ตอนที่ 14 — การเผชิญหน้าที่นำไปสู่การเปิดโปง
เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นดังขึ้นมาจากโถงทางเดิน รสาเงยหน้ามองตามเสียง หัวใจเต้นระรัว เธอเห็นร่างสูงโปร่งของบิดาเดินเข้ามาในห้องทำงาน ใบหน้าของท่านดูอ่อนเพลีย แต่ดวงตายังคงฉายแววเด็ดเดี่ยว
"พ่อ!" รสาเอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความตื้นตัน
วราฤทธิ์เดินตรงมาหาลูกสาว โน้มตัวลงกอดเธอเบาๆ "ลูก... พ่อขอโทษที่ทำให้ลูกต้องเป็นห่วง"
"ไม่เป็นไรค่ะพ่อ" รสาตอบทั้งน้ำตา "หนูดีใจที่พ่อปลอดภัย"
วราฤทธิ์ผละออกจากลูกสาว หันไปเผชิญหน้ากับธาม ดวงตาของทั้งสองสบกัน เป็นการเผชิญหน้าที่เต็มไปด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อน ทั้งความโกรธ ความผิดหวัง และการหักหลัง
"ธาม" วราฤทธิ์เอ่ยชื่อธามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่แฝงไปด้วยความเย็นชา "ฉันคงจะต้องขอโทษแกด้วย... ที่ทำให้แกต้องผิดหวัง"
ธามยืนนิ่ง มองวราฤทธิ์ด้วยแววตาที่ไม่เชื่อสายตา "คุณ... คุณก็รู้เรื่องทั้งหมดเหรอครับ? คุณวางแผนกับพ่อของคุณอย่างนั้นเหรอ?"
"ใช่" วราฤทธิ์ตอบอย่างไม่ลังเล "ฉันรู้ทุกอย่างที่แกกำลังทำ... และฉันก็รอคอยวันนี้มานานแล้ว"
"แต่... คุณบอกว่าคุณไว้ใจผม! คุณบอกว่าผมคือคนที่คุณจะฝากฝังทุกอย่างไว้!" ธามขึ้นเสียงอย่างไม่พอใจ "คุณหลอกผม!"
"ฉันไม่ได้หลอกแก" วราฤทธิ์กล่าว "แต่แกต่างหากที่หลอกฉัน... หลอกฉันมาตลอด... หลอกฉันว่าแกคือคนที่น่าไว้วางใจ... หลอกฉันว่าแกต้องการจะช่วยเหลือครอบครัวของฉัน... ทั้งๆ ที่แกกำลังจะทำลายทุกอย่างที่ฉันสร้างมา"
"ผม... ผมแค่ต้องการส่วนแบ่งของผม!" ธามแก้ตัว "ผมลงทุนไปเยอะ! ผมก็ต้องได้ผลตอบแทน!"
"ผลตอบแทนที่แกต้องการ... คือการทำลายครอบครัวของฉันอย่างนั้นเหรอ?" วราฤทธิ์ถามเสียงดังขึ้น "แกกล้าทำร้ายแม้กระทั่งคนที่เคยมีบุญคุณกับแก! แกมันไม่มีหัวใจ!"
"คุณตาครับ" รสาหันไปหาคุณตาของเธอ "แล้วเรื่องเอกสาร... ที่พ่อลงนามไป... คืออะไรคะ"
"เอกสารเหล่านั้น... คือส่วนหนึ่งของแผนการที่พ่อของลูกวางไว้" คุณตาของรสาอธิบาย "เพื่อล่อให้ธามเปิดเผยแผนการที่แท้จริงออกมา... และเพื่อให้เรามีหลักฐานที่แน่นหนาที่สุด... ในการเอาผิดกับเขา"
"หมายความว่า... การโอนหุ้นเหล่านั้น... ไม่ได้เกิดขึ้นจริงๆ อย่างนั้นเหรอคะ" รสารู้สึกราวกับว่าโลกทั้งใบกำลังหมุนคว้าง
"มันเกิดขึ้น... แต่ไม่ใช่ในแบบที่ธามคิด" คุณตาของรสาตอบ "มันเป็นการโอนหุ้นชั่วคราว... โดยมีข้อตกลงที่ชัดเจน... เพื่อให้ธามตายใจ... ว่าเรายอมรับข้อเสนอของเขาแล้ว"
"แล้ว... หลักฐานที่นทีหามาได้ล่ะคะ" รสาถามต่อ "เอกสารที่ดูเหมือนถูกปลอมแปลงขึ้นมา"
"นั่นก็เป็นส่วนหนึ่งของแผนเช่นกัน" คุณตาของรสาอธิบาย "เราต้องการให้ธามเชื่อว่า... เรากำลังพยายามหาทางต่อต้านเขา... ด้วยวิธีที่เขาคาดไม่ถึง... เพื่อให้เขากระทำการบางอย่าง... ที่จะทำให้เขาจนมุม"
ธามยืนฟังด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เขาเริ่มตระหนักได้ว่าตัวเองกำลังตกอยู่ในกับดักที่ใหญ่กว่าที่คิด
"แกคิดว่าแกฉลาดแล้วสินะ ธาม" วราฤทธิ์กล่าว "แกคิดว่าแกสามารถหลอกทุกคนได้... แต่แกคิดผิดแล้ว... แกถูกเราจับได้ตั้งแต่ต้น"
"ผมไม่เชื่อ!" ธามตะโกน "นี่มันต้องเป็นการสมคบคิด! คุณกับพ่อของคุณ! คุณกับลูกสาวของคุณ! พวกคุณทุกคนกำลังเล่นงานผม!"
