หลังจากคำสารภาพของสุริยะ รินลดาก็ตกอยู่ในภวังค์แห่งความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย เธอสับสน โกรธ เสียใจ แต่ก็มีความหวังเล็กๆ ที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในใจ การเผชิญหน้าครั้งนี้ ได้เปิดเผยความจริงที่น่าตกใจ แต่ในขณะเดียวกัน ก็ได้มอบโอกาสให้เธอได้มองเห็นทางออกที่อาจจะเป็นไปได้ “ฉัน… ฉันไม่รู้จะพูดอะไรเลย” รินลดากล่าวเสียงแผ่วเบา “ทั้งหมดนี้… มันซับซ้อนเกินไป” สุริยะจับมือของเธอไว้แน่น “ผมรู้ว่ามันยาก… แต่ผมอยากให้คุณเชื่อใจผม” เขาพูด “ผมจะไม่ปล่อยให้คุณต้องเผชิญหน้ากับเรื่องนี้เพียงลำพัง” “แล้ว… พ่อของฉันล่ะคะ” รินลดาถาม “เขาจะว่ายังไง” “ผมจะคุยกับพ่อของผม” สุริยะตอบ “ผมจะอธิบายให้ท่านฟัง… ว่าผมไม่ได้ต้องการจะแก้แค้นอีกต่อไป” “แต่… ถ้าท่านไม่ยอมล่ะคะ” รินลดากล่าวอย่างกังวล “สงครามระหว่างสองตระกูล… มันจะจบลงจริงๆ เหรอ” “ผมไม่แน่ใจ” สุริยะยอมรับ “แต่ผมจะพยายาม… ผมจะทำทุกอย่างเพื่อให้มันจบลง… ด้วยดี” รินลดามองไปที่ใบหน้าของสุริยะ เธอเห็นความมุ่งมั่นและความจริงใจในแววตาของเขา แม้จะยังมีความไม่แน่ใจอยู่บ้าง แต่เธอก็ตัดสินใจที่จะเชื่อเขา “ฉันจะเชื่อคุณ” เธอพูด “ฉันจะให้โอกาสคุณ… ในการแก้ไขทุกอย่าง” สุริยะยิ้มกว้าง “ขอบคุณนะ รินลดา” เขาพูด “ผมสัญญา… จะไม่ทำให้คุณผิดหวัง” ทั้งสองใช้เวลาอีกสักพักในการพูดคุยถึงแผนการต่างๆ ที่จะเกิดขึ้น สุริยะเล่าถึงแผนการของเขาที่จะค่อยๆ ถอนตัวจากการทำธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับการทำลายตระกูลอัครเดช และจะพยายามสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับพวกเขาแทน “ผมจะเริ่มจากการพูดคุยกับคุณพ่อของผมก่อน” สุริยะกล่าว “จากนั้น… ผมจะลองติดต่อคุณพ่อของคุณ… เพื่อขอเจรจา” “คุณแน่ใจเหรอคะว่าท่านจะยอมคุยกับคุณ” รินลดากล่าว “ผมไม่แน่ใจ… แต่ผมต้องลอง” สุริยะตอบ “อย่างน้อย… ผมก็อยากจะพยายาม” รินลดาสูดหายใจเข้าลึกๆ เธอรู้ดีว่าหนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล และเต็มไปด้วยอุปสรรคมากมาย แต่การได้รู้ความจริง และการได้เห็นความพยายามของสุริยะ ก็ทำให้เธอมีความหวังมากขึ้น “ฉันจะคอยดูนะ” รินลดาพูด “ฉันจะคอยดูว่าคุณจะทำได้จริงหรือเปล่า” “ผมจะทำให้คุณเห็น” สุริยะกล่าว “ผมจะพิสูจน์ให้คุณเห็นว่า… ผมไม่ใช่คนเดียวกับพ่อของผม” เมื่อการพูดคุยสิ้นสุดลง ทั้งสองก็แยกย้ายกันไป รินลดาเดินออกจากร้านกาแฟด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความหวังและความกังวล เธอรู้ว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการต่อสู้ครั้งใหญ่ แต่เธอไม่กลัวอีกต่อไป เพราะเธอมีสุริยะอยู่เคียงข้าง ในขณะเดียวกัน คุณอัครเดชก็กำลังวางแผนงานเลี้ยงใหญ่ที่กำลังจะมาถึง เขาเชื่อว่างานนี้จะเป็นโอกาสอันดีที่จะแสดงอำนาจของตระกูลอัครเดชให้เป็นที่ประจักษ์ และอาจจะใช้โอกาสนี้ในการเจรจาต่อรองกับตระกูลอัคคเดชในแบบของเขา “พ่อจะจัดงานเลี้ยงให้ยิ่งใหญ่ที่สุด” คุณอัครเดชกล่าวกับเลขาฯ “เชิญบุคคลสำคัญทางธุรกิจมาให้หมด… โดยเฉพาะตระกูลอัคคเดช” “แต่… ท่านประธานครับ… ข่าวที่ออกมา…” เลขาฯ เอ่ยขึ้นอย่างลังเล “ช่างข่าวเถอะ!” คุณอัครเดชโบกมือ “เราต้องแสดงให้เห็นว่าเรายังแข็งแกร่ง… และเราจะไม่ยอมให้ใครมาดูถูกเราเด็ดขาด” รินลดาเดินเข้ามาในห้องทำงานของบิดา “พ่อคะ… เรื่องงานเลี้ยง…” “อ้อ… รินลดา” คุณอัครเดชหันมายิ้ม “ลูกพร้อมแล้วใช่ไหม” “ค่ะพ่อ” รินลดารับคำ “แต่… มีเรื่องหนึ่งที่รินอยากจะขอพ่อ” “เรื่องอะไร” “ริน… รินอยากให้พ่อ… ลองคุยกับคุณสุริยะ อัคคเดช โดยตรงค่ะ” รินลดากล่าว “รินเชื่อว่า… ท่านอาจจะยอมเจรจา” คุณอัครเดชเลิกคิ้ว “สุริยะ อัคคเดช? ทำไมลูกถึงอยากให้พ่อคุยกับแกมัน” “เพราะ… รินเชื่อว่าเขาไม่ได้ต้องการจะทำร้ายเราค่ะพ่อ” รินลดากล่าว “เขา… เขามีความรู้สึกดีๆ ให้ริน” คุณอัครเดชหัวเราะในลำคอ “แกนี่มัน… โง่จริงๆ รินลดา! ผู้ชายคนนั้นมันก็แค่หลอกใช้แก! พ่อไม่เชื่อแกหรอก!” “แต่พ่อคะ…” “พอ! พ่อไม่ฟังอะไรทั้งนั้น!” คุณอัครเดชขัดขึ้น “งานเลี้ยงนี้… พ่อจะใช้มันเป็นโอกาสในการสั่งสอนพวกอัคคเดชให้หลาบจำ! ลูกเตรียมตัวให้พร้อมก็พอ!” รินลดาก้มหน้าลง เธอมองเห็นความดื้อรั้นและความยึดติดในตัวบิดา เธอรู้ดีว่าการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้คงไม่ง่ายเลย แต่เธอก็จะไม่ยอมแพ้ เธอจะพยายามหาทางทำให้ความขัดแย้งนี้จบลงให้ได้ ไม่ว่าต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม