คืนรักที่ไม่ควรมี

ตอนที่ 20 / 35

ตอนที่ 20 — ลมพายุที่โหมกระหน่ำ

หลายวันผ่านไปหลังจากที่ธามได้พบกับแพรวที่บ้านหลังเล็กๆ ชานเมือง ชีวิตของเขาก็เหมือนตกอยู่ในพายุหมุนที่ไม่เคยสงบ เขาพยายามติดต่อแพรวอีกครั้ง แต่ก็ไม่เป็นผล เธอยังคงตัดขาดการติดต่อจากเขาอย่างสิ้นเชิงเหมือนเช่นเคย ธามรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะจมดิ่งลงสู่ห้วงเหวแห่งความสิ้นหวัง เขาหมกมุ่นอยู่กับการคิดถึงคำพูดของแพรว "ความเชื่อใจมันหายไปแล้ว มันไม่มีทางกลับมาได้อีก" ประโยคนี้ดังก้องอยู่ในหัวของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันเหมือนมีดที่กรีดลงไปบนแผลใจของเขาไม่หยุดหย่อน เขาโทษตัวเอง โทษความหุนหันพลันแล่นในอดีต โทษความอ่อนแอของตัวเองที่ทำให้เขาสูญเสียแพรวไป ในช่วงเวลาเดียวกันนั้นเอง เรื่องราวที่ไม่คาดฝันก็ประดังเข้ามาในชีวิตของธาม อร ผู้หญิงที่เขาเคยพัวพันด้วย ได้ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ เธอมาพร้อมกับข่าวร้ายที่ทำให้ธามแทบยืนไม่อยู่ "คุณธามคะ" เสียงของอรดังขึ้นในโทรศัพท์ น้ำเสียงของเธอฟังดูตื่นตระหนก "มีเรื่องสำคัญมากที่ฉันต้องบอกคุณ" ธามรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี "มีอะไรเหรออร" เขาถามด้วยน้ำเสียงเหนื่อยอ่อน "คุณมีอะไรจะบอกผม" "คือ... เรื่องของคุณแพรวค่ะ" อรพูดเสียงสั่น "ฉัน... ฉันเพิ่งรู้เรื่องบางอย่างเกี่ยวกับเธอ" ธามใจเต้นแรง "เรื่องอะไร! คุณรู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับแพรว!" "ฉัน... ฉันไปเจอคุณแม่ของคุณแพรวมาค่ะ" อรพูดต่อ "คุณแม่ของคุณแพรว... ท่านกำลังจะถูกฟ้องล้มละลายค่ะ" ธามแทบไม่เชื่อหูตัวเอง "อะไรนะ! เป็นไปไม่ได้!" "จริงค่ะคุณธาม" อรยืนยัน "มีเจ้าหนี้รายใหญ่กำลังจะยึดทุกอย่างของท่าน" ธามรู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่า เขาคิดถึงใบหน้าของแพรวที่เคยเจ็บปวดเมื่อพูดถึงเรื่องครอบครัว เขาไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเลย "แล้ว... แพรวรู้เรื่องนี้หรือเปล่า" "ฉันไม่รู้ค่ะ" อรตอบ "แต่ฉันคิดว่า... คุณน่าจะรู้อะไรบางอย่าง" ธามนิ่งไป เขารู้สึกผิดอย่างบอกไม่ถูก เขาควรจะรับรู้เรื่องราวในครอบครัวของแพรวมากกว่านี้ เขาควรจะอยู่เคียงข้างเธอในช่วงเวลาที่ยากลำบาก แต่เขากลับทำได้เพียงยืนมองเธอจากไป "แล้ว... คุณอร มาบอกผมทำไม" ธามถามอย่างไม่เข้าใจ "ฉัน... ฉันรู้สึกผิดค่ะคุณธาม" อรพูดเสียงแผ่ว "ฉันรู้ว่าฉันทำเรื่องผิดไว้มากกับคุณและคุณแพรว" เธอหยุดไปครู่หนึ่ง "ฉันไม่อยากให้คุณต้องมาเจอเรื่องร้ายๆ แบบนี้อีก" "คุณอร..." ธามกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่อรตัดบทไปก่อน "ฉันขอโทษนะคะคุณธาม" อรกล่าว "ฉันแค่อยากจะบอกคุณ เพื่อที่คุณจะได้เตรียมตัว" หลังจากวางสายอรไป ธามก็รู้สึกหนักอึ้งไปทั้งใจ เขาไม่รู้จะทำอย่างไรดี เรื่องของคุณแม่แพรวเป็นเรื่องใหญ่มาก ถ้าแพรวรู้ เธอจะต้องเสียใจมากแน่ๆ ธามตัดสินใจว่าเขาต้องทำอะไรบางอย่าง เขาไม่สามารถยืนอยู่เฉยๆ ได้อีกต่อไป เขาต้องพยายามติดต่อแพรวให้ได้ เพื่อบอกเธอเรื่องนี้ เขาพยายามทุกวิถีทางที่จะติดต่อแพรว เขาโทรศัพท์หาเพื่อนสนิทของเธออีกครั้ง และในที่สุด เขาก็ได้ข้อมูลบางอย่างที่สำคัญ "แพรวอยู่ที่บ้านคุณยายที่ต่างจังหวัดค่ะ" เพื่อนของแพรวบอกเขา "เธอไปดูแลคุณยายที่ป่วย" ธามรีบขับรถไปยังบ้านของคุณยายทันที เขารู้ว่านี่อาจจะเป็นโอกาสสุดท้ายของเขาที่จะได้พบกับแพรว และบอกความจริงทั้งหมดให้เธอรู้ เมื่อธามไปถึงบ้านของคุณยาย เขาก็พบแพรวอยู่ที่นั่นจริงๆ เธออยู่ในชุดที่ดูเรียบง่าย นั่งอยู่ข้างเตียงของคุณยายที่นอนหลับตาอยู่ "แพรว!" ธามเรียกชื่อเธอเสียงดัง แพรวหันมามองเขาด้วยความประหลาดใจ "คุณธาม! มาที่นี่ได้ยังไงคะ!" "ผมมีเรื่องสำคัญจะบอกคุณ" ธามพูดอย่างเร่งรีบ "เรื่องของคุณแม่" แพรวขมวดคิ้ว "คุณแม่เป็นอะไรไปคะ" ธามเล่าเรื่องที่คุณแม่กำลังจะถูกฟ้องล้มละลายให้แพรวฟังทั้งหมด แพรวหน้าซีดเผือด เธอรีบวิ่งไปปลุกคุณแม่ทันที "แม่คะ! แม่คะ! เกิดอะไรขึ้นคะ!" แพรวถามด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก คุณแม่ตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงีย เมื่อได้ฟังเรื่องราวจากแพรว เธอก็ร้องไห้ฟูมฟาย "แม่... แม่ไม่รู้จะทำยังไงแล้วลูก" คุณแม่พูดทั้งน้ำตา "ทุกอย่างมันแย่ไปหมด" แพรวสวมกอดคุณแม่แน่น "ไม่เป็นไรนะคะแม่ ฉันจะช่วยแม่เอง" เธอหันมามองธาม ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง "ฉันจะทำยังไงดีคะคุณธาม" ธามเดินเข้าไปหาแพรว "คุณแพรว... ผมจะช่วยคุณ" เขาพูดอย่างหนักแน่น "ผมจะหาทางช่วยเหลือคุณแม่ของคุณ" แพรวเงยหน้ามองธามด้วยความประหลาดใจ "แต่... คุณจะช่วยได้ยังไงคะ" "ผมจะให้เงินคุณแม่ไปจัดการเรื่องหนี้สินก่อน" ธามกล่าว "เราค่อยๆ หาทางแก้ปัญหากันทีหลัง" แพรวส่ายหน้า "แต่... ฉันไม่รู้จะตอบแทนคุณธามยังไง" "ไม่ต้องตอบแทนผมหรอกครับ" ธามยิ้มบางๆ "ผมแค่อยากให้คุณรู้ว่า ผมยังห่วงใยคุณเสมอ" ในที่สุด แพรวก็ยอมรับความช่วยเหลือจากธาม เธอรู้สึกขอบคุณเขาจับใจ แม้ว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาจะเต็มไปด้วยรอยร้าว แต่ในยามที่ยากลำบากแบบนี้ เธอก็รู้สึกดีใจที่ยังมีเขาอยู่ข้างๆ ขณะที่ธามกำลังพูดคุยกับแพรวและคุณแม่อยู่ เขาพลันนึกถึงคำพูดของอรขึ้นมา "ฉันไม่อยากให้คุณต้องมาเจอเรื่องร้ายๆ แบบนี้อีก" เขาอดสงสัยไม่ได้ว่า ทำไมอรถึงมาบอกเรื่องนี้กับเขาในตอนนี้ มันเป็นเพียงความหวังดี หรือมีเบื้องหลังอะไรซ่อนอยู่กันแน่

3,996 ตัวอักษร