หลังจากคดีของคุณสมชายสิ้นสุดลง ภูวินทร์ก็เริ่มต้นภารกิจสำคัญอีกอย่างหนึ่ง นั่นคือการกอบกู้บริษัทของบิดากลับคืนมาจากสถานะที่ย่ำแย่ บริษัทที่เคยรุ่งเรือง บัดนี้เต็มไปด้วยหนี้สินและปัญหาต่างๆ มากมาย ซึ่งเป็นผลพวงมาจากการบริหารงานที่ผิดพลาดและการทุจริตของคุณสมชาย "ตอนนี้... สถานการณ์... ของ... บริษัท... ค่อนข้าง... วิกฤต... ครับ... คุณ... ภูวินทร์..." ผู้จัดการฝ่ายการเงินกล่าวรายงาน ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "เรา... มี... หนี้สิน... ที่... ต้อง... ชำระ... เป็น... จำนวน... มหาศาล... และ... รายได้... ของ... บริษัท... ก็... ลดลง... อย่าง... ต่อเนื่อง..." ภูวินทร์นั่งฟังอย่างตั้งใจ เขาหลับตาลงครู่หนึ่ง พยายามรวบรวมสมาธิ ก่อนจะลืมตาขึ้นมาด้วยแววตาที่แน่วแน่ "ผม... เข้าใจ... ครับ..." เขาตอบ "แต่... ผม... จะ... ไม่... ปล่อย... ให้... บริษัท... ของ... คุณ... พ่อ... ของผม... ต้อง... ล่มสลาย... ไป... อย่าง... ง่ายดาย... หรอก... ครับ..." "แต่... เรา... จะ... หา... เงิน... มา... จาก... ไหน... ครับ? คุณ... สมชาย... ไม่... ได้... ทิ้ง... อะไร... ไว้... ให้... เรา... เลย... นอกจาก... หนี้สิน..." ผู้จัดการฝ่ายการเงินถามด้วยน้ำเสียงเต็มไปด้วยความกังวล "เรา... ต้อง... หา... ทาง... ครับ..." ภูวินทร์กล่าว "ผม... จะ... ติดต่อ... ธนาคาร... เพื่อ... ขอ... กู้... เงิน... เพิ่มเติม... และ... ผม... จะ... พยายาม... ปรับ... โครงสร้าง... หนี้สิน... ที่... เรา... มี... อยู่... ให้... ดี... ที่สุด... เท่า... ที่... จะ... ทำ... ได้..." อรุณรัศมีซึ่งนั่งอยู่ข้างๆ ภูวินทร์ ได้ยื่นมือมาสัมผัสแขนเขาเบาๆ "ฉันจะช่วยคุณนะภูวินทร์" เธอกล่าวให้กำลังใจ "ฉันจะทำทุกอย่างที่ฉันทำได้ เพื่อให้บริษัทของคุณกลับมายืนได้อีกครั้ง" ภูวินทร์หันไปมองอรุณรัศมีด้วยสายตาที่อบอุ่น "ขอบคุณนะอรุณรัศมี" เขาตอบ "ผมรู้ว่าผมโชคดีแค่ไหนที่มีคุณอยู่เคียงข้าง" การฟื้นฟูบริษัทไม่ใช่เรื่องง่าย ภูวินทร์ต้องเผชิญหน้ากับอุปสรรคมากมาย เขาต้องทำงานหนักแทบจะตลอดเวลา พบปะกับเจ้าหนี้ เจรจาต่อรองกับธนาคาร และวางแผนการตลาดใหม่ๆ เพื่อดึงดูดลูกค้ากลับคืนมา "คุณ... ภูวินทร์... ครับ..." ทนายความของเขาเข้ามาหา "ผม... ได้... รับ... แจ้ง... จาก... ทาง... ศาล... แล้ว... ครับ... ว่า... ทรัพย์สิน... ที่... ยึด... ได้... จาก... คุณ... สมชาย... จะ... ถูก... นำ... มา... ชดใช้... ให้... กับ... บริษัท... ของ... คุณ... ครับ... ซึ่ง... ใน... นั้น... มี... จำนวน... เงิน... ที่... สามารถ... ช่วย... บรรเทา... สถานการณ์... ของ... เรา... ไป... ได้... เยอะ... พอ... สมควร..." ภูวินทร์ถอนหายใจอย่างโล่งอก "นั่น... เป็น... ข่าว... ดี... มาก... เลย... ครับ... คุณ... ทนาย..." เขาพูด "อย่างน้อย... เรา... ก็... มี... เงิน... ทุน... ส่วน... หนึ่ง... ที่... จะ... นำ... มา... ใช้... ใน... การ... ปรับปรุง... บริษัท... แล้ว..." "ใช่... ครับ..." ทนายความเห็นด้วย "และ... ผม... ก็... ได้... ติดต่อ... กับ... ผู้... บริหาร... ระดับ... สูง... บาง... ท่าน... ที่... เคย... ทำงาน... กับ... คุณ... พ่อ... ของ... คุณ... มา... ก่อน... พวก... เขา... สนใจ... ที่... จะ... กลับ... มา... ร่วมงาน... กับ... เรา... อีก... ครั้ง... ครับ... เพื่อ... ช่วย... คุณ... กอบกู้... บริษัท..." รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของภูวินทร์ "ยอดเยี่ยม... เลย... ครับ..." เขาตอบ "ผม... ต้องการ... คน... ที่... มี... ประสบการณ์... และ... เข้าใจ... วิสัยทัศน์... ของ... คุณ... พ่อ... ของผม... เป็น... อย่าง... ดี..." ภูวินทร์เริ่มจัดตั้งทีมงานใหม่ โดยดึงตัวผู้บริหารเก่าที่มากประสบการณ์กลับมาร่วมงาน และเพิ่มสมาชิกใหม่ที่มีความสามารถเข้ามาเสริมทัพ เขาจัดประชุมทีมอย่างสม่ำเสมอ เพื่อระดมความคิดและวางแผนกลยุทธ์ในการฟื้นฟูบริษัท "ผม... ต้องการ... ให้... ทุกคน... รู้... ว่า... เรา... จะ... ไม่... ยอม... แพ้..." ภูวินทร์กล่าวในการประชุมทีมครั้งแรก "เรา... จะ... สร้าง... ชื่อเสียง... ของ... บริษัท... นี้... ให้... กลับ... มา... ยิ่งใหญ่... อีก... ครั้ง... ให้... สม... กับ... ความ... ตั้งใจ... ของ... คุณ... พ่อ... ของผม..." "เรา... จะ... ทำ... ครับ... คุณ... ภูวินทร์!" เสียงตอบรับดังกึกก้องจากทุกคนในห้องประชุม อรุณรัศมีเข้ามาช่วยดูแลในส่วนของการตลาดและการประชาสัมพันธ์ เธอใช้ความรู้ความสามารถของเธอในการสร้างสรรค์แคมเปญโฆษณาใหม่ๆ และปรับปรุงภาพลักษณ์ของแบรนด์ให้ดูทันสมัยและน่าเชื่อถือมากยิ่งขึ้น "ฉัน... เชื่อ... ว่า... เรา... จะ... ทำ... ได้... นะ... ภูวินทร์..." อรุณรัศมีกล่าวกับเขาในขณะที่ทั้งสองกำลังนั่งทำงานอยู่ด้วยกันในยามค่ำคืน "ฉัน... เห็น... ความ... มุ่งมั่น... ของ... คุณ... และ... ฉัน... ก็... รู้สึก... ดี... ที่... ได้... เป็น... ส่วน... หนึ่ง... ของ... การ... เดินทาง... ครั้ง... นี้..." "คุณ... คือ... กำลังใจ... ที่... สำคัญ... ที่สุด... ของ... ผม... ครับ... อรุณรัศมี..." ภูวินทร์ตอบ พร้อมกับยื่นมือไปกุมมือของเธอไว้ "ถ้า... ไม่มี... คุณ... ผม... คง... ไม่... มี... วัน... นี้... แน่ๆ..." การทำงานหนักอย่างต่อเนื่องค่อยๆ ก่อให้เกิดผลลัพธ์ บริษัทเริ่มมีสัญญาณที่ดีขึ้น รายได้เพิ่มขึ้น และได้รับความไว้วางใจจากลูกค้ามากขึ้น ข่าวการฟื้นฟูบริษัทแพร่สะพัดออกไป ทำให้ผู้ถือหุ้นและนักลงทุนรายอื่นๆ เริ่มให้ความสนใจ "คุณ... ภูวินทร์... ครับ..." ผู้จัดการฝ่ายการเงินแจ้งข่าวด้วยรอยยิ้ม "เรา... สามารถ... ชำระ... หนี้สิน... เกือบ... ทั้งหมด... ได้... แล้ว... ครับ... และ... ใน... ไตรมาส... หน้า... เรา... คาด... ว่า... บริษัท... จะ... เริ่ม... มี... กำไร... แล้ว..." ภูวินทร์รู้สึกดีใจจนแทบจะร้องไห้ออกมา เขาหันไปมองอรุณรัศมี "เรา... ทำ... ได้... แล้ว... อรุณรัศมี!" เขากล่าวเสียงสั่นเครือ "เรา... ทำ... ให้... คุณ... พ่อ... ของผม... ภูมิใจ... ได้... แล้ว..." อรุณรัศมียิ้มตอบ น้ำตาคลอเบ้า "ใช่ค่ะ... เราทำได้..." แม้ว่าการต่อสู้เพื่อกอบกู้บริษัทจะยังไม่สิ้นสุดลง แต่ภูวินทร์ก็รู้สึกได้ถึงความหวังที่กลับคืนมาอีกครั้ง เขาได้เรียนรู้ว่า การสูญเสียที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ไม่ได้ทำให้เขาพ่ายแพ้ แต่กลับทำให้เข้มแข็งขึ้น และเขาตระหนักดีว่า ความรักและความห่วงใยจากคนที่เขารัก คือพลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่คอยผลักดันให้เขาเดินหน้าต่อไป