วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว แพรวาและนทีกำลังอยู่ในช่วงที่ต้องเผชิญหน้ากับปัญหาหนี้สินของครอบครัวอย่างเต็มตัว ทนายของนทีได้เริ่มกระบวนการเจรจากับคุณวิรัชและตัวแทนของเจ้าหนี้อย่างเป็นทางการ ทว่า การเจรจาเป็นไปอย่างยากลำบาก คุณวิรัชยืนกรานที่จะเรียกชำระหนี้เต็มจำนวน พร้อมด้วยดอกเบี้ยและค่าปรับที่สูงลิ่ว จนแทบจะเป็นไปไม่ได้ที่ครอบครัวของแพรวาจะหาเงินมาชำระได้ทั้งหมด "คุณวิรัชครับ" ทนายของนทีเอ่ยขึ้นอย่างสุภาพ "ข้อเสนอของคุณสูงเกินกว่าที่ลูกความของผมจะสามารถชำระได้ในเวลานี้ เราได้นำเสนอแผนการชำระหนี้แบบผ่อนชำระระยะยาว พร้อมทั้งปรับลดดอกเบี้ยบางส่วนแล้ว ผมคิดว่านี่เป็นข้อเสนอที่ยุติธรรมที่สุดแล้ว" คุณวิรัชหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยัน "ยุติธรรมอย่างนั้นหรือ ทนายความ? หนี้ก็คือหนี้ มันมีกำหนดเวลา และมีเงื่อนไขที่ชัดเจน พ่อของยัยหนูแพรวาทำสัญญากู้ยืมไว้อย่างไร เขาก็ต้องรับผิดชอบอย่างนั้น ผมไม่ได้รับมอบหมายให้มา 'เจรจา' แต่ผมได้รับมอบหมายให้มา 'ทวง' หนี้ และผมก็จะทำตามหน้าที่ของผมให้ดีที่สุด" "แต่คุณวิรัชครับ" ทนายของนทียังคงพยายาม "ถ้าคุณยืนกรานเช่นนี้ มันอาจจะส่งผลกระทบที่รุนแรงเกินกว่าที่คุณคาดคิด คุณอาจจะไม่ได้รับเงินคืนเลยก็ได้" "ผมไม่กลัว" คุณวิรัชกล่าวอย่างมั่นใจ "ผมรู้จักกลุ่มที่ผมทำงานให้ดี พวกเขาพร้อมเสมอที่จะใช้วิธีการอื่น ถ้าการเจรจาไม่เป็นผล และผมก็มั่นใจว่าทรัพย์สินของครอบครัวแพรวา จะสามารถครอบคลุมหนี้สินจำนวนนี้ได้ทั้งหมด" บทสนทนาของทั้งสองฝ่ายดำเนินไปอย่างตึงเครียด นทีซึ่งนั่งอยู่ข้างๆ แพรวา มองไปยังคุณวิรัชด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจ แต่เขาก็พยายามควบคุมอารมณ์ของตัวเองไว้ เพราะรู้ดีว่าการแสดงอารมณ์ที่มากเกินไป อาจจะทำให้สถานการณ์แย่ลงไปอีก "คุณวิรัชครับ" นทีตัดสินใจเอ่ยปากขึ้นบ้าง "ผมเข้าใจดีว่าคุณมีหน้าที่ต้องทำ แต่ผมอยากให้คุณมองในมุมของความเป็นจริงด้วย หนี้สินจำนวนนี้ มันไม่ใช่จำนวนน้อยๆ หากคุณยืนกรานจะยึดทรัพย์สินทั้งหมด มันอาจจะไม่ได้เงินคืนทั้งหมดอย่างที่คุณหวังก็เป็นได้" คุณวิรัชหันมาสบตานทีด้วยแววตาที่ฉายแววเย้ยหยัน "แล้วคุณล่ะ นที? คุณคิดว่าคุณจะทำอะไรได้? คุณเป็นแค่ลูกเขยที่เข้ามาพัวพันกับเรื่องของตระกูลนี้ คุณจะมามีสิทธิ์อะไรมาสั่งสอนผม?" "ผมเป็นสามีของแพรวา" นทีตอบเสียงเรียบ แต่หนักแน่น "ผมมีสิทธิ์ที่จะปกป้องครอบครัวของผม และผมจะไม่ยอมให้ใครมาเอาเปรียบ หรือทำร้ายคนที่ผมรักเด็ดขาด" "โอ้โห... ช่างเป็นคำพูดที่น่าประทับใจเสียจริง" คุณวิรัชกล่าวประชดประชัน "แต่ปากดีไปก็เท่านั้นแหละ สุดท้ายแล้ว คุณก็แค่เข้ามาอยู่ในเกมที่ใหญ่เกินกว่าที่คุณจะรับมือได้" "ผมไม่เคยกลัวที่จะเผชิญหน้ากับปัญหา" นทีตอบ "และผมก็มีวิธีของผมในการจัดการกับสถานการณ์แบบนี้" "วิธีของคุณอย่างนั้นหรือ?" คุณวิรัชเลิกคิ้ว "คุณหมายถึงการใช้เงินของคุณใช่ไหม? ผมบอกคุณแล้วไง ว่าเงินของคุณอาจจะไม่พอด้วยซ้ำ" "ผมอาจจะไม่ได้มีเงินมากพอที่จะจ่ายหนี้ทั้งหมดในทันที" นทีกล่าว "แต่ผมมีสิ่งที่สำคัญกว่านั้น ผมมีเครือข่าย และผมก็มีคนที่พร้อมจะช่วยเหลือผม" คุณวิรัชขมวดคิ้วเล็กน้อย แววตาของเขาฉายแววสงสัย "คุณกำลังจะบอกว่า... คุณมีใครบางคน... ที่จะมาช่วยคุณ... อย่างนั้นเหรอ?" "ใช่ครับ" นทีตอบ "และคนที่ผมกำลังจะติดต่อด้วย... เขา... มีอำนาจ... และ... มีอิทธิพล... มากพอ... ที่จะ... ทำให้... เรื่องนี้... จบลง... ได้... อย่าง... รวดเร็ว... และ... เด็ดขาด..." คุณวิรัชหัวเราะเบาๆ "คุณกำลังขู่ผมอย่างนั้นเหรอ? อย่าคิดว่าผมจะกลัวคำพูดลมๆ แล้งๆ ของคุณนะ" "ผมไม่ได้ขู่ครับ" นทีตอบ "ผมแค่กำลังบอกความจริงให้คุณทราบ ว่าผมจะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ และผมจะทำทุกวิถีทาง เพื่อปกป้องแพรวา" การเจรจาในวันนั้นจบลงโดยที่ยังไม่มีข้อสรุปที่ชัดเจน คุณวิรัชยังคงยืนยันในจุดยืนเดิมของเขา ทำให้แพรวาและนทีต้องเผชิญกับความกดดันที่เพิ่มสูงขึ้น หลังจากกลับมาถึงบ้าน แพรวาก็ยังคงมีสีหน้าเคร่งเครียด "คุณนทีคะ" แพรวาเอ่ยขึ้น "คุณวิรัช... เขาดู... อันตราย... จังเลยค่ะ... แพรวา... กลัวว่า... เขาจะ... ทำอะไร... ที่... รุนแรง..." "ผมรู้ครับ" นทีจับมือของแพรวาเบาๆ "แต่ผม... จะไม่ยอมให้... เขา... ทำร้ายคุณ... ได้... แน่นอน" "แล้ว... คนที่คุณ... จะติดต่อ... เพื่อ... ช่วย... คือ... ใครคะ" แพรวาถามด้วยความสงสัย นทีลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบว่า "เขา... เป็น... นักธุรกิจ... ที่... มี... อำนาจ... มาก... ใน... วงการ... ของเรา... ผม... เคย... ติดต่อ... กับ... เขา... มา... ก่อน... ใน... เรื่อง... ของ... ธุรกิจ... ของผม... และ... เขา... ก็... เป็น... คน... ที่... รักษา... คำพูด... และ... ยึดมั่น... ใน... ความ... ถูกต้อง..." "เขา... เขาจะ... ช่วย... เรา... จริงๆ... เหรอคะ" แพรวาถามอย่างมีความหวัง "ผม... หวังว่า... จะเป็นเช่นนั้นครับ" นทีตอบ "ผม... จะ... ติดต่อ... เขา... ใน... วันพรุ่งนี้... เช้า..." แพรวากอดแขนนทีแน่น "ขอบคุณนะคะ... ที่คุณ... พยายาม... ทุกอย่าง... เพื่อ... แพรวา..." "เรา... เป็น... ครอบครัว... เดียวกัน... แล้ว... นะครับ" นทีตอบพลางโอบไหล่แพรวา "เรา... จะ... ผ่าน... มัน... ไป... ด้วยกัน..." ในคืนนั้น แพรวาพยายามนอนหลับ แต่ความคิดเกี่ยวกับคุณวิรัชและหนี้สินของพ่อ ก็ยังคงวนเวียนอยู่ในหัว เธออดสงสัยไม่ได้ว่าแผนการของนที จะสามารถรับมือกับความเจ้าเล่ห์และความโหดเหี้ยมของคุณวิรัชได้หรือไม่ เช้าวันรุ่งขึ้น นทีได้ติดต่อบุคคลที่เขากล่าวถึงจริงๆ ชายผู้นั้นมีชื่อว่า คุณธงชัย เป็นนักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพลที่รู้จักกันในวงการมานาน ด้วยชื่อเสียงและความสามารถของเขา ทำให้การเจรจากับคุณวิรัชมีความหวังมากขึ้น "คุณธงชัยครับ" นทีเอ่ยขึ้นผ่านทางโทรศัพท์ "ผมต้องการความช่วยเหลือจากคุณครับ" "มีอะไรให้นทีต้องมาขอความช่วยเหลือจากผมเลยล่ะ" เสียงทุ้มของคุณธงชัยตอบกลับมา "ปกติคุณก็จัดการทุกอย่างได้ด้วยตัวเองอยู่แล้วนี่" "ครั้งนี้... มัน... เป็นเรื่อง... ที่... ค่อนข้าง... ใหญ่... ครับ" นทีอธิบาย "เกี่ยวข้องกับ... หนี้สิน... ของ... ครอบครัว... ภรรยา... ของผม... และ... มี... บุคคล... ที่... ค่อนข้าง... จะ... รุนแรง... เข้ามา... เกี่ยวข้อง..." "อืม... เข้าใจแล้ว" คุณธงชัยตอบ "เล่ารายละเอียดมาสิ... ว่าเกิดอะไรขึ้น" นทีเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้คุณธงชัยฟัง ตั้งแต่การกู้ยืมเงินของคุณพ่อแพรวา ไปจนถึงการเข้ามาของกลุ่มทวงหนี้ โดยมีคุณวิรัชเป็นตัวแทน "คุณวิรัช... อย่างนั้นหรือ" คุณธงชัยพึมพำ "ผมรู้จัก... เขา... เป็นคน... ที่... ไม่น่า... คบหา... เท่าไหร่... ชอบ... ใช้... กำลัง... และ... ข่มขู่... มากกว่า... การ... เจรจา..." "ใช่ครับ" นทีเสริม "และเขาก็... ยืนกราน... ที่จะ... ไม่... ยอม... ผ่อนผัน... หรือ... ลด... หนี้... เลย..." "ผม... เข้าใจ... แล้ว..." คุณธงชัยกล่าว "ผม... จะ... ช่วย... คุณ... นที... ไม่ต้อง... ห่วง... ผม... จะ... จัดการ... กับ... คุณวิรัช... ให้... เอง..." "ขอบคุณ... มากครับ... คุณธงชัย" นทีกล่าวด้วยความรู้สึกขอบคุณ "ไม่เป็นไร... หรอก... นที" คุณธงชัยตอบ "เรา... ก็... เป็น... เพื่อน... กัน... มา... นาน... แล้ว... ถึง... เวลา... ที่... ต้อง... ช่วยเหลือ... กัน... แล้ว..." หลังจากวางสายจากคุณธงชัย นทีก็หันมามองแพรวาที่นั่งรออยู่ด้วยความหวัง "เป็นไงบ้างคะ" แพรวาถาม "คุณธงชัย... เขารับปาก... จะช่วย... เรา... แล้วครับ" นทีตอบพร้อมรอยยิ้ม "เขา... จะ... เป็น... คน... จัดการ... กับ... คุณวิรัช... ให้... เอง..." แพรวารู้สึกโล่งใจขึ้นอย่างมาก เธอเชื่อมั่นในตัวคุณธงชัย และในความสามารถของนที ที่สามารถหาคนที่มีอิทธิพลมาช่วยเหลือได้ ทว่า... สิ่งที่พวกเขาไม่รู้คือ... คุณวิรัชเองก็กำลังวางแผนการบางอย่างอยู่เช่นกัน และแผนการนั้น... ก็ดูเหมือนจะอันตรายกว่าที่พวกเขาคาดคิดไว้...