วันเวลาผ่านไปพร้อมกับความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นขึ้นระหว่างแพรวาและนที ปัญหาหนี้สินของบริษัทคลี่คลายลงอย่างน่าพอใจ กลายเป็นบทพิสูจน์ความสามารถและความตั้งใจของทั้งสองที่ร่วมมือกัน การบริหารงานของบริษัทกลับมาเป็นปกติ และกำไรเริ่มไหลกลับเข้ามาอย่างต่อเนื่อง แพรวาเริ่มกลับมามีความมั่นใจในตัวเองอีกครั้ง เธอได้เรียนรู้อะไรมากมายจากนที ทั้งในเรื่องธุรกิจและความสัมพันธ์ "คุณนทีคะ" แพรวาเอ่ยขึ้นในเย็นวันหนึ่ง ขณะที่พวกเขากำลังทานอาหารเย็นร่วมกัน "แพรวาคิดว่า... เราน่าจะลองขยายธุรกิจไปในส่วนของผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ ดูนะคะ" นทีเลิกคิ้วด้วยความสนใจ "มีไอเดียอะไรในใจเหรอครับ" "คือ... แพรวาเห็นว่า... ตลาดสำหรับผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพกำลังเติบโตอย่างรวดเร็วค่ะ" แพรวาอธิบาย "ถ้าเราสามารถพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพ และมีจุดเด่นที่แตกต่าง... แพรวาคิดว่า... มันน่าจะทำกำไรได้ดีค่ะ" "น่าสนใจครับ" นทีพยักหน้า "แล้วคุณมีแผนเบื้องต้นอย่างไรบ้าง" "แพรวาได้ลองหาข้อมูลเบื้องต้นมาบ้างแล้วค่ะ" แพรวาตอบ "แพรวาอยากจะลองปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านผลิตภัณฑ์ธรรมชาติ และอาจจะลองร่วมทุนกับบริษัทที่มีความเชี่ยวชาญด้านนี้ค่ะ" "ดีมากครับ" นทีกล่าวชื่นชม "คุณมีความคิดสร้างสรรค์จริงๆ ผมสนับสนุนเต็มที่" คำพูดให้กำลังใจของนทีทำให้แพรวารู้สึกดีใจ เธอรู้สึกว่านทีเชื่อมั่นในศักยภาพของเธอจริงๆ "ขอบคุณนะคะคุณนที" แพรวาเอ่ยด้วยรอยยิ้ม "ถ้าไม่มีคุณ... แพรวาคงไม่กล้าที่จะลองทำอะไรใหม่ๆ แบบนี้แน่" "เราก็เป็นทีมเดียวกันนี่ครับ" นทีตอบ "ผมจะสนับสนุนคุณเสมอ" ในขณะที่ชีวิตของแพรวาเริ่มกลับมาสดใสอีกครั้ง เธอก็ยังคงสงสัยในบางสิ่งบางอย่างเกี่ยวกับเบื้องหลังการแต่งงานครั้งนี้ ความบังเอิญบางอย่างมันมากเกินไปจนน่าสงสัย "คุณนทีคะ" แพรวาเอ่ยขึ้นในอีกวันหนึ่ง ขณะที่พวกเขากำลังนั่งพักผ่อนอยู่ด้วยกัน "แพรวาอดสงสัยไม่ได้จริงๆ ค่ะ... เรื่องคุณพ่อของแพรวา..." นทีหันมามองเธอ "มีอะไรที่ทำให้คุณสงสัยเหรอครับ" "คือ... การที่พ่อของแพรวา... เขา... เขาจัดแจงทุกอย่างให้... ทั้งเรื่องหนี้สิน... และเรื่องการแต่งงานของเรา..." แพรวาเอ่ย "มันเหมือนกับว่า... ท่านรู้ล่วงหน้าทุกอย่าง... และท่านก็เตรียมการไว้ทุกอย่างจริงๆ..." นทีเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบว่า "บางที... ท่านอาจจะมองเห็นอะไรบางอย่างที่คุณมองไม่เห็นก็ได้ครับ" "แต่... ทำไมต้องเป็นคุณ... คนแปลกหน้า... ที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนเลย..." แพรวายังคงติดใจในประเด็นนี้ "มัน... มันเป็นเรื่องที่แปลกเกินไปค่ะ" "ผมก็ไม่เข้าใจเหตุผลทั้งหมดของคุณพ่อคุณเช่นกันครับ" นทีสารภาพ "แต่ผมเชื่อว่า... ท่านคงมีเหตุผลที่ดีที่สุดสำหรับคุณ" "แล้ว... คุณนที... เคย... เคยเจอคุณพ่อของแพรวามาก่อนไหมคะ" แพรวาถามตรงๆ นทีลังเลเล็กน้อย ก่อนจะตอบว่า "ผม... เคยพบท่านครับ" คำตอบนั้นทำให้แพรวาใจหายวาบ "คุณเคยเจอท่าน! แล้ว... แล้วคุณเจอท่านเมื่อไหร่... และ... เกี่ยวข้องอะไรกับท่านคะ" "เมื่อหลายปีก่อนครับ" นทีตอบอย่างอึดอัด "ผมเคยรู้จักกับคุณพ่อของคุณ... ในฐานะ... นักธุรกิจที่ให้ความเคารพท่าน" "นักธุรกิจที่ให้ความเคารพ..." แพรวาพึมพำ "แล้ว... ทำไม... ท่านถึงไม่เคยพูดถึงคุณเลย... และ... ทำไม... คุณถึงไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้กับแพรวามาก่อนเลยคะ" "ผม... ผมไม่แน่ใจว่า... คุณพ่อของคุณ... ต้องการให้ผมเปิดเผยเรื่องนี้หรือไม่" นทีตอบ "และผมก็... ไม่แน่ใจว่า... ควรจะบอกคุณเมื่อไหร่" "แต่ตอนนี้... แพรวาอยากรู้ค่ะ" แพรวาพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง "คุณนที... กรุณาบอกแพรวาเถอะค่ะ... ความจริงมันคืออะไร" นทีถอนหายใจยาว "เอาล่ะครับ" เขาตัดสินใจ "ผมจะเล่าให้คุณฟัง" นทีเริ่มเล่าเรื่องราวในอดีตให้แพรวาฟัง เขาเคยเป็นนักธุรกิจรุ่นใหม่ที่กำลังประสบความสำเร็จ แต่แล้วก็เกิดวิกฤตการณ์ทางการเงินครั้งใหญ่ ทำให้ธุรกิจของเขาเกือบจะล้มละลาย ในช่วงเวลาที่ยากลำบากนั้น เขาได้พบกับคุณพ่อของแพรวา คุณพ่อของแพรวาเป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง และเป็นที่เคารพนับถือในวงการ ท่านได้ให้คำปรึกษาและช่วยเหลือเขาในหลายๆ ด้าน จนทำให้ธุรกิจของเขากลับมายืนหยัดได้อีกครั้ง "คุณพ่อของคุณ... เป็นคนที่ใจดีมากครับ" นทีเล่า "ท่านมองเห็นศักยภาพในตัวผม และท่านก็เชื่อว่า... ผมจะสามารถประสบความสำเร็จได้" "แล้ว... ทำไม... ท่านถึง... จัดการเรื่องแต่งงานของเราล่ะคะ" แพรวาถามต่อ "ผมคิดว่า... ท่านเห็นว่า... คุณกำลังต้องการใครสักคนที่จะดูแลคุณ" นทีตอบ "และท่านก็เชื่อว่า... ผมคือคนที่เหมาะสม" "เหมาะสม... อย่างไรคะ" แพรวาถาม "ท่านเชื่อว่า... ผมจะสามารถปกป้องคุณจากอันตรายต่างๆ ที่อาจจะเกิดขึ้นได้" นทีพูด "และท่านก็เชื่อว่า... ผมจะสามารถทำให้คุณมีความสุขได้" แพรวาอึ้งไปกับคำพูดของนที เธอไม่เคยคิดเลยว่าเบื้องหลังการแต่งงานครั้งนี้จะมีเรื่องราวซับซ้อนขนาดนี้ซ่อนอยู่ "คุณนทีคะ" แพรวาถามอย่างลังเล "แล้ว... คุณ... คุณเคยมีความรู้สึกอะไรให้แพรวา... ก่อนที่จะแต่งงานกัน... หรือเปล่าคะ" นทีเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบว่า "ผม... เคยเห็นคุณมาก่อนครับ" "เห็น... ที่ไหนคะ" แพรวาถาม "ที่งานเลี้ยงการกุศลงานหนึ่ง... เมื่อหลายปีก่อนครับ" นทีเล่า "ผมจำได้ว่า... คุณเป็นคนเดียวที่ยืนอยู่ข้างๆ คุณพ่อของคุณ... และคุณก็ดู... มีความสุขมากในตอนนั้น" แพรวาจำงานนั้นได้ เธอจำได้ว่าวันนั้นเธอรู้สึกดีใจมากที่ได้อยู่กับคุณพ่อ "แล้ว... คุณ... ชอบแพรวา... ตั้งแต่ตอนนั้นเลยเหรอคะ" แพรวาถามด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา "ผม... ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ" นทีตอบ "แต่ผมก็รู้สึก... ประทับใจในตัวคุณ" ความจริงที่ถูกเปิดเผยทำให้แพรวาประหลาดใจ เธอไม่เคยคิดเลยว่านทีจะเคยเห็นเธอมาก่อน และมีความรู้สึกบางอย่างต่อเธอตั้งแต่ตอนนั้น "คุณนทีคะ" แพรวาเอ่ยขึ้น "ถ้า... ถ้าหากว่า... คุณพ่อของแพรวา... เขารู้ว่า... แพรรวากำลังจะ... มีความสุขกับคุณ... คุณคิดว่า... ท่านจะสบายใจไหมคะ" "ผมเชื่อว่า... ท่านจะสบายใจครับ" นทีตอบ "และท่านจะดีใจมาก" แพรวาพยักหน้าช้าๆ เธอรู้สึกโล่งใจที่ความสงสัยในใจถูกคลี่คลายลง "ขอบคุณนะคะคุณนที" แพรวาพูด "ที่เล่าเรื่องทั้งหมดให้แพรวาฟัง" "ผมบอกแล้วไงครับ ว่าเราคือครอบครัวเดียวกัน" นทีตอบ "เราต้องเปิดใจให้กัน" แพรวาอมยิ้ม เธอรู้สึกว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาลึกซึ้งยิ่งขึ้นไปอีก "คุณนทีคะ" แพรวาถามขึ้นมาอีกครั้ง "แล้ว... คุณพ่อของแพรวา... เขาก็... รู้เรื่อง... คุณ... มาโดยตลอดใช่ไหมคะ" นทีพยักหน้า "ใช่ครับ" เขาตอบ "ท่านรู้เรื่องของผม... และท่านก็เชื่อว่า... ผมจะสามารถดูแลคุณได้" "แล้ว... ทำไม... ท่านถึง... ไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้กับแพรวาเลย..." แพรวาอดสงสัยไม่ได้ "ทำไมต้อง... ปล่อยให้แพรวา... เข้าใจผิด... มาตลอด..." "บางที... ท่านอาจจะอยากให้คุณ... ได้เรียนรู้ที่จะ... เชื่อใจ... และ... พึ่งพา... ตัวเอง... ในระดับหนึ่งก่อน..." นทีตอบ "และท่านก็อยากให้คุณ... ได้ค้นพบ... ความรัก... ด้วยตัวของคุณเอง..." แพรวาเงียบไป เธอพยายามประมวลผลข้อมูลทั้งหมดที่ได้รับ ความรัก... ที่เธอค้นพบ... มันคือความรักจริงๆ ใช่ไหม "คุณนทีคะ" แพรวาเอ่ยขึ้น "แพรวา... รู้สึก... ขอบคุณคุณพ่อของแพรวา... มากเลยค่ะ..." "ผมก็รู้สึกเช่นกันครับ" นทีตอบ "ท่านเป็นผู้ใหญ่ที่น่าเคารพจริงๆ" ทั้งสองมองตากัน และในแววตาของทั้งคู่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน ความรัก ความผูกพัน และความเข้าใจที่ก่อตัวขึ้นอย่างแท้จริง