ตอนที่ 24 — การเปิดโปงคำลวง
วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ภูวินทร์และทนายความใช้เวลาเกือบทั้งหมดไปกับการค้นคว้าข้อมูลเกี่ยวกับคดีของบิดาและการสืบสวนเบื้องหลังของคุณสมชาย พวกเขาติดต่อกับอดีตพนักงานของบริษัทที่เคยทำงานใกล้ชิดกับบิดาของภูวินทร์ และพยายามหาข้อมูลเกี่ยวกับโครงการที่ล้มเหลวในต่างประเทศ
ความพยายามของพวกเขาเริ่มเห็นผล เมื่อพวกเขาได้พบกับอดีตเลขานุการส่วนตัวของบิดาของภูวินทร์ หญิงชราผู้นี้มีท่าทีอ่อนเพลีย แต่ก็ยินดีที่จะให้ความร่วมมือ
"คุณ... ภูวินทร์... ใช่ไหมคะ" หญิงชราเอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้มอันอ่อนโยน "ฉัน... คุณ... ป้า... สมศรี... นะคะ... ฉัน... รู้สึก... เสียใจ... ที่... คุณ... พ่อ... ของคุณ... จากไป... อย่าง... กะทันหัน... แบบนั้น"
"สวัสดีครับ... คุณ... ป้า... สมศรี" ภูวินทร์กล่าวด้วยความเคารพ "ผม... ขอบคุณ... คุณ... ป้า... มาก... ที่... มา... พบ... ผม... วันนี้"
"ไม่... เป็น... ไร... หรอก... จ้ะ" คุณป้าสมศรีตอบ "ฉัน... รู้... ว่า... คุณ... กำลัง... พยายาม... ที่จะ... ค้นหา... ความจริง... เกี่ยวกับ... เรื่อง... ของ... คุณ... พ่อ... ของคุณ"
"ใช่... ครับ" ภูวินทร์กล่าว "ผม... อยากจะ... ขอ... รบกวน... คุณ... ป้า... เล่า... เรื่องราว... ที่... คุณ... ป้า... จำ... ได้... เกี่ยวกับ... ช่วง... เวลา... ที่... คุณ... พ่อ... ของผม... มี... ปัญหา... กับ... คุณ... สมชาย"
คุณป้าสมศรีพยักหน้าอย่างช้าๆ "ฉัน... จำ... ได้... ดี... จ้ะ... ช่วงนั้น... คุณ... พ่อ... ของคุณ... กำลัง... วุ่นวาย... กับ... โครงการ... ลงทุน... ใหญ่... ใน... ต่างประเทศ... กับ... คุณ... สมชาย"
"โครงการ... นั้น... เป็น... อย่างไร... ครับ?" ภูวินทร์ถามอย่างกระตือรือร้น
"โครงการ... นั้น... เป็น... การ... ลงทุน... ใน... ธุรกิจ... อสังหาริมทรัพย์... ที่... กำลัง... เป็น... ที่... นิยม... ใน... ประเทศ... หนึ่ง... ใน... เอเชีย... ค่ะ" คุณป้าสมศรีอธิบาย "แต่... แล้ว... จู่ๆ... โครงการ... ก็... ประสบ... ปัญหา... อย่าง... หนัก"
"คุณ... ป้า... ทราบ... ไหม... ครับ... ว่า... ทำไม... โครงการ... ถึง... ได้... ล้มเหลว?" ภูวินทร์ถาม
"ฉัน... ไม่... แน่ใจ... นัก... จ้ะ" คุณป้าสมศรีกล่าว "แต่... ฉัน... ได้ยิน... คุณ... พ่อ... ของคุณ... คุย... กับ... คุณ... สมชาย... หลาย... ครั้ง... เหมือน... จะ... มี... การ... โกง... กัน... เกิดขึ้น"
"โกง... กัน...?" ภูวินทร์ทวนคำด้วยความตกใจ
"ใช่... จ้ะ" คุณป้าสมศรีกล่าว "คุณ... พ่อ... ของคุณ... สงสัย... ว่า... คุณ... สมชาย... กำลัง... ยักยอก... เงิน... ของ... บริษัท... ไป... เป็น... จำนวน... มาก"
"แล้ว... ทำไม... คุณ... พ่อ... ถึง... ไม่... ดำเนินการ... ทาง... กฎหมาย... ล่ะ... ครับ?" ภูวินทร์ถาม
"คุณ... พ่อ... ของคุณ... พยายาม... แล้ว... จ้ะ" คุณป้าสมศรีกล่าว "แต่... คุณ... สมชาย... มี... เส้นสาย... ที่... แข็งแกร่ง... มาก... ใน... ประเทศ... นั้น"
"และ... ด้วย... เหตุ... นี้... เอง... ที่... ทำให้... คุณ... พ่อ... ของคุณ... ต้อง... ยอม... ยก... หุ้น... ส่วน... ใหญ่... ให้... กับ... คุณ... สมชาย... เพื่อ... แลก... กับ... การ... ที่... เขา... จะ... ไม่... แฉ... เรื่อง... การ... ยักยอก... เงิน... ของ... บริษัท" คุณป้าสมศรีกล่าวต่อ "และ... ยัง... ต้อง... รับ... หนี้สิน... ที่... เกิดขึ้น... จาก... โครงการ... นั้น... ไป... อีก... ด้วย"
ความจริงที่ถูกเปิดเผยทำให้ภูวินทร์รู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่า เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมบิดาของเขาถึงต้องยอมทำตามข้อตกลงที่เสียเปรียบขนาดนั้น
