แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องนอน ปลุกอรุณรัศมีให้ตื่นขึ้น เธอหันไปมองภูวินทร์ที่ยังคงนอนหลับอยู่ข้างๆ ใบหน้าของเขาดูอ่อนเพลีย แต่ก็มีความตั้งใจที่ฉายชัดออกมา "คุณภูวินทร์คะ" เธอปลุกเขาเบาๆ ภูวินทร์ลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ "อรุณรัศมี..." "ทานกาแฟไหมคะ?" เธอถาม "ครับ" เขาตอบรับ "ขอบคุณนะ" ในขณะที่อรุณรัศมีกำลังชงกาแฟ ภูวินทร์ก็ได้เดินไปที่โต๊ะทำงานของเขา เขาหยิบแผ่นซีดีบางอย่างขึ้นมา ซึ่งเป็นของที่เขาพบเจอในห้องทำงานของบิดาเมื่อหลายสัปดาห์ก่อน "อรุณรัศมี" ภูวินทร์เรียก "ผม... คิดว่า... ผม... อาจจะ... เจอ... เบาะแส... บางอย่าง... แล้ว" อรุณรัศมีเดินเข้ามาหาเขา "เบาะแส... อะไรคะ?" "ผม... เจอ... แผ่นซีดี... นี้... ใน... ลิ้นชัก... ของพ่อ" ภูวินทร์กล่าว "มัน... เป็น... ไฟล์... วิดีโอ... ที่... ท่าน... อัดไว้... ก่อน... ที่ท่าน... จะ... เสียชีวิต... ไม่นาน" "วิดีโอ... เหรอคะ?" อรุณรัศมีถามด้วยความสงสัย "ครับ" ภูวินทร์ตอบ "ผม... ยัง... ไม่ได้... ดู... มัน... เลย... แต่... ผม... รู้สึก... ว่า... มัน... อาจจะ... มี... ความเกี่ยวข้อง... กับ... เรื่อง... หนี้สิน... ที่เรา... กำลัง... เผชิญอยู่" เขานำแผ่นซีดีมาใส่ในเครื่องเล่น และเปิดวิดีโอบนจอคอมพิวเตอร์ ภาพวิดีโอปรากฏขึ้น เป็นภาพของบิดาของภูวินทร์ นั่งอยู่หน้ากล้อง ใบหน้าของท่านดูเหนื่อยล้า แต่ก็มีความเด็ดเดี่ยว "ถึง... ภูวินทร์... ลูกรัก" เสียงของบิดาของภูวินทร์ดังขึ้น "ถ้า... ลูก... กำลัง... ดู... วิดีโอ... นี้... แสดงว่า... พ่อ... คง... ไป... ไม่ทัน... ที่จะ... อธิบาย... เรื่องราว... ทั้งหมด... ให้ลูก... ฟัง... ด้วยตัวเอง" ภูวินทร์และอรุณรัศมiezní มองหน้ากันอย่างตั้งใจ "พ่อ... รู้ว่า... ลูก... คงจะ... โกรธ... และ... เสียใจ... กับ... สิ่งที่พ่อ... ได้... ทำ... ไว้" บิดาของภูวินทร์กล่าวต่อ "พ่อ... มี... หุ้นส่วน... คนหนึ่ง... ชื่อ... คุณ... สมชาย... เรา... เคย... ทำ... ธุรกิจ... ร่วมกัน... มา... นาน... แต่... ด้วย... ความ... โลภ... และ... ความ... ประมาท... ของพ่อ... ทำให้... เรา... สูญเสีย... เงิน... จำนวน... มาก... ใน... โครงการ... หนึ่ง... ที่... เรา... ลงทุน... ไป... ใน... ต่างประเทศ" "พ่อ... รู้ว่า... มัน... เป็น... ความผิด... ของพ่อ... แต่... พ่อ... ก็... ไม่รู้... ว่า... จะ... ทำอย่างไร... ดี... พ่อ... ไม่สามารถ... ยอมรับ... ความพ่ายแพ้... ได้... พ่อ... จึง... เลือก... ที่จะ... ซ่อน... ความผิดพลาด... นี้... ไว้... และ... สร้าง... เรื่องราว... ขึ้นมา... เพื่อ... ปกป้อง... ตัวเอง... และ... บริษัท" ภูวินทร์กำหมัดแน่น เขาเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมพ่อถึงดูห่างเหินและเย็นชา "พ่อ... ไม่ได้... เป็น... คน... เลวร้าย... อย่างที่... หนู... คิด... เลย" อรุณรัศมีกระซิบ "แต่... สิ่งที่พ่อ... ทำ... มัน... ทำให้... คุณ... สมชาย... เสียหาย... อย่างหนัก" บิดาของภูวินทร์กล่าวต่อ "และ... เมื่อ... เวลา... ผ่านไป... ความจริง... ก็... ค่อยๆ... ปรากฏ... ขึ้น... คุณ... สมชาย... ได้... รวบรวม... หลักฐาน... ทั้งหมด... และ... กำลังจะ... ฟ้องร้อง... พ่อ... เพื่อ... เรียก... ค่าเสียหาย... เป็น... จำนวน... มหาศาล" "พ่อ... รู้ว่า... พ่อ... ไม่มี... ทาง... ชนะ... คดี... นี้... ได้... และ... มัน... จะ... ทำลาย... ชื่อเสียง... ของ... ตระกูล... ของเรา... อย่าง... สิ้นเชิง" เสียงของบิดาของภูวินทร์เริ่มสั่นเครือ "พ่อ... จึง... ตัดสินใจ... ที่จะ... ยอมรับ... ความผิด... และ... หา... ทาง... ชดใช้... หนี้สิน... นี้... ให้... ได้... ก่อน... ที่... พ่อ... จะ... จากไป" "พ่อ... ได้... ทำ... พินัยกรรม... พิเศษ... ไว้... เพื่อ... ให้... ลูก... ได้... รับรู้... ความจริง... และ... หา... ทาง... แก้ไข... ปัญหา... นี้... ต่อไป" บิดาของภูวินทร์กล่าว "พ่อ... รู้ว่า... มัน... เป็น... ภาระ... ที่... หนัก... มาก... สำหรับ... ลูก... แต่... พ่อ... เชื่อมั่น... ใน... ตัวลูก... พ่อ... เชื่อว่า... ลูก... จะ... เข้มแข็ง... และ... สามารถ... ผ่านพ้น... อุปสรรค... นี้... ไป... ได้" "และ... พ่อ... ขอ... ฝาก... อรุณรัศมี... ไว้... กับ... ลูก... ด้วยนะ" บิดาของภูวินทร์กล่าว "เธอ... คือ... คนที่ดี... ที่สุด... ที่... จะ... อยู่... เคียงข้าง... ลูก... ได้" "พ่อ... รัก... ลูก... นะ... ภูวินทร์" วิดีโอจบลง ภูวินทร์และอรุณรัศมiezní นั่งนิ่งอยู่กับที่ ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทำงาน ภูวินทร์รู้สึกถึงความรู้สึกที่ตีตื้นขึ้นมาในอก มันไม่ใช่ความโกรธอีกต่อไป แต่เป็นความเข้าใจ ความสงสาร และความเสียใจ "พ่อ... ของผม..." ภูวินทร์พึมพำ "ท่าน... กำลัง... พยายาม... ปกป้อง... ผม... ตลอดมา" อรุณรัศมiezní วางมือบนไหล่ของเขา "หนู... เข้าใจ... คุณ... พ่อ... ของคุณ... แล้วค่ะ" "แต่... ห้าร้อย... ล้าน... บาท... เรา... จะ... หา... มา... จากไหน... กัน... ครับ?" ภูวินทร์ถามด้วยความกังวลอีกครั้ง "เรา... จะ... หา... ทาง... ค่ะ" อรุณรัศมiezní ย้ำอีกครั้ง "เรา... มี... กัน... และ... กัน... นะคะ" ภูวินทร์หันไปมองอรุณรัศมiezní ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "ใช่... เรา... มี... กัน... และ... กัน" เขาพูด "ผม... จะ... ไม่ยอม... ให้... อดีต... ของพ่อ... มา... ทำลาย... อนาคต... ของเรา... เด็ดขาด" เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา และเริ่มโทรหาทนายความอีกครั้ง "ผม... ต้องการ... เข้าไป... พบ... คุณ... สมชาย... ครับ" ภูวินทร์กล่าว "ผม... ต้องการ... จะ... พูดคุย... กับ... ท่าน... โดยตรง" การเผชิญหน้าครั้งใหม่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น ภูวินทร์พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับความจริงที่ซับซ้อน และพร้อมที่จะต่อสู้เพื่อปกป้องอนาคตของเขากับอรุณรัศมiezní