หลังจากเหตุการณ์ในคืนนั้น รสาและภาคินก็กลับมามีความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น ความเข้าใจผิดที่เคยมีได้มลายหายไป แทนที่ด้วยความเชื่อใจและความรู้สึกที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น แต่ถึงอย่างนั้น ทั้งสองก็ยังคงต้องเผชิญหน้ากับปัญหาที่อยู่ตรงหน้า นั่นคือการเปิดโปงแผนการร้ายของคุณวิชัย “คุณวิชัย... เขาฉลาดมากจริงๆ นะคะ” รสาเอ่ยขึ้นขณะนั่งอยู่กับภาคินในห้องทำงานของเขา “ใช่... และเขาคงไม่ยอมปล่อยให้เราหาหลักฐานได้ง่ายๆ แน่” ภาคินตอบรับ เขาหยิบเอกสารบางส่วนขึ้นมาดู “เราจะทำยังไงดีคะ” รสาถาม “เราต้องล่อให้เขาเผยพิรุธออกมาเอง” ภาคินบอก “เราต้องสร้างสถานการณ์ที่ทำให้เขาคิดว่า... เรากำลังจะเปิดโปงเขา” “หมายถึง... เราจะปล่อยข่าวลือออกไปเหรอคะ” รสาถาม “ไม่ใช่แค่ข่าวลือ... เราต้องสร้างสถานการณ์ที่ทำให้เขามั่นใจว่า... หลักฐานของเรามันร้ายแรงพอที่จะทำให้เขาจนมุม” ภาคินอธิบาย “แล้ว... เราจะเริ่มต้นยังไงดีคะ” “เราจะเริ่มจากการปล่อยข่าวว่า... เราได้หลักฐานชิ้นสำคัญที่เชื่อมโยงคุณวิชัยกับเรื่องการทุจริตได้แล้ว” ภาคินบอก “และเราจะปล่อยข่าวนี้ผ่านช่องทางที่เชื่อถือได้... แต่เป็นช่องทางที่รู้กันว่า... คุณวิชัยจะเข้าถึงได้” “หมายถึง... ผ่านคนใกล้ตัวเขาเหรอคะ” รสาถาม “ใช่... เราจะทำให้เขามั่นใจว่า... ข่าวนี้จะไปถึงหูเขาอย่างแน่นอน” ภาคินตอบ “แล้ว... ถ้าเขาไม่เชื่อล่ะคะ” รสาอดเป็นห่วงไม่ได้ “เราจะเพิ่มน้ำหนักให้ข่าวลือด้วย... เราจะแกล้งทำเป็นว่า... กำลังจะยื่นเรื่องฟ้องร้องเขาในอีกไม่กี่วันข้างหน้า” ภาคินวางแผน “คุณภาคินคะ... นี่มันเสี่ยงเกินไปหรือเปล่าคะ” รสาถามด้วยความเป็นห่วง “มันต้องเสี่ยงบ้างล่ะ รสา... เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ต้องการ” ภาคินยิ้ม “และผมเชื่อใจคุณ... ว่าคุณจะช่วยผมได้” รสารู้สึกอบอุ่นเมื่อภาคินพูดแบบนั้น “ดิฉันจะทำเต็มที่ค่ะ” แผนการเริ่มเปิดฉากขึ้นในวันรุ่งขึ้น รสาแสร้งทำเป็นรีบร้อนวิ่งไปหาภาคินในห้องทำงานของเขา “คุณภาคินคะ! ... ดิฉันเพิ่งได้ยินข่าวมาค่ะ” รสาพูดด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก “ข่าวอะไรเหรอ รสา” ภาคินถาม ทำหน้าสงสัย “คือ... ดิฉันได้ยินมาว่า... มีคนกำลังปล่อยข่าวลือเกี่ยวกับคุณวิชัยค่ะ... ว่าเขากำลังจะโดนเปิดโปงเรื่องทุจริต” รสาบอก ภาคินทำหน้าตกใจ “จริงเหรอ!” “ค่ะ... และที่สำคัญ... ดิฉันได้ยินมาว่า... หลักฐานที่เขาได้รับมา... มันร้ายแรงมากค่ะ” รสาพูดเสริม “มันเป็นหลักฐานที่เชื่อมโยงคุณวิชัยโดยตรงเลยค่ะ” “เป็นไปได้ยังไง” ภาคินแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง “ดิฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกันค่ะ... แต่ข่าวลือมันแพร่สะพัดเร็วมาก” รสาบอก “และดิฉันก็ได้ยินมาว่า... กำลังจะมีคนยื่นเรื่องฟ้องร้องคุณวิชัยในเร็วๆ นี้ด้วยค่ะ” “ฟ้องร้อง! ... เป็นไปไม่ได้!” ภาคินอุทาน “ค่ะ... ดิฉันเลยรีบมาบอกคุณภาคินค่ะ... กลัวว่าคุณจะโดนโยงไปด้วย” รสาพูด ภาคินมองหน้ารสา เขารู้ว่านี่เป็นส่วนหนึ่งของแผนการ แต่ก็อดรู้สึกประทับใจในความตั้งใจของเธอไม่ได้ “ขอบใจนะ รสา... ที่เป็นห่วงผม” ภาคินกล่าว “ค่ะ” รสาตอบ “ดิฉัน... เป็นห่วงคุณจริงๆ ค่ะ” หลังจากนั้น ข่าวลือต่างๆ ก็เริ่มแพร่สะพัดออกไปอย่างรวดเร็ว ทั้งในหมู่พนักงาน และในวงการธุรกิจภายนอก คุณวิชัยได้รับข่าวสารเหล่านี้ด้วยความร้อนรุ่ม เขารู้สึกได้ถึงอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา วันต่อมา คุณวิชัยตัดสินใจเดินเข้ามาหาภาคินที่ห้องทำงาน “ภาคิน... มีเรื่องอะไรกันแน่” คุณวิชัยถามด้วยน้ำเสียงที่พยายามควบคุม “คุณวิชัย... มีเรื่องอะไรเหรอครับ” ภาคินถามกลับอย่างหน้าตาเฉย “ก็เรื่องข่าวลือที่ว่า... ผมกำลังจะโดนเปิดโปงเรื่องทุจริตน่ะสิ” คุณวิชัยพูด “มันเป็นเรื่องจริงใช่ไหม” ภาคินมองหน้าคุณวิชัยอย่างประเมิน “ผมก็ไม่ทราบเหมือนกันครับ... ว่าข่าวลือมาจากไหน” “อย่ามาทำเป็นไม่รู้เรื่อง!” คุณวิชัยขึ้นเสียง “ผมรู้ว่าคุณกำลังหาทางเล่นงานผม... และผมก็รู้ว่าคุณกำลังจะฟ้องร้องผม” “ผม... ไม่ได้กำลังจะทำอะไรทั้งนั้นครับ” ภาคินตอบ “ผมแค่... กำลังจะปกป้องตัวเอง” “ปกป้องตัวเองเหรอ!... คุณกำลังจะทำลายผมต่างหาก!” คุณวิชัยตะคอก “ผมไม่เข้าใจที่คุณวิชัยพูดครับ” ภาคินยังคงรักษาท่าที “ฉันรู้ว่าคุณมีหลักฐาน... และฉันรู้ว่าคุณกำลังจะใช้มันเล่นงานฉัน!” คุณวิชัยพูดเสียงดัง “บอกมาสิ... ว่าคุณต้องการอะไร... เงินทอง? ตำแหน่ง?” ภาคินเงียบไป เขาเห็นความโลภและความสิ้นหวังฉายชัดในแววตาของคุณวิชัย “ผม... ต้องการแค่ความยุติธรรมครับ” ภาคินตอบ “และผมก็ต้องการให้คนที่ทำผิด... ได้รับโทษตามกฎหมาย” “แก!” คุณวิชัยแทบจะพุ่งเข้าใส่ภาคิน “ใจเย็นๆ ครับคุณวิชัย” ภาคินพูด “ถ้าคุณยอมรับผิด... ผมอาจจะผ่อนปรนให้คุณได้บ้าง” “ยอมรับผิดเหรอ! ... ไม่มีทาง!” คุณวิชัยตะโกน “ฉันไม่เคยทำอะไรผิด!” “งั้น... ก็เตรียมตัวรับโทษได้เลยครับ” ภาคินบอก คุณวิชัยยืนนิ่งไปชั่วครู่ เขาเห็นความเด็ดเดี่ยวในแววตาของภาคิน และเขารู้ว่าตัวเองกำลังจนมุม “แก... แกมันร้ายกาจจริงๆ ภาคิน” คุณวิชัยพึมพำ “แต่แกก็อย่าคิดว่าจะชนะฉันได้ง่ายๆ” พูดจบ คุณวิชัยก็หันหลังเดินออกจากห้องไป ทิ้งไว้เพียงบรรยากาศที่ตึงเครียด รสาที่แอบฟังอยู่ห่างๆ รู้สึกโล่งใจ “คุณภาคินคะ... แผนของเราได้ผลค่ะ” “ใช่... เขาจนมุมแล้ว” ภาคินยิ้ม “แต่เรายังไม่จบแค่นี้... เราต้องหาหลักฐานชิ้นสุดท้าย... เพื่อมัดตัวเขาให้แน่น” “แล้ว... เราจะทำยังไงต่อคะ” รสาถาม “เราจะรอให้เขาเคลื่อนไหว... แล้วเราจะจับเขาคาหนังคาเขา” ภาคินบอก “เราจะทำให้ความจริงปรากฏ... และคนที่ทำผิด... จะต้องชดใช้” ทั้งสองมองหน้ากันด้วยความมุ่งมั่น พวกเขาพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับอันตรายครั้งสุดท้าย เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์และนำความยุติธรรมกลับคืนมา