"ผม... ไม่... เชื่อ... ว่า... พ่อ... จะ... ยอม... ให้... ใคร... มา... รังแก... ได้... ถึง... ขนาด... นี้" ภูวินทร์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธ
"คุณ... พ่อ... ของคุณ... ทน... ทุกข์... ทรมาน... มาก... นะ... จ้ะ... ใน... ช่วง... นั้น" คุณป้าสมศรีกล่าว "เขา... รู้... สึก... ผิด... ที่... ไม่สามารถ... ปกป้อง... บริษัท... และ... ครอบครัว... ของเขา... ได้"
"แล้ว... คุณ... ป้า... มี... หลักฐาน... อะไร... ที่... จะ... ยืนยัน... คำ... พูด... นี้... บ้าง... ไหม... ครับ?" ภูวินทร์ถาม
คุณป้าสมศรีพยักหน้า "ฉัน... มี... จดหมาย... ของ... คุณ... พ่อ... ของคุณ... ที่... เขียน... ไว้... ให้... ฉัน... ตอน... ที่... ฉัน... จะ... ลาออก... จาก... งาน"
เธอหยิบซองจดหมายเก่าๆ ออกมาจากกระเป๋าเสื้อ และส่งมอบให้กับภูวินทร์
"คุณ... พ่อ... ของคุณ... บอก... ให้... ฉัน... เก็บ... จดหมาย... ฉบับ... นี้... ไว้... เป็น... หลักฐาน... เผื่อ... วัน... หนึ่ง... คุณ... จะ... ได้... ใช้... ประโยชน์... จาก... มัน" คุณป้าสมศรีกล่าว
ภูวินทร์รับจดหมายมาด้วยมือที่สั่นเทา เขาเปิดอ่านเนื้อหาในจดหมายด้วยความตั้งใจ คำพูดของบิดาของเขาที่ถ่ายทอดความเจ็บปวด ความคับแค้น และความหวังที่อยากให้ลูกชายได้รับรู้ความจริง
"ลูก... รัก... ภูวินทร์" จดหมายเริ่มต้นขึ้น "ถ้า... ลูก... ได้... อ่าน... จดหมาย... ฉบับ... นี้... แสดงว่า... พ่อ... คง... ไม่... อยู่... แล้ว... พ่อ... ขอ... โทษ... ที่... พ่อ... ไม่... สามารถ... บอก... ความจริง... ทั้งหมด... ให้... ลูก... รู้... ได้... พ่อ... ทำ... ทุกอย่าง... เพื่อ... ปกป้อง... ลูก... และ... อรุณรัศมี"
ภูวินทร์อ่านต่อไปด้วยน้ำตาที่ไหลริน เขาอ่านเรื่องราวทั้งหมดที่บิดาของเขาต้องเผชิญหน้ากับคุณสมชาย และการถูกบีบบังคับให้ยอมรับข้อตกลงที่เสียเปรียบ
"พ่อ... รู้... ว่า... ลูก... จะ... ต้อง... โกรธ... และ... เสียใจ... แต่... ขอ... ให้... ลูก... รู้... ไว้... ว่า... พ่อ... รัก... ลูก... มาก... ที่สุด"
เมื่ออ่านจดหมายจบ ภูวินทร์ก็รู้สึกว่ามีบางอย่างที่หล่อหลอมขึ้นมาในตัวเขา ความเสียใจและความโกรธกลายเป็นพลังที่มุ่งมั่น
"ขอบคุณ... ครับ... คุณ... ป้า... สมศรี" ภูวินทร์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น "ข้อมูล... เหล่านี้... มี... ค่า... มาก... สำหรับ... ผม"
"ฉัน... หวัง... ว่า... คุณ... จะ... ได้... รับ... ความ... ยุติธรรม... นะ... จ้ะ" คุณป้าสมศรีกล่าว
หลังจากนั้น ภูวินทร์และทนายความก็ได้นำจดหมายฉบับนี้ และข้อมูลที่ได้จากคุณป้าสมศรี ไปใช้เป็นหลักฐานในการดำเนินคดีกับคุณสมชาย
คุณสมชายถูกเรียกตัวมาสอบสวนอย่างละเอียด เขาปฏิเสธทุกข้อกล่าวหาในตอนแรก แต่เมื่อเผชิญหน้ากับหลักฐานที่ชัดเจน ทั้งคำให้การของพยาน และจดหมายของบิดาของภูวินทร์ เขาก็เริ่มจนมุม
ในที่สุด ความจริงก็ถูกเปิดเผย คุณสมชายถูกจับกุมในข้อหาฉ้อโกง และยักยอกทรัพย์สินของบริษัท
ภูวินทร์รู้สึกโล่งใจเป็นอย่างมาก เขาได้แก้แค้นให้กับบิดาของเขา และได้นำความยุติธรรมกลับคืนมา
"ใน... ที่สุด... เรื่องราว... ทั้งหมด... ก็... จบลง... เสียที" ภูวินทร์กล่าวกับอรุณรัศมี ขณะที่ทั้งสองกำลังนั่งมองวิวทิวทัศน์จากคอนโดมิเนียมหรูที่เขาเพิ่งได้กลับคืนมา
"ใช่ค่ะ" อรุณรัศมiezní ตอบ "คุณ... ภูวินทร์... เข้มแข็ง... มาก... เลย... นะคะ"
"ผม... ทำ... ได้... เพราะ... มี... คุณ... อยู่... ข้างๆ... ผม" ภูวินทร์กล่าว พร้อมกับหันไปกอดอรุณรัศมีไว้แนบอก
ทั้งสองมองหน้ากันด้วยความรักและความเข้าใจ ความเจ็บปวดจากอดีตได้หล่อหลอมให้พวกเขาแข็งแกร่งขึ้น และพร้อมที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่ไปด้วยกัน โดยมีหัวใจที่เต็มไปด้วยความรักและความหวัง
5,496 ตัวอักษร