หลังจากที่คุณหญิงพิสมัยยอมรับลิลลี่อย่างเป็นทางการ บรรยากาศภายในบ้านก็ดูอบอุ่นและเป็นกันเองมากขึ้น ลิลลี่รู้สึกผ่อนคลายและมีความสุขอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ธีรภัทรเองก็เช่นกัน เขาดีใจที่ลิลลี่สามารถผ่านบททดสอบของคุณหญิงพิสมัยไปได้ และดีใจที่ได้เห็นลิลลี่มีความสุข "คืนนี้... เราไปฉลองกันไหม" ธีรภัทรเอ่ยชวนลิลลี่ขณะที่ทั้งสองกำลังทานอาหารเย็นด้วยกัน "ไปทานอาหารที่ร้านโปรดของเธอ" "จริงเหรอคะ" ลิลลี่ยิ้มกว้าง "หนูดีใจจังเลยค่ะ" "แน่นอน" ธีรภัทรตอบ "เธอสมควรได้รับสิ่งดีๆ" ทั้งสองไปทานอาหารเย็นที่ร้านอาหารอิตาเลียนหรูหรา บรรยากาศโรแมนติกเต็มไปด้วยแสงเทียน "คุณภัทรคะ" ลิลลี่เอ่ยขึ้นขณะที่กำลังทานพาสต้า "ฉันอยากจะขอบคุณคุณจริงๆ นะคะ ที่คอยอยู่เคียงข้างฉันเสมอ" ธีรภัทรวางส้อมลง เขามองเข้าไปในดวงตาของลิลลี่ "ฉันก็อยากจะขอบคุณเธอเหมือนกันนะลิลลี่... ที่ทำให้ชีวิตฉันมีความหมายมากขึ้น" ลิลลี่รู้สึกแก้มร้อนผ่าวกับคำพูดของเขา "ฉัน... ฉันก็รู้สึกดีที่ได้อยู่กับคุณค่ะ" "ฉันคิดว่า... เราโชคดีนะ" ธีรภัทรกล่าว "ที่ได้มาเจอกัน... ถึงแม้ว่าจุดเริ่มต้นของเราจะไม่ค่อยสวยงามเท่าไหร่" "ใช่ค่ะ" ลิลลี่ยิ้ม "แต่ฉันเชื่อว่า... ความรักมันสามารถเกิดขึ้นได้เสมอ" บทสนทนาของทั้งสองเต็มไปด้วยความหวานและความเข้าใจ ธีรภัทรเริ่มเล่าเรื่องราวในวัยเด็กของเขาให้ลิลลี่ฟังมากขึ้น และลิลลี่เองก็เริ่มเปิดเผยเรื่องราวในครอบครัวของเธอให้ธีรภัทรฟังเช่นกัน ความสัมพันธ์ของทั้งสองดูเหมือนจะพัฒนาไปในทางที่ดีอย่างราบรื่น จนกระทั่งวันหนึ่ง... "ลิลลี่จ๊ะ" เสียงของคุณหญิงพิสมัยดังขึ้นจากอีกฟากของห้องนั่งเล่น "แม่มีเรื่องจะคุยด้วยหน่อย" ลิลลี่หันไปมองคุณหญิงพิสมัย "ค่ะคุณแม่" "แม่เห็นว่าเธอเข้ากับธีรภัทรได้ดีมาก" คุณหญิงพิสมัยกล่าว "และแม่ก็ดีใจด้วย" "ขอบคุณค่ะคุณแม่" ลิลลี่ตอบ "แต่... แม่ก็ยังอดเป็นห่วงเรื่องอนาคตของพวกเธอไม่ได้" คุณหญิงพิสมัยกล่าวต่อ "ธีรภัทร... กำลังเผชิญกับปัญหาใหญ่ในธุรกิจ" ลิลลี่เลิกคิ้วด้วยความแปลกใจ "ปัญหาอะไรคะ" "บริษัทคู่แข่งกำลังพยายามจะยึดครองตลาดของเรา" คุณหญิงพิสมัยอธิบาย "และ... มีข่าวลือว่าเบื้องหลังเรื่องนี้... อาจจะมีคนในครอบครัวของเราเอง" ลิลลี่อึ้งไปกับข่าวร้าย "คนในครอบครัว... ใครคะ" "แม่ก็ไม่แน่ใจ" คุณหญิงพิสมัยส่ายหน้า "แต่สิ่งที่แม่แน่ใจก็คือ... ธีรภัทรต้องการความช่วยเหลืออย่างเร่งด่วน" "แล้ว... หนูจะช่วยอะไรได้บ้างคะ" ลิลลี่ถามอย่างกระตือรือร้น คุณหญิงพิสมัยมองลิลลี่ด้วยแววตาที่เคร่งเครียด "แม่ต้องการให้เธอ... ยอมแต่งงานกับธีรภัทรอย่างเป็นทางการ" "แต่งงานอย่างเป็นทางการ... หมายความว่ายังไงคะ" ลิลลี่ถาม "หมายความว่า... เราจะต้องจัดงานแต่งงานให้ใหญ่โต" คุณหญิงพิสมัยกล่าว "เพื่อแสดงให้สังคมเห็นถึงความมั่นคงของเรา และเพื่อให้เราสามารถระดมทุนได้ง่ายขึ้น" ลิลลี่อึ้งไปอีกครั้ง "งานแต่งงาน... แต่เราเพิ่งจะ... " "แม่รู้ว่ามันอาจจะเร็วไป" คุณหญิงพิสมัยกล่าว "แต่สถานการณ์มันบีบบังคับ เราไม่มีเวลาแล้ว" "แล้ว... คุณภัทรล่ะคะ เขาคิดว่ายังไง" ลิลลี่ถาม "ธีรภัทร... เขาพร้อมที่จะทำทุกอย่างเพื่อบริษัท" คุณหญิงพิสมัยตอบ "แต่แม่ก็เห็นว่าเขา... มีความรู้สึกดีๆ กับเธอแล้ว" ลิลลี่รู้สึกสับสน เธอไม่แน่ใจว่าความรู้สึกของเธอที่มีต่อธีรภัทรนั้น เป็นความรักที่แท้จริง หรือเป็นเพียงผลจากการถูกบังคับและความผูกพันที่เกิดขึ้นจากสถานการณ์ เมื่อธีรภัทรกลับมาถึงบ้าน ลิลลี่ก็ตัดสินใจที่จะคุยกับเขาเรื่องนี้ "คุณภัทรคะ" ลิลลี่เอ่ยขึ้นขณะที่ทั้งสองกำลังนั่งอยู่ด้วยกัน "ฉันได้คุยกับคุณแม่แล้วค่ะ" ธีรภัทรมองมาที่เธอ "เรื่องงานแต่งงานเหรอ" ลิลลี่พยักหน้า "คุณแม่บอกว่า... สถานการณ์มันวิกฤตมาก" "ใช่" ธีรภัทรตอบด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด "เรากำลังเจอปัญหาใหญ่จริงๆ" "แล้ว... คุณอยากจะแต่งงานจริงๆ เหรอคะ" ลิลลี่ถามตรงๆ ธีรภัทรมองเข้าไปในดวงตาของลิลลี่ "ลิลลี่... ฉันรู้ว่ามันอาจจะเร็วไป" เขาจับมือของเธอไว้ "แต่... ฉันก็รู้สึกดีกับเธอจริงๆ นะ" "ฉัน... ฉันก็รู้สึกดีกับคุณเหมือนกันค่ะ" ลิลลี่ตอบ "แต่... ฉันกลัว" "กลัวอะไร" ธีรภัทรถาม "กลัวว่า... ความรู้สึกของเรามันจะถูกบดบังด้วยภาระหน้าที่" ลิลลี่สารภาพ "กลัวว่า... เราจะแต่งงานกันเพราะสถานการณ์ ไม่ใช่เพราะความรักที่แท้จริง" ธีรภัทรมองเธอด้วยแววตาที่จริงจัง "ลิลลี่... ฉันยอมรับว่าสถานการณ์มันบีบบังคับเรา" เขาพูด "แต่สิ่งที่ฉันรู้สึกกับเธอ... มันไม่ใช่การแสดง" "แล้ว... คุณแน่ใจเหรอคะ" ลิลลี่ถาม "ฉันแน่ใจ" ธีรภัทรยืนยัน "ฉันอยากจะให้โอกาสความสัมพันธ์ของเรา... ได้เติบโตขึ้นจริงๆ" "แต่... ถ้าสุดท้ายแล้ว... เราไม่สามารถอยู่ด้วยกันได้ล่ะคะ" ลิลลี่ถาม ธีรภัทรยิ้มบางๆ "ถ้าถึงวันนั้น... เราค่อยว่ากันอีกที" เขาบีบมือเธอเบาๆ "แต่ตอนนี้... ฉันอยากให้เราลองเชื่อใจกันดู" ลิลลี่มองเข้าไปในดวงตาของธีรภัทร เธอเห็นความมุ่งมั่นและความหวังในนั้น เธอตัดสินใจที่จะเชื่อใจเขา "ก็ได้ค่ะ" ลิลลี่กล่าว "ฉันจะแต่งงานกับคุณ" ทันทีที่คำตอบหลุดออกจากปากของลิลลี่ ธีรภัทรก็ดึงเธอเข้ามากอดแน่น "ขอบคุณนะลิลลี่" เขาพึมพำข้างหูเธอ "เธอจะไม่มีวันเสียใจ" แต่ลึกๆ ในใจของลิลลี่ เธออดสงสัยไม่ได้ว่า บททดสอบครั้งนี้ จะเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของความท้าทายที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิมหรือไม่ และความรักที่กำลังก่อตัวขึ้นอย่างช้าๆ ระหว่างเธอกับธีรภัทร จะสามารถยืนหยัดผ่านพายุที่กำลังจะโหมกระหน่ำเข้ามาได้หรือไม่...