เช้าวันต่อมา น้ำหนึ่งตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกที่สดชื่นกว่าเมื่อวาน เธอลงมาที่ห้องอาหารเพื่อทานอาหารเช้า และพบว่าภาคย์รอเธออยู่ที่นั่นแล้ว “อรุณสวัสดิ์ครับ” ภาคย์ทักทายพร้อมรอยยิ้มที่ดูผ่อนคลายกว่าเมื่อคืน “นอนหลับสบายดีไหม” “ค่ะ” น้ำหนึ่งตอบ “แล้วคุณภาคย์ล่ะคะ” “ผมก็สบายดี” ภาคย์ตอบ “วันนี้ผมมีเรื่องที่ต้องคุยกับคุณอีกหน่อย” หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ ภาคย์ก็นำน้ำหนึ่งไปยังห้องทำงานของเขา ซึ่งเป็นห้องที่ใหญ่โตและโอ่อ่ากว่าห้องสมุดเสียอีก ผนังห้องเต็มไปด้วยชั้นหนังสือที่เรียงรายอย่างเป็นระเบียบ และมีโต๊ะทำงานขนาดใหญ่วางอยู่กลางห้อง “ผมอยากให้คุณช่วยผมดูเอกสารบางอย่าง” ภาคย์กล่าว พร้อมกับหยิบแฟ้มเอกสารหนาๆ กองหนึ่งออกมาวางบนโต๊ะ “นี่คือเอกสารเกี่ยวกับทรัพย์สินของตระกูลเรา ซึ่งผมเชื่อว่าส่วนใหญ่ถูกยักยอกไป” น้ำหนึ่งมองเอกสารเหล่านั้นด้วยความประหลาดใจ “ทำไมคุณถึงให้ฉันดูคะ” “เพราะคุณมีสายตาที่เฉียบคม” ภาคย์ตอบ “ผมไว้ใจการตัดสินใจของคุณ และผมก็อยากให้คุณได้เข้าใจสถานการณ์ของเราให้มากขึ้นด้วย” น้ำหนึ่งหยิบเอกสารขึ้นมาดูอย่างตั้งใจ เอกสารเหล่านั้นเต็มไปด้วยตัวเลข รายชื่อ และสัญญาต่างๆ ที่ซับซ้อน เธอใช้เวลาอยู่สักพักในการไล่ดูเอกสารเหล่านั้น และพบว่ามีบางอย่างที่ผิดปกติไปจริงๆ “คุณภาคย์คะ” น้ำหนึ่งเอ่ยขึ้นหลังจากที่เธอได้พิจารณาเอกสารไปพอสมควร “ฉันว่า… มีบางอย่างที่น่าสงสัยเกี่ยวกับสัญญาพวกนี้ค่ะ” ภาคย์มองมาที่เธออย่างสนใจ “คุณสังเกตเห็นอะไร” “คือ… ในสัญญาพวกนี้ มีการระบุถึงการโอนทรัพย์สินบางส่วนให้กับบุคคลภายนอก ซึ่งดูเหมือนว่าราคาจะต่ำกว่าความเป็นจริงมากค่ะ” น้ำหนึ่งอธิบาย “และดูเหมือนว่าบุคคลเหล่านั้น… จะมีความเกี่ยวข้องกับท่านหญิงมณฑารัตน์นะคะ” ภาคย์พยักหน้าช้าๆ สีหน้าของเขาเคร่งขรึมขึ้น “ผมรู้ครับ ผมก็สงสัยมาตลอดว่าทำไมท่านถึงต้องทำเช่นนั้น” “แต่… ที่น่าสงสัยกว่านั้นคือ” น้ำหนึ่งชี้ไปยังสัญญาอีกฉบับหนึ่ง “สัญญาฉบับนี้… ดูเหมือนว่าจะทำขึ้นหลังจากที่ท่านหญิงมณฑารัตน์ล้มป่วยหนักแล้วนะคะ” เมื่อได้ยินเช่นนั้น ภาคย์ก็ถึงกับผงะ เขาไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเลย “จริงหรือ” “ค่ะ” น้ำหนึ่งยืนยัน “และดูเหมือนว่า… จะมีการระบุถึงการแต่งตั้งผู้จัดการมรดกอย่างเป็นทางการด้วยค่ะ” น้ำหนึ่งมองหน้าภาคย์อย่างจริงจัง “ฉันว่า… การกระทำของท่านหญิงมณฑารัตน์ อาจจะมีเบื้องหลังที่ซับซ้อนกว่าที่เราคิดนะคะคุณภาคย์” ภาคย์ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขารู้ดีว่ามารดาของเขาเป็นคนฉลาด และมักจะมีแผนการที่ซับซ้อนอยู่เสมอ แต่เขาไม่เคยคิดว่าเธอจะวางแผนซ้อนแผนได้ถึงขนาดนี้ “คุณพูดถูก น้ำหนึ่ง” ภาคย์กล่าว “ผมว่าเราต้องสืบเรื่องนี้ให้ถึงที่สุด” เขาเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังสวนสวยด้านนอก “ผมเชื่อว่ามารดาของผมคงมีเหตุผลบางอย่างที่ต้องทำแบบนั้น” “แต่… เหตุผลอะไรคะ” น้ำหนึ่งถาม “ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน” ภาคย์ตอบ “แต่ผมจะหาคำตอบให้ได้” เขาหันกลับมามองน้ำหนึ่ง ดวงตาของเขาฉายแววที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น “ขอบคุณมากนะน้ำหนึ่ง ถ้าไม่ได้คุณ ผมคงมองข้ามจุดที่สำคัญนี้ไป” “ไม่เป็นไรค่ะ” น้ำหนึ่งยิ้ม “ฉันก็อยากช่วยคุณภาคย์เหมือนกัน” บทสนทนาของทั้งสองถูกขัดจังหวะด้วยเสียงเคาะประตู “เชิญครับ” ภาคย์ร้องบอก ประตูเปิดออก เผยให้เห็นคุณหญิงมรกต ผู้เป็นมารดาของภาคย์ ที่เพิ่งเดินทางกลับมาจากการประชุม “อรุณสวัสดิ์จ้ะ ลูกรัก” คุณหญิงมรกตกล่าวทักทายภาคย์ “แล้วนี่ใครจ๊ะ” “สวัสดีครับคุณแม่” ภาคย์ตอบ “นี่น้ำหนึ่งครับ เธอจะมาช่วยผมดูแลเรื่องเอกสารต่างๆ” คุณหญิงมรกตมองน้ำหนึ่งด้วยสายตาที่ประเมิน “ยินดีที่ได้รู้จักจ้ะ น้ำหนึ่ง” “ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ คุณหญิงมรกต” น้ำหนึ่งกล่าวตอบอย่างสุภาพ “เอาล่ะ” คุณหญิงมรกตกล่าว “แม่มีเรื่องสำคัญจะคุยกับลูกนะภาคย์” ภาคย์มองน้ำหนึ่ง “คุณพักผ่อนก่อนนะ ผมขอคุยกับคุณแม่สักครู่” น้ำหนึ่งพยักหน้ารับ ก่อนจะเดินออกจากห้องทำงานไป ทิ้งให้ภาคย์อยู่กับมารดาของเขาเพียงลำพัง เธอรู้สึกได้ถึงความตึงเครียดที่ก่อตัวขึ้นในอากาศ และสงสัยว่าเรื่องสำคัญที่มารดาของภาคย์จะคุยด้วยนั้นคืออะไร