แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องทำงานของวราฤทธิ์ เขานั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน มองดูเอกสารกองโตด้วยสีหน้าเคร่งเครียด สมชายยืนอยู่ข้างๆ เขา ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหงุดหงิด "ฉันไม่เข้าใจเลยวราฤทธิ์" สมชายพูดเสียงห้วน "ทำไมพวกมันถึงหนีไปได้" "ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันสมชาย" วราฤทธิ์ตอบ "แต่เรื่องมันผ่านไปแล้ว ตอนนี้เราต้องคิดว่าจะทำอย่างไรต่อไป" "คิดอะไรอีกล่ะ" สมชายโพล่งขึ้น "เราเสียทั้งคนเสียทั้งแผนการไปหมดแล้ว" "อย่าเพิ่งสิ้นหวังสมชาย" วราฤทธิ์กล่าว "เรายังมีโอกาส" ทันใดนั้นเอง ประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดออกอย่างแรง ธามและรสาเดินเข้ามาในห้อง โดยมีกล่องเอกสารของหญิงสาวปริศนาอยู่ในมือของธาม "พ่อ!" รสาตะโกนเสียงดัง วราฤทธิ์และสมชายหันมามองทั้งสองด้วยความตกใจ "พวกแก... มาทำอะไรที่นี่" วราฤทธิ์ถามด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว "พวกเรามาเพื่อเปิดโปงความจริงค่ะพ่อ" รสาตอบเสียงหนักแน่น "ความจริงอะไร" สมชายถาม พลางก้าวเข้ามาหา "ความจริงที่พ่อปกปิดมาตลอด" รสาหันไปมองพ่อของเธอ "ความจริงเกี่ยวกับธุรกิจผิดกฎหมายทั้งหมด" วราฤทธิ์หน้าซีดเผือด เขารู้ดีว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้น "นี่คือหลักฐานทั้งหมด" ธามยื่นกล่องเอกสารให้กับวราฤทธิ์ "คุณไม่สามารถปฏิเสธได้อีกต่อไป" วราฤทธิ์หยิบกล่องเอกสารมาเปิดดู เขาเห็นเอกสารมากมายที่ระบุชื่อของเขาและบริษัทต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจมืด สมชายมองตามด้วยความหวาดกลัว "แก... แกมันทรยศฉัน" สมชายตะคอกใส่ธาม "ผมไม่ได้ทรยศใคร" ธามตอบ "ผมแค่ทำในสิ่งที่ถูกต้อง" "พ่อคะ" รสาหันไปพูดกับวราฤทธิ์ "ทำไมพ่อถึงทำแบบนี้" วราฤทธิ์เงียบไป เขาค่อยๆ วางเอกสารลงบนโต๊ะ "ฉัน... ฉันก็แค่ต้องการให้ครอบครัวของเราอยู่ดีกินดี" เขาพูดเสียงเบา "ฉันไม่เคยคิดว่ามันจะเลวร้ายขนาดนี้" "ไม่เคยคิดว่ามันจะเลวร้าย" สมชายหัวเราะเยาะ "แกมันก็แค่คนเห็นแก่ตัว! แกมันก็แค่... ปีศาจ!" "พอแล้วสมชาย!" วราฤทธิ์ตวาดกลับ "แกก็ไม่ได้ดีไปกว่าฉันหรอก!" "ฉันผิดเองค่ะพ่อ" รสาพูดขึ้นมา "ที่เลือกเชื่อใจคนผิด" เธอหันไปมองธาม "และเลือกความสัมพันธ์ที่มันจะทำลายฉัน" ธามมองรสาด้วยความเข้าใจ "ฉันขอโทษนะรสา" เขาพูด "ฉันไม่เคยอยากให้มันเป็นแบบนี้" "ไม่ค่ะ" รสาตอบ "มันเป็นความผิดของฉันเองที่เลือกเขา" ขณะที่ทั้งสามกำลังโต้เถียงกันอยู่นั้น เสียงรถตำรวจก็ดังขึ้นด้านนอก วราฤทธิ์และสมชายมองหน้ากันด้วยความตื่นตระหนก "ตำรวจมาแล้ว!" สมชายตะโกน "มันเป็นฝีมือแกใช่ไหม ธาม!" วราฤทธิ์หันมาถาม "ผมแค่ทำในสิ่งที่ผมต้องทำ" ธามตอบ "ความจริงจะต้องถูกเปิดเผย" เจ้าหน้าที่ตำรวจบุกเข้ามาในห้องทำงาน พวกเขารวบตัววราฤทธิ์และสมชายเอาไว้ได้ ท่ามกลางความโกลาหล รสาเดินไปหาธาม "แล้วคุณล่ะ ธาม" เธอถาม "คุณจะทำอย่างไรต่อไป" "ฉัน... ฉันจะชดใช้ในสิ่งที่ฉันทำผิดพลาดไป" ธามตอบ "และฉันจะรอวันที่ความจริงทั้งหมดถูกเปิดเผย" "ฉันหวังว่าวันนั้นจะมาถึงเร็วๆ นะ" รสาพูด ธามพยักหน้า เขาเห็นรสาเดินจากไป ทิ้งเขาไว้กับความรู้สึกผิดและความหวังเล็กๆ ที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่ แม้ว่าเส้นทางข้างหน้าจะยังคงเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน แต่ธามก็รู้ว่าเขาได้เลือกเส้นทางที่ถูกต้องแล้ว เขาได้ก้าวข้ามผ่านความมืดมิดมาสู่แสงสว่างแห่งความจริง และเขาจะไม่มีวันหันหลังกลับอีกต่อไป