รุ่งเช้าวันใหม่ ภาคินเรียกประชุมทีมงานทั้งหมด รวมถึงรสา เพื่อวางแผนการขั้นสุดท้ายในการเปิดโปงคุณวิชัย บรรยากาศในห้องประชุมเต็มไปด้วยความตึงเครียด แต่ก็มีความมุ่งมั่นที่จะทำให้สำเร็จ “ทุกอย่างพร้อมแล้วใช่ไหม” ภาคินถาม “พร้อมแล้วครับ/ค่ะ” ทุกคนตอบพร้อมเพรียง “เรามีหลักฐานครบถ้วนแล้ว ทั้งจากข้อมูลบริษัท เอกสารที่คุณวีระให้มา และคำให้การของเขา” ภาคินกล่าว “ตอนนี้เราต้องรวบรวมหลักฐานทั้งหมดนี้ ยื่นฟ้องคุณวิชัย และนำตัวเขามาลงโทษให้ได้” “คุณวิชัยจะรู้ตัวไหมคะ” รสาถาม “ผมคิดว่าเขาคงจะเริ่มสงสัยอะไรบางอย่างแล้ว” ภาคินตอบ “แต่เราต้องทำให้เร็วที่สุด เพื่อไม่ให้เขามีโอกาสได้เตรียมตัว” “เราจะเริ่มดำเนินการตอนไหนคะ” หนึ่งในทีมงานถาม “เราจะเริ่มทันทีหลังจากการประชุมนี้” ภาคินตอบ “ผมได้ประสานงานกับทางเจ้าหน้าที่ตำรวจแล้ว พวกเขาจะเข้ามาสนับสนุนเรา” รสาหันไปมองภาคิน เธอเห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและความเป็นผู้นำ “ดิฉันเชื่อใจคุณค่ะ” ภาคินยิ้มให้ “เราจะทำให้สำเร็จไปด้วยกัน” การดำเนินการเป็นไปอย่างรวดเร็ว ทีมงานของภาคินและเจ้าหน้าที่ตำรวจบุกเข้าจับกุมคุณวิชัยที่บริษัทของเขา คุณวิชัยพยายามต่อต้าน แต่ก็ไม่สามารถหลบหนีการจับกุมได้ หลักฐานทั้งหมดที่รวบรวมมาได้ ถูกนำไปแสดงต่อหน้าเขา ทำให้เขาจนมุม “คุณวิชัย คุณถูกจับกุมในข้อหาฉ้อโกง ยักยอกทรัพย์ และทำลายคู่แข่งทางธุรกิจ” เจ้าหน้าที่ตำรวจกล่าว คุณวิชัยมีสีหน้าซีดเผือด เขาพยายามแก้ตัว แต่ไม่มีน้ำหนักพอที่จะหักล้างหลักฐานทั้งหมดได้ “คุณทำเรื่องนี้มานานเท่าไหร่แล้ว” ภาคินถาม ขณะที่คุณวิชัยถูกควบคุมตัว คุณวิชัยเงยหน้ามองภาคินด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความแค้น “แกจะไม่มีวันเข้าใจ” “ผมเข้าใจดี” ภาคินตอบ “คุณทำทุกอย่างเพื่อเงิน เพื่ออำนาจ โดยไม่สนใจว่าใครจะต้องเดือดร้อน” “และผมก็จะไม่ปล่อยให้คุณทำแบบนี้ต่อไป” รสาเสริม คุณวิชัยถูกนำตัวขึ้นรถตำรวจไป ท่ามกลางความโล่งใจของทุกคน รสาและภาคินยืนมองรถตำรวจเคลื่อนออกไป “จบแล้วจริงๆ ใช่ไหมคะ” รสาถาม “ใช่รสา” ภาคินตอบ “เรื่องนี้จบลงแล้ว” ทั้งสองคนกอดกันอย่างแน่นหนา ความรู้สึกโล่งใจ ความสุข และความภาคภูมิใจท่วมท้นอยู่ในหัวใจ “ขอบคุณนะภาคิน” รสาพูด “ถ้าไม่มีคุณ ฉันคงไม่สามารถทำเรื่องนี้ได้” “ผมต่างหากที่ต้องขอบคุณคุณ” ภาคินตอบ “คุณเป็นคนที่ทำให้ผมมีแรงต่อสู้” หลังจากนั้นไม่นาน ข่าวการจับกุมคุณวิชัยก็แพร่กระจายไปทั่ววงการธุรกิจ บริษัทของภาคินกลับมามีความมั่นคงอีกครั้ง และรสาเองก็สามารถกลับมาบริหารงานของเธอได้อย่างเต็มที่ หลายเดือนต่อมา รสาและภาคินกำลังนั่งอยู่ที่ริมทะเลสาบ ภาพความทรงจำต่างๆ ที่ผ่านมาผุดขึ้นมาในหัวของรสา “จำได้ไหมคะ ตอนที่เราเจอกันครั้งแรก” รสาถาม ภาคินยิ้ม “แน่นอน ผมจำได้ดี คุณเป็นผู้หญิงที่ดื้อรั้นที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอ” “แล้วคุณก็พยายามจะเอาชนะฉัน” รสาหัวเราะ “สุดท้าย ใครเป็นฝ่ายชนะ” ภาคินแกล้งถาม “คุณค่ะ” รสาตอบ “คุณขโมยหัวใจฉันไปหมดเลย” ภาคินดึงรสาเข้ามากอด “ผมไม่ได้ตั้งใจจะขโมยนะรสา ผมแค่รักคุณ” รสาเงยหน้ามองภาคิน ดวงตาของเธอเปล่งประกายด้วยความรัก “ฉันก็รักคุณเหมือนกัน” ทั้งสองมองหน้ากัน ก่อนจะจุมพิตกันอย่างดูดดื่ม ท่ามกลางแสงแดดอ่อนๆ ที่สาดส่องลงมา เป็นการปิดฉากเรื่องราวความรักที่เริ่มต้นจากแผนการร้าย แต่จบลงด้วยหัวใจที่มอบให้กันอย่างหมดหัวใจ