที่แท้จริง หลังจากมื้อเที่ยง สุริยะได้ใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการทบทวนเรื่องราวทางธุรกิจของเขา เขาได้ติดต่อทนายความเพื่อดำเนินการเรื่องการชดใช้ค่าเสียหายให้กับครอบครัวของรินดาตามที่ได้ตกลงไว้ แม้ว่าเขาจะรู้สึกว่าเงินจำนวนเท่าใดก็ไม่อาจทดแทนสิ่งที่ครอบครัวของรินดาต้องสูญเสียไปได้ แต่เขาก็ต้องทำเพื่อแสดงความรับผิดชอบ “คุณ… ทนาย… ครับ… ช่วย… จัดการ… เรื่อง… โอน… ทรัพย์สิน… ให้… กับ… คุณ… พงศ์เทพ… โดย… เร็ว… ที่สุด… ด้วย… นะ… ครับ…” สุริยะกล่าวผ่านโทรศัพท์ “ผม… ต้องการ… ให้… เรื่อง… นี้… จบ… ลง… ด้วย… ดี…” “รับทราบ… ครับ… คุณ… สุริยะ… ผม… จะ… ดำเนินการ… ให้… ทันที…” ทนายความตอบรับ การตัดสินใจที่จะชดใช้ค่าเสียหายอย่างเต็มที่นี้ ไม่ได้มีเพียงแค่ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีเท่านั้น แต่ยังมาจากความต้องการที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่กับรินดาอย่างแท้จริง เขาต้องการที่จะพิสูจน์ให้เธอเห็นว่า เขาไม่ใช่คนที่เห็นแก่ตัวและโหดร้ายอย่างที่เธอเคยเข้าใจ หลายวันต่อมา สุริยะได้เข้าพบคุณพงศ์เทพอีกครั้ง เพื่อนำเอกสารเกี่ยวกับการโอนทรัพย์สินมามอบให้ “คุณ… พงศ์เทพ… ครับ… นี่… คือ… เอกสาร… ที่… ผม… ได้… เตรียม… ไว้… ครับ… หวัง… ว่า… มัน… จะ… ช่วย… บรรเทา… ความ… เดือดร้อน… ของ… ครอบครัว… คุณ… ได้… บ้าง…” สุริยะกล่าว พลางยื่นเอกสารให้ คุณพงศ์เทพรับเอกสารมาด้วยสีหน้าซาบซึ้ง “ผม… ขอบคุณ… คุณ… สุริยะ… อีก… ครั้ง… นะ… ครับ… สำหรับ… ความ… เสียสละ… ของ… คุณ…” “ผม… ควร… จะ… เป็น… คน… ขอ… โทษ… คุณ… มาก… กว่า… ครับ… ที่… ผม… ทำให้… ครอบครัว… ของ… คุณ… ต้อง… เจ็บ… ปวด…” สุริยะกล่าว “มัน… เป็น… อดีต… ไป… แล้ว… ครับ… คุณ… สุริยะ… สิ่ง… สำคัญ… คือ… ตอนนี้… เรา… จะ… ก้าว… ต่อ… ไป… ข้างหน้า… อย่างไร…” คุณพงศ์เทพตอบ ทั้งสองคนมองหน้ากันด้วยความเข้าใจ และได้เห็นถึงความพร้อมที่จะก้าวข้ามผ่านอดีตที่เจ็บปวดไปด้วยกัน รินดาที่ยืนมองอยู่ไม่ไกลนัก รู้สึกใจพองโต เธอดีใจที่เห็นพ่อและสุริยะสามารถพูดคุยกันได้อย่างเปิดอก และพร้อมที่จะให้อภัยซึ่งกันและกัน “พ่อ… คะ… หนู… ดีใจ… จัง… ค่ะ… ที่… เห็น… พ่อ… กับ… คุณ… สุริยะ… เข้าใจ… กัน… แล้ว…” รินดาเอ่ย “พ่อ… ก็… ดีใจ… ลูก… พ่อ… รู้… ว่า… หนู… รัก… คุณ… สุริยะ… มาก… แค่… ไหน…” คุณพงศ์เทพตอบ พลางลูบหัวลูกสาวเบาๆ สุริยะหันมามองรินดาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรัก “ผม… ขอบคุณ… รินดา… นะ… ที่… ทำให้… ผม… ได้… รู้จัก… คำว่า… การ… ให้อภัย…” “หนู… ก็… ขอบคุณ… คุณ… สุริยะ… ค่ะ… ที่… ทำให้… หนู… ได้… รู้จัก… กับ… ความ… รัก… ที่… แท้จริง…” รินดาตอบ ช่วงเวลาแห่งการเยียวยาได้เริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริงแล้ว แม้ว่าบาดแผลจากอดีตจะยังคงหลงเหลืออยู่บ้าง แต่ทั้งสองดวงใจก็พร้อมที่จะก้าวเดินไปข้างหน้าด้วยกัน ด้วยความรัก ความเข้าใจ และความหวังใหม่ที่ได้ถือกำเนิดขึ้น