เสียงหัวเราะและคำอวยพรดังเซ็งแซ่ในงานเลี้ยงฉลองมงคลสมรสของรสาและภาคิน รสาในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์สะท้อนประกายแห่งความสุข ใบหน้าของเธอเปล่งปลั่งภายใต้ผ้าคลุมหน้าลูกไม้บางเบา ภาคินยืนเคียงข้างเธอในชุดทักซิโด้สีเข้ม ดวงตาของเขามีแววอ่อนโยนและเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจขณะมองภรรยาใหม่ เขากุมมือเธอไว้แน่น ราวกับจะส่งผ่านคำมั่นสัญญาที่มากกว่าคำพูดใดๆ "ยินดีด้วยนะจ๊ะรสา ภาคิน" คุณหญิงมณี แม่ของภาคินกล่าวพร้อมรอยยิ้มอบอุ่น "ฉันดีใจจริงๆ ที่ได้เห็นพวกเธอทั้งสองคนมีความสุขขนาดนี้" "ขอบคุณค่ะคุณหญิง" รสาตอบรับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล "หนูจะดูแลภาคินให้ดีที่สุดค่ะ" ภาคินบีบมือเธอเบาๆ เป็นเชิงให้กำลังใจ เขามองไปรอบๆ งานเลี้ยง เห็นใบหน้าของผู้คนมากมายที่มาร่วมเป็นสักขีพยานในความรักของพวกเขา แต่สายตาของเขาก็พลันหยุดนิ่งอยู่ที่ใครคนหนึ่งที่ยืนอยู่มุมห้อง เขาคือคุณสมชาย หุ้นส่วนคนสำคัญของบริษัทอัญมณี จำกัด ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นคู่แข่งตัวฉกาจของธุรกิจครอบครัวเขา รอยยิ้มของคุณสมชายดูแปลกๆ ราวกับมีบางอย่างซ่อนเร้นอยู่เบื้องหลัง "มีอะไรรึเปล่าคะภาคิน" รสาถาม เมื่อสังเกตเห็นสีหน้าของสามีที่เปลี่ยนไป "เปล่าครับ ไม่มีอะไร" ภาคินตอบ พยายามปัดความคิดที่เริ่มก่อตัวในหัวออกไป "แค่เห็นคุณสมชายมา ฉันก็คิดถึงเรื่องธุรกิจนิดหน่อยน่ะครับ" "บริษัทอัญมณีของคุณสมชาย ใช่ไหมคะ" รสาถาม สีหน้าเริ่มมีความกังวล "ฉันยังจำได้ดีว่าพวกเขาเคยพยายามจะทำลายธุรกิจของเรา" "ใช่ครับ" ภาคินพยักหน้า "แต่ตอนนี้ทุกอย่างมันจบไปแล้ว คุณรู้ใช่ไหมครับว่าเราได้หลักฐานที่ชัดเจนแล้วว่าใครคือผู้อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมด" "หนูรู้ค่ะ" รสาตอบ พลางกุมมือสามีแน่นขึ้น "แต่การเห็นหน้าเขาอีกครั้ง... มันทำให้หนูรู้สึกไม่สบายใจนิดหน่อยค่ะ" งานเลี้ยงดำเนินต่อไปด้วยความสนุกสนาน แต่ในใจของภาคินกลับมีความรู้สึกบางอย่างที่ค้างคา เขาพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด แต่สายตาของเขาก็ยังคงเหลือบมองไปที่คุณสมชายเป็นระยะๆ คุณสมชายเองก็ดูเหมือนจะรู้สึกได้ เขาเดินตรงเข้ามาหาภาคินและรสา พร้อมกับรอยยิ้มที่ดูเสแสร้ง "ยินดีด้วยนะครับคุณภาคิน คุณรสา" คุณสมชายกล่าว พลางยื่นมือออกมาทักทาย "ผมขอให้ชีวิตคู่ของคุณทั้งสองเต็มไปด้วยความสุขและความเจริญนะครับ" "ขอบคุณครับคุณสมชาย" ภาคินจับมือคุณสมชายตอบรับ แต่ก็รู้สึกได้ถึงความเย็นเฉียบที่ส่งผ่านมา "หวังว่าบริษัทของคุณจะราบรื่นดีนะครับ" "แน่นอนครับ" คุณสมชายหัวเราะเบาๆ "เรากำลังมีโปรเจกต์ใหม่ที่น่าตื่นเต้นมากทีเดียวครับ" รสายังคงรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากล เธอสังเกตเห็นว่าเมื่อพูดถึงโปรเจกต์ใหม่ คุณสมชายมีท่าทีลุกลี้ลุกลนผิดปกติ ราวกับจะรีบพูดให้จบๆ ไป "โปรเจกต์อะไรเหรอคะ" รสาถาม ด้วยความสงสัย "อ๋อ... เป็นโปรเจกต์เกี่ยวกับอัญมณีหายากครับ" คุณสมชายตอบ "กำลังจะเปิดตัวเร็วๆ นี้" "อัญมณีหายาก" ภาคินทวนคำ เขาจำได้ว่ามีอัญมณีบางชนิดที่อยู่ในลิสต์ของบริษัทอัญมณี จำกัด และบางส่วนก็มีประวัติที่เกี่ยวข้องกับเรื่องราวในอดีตที่เขาพยายามลืม "ใช่ครับ" คุณสมชายยิ้มกว้างขึ้น "เป็นอัญมณีที่มีมูลค่ามหาศาลเลยทีเดียว" ภาคินเหลือบมองรสา รสาเองก็ดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างอยู่ ดวงตาของเธอฉายแววครุ่นคิด "คุณสมชายคะ" รสาเอ่ยขึ้น "ดิฉันเพิ่งทราบข่าวมาว่ามีอัญมณีบางชนิดที่มีมูลค่าสูงมาก กำลังจะถูกนำเข้ามาในประเทศไทยเร็วๆ นี้ จริงเท็จแค่ไหนคะ" คุณสมชายชะงักไปเล็กน้อย เขาหันมามองรสาด้วยสีหน้าประหลาดใจ "ข้อมูลของคุณรสามาจากไหนครับ" "ก็... ได้ยินมาน่ะค่ะ" รสาตอบ พยายามเก็บอาการ "เพียงแต่ว่า... อัญมณีชนิดนั้นเคยมีประวัติที่ไม่ค่อยดีนัก" "ไม่ดีอย่างไรครับ" คุณสมชายถาม คราวนี้สีหน้าของเขาเริ่มเคร่งเครียดขึ้น "ก็... เกี่ยวข้องกับการลักลอบขนของผิดกฎหมายน่ะค่ะ" รสาพูดตรงๆ "และเคยมีข่าวว่า... มีการใช้มันในทางที่ผิด" ภาคินสังเกตเห็นความตึงเครียดที่เกิดขึ้น เขากุมมือรสาไว้แน่น เป็นการส่งสัญญาณให้เธอรู้ว่าเขาอยู่ตรงนี้ "ข่าวลือน่ะครับคุณรสา" คุณสมชายแก้ต่างด้วยน้ำเสียงที่สั่นเล็กน้อย "เราเป็นบริษัทที่ถูกกฎหมายทุกอย่าง เราไม่มีทางทำอะไรที่ผิดกฎหมายแน่นอน" "หนูไม่ได้กล่าวหาใครนะคะคุณสมชาย" รสาพูดต่อ "เพียงแต่... เตือนให้ระวังไว้" คุณสมชายพยักหน้าช้าๆ เขามองไปที่ภาคินด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก "ผมเข้าใจครับคุณรสา ขอบคุณสำหรับคำเตือนนะครับ" หลังจากนั้น คุณสมชายก็ขอตัวแยกออกไป ทิ้งไว้เพียงความอึดอัดในบรรยากาศ "ภาคิน" รสากล่าวขึ้นทันทีที่คุณสมชายลับตาไป "ฉันรู้สึกไม่ชอบมาพากลเลยจริงๆ ค่ะ" "ผมก็รู้สึกเหมือนกันครับ" ภาคินตอบ "ดูเหมือนว่าคุณสมชายจะมีความลับบางอย่างซ่อนอยู่" "แล้วเรื่องอัญมณีที่เขากำลังจะนำเข้ามาล่ะคะ" รสาถาม "มันอาจจะเกี่ยวข้องกับเรื่องที่เกิดขึ้นกับเราก็ได้นะคะ" "ผมว่าเราต้องสืบเรื่องนี้ให้แน่ใจครับ" ภาคินกล่าว "ผมจะให้ทีมงานตรวจสอบเรื่องอัญมณีที่ว่านี้ทันที" "แต่เราจะแน่ใจได้อย่างไรว่าเขาไม่ได้กำลังหลอกเรา" รสาถาม ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล "เราเพิ่งผ่านเรื่องร้ายๆ มาแทบแย่" "ผมรู้ครับ" ภาคินพูด พลางสบตาภรรยา "แต่เราต้องทำ เพื่อความปลอดภัยของเรา และเพื่อธุรกิจของเรา ผมจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายเราได้อีก" ภาคินกอดรสาไว้แน่น เขาให้คำมั่นกับตัวเองว่า จะปกป้องเธอให้ดีที่สุด จะไม่ยอมให้ความมืดมนในอดีตกลับมาคุกคามชีวิตคู่ของพวกเขาอีกครั้ง แม้ว่าความสงสัยและความไม่ไว้วางใจจะเริ่มก่อตัวขึ้น แต่เขาก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน เพื่อความสุขที่เขาสร้างขึ้นมากับรสา