ในค่ำคืนอันแสนสงบ ท่ามกลางแสงดาวที่ส่องประกาย วิศรุตยืนมองออกไปนอกหน้าต่างห้องนอนของเขา ความคิดคำนึงลอยวนไปถึงวันวาน วันที่เต็มไปด้วยความขัดแย้ง ความเข้าใจผิด และความเจ็บปวด แต่แล้วภาพเหล่านั้นก็ค่อยๆ เลือนหายไป ถูกแทนที่ด้วยความทรงจำอันอบอุ่น ภาพของพ่อที่เริ่มเปิดใจ ยิ้มให้กับเขาอย่างจริงใจ ภาพของธีรภัทรที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ แม้ในยามที่เขาเคยคิดร้าย ภาพของลิลลี่ที่ยังคงยืนหยัดอยู่เคียงข้างคนที่เธอรัก และภาพของเขากับลิลลี่เอง ที่ในที่สุดก็สามารถกลับมามองตากันได้ด้วยความรู้สึกที่บริสุทธิ์อีกครั้ง "คิดอะไรอยู่คะ" เสียงหวานใสของลิลลี่ดังขึ้นมาจากด้านหลัง เธอเดินเข้ามาโอบกอดเอวเขาจากทางด้านหลัง วางคางเกยไหล่ของเขาอย่างออดอ้อน วิศรุตหันกลับไป ยิ้มให้กับเธอ "คิดถึงวันเก่าๆ น่ะครับ" ลิลลี่เลิกคิ้ว "วันเก่าๆ ที่มีแต่เรื่องปวดใจเหรอคะ" "เปล่าเลยครับ" วิศรุตส่ายหน้าเบาๆ "วันเก่าๆ ที่ถึงแม้จะเจ็บปวด แต่มันก็สอนให้ผมได้เรียนรู้ ได้เติบโต และได้มาถึงจุดนี้... กับคุณ" ลิลลี่ซบหน้าลงกับแผ่นอกของเขา "ฉันก็เหมือนกันค่ะ" เธอพึมพำ "บางที... ถ้าไม่มีเรื่องราวเหล่านั้น เราก็อาจจะไม่ได้เข้าใจความสุขที่เรามีในวันนี้เลยก็ได้" "นั่นสินะครับ" วิศรุตจับมือของเธอมาวางทาบบนหัวใจของเขา "หัวใจของผมเต้นแรงทุกครั้งที่ได้อยู่กับคุณ" "ของฉันก็เหมือนกันค่ะ" ลิลลี่เงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตาเป็นประกายระยับ "มันเหมือนกับว่า... หัวใจของเราสองคนถูกสร้างมาเพื่อเต้นเป็นจังหวะเดียวกัน" วิศรุตโน้มตัวลงจุมพิตริมฝีปากของเธออย่างอ่อนโยน เป็นจุมพิตที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่อัดอั้นมานาน ความรัก ความผูกพัน และความหวังอันยิ่งใหญ่สำหรับอนาคต "พรุ่งนี้... เราจะไปพักผ่อนกันสักหน่อยดีไหมครับ" วิศรุตเอ่ยขึ้นหลังจากที่ผละออกจากริมฝีปากของเธอ "ไปไหนคะ" ลิลลี่ถามด้วยความสงสัย "ผมจองรีสอร์ทริมทะเลไว้ที่หัวหินครับ" วิศรุตตอบ "ผมอยากให้เราได้ใช้เวลาด้วยกันจริงๆ จังๆ ก่อนที่จะกลับไปลุยงานเต็มตัวอีกครั้ง" ลิลลี่ยิ้มกว้าง "ดีจังเลยค่ะ! ฉันอยากไปทะเลจะแย่อยู่แล้ว" "แล้วเราจะบอกพ่อกับคุณวิสิทธิ์ให้ทีหลังนะครับ" วิศรุตกล่าว "ตอนนี้... ผมอยากให้เป็นเวลาของเราสองคนจริงๆ" "แน่นอนค่ะ" ลิลลี่ยิ้มอย่างมีความสุข "ฉันพร้อมแล้วที่จะไปสร้างความทรงจำดีๆ กับคุณ" เช้าวันต่อมา วิศรุตและลิลลี่ออกเดินทางสู่หัวหิน บรรยากาศตลอดการเดินทางเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ และบทสนทนาที่อบอุ่น พวกเขาหยุดแวะทานอาหารกลางวันริมทะเล กินลมชมวิว ฟังเสียงคลื่นกระทบฝั่ง ราวกับเป็นคู่รักข้าวใหม่ปลามันที่กำลังฮันนีมูน เมื่อเดินทางถึงรีสอร์ทที่พัก วิศรุตแทบจะทันทีที่เปิดประตูห้องพัก ลิลลี่ก็วิ่งตรงไปที่ระเบียง ยืนสูดอากาศบริสุทธิ์ รับลมทะเลเย็นๆ "อากาศดีจังเลยค่ะ" ลิลลี่เอ่ย "รู้สึกผ่อนคลายมากๆ เลย" วิศรุตเดินไปยืนข้างๆ เธอ โอบเอวของเธอไว้หลวมๆ "ผมดีใจที่คุณชอบนะครับ" "แล้วคุณล่ะคะ" ลิลลี่หันมาถาม "คุณรู้สึกยังไงบ้าง" "ผมรู้สึกเหมือนได้ปลดปล่อยทุกอย่างที่เคยแบกไว้" วิศรุตตอบ "ความกดดัน ความเครียด ความกังวล ทุกอย่างมันหายไปหมดแล้ว" "ดีแล้วค่ะ" ลิลลี่ยิ้ม "หลังจากนี้ เราจะมีแต่ความสุขนะคะ" "ผมเชื่ออย่างนั้นครับ" วิศรุตโน้มตัวลงจุมพิตที่แก้มของเธอ "และผมก็อยากจะขอบคุณคุณอีกครั้ง ที่อยู่เคียงข้างผมเสมอ" "ไม่เป็นไรค่ะ" ลิลลี่ซบหน้าลงกับไหล่ของเขา "คุณก็อยู่เคียงข้างฉันเสมอเหมือนกัน" ช่วงบ่าย ทั้งสองได้ลงเล่นน้ำทะเล เล่นทราย และถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึก ความสัมพันธ์ของพวกเขาที่เคยผ่านพ้นอุปสรรคมามากมาย ตอนนี้ยิ่งแน่นแฟ้นและงดงามยิ่งกว่าเดิม ในตอนเย็น ทั้งสองได้ดินเนอร์สุดโรแมนติกริมชายหาด ท่ามกลางแสงเทียนและเสียงดนตรีเบาๆ "วิศรุตคะ" ลิลลี่เริ่มบทสนทนา "จำได้ไหมคะ วันที่เราเจอกันครั้งแรก" วิศรุตหัวเราะเบาๆ "จำได้สิครับ วันนั้นคุณสวยมากเลย แต่ก็ดูหยิ่งๆ เหมือนกันนะ" "แล้วคุณล่ะคะ" ลิลลี่ถามยิ้มๆ "คุณจำความรู้สึกแรกที่เห็นฉันได้ไหม" "ผม... ผมคิดว่าผมไม่ชอบคุณเลยครับ" วิศรุตตอบตามตรง "คุณดูเป็นคนเอาแต่ใจ และดูไม่ค่อยน่าคบ" ลิลลี่หัวเราะออกมาเบาๆ "ฉันก็คิดแบบนั้นกับคุณเหมือนกันค่ะ คุณดูเย็นชา แล้วก็ดูเหมือนคนที่ไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนในสายตา" "แต่ดูตอนนี้สิครับ" วิศรุตจับมือของเธอมาวางไว้บนอกของเขา "เราสองคน... กลายเป็นคนที่ขาดกันไม่ได้ไปเสียแล้ว" "ใช่ค่ะ" ลิลลี่พยักหน้า "บางที... สิ่งที่เราคิดว่าไม่ชอบในตอนแรก อาจจะเป็นสิ่งที่ทำให้เราตกหลุมรักในที่สุดก็ได้" "ผมคิดว่า... ผมรักคุณนะครับลิลลี่" วิศรุตเอ่ยออกมาอย่างนุ่มนวล ลิลลี่มองตาเขา น้ำตาคลอเล็กน้อย "ฉันก็รักคุณค่ะวิศรุต" ทั้งสองจุมพิตกันอีกครั้ง เป็นจุมพิตที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย เป็นการประกาศความรักที่แท้จริงของพวกเขา ท่ามกลางเสียงคลื่นที่ซัดเข้าหาฝั่ง เมื่อกลับมาถึงกรุงเทพฯ พวกเขาพบว่าคุณวิสิทธิ์และธีรภัทรได้เตรียมงานเลี้ยงเล็กๆ ไว้ที่บ้านเพื่อต้อนรับการกลับมาของพวกเขา "เป็นไงบ้าง" คุณวิสิทธิ์ถามเมื่อเห็นทั้งสองคนเดินเข้ามา "สบายดีครับพ่อ" วิศรุตตอบ "ได้พักผ่อนเต็มที่เลยครับ" "ดีแล้วลูก" คุณวิสิทธิ์ยิ้ม "ธุรกิจของเราก็เดินหน้าไปได้ด้วยดีนะ" "ผมได้คุยกับธีรภัทรแล้วครับ" วิศรุตกล่าว "เรากำลังจะขยายสาขาเพิ่มอีกสองแห่ง" "เยี่ยมเลย" คุณวิสิทธิ์พยักหน้าอย่างพอใจ "พ่อเชื่อว่าลูกจะทำได้" ธีรภัทรเดินเข้ามา "ยินดีต้อนรับกลับนะ วิศรุต ลิลลี่" "ขอบคุณนะธีรภัทร" ลิลลี่กล่าว "งานที่นี่เรียบร้อยดีใช่ไหม" "ทุกอย่างโอเคครับ" ธีรภัทรตอบ "เดี๋ยวผมจะรายงานรายละเอียดให้ฟังตอนหลังนะ" ค่ำคืนนั้นเต็มไปด้วยความสุขและความอบอุ่น วิศรุตและลิลลี่ได้กลับมาสู่ชีวิตที่ควรจะเป็นชีวิตที่มีความสุข มีความรัก และความสำเร็จ