"ใช่" วราฤทธิ์ยอมรับ "เรากำลังเล่นงานแก... เพราะแกมันสมควรได้รับมัน... แกมันคือคนที่อันตราย... และแกไม่สมควรที่จะอยู่ในวงการธุรกิจนี้อีกต่อไป"
ขณะนั้นเอง ทนายของธามก็เดินเข้ามา "ท่านประธานครับ... ผมได้รับรายงานมา... ว่ามีเจ้าหน้าที่ตำรวจกำลังเดินทางมาที่นี่... พร้อมหมายค้น..."
ใบหน้าของธามซีดเผือด เขาหันไปมองวราฤทธิ์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหวาดระแวง "คุณ... คุณทำอะไร?"
"ฉันแค่... กำลังดำเนินการตามกฎหมาย... เพื่อให้ความยุติธรรมกลับคืนมา" วราฤทธิ์กล่าวอย่างใจเย็น
"ไม่! ผมไม่ยอม!" ธามตะโกน พยายามจะวิ่งหนีออกไป แต่ถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของวราฤทธิ์ขวางไว้
"แกไปไหนไม่ได้แล้ว ธาม" วราฤทธิ์กล่าว "การเดินทางของแก... สิ้นสุดลงที่นี่แล้ว"
เจ้าหน้าที่ตำรวจเข้ามาในห้อง พวกเขาแสดงหมายค้น และเริ่มดำเนินการตามกระบวนการ โดยมีวราฤทธิ์และทนายของครอบครัวเป็นผู้ให้การสนับสนุน
รสาได้แต่มองดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกัน เธอรู้สึกสงสารบิดาที่ต้องตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกโล่งใจที่ความจริงกำลังจะถูกเปิดเผย
"พ่อคะ" รสาเดินเข้าไปหาบิดา "พ่อไม่ต้องกังวลนะคะ หนูอยู่ตรงนี้"
วราฤทธิ์ยิ้มให้ลูกสาวอย่างอ่อนโยน "ขอบใจนะลูก"
เมษาก็เข้ามาปลอบใจรสา "ทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดีนะรสา"
"ฉันหวังว่าจะเป็นอย่างนั้นนะเมษา" รสาตอบ
การจับกุมธามเป็นไปอย่างเรียบร้อย เขาถูกนำตัวออกไปโดยเจ้าหน้าที่ตำรวจ ทิ้งไว้เพียงความเงียบที่ปกคลุมห้องทำงานนั้น
"นี่... คือจุดจบของเขาแล้วใช่ไหมคะพ่อ" รสาถามบิดา
"สำหรับตอนนี้... ใช่" วราฤทธิ์ตอบ "แต่เรายังต้องเผชิญหน้ากับเรื่องราวอีกมาก"
"หนูพร้อมค่ะพ่อ" รสาตอบอย่างแน่วแน่ "หนูจะอยู่เคียงข้างพ่อเสมอ"
คุณตาของรสายิ้มอย่างพึงพอใจ "ดีมาก... รสา"
การเปิดโปงครั้งนี้ ถือเป็นจุดเปลี่ยนที่สำคัญของตระกูลวราฤทธิ์ เป็นการต่อสู้ที่ยาวนานและเต็มไปด้วยความเจ็บปวด แต่ในที่สุด... ความจริงก็กำลังจะกลับมา
4,064 ตัวอักษร