ภาคย์เดินเข้าไปในห้องทำงานของลุงของเขาด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเป ทั้งความหวัง ความกลัว และความไม่แน่ใจ เขาเคาะประตูเบาๆ "ลุงครับ" เขาเรียก เสียงทุ้มคุ้นเคยดังขึ้นจากภายใน "เข้ามาสิ ภาคย์" ภาคย์ผลักประตูเข้าไป เขาเห็นลุงของเขากำลังนั่งทำงานอยู่หลังโต๊ะตัวใหญ่ รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของลุงเมื่อเห็นหลานชายเดินเข้ามา "มาหาลุงมีอะไรหรือ" ลุงถามด้วยน้ำเสียงเป็นมิตร ภาคย์เดินเข้าไปหยุดยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานของลุง "ผม... ผมมีเรื่องอยากจะคุยกับลุงครับ" ลุงของภาคย์เงยหน้าขึ้นมองหลานชาย "เรื่องอะไร" เขาถาม "ดูเครียดๆ นะ" ภาคย์สูดหายใจเข้าลึกๆ "ผม... ผมได้คุยกับท่านหญิงมณฑารัตน์มาครับ" เมื่อได้ยินชื่อของท่านหญิงมณฑารัตน์ แววตาของลุงภาคย์ก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่ก็กลับคืนสู่สภาพปกติอย่างรวดเร็ว "แล้วท่านหญิงท่านว่าอย่างไรบ้าง" เขาถาม "ท่านหญิง... ท่านเล่าเรื่องราวในอดีตให้ผมฟังครับ" ภาคย์พูด "เกี่ยวกับพ่อของผม เกี่ยวกับพ่อของน้ำหนึ่ง และเกี่ยวกับ... ลุงครับ" สีหน้าของลุงภาคย์ดูเคร่งขรึมขึ้น "เรื่องอะไร" เขาถามเสียงห้วน "ท่านหญิงบอกว่า... ลุงคือคนที่อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ทั้งหมด" ภาคย์พูดตรงๆ "ท่านบอกว่าลุงเป็นคนที่ทำให้พ่อของผมเข้าใจผิด และเป็นคนที่ทำให้พ่อของน้ำหนึ่งต้องตาย" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทำงานนั้นชั่วขณะหนึ่ง ลุงภาคย์มองหน้าหลานชายด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา "ท่านหญิงพูดอย่างนั้นหรือ" ลุงภาคย์ถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "ใช่ครับ" ภาคย์ตอบ "ท่านบอกว่าลุงเป็นคนวางแผนทุกอย่าง เพื่อจะฮุบสมบัติทั้งหมด" ลุงภาคย์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ "ฮะๆ... ท่านหญิงมณฑารัตน์นี่ก็ช่างจินตนาการเสียจริง" เขาพูด "จะว่าไป... เธอก็เหมือนพ่อของเธอไม่มีผิด" "ลุงรู้จักพ่อของผมดี" ภาคย์ถาม "แน่นอน" ลุงภาคย์ตอบ "เราเคยเป็นเพื่อนร่วมงานกัน เคยเป็นคู่แข่งกัน" เขากล่าว "แต่ฉันไม่เคยคิดที่จะทำร้ายเขา" "ท่านหญิงบอกว่า... ลุงเป็นคนหักหลังพ่อของผม" ภาคย์กล่าว "แล้วก็ทำให้พ่อของน้ำหนึ่งเสียชีวิต" ลุงภาคย์ถอนหายใจยาว "ภาคย์... ลุงรู้ว่าเรื่องมันดูซับซ้อน" เขาพูด "แต่สิ่งที่ท่านหญิงมณฑารัตน์พูด... มันไม่ใช่ความจริงทั้งหมด" "แล้วความจริงคืออะไรครับ" ภาคย์ถามอย่างไม่ลดละ "เรื่องมันเริ่มจาก... พ่อของเธอ" ลุงภาคย์กล่าว "เขาเป็นคนที่ทะเยอทะยานมาก เขาอยากได้ทุกอย่าง เขามองเห็นโอกาสที่จะได้ทุกอย่าง เมื่อพ่อของฉันเสียชีวิต" "หมายความว่า... พ่อของผมเป็นคนทำ" ภาคย์ถาม "ไม่ใช่" ลุงภาคย์ปฏิเสธ "พ่อของเธอ... เขาถูกหลอก" "ใครหลอกครับ" ภาคย์ถาม "คนที่เขาไว้ใจที่สุด" ลุงภาคย์ตอบ "คนที่เขาคิดว่าเป็นเพื่อนแท้" ภาคย์นิ่งอึ้ง เขาพยายามปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมด "แล้ว... ใครคือคนๆ นั้นครับ" ลุงภาคย์เงยหน้ามองภาคย์ ดวงตาของเขาฉายแววบางอย่างที่ภาคย์ไม่เคยเห็นมาก่อน "คนคนนั้น... ก็คือพ่อของเธอเอง" ภาคย์เบิกตากว้าง "อะไรนะครับ!" "ใช่" ลุงภาคย์ยืนยัน "พ่อของเธอ... เขาคือคนที่วางแผนทุกอย่าง" "เป็นไปไม่ได้ครับ!" ภาคย์อุทาน "พ่อผมเป็นคนดี" "ดี... แต่ก็อ่อนแอ" ลุงภาคย์กล่าว "เขาถูกชักจูงได้ง่าย" "แล้ว... แล้วทำไมท่านหญิงถึงเข้าใจผิดมาตลอด" ภาคย์ถาม "เพราะ... พ่อของฉัน" ลุงภาคย์กล่าว "เขาต้องการปกป้องเกียรติของตัวเอง" "หมายความว่าไงครับ" ภาคย์ถาม "ตอนที่พ่อของฉันเสียชีวิต" ลุงภาคย์อธิบาย "พ่อของเธอ... เขาพยายามจะโทษฉัน" "อะไรนะครับ!" ภาคย์ตกใจอีกครั้ง "ใช่" ลุงภาคย์พยักหน้า "เขาบอกว่าฉันเป็นคนทำ" "แล้ว... แล้วท่านหญิงก็เชื่ออย่างนั้น" ภาคย์ถาม "ตอนแรก... ใช่" ลุงภาคย์ตอบ "แต่หลังจากนั้นไม่นาน... พ่อของเธอก็หายตัวไป" "หายตัวไป?" ภาคย์ถาม "ใช่" ลุงภาคย์กล่าว "และก่อนที่เขาจะหายตัวไป... เขาก็ทิ้งจดหมายไว้ให้ฉัน" "จดหมายอะไรครับ" ภาคย์ถาม "จดหมายที่เขาขอโทษทุกสิ่งทุกอย่าง" ลุงภาคย์ตอบ "เขาบอกว่าเขาถูกคนอื่นบงการ และเขาขอให้ฉัน... เก็บเรื่องนี้เป็นความลับ" ภาคย์ฟังเรื่องราวทั้งหมดอย่างเงียบๆ เขารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังจะถล่มลงมา "แล้ว... ทำไมลุงถึงไม่บอกความจริงกับท่านหญิง" ภาคย์ถาม "เพราะฉัน... ไม่ต้องการให้เธอต้องเจ็บปวดไปมากกว่านี้" ลุงภาคย์กล่าว "และฉันก็ไม่ต้องการให้ครอบครัวของฉันต้องถูกสังคมประณาม" "แต่... ถ้าลุงไม่ได้เป็นคนทำจริง แล้วทำไมท่านหญิงถึงเข้าใจผิด" ภาคย์ถาม "เพราะ... พ่อของเธอ" ลุงภาคย์ตอบ "เขาปล่อยข่าวลือ" "ปล่อยข่าวลือเรื่องอะไรครับ" ภาคย์ถาม "ข่าวลือที่ว่า... ฉันเป็นคนหักหลังพ่อของเธอ" ลุงภาคย์กล่าว "และเป็นคนทำให้เขาเสียชีวิต" ภาคย์เงียบไป เขากำลังพยายามประมวลผลข้อมูลทั้งหมดที่ได้รับ "แล้ว... แล้วน้ำหนึ่งล่ะครับ" ภาคย์ถาม "น้ำหนึ่ง..." ลุงภาคย์กล่าว "เธอเป็นลูกสาวของคนที่ฉันเคยเกลียดที่สุด" "แต่... ท่านหญิงกำลังปกป้องน้ำหนึ่ง" ภาคย์กล่าว "ใช่" ลุงภาคย์พยักหน้า "และฉันก็... ไม่ต้องการให้ใครมาทำร้ายเธอ" "หมายความว่า... ลุงก็รู้ว่าพ่อของน้ำหนึ่งถูกใส่ร้าย" ภาคย์ถาม "ใช่" ลุงภาคย์ตอบ "แต่ฉันก็ไม่สามารถทำอะไรได้" "แล้ว... ทำไมตอนนี้ลุงถึงยอมบอกความจริงกับผม" ภาคย์ถาม "เพราะ... ฉันรู้ว่าเธอรักน้ำหนึ่ง" ลุงภาคย์กล่าว "และฉันก็รู้ว่าเธอจะทำในสิ่งที่ถูกต้อง" ภาคย์มองลุงของเขาด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย เขารู้ดีว่าหลังจากนี้ ความสัมพันธ์ของเขากับลุงของเขา จะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป