"ซึ่งในอดีตเคยมีปัญหากับตระกูลอัศวเมธี" ชายชุดดำกล่าวต่อ น้ำเสียงของเขายังคงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความหมายที่ลึกซึ้ง "ท่านประธานทราบดีถึงประวัติศาสตร์ระหว่างสองตระกูล และท่านเชื่อว่า... การเข้ามาของทายาทตระกูลศิริวัฒนา... อาจเป็น... กุญแจสำคัญ... ในการ... ปรับปรุง... ความสัมพันธ์... ที่เคย... ร้าวฉาน..." แพรวาสูดหายใจเข้าลึกๆ คำพูดของชายตรงหน้ายิ่งทำให้เธอสับสนและหวาดระแวง "คุณกำลังจะบอกว่า... การแต่งงานของฉันกับคุณวีรยุทธ์... มันเป็นส่วนหนึ่งของแผนการที่ใหญ่กว่านี้... เป็นเรื่องของตระกูล... ใช่ไหมคะ?" "เป็นสิ่งที่ท่านประธาน... คาดการณ์ไว้... ครับ" ชายชุดดำตอบ "ท่านต้องการ... สร้าง... ความสัมพันธ์... ที่แนบแน่น... ระหว่าง... ตระกูล... ศิริวัฒนา... และ... ตระกูล... อัศวเมธี... ผ่าน... ตัวคุณ... และ... คุณนที..." "แล้ว... หนี้สินนั่นล่ะคะ? มันเกี่ยวข้องอย่างไร?" แพรวายังคงไม่เข้าใจ "หนี้สินนั้น... คือ... เครื่องมือ... ที่จะ... ทำให้... คุณ... ต้อง... ตัดสินใจ... ที่จะ... ยอมรับ... ข้อเสนอ... ของเรา... ครับ" ชายชุดดำอธิบาย "หากปราศจาก... แรงกดดัน... จากหนี้สิน... คุณ... อาจจะ... ไม่... พิจารณา... ข้อเสนอ... นี้... อย่างจริงจัง..." แพรวาเงียบไป เธอพยายามประมวลผลข้อมูลที่ได้รับ การแต่งงานของเธอกับวีรยุทธ์ ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นส่วนหนึ่งของแผนการที่วางไว้ล่วงหน้ามานานหลายปี การใช้หนี้สินของครอบครัวเป็นเครื่องมือต่อรอง เป็นสิ่งที่น่ารังเกียจที่สุด "คุณกำลังบอกว่า... คุณวีรยุทธ์... เขา... เขา... วางแผน... ทุกอย่าง... ตั้งแต่ต้น... เพื่อ... ให้ฉัน... มาอยู่... ใน... สถานการณ์... แบบนี้... งั้นเหรอคะ?" น้ำเสียงของแพรวาเริ่มสั่นเครือ "ท่านประธาน... เพียงแต่... ต้องการ... แก้ไข... ปัญหา... ในอดีต... และ... สร้าง... อนาคต... ที่มั่นคง... ให้กับ... ทั้งสอง... ตระกูล... ครับ" ชายชุดดำตอบ "และ... การที่คุณ... ได้กลายมาเป็น... ภรรยา... โดยชอบธรรม... ของท่านประธาน... ก็... เป็น... สิ่งที่... เกิดขึ้น... ตาม... สถานการณ์... และ... ความจำเป็น..." "ภรรยาโดยชอบธรรม? ใครเป็นคนบอกคุณว่าฉันเป็นภรรยาของเขา? การแต่งงานของเรา... มันไม่ได้ถูกจดทะเบียนอย่างเป็นทางการ!" แพรวาแทบจะตะโกนออกมา เธอรู้สึกเหมือนถูกต้อนจนมุม "เรา... มี... ข้อมูล... ทุกอย่าง... ครับ... คุณแพรวา" ชายชุดดำกล่าว "เรารู้... ว่า... คุณ... และ... คุณนที... ได้... จัด... พิธี... แต่งงาน... ขึ้น... แล้ว... และ... เรา... ก็... รับทราบ... ถึง... ความ... สัมพันธ์... ของคุณ... ทั้งสอง..." "แล้ว... คุณ... ต้องการ... อะไร... จากฉัน... กันแน่?" แพรวาถามเสียงแข็ง น้ำตาคลอหน่วย "เรา... ต้องการ... ให้คุณ... ยอมรับ... ข้อเสนอ... ของเรา... ครับ" ชายชุดดำกล่าว "ข้อเสนอ... ที่จะ... ทำให้... หนี้สิน... ของคุณ... หายไป... และ... ในขณะเดียวกัน... ก็... ช่วย... เสริมสร้าง... อำนาจ... ของ... ตระกูล... อัศวเมธี... ใน... เวที... ธุรกิจ... อีกครั้ง... โดย... การ... ที่... คุณ... ได้... รับ... ตำแหน่ง... ที่... ปรึกษา... พิเศษ... ใน... บริษัท... ของ... เรา..." "ตำแหน่งที่ปรึกษาพิเศษ? เพื่ออะไรคะ?" แพรวาถามอย่างไม่ไว้ใจ "เพื่อ... ใช้... ความ... รู้... ความ... สามารถ... ของคุณ... ใน... การ... วางแผน... และ... บริหาร... ธุรกิจ... ของ... เรา... ให้... เติบโต... ยิ่งขึ้น... ครับ" ชายชุดดำอธิบาย "และ... ด้วย... ความ... สัมพันธ์... ที่... แนบแน่น... ระหว่าง... คุณ... และ... คุณนที... เรา... ก็... จะ... สามารถ... สร้าง... ความ... ร่วมมือ... กับ... ตระกูล... ศิริวัฒนา... ได้... อย่าง... ยั่งยืน..." แพรวารู้สึกเหมือนหัวใจจะหยุดเต้น คำพูดของชายชุดดำนั้นทั้งน่าหวาดหวั่นและน่าหลงใหลในเวลาเดียวกัน การได้ตำแหน่งที่ปรึกษาพิเศษในบริษัทของตระกูลอัศวเมธี อาจเป็นโอกาสในการแก้ปัญหาหนี้สินของครอบครัว แต่ในขณะเดียวกัน มันก็หมายถึงการต้องเข้าไปพัวพันกับแผนการของวีรยุทธ์อย่างลึกซึ้ง "แล้ว... ฉัน... จะ... ได้... อะไร... จาก... ข้อ... เสนอ... นี้... นอกจาก... หนี้สิน... ที่จะ... หายไป?" แพรวาถามอย่างระแวง "คุณ... จะ... ได้... รับ... ความ... มั่นคง... ทาง... การเงิน... และ... โอกาส... ใน... การ... สร้าง... ความ... ก้าวหน้า... ใน... สาย... อาชีพ... ของ... คุณ... ครับ" ชายชุดดำกล่าว "และ... ที่สำคัญ... คุณ... จะ... ได้... รับ... การ... ปกป้อง... จาก... ภัย... คุกคาม... ที่... กำลัง... จะ... เกิดขึ้น... กับ... ครอบครัว... ของ... คุณ..." "ภัยคุกคาม? คุณกำลังพูดถึงอะไร?" แพรวาถามด้วยความตกใจ "มี... บุคคล... บางคน... กำลัง... พยายาม... ที่จะ... ใช้... ประโยชน์... จาก... สถานการณ์... ของ... คุณ... เพื่อ... บรรลุ... เป้าหมาย... ส่วนตัว... ครับ" ชายชุดดำกล่าว "และ... การ... อยู่... ภายใต้... การ... ปกป้อง... ของ... ตระกูล... อัศวเมธี... จะ... ทำให้... คุณ... ปลอดภัย... จาก... บุคคล... เหล่านั้น..." แพรวาเริ่มรู้สึกหนาวไปถึงกระดูกสันหลัง เธอนึกถึงวิรัชและแผนการของเขา เรื่องราวทั้งหมดซับซ้อนเกินกว่าที่เธอจะรับไหว "ฉัน... ฉันขอเวลาคิด... ได้ไหมคะ?" แพรวาถามอย่างอ่อนแรง "แน่นอนครับ... คุณแพรวา" ชายชุดดำกล่าว "ท่านประธาน... ได้... มอบ... เวลา... ให้คุณ... ถึง... สิ้น... สัปดาห์... นี้... ใน... การ... ตัดสินใจ... หาก... คุณ... ต้องการ... คำชี้แจง... เพิ่มเติม... หรือ... ต้องการ... พบ... ท่านประธาน... โดยตรง... โปรด... แจ้ง... ให้... เรา... ทราบ... ล่วงหน้า..." เมื่อวางสายโทรศัพท์ แพรวาก็ทรุดตัวลงนั่งบนโซฟา ร่างกายอ่อนเปลี้ยราวกับสูญเสียเรี่ยวแรงทั้งหมด มือเรียวสั่นเทา ขณะที่สมองยังคงประมวลผลคำพูดของชายชุดดำอย่างไม่หยุดหย่อน นทีเข้ามาประคองเธอไว้แน่น "แพรวา... เกิดอะไรขึ้น?" นทีถามด้วยความเป็นห่วง "คุณ... คุณนทีคะ..." แพรวาเงยหน้ามองเขา ดวงตาแดงก่ำ "เขา... เขาเสนอ... ให้ฉัน... เป็น... ที่ปรึกษา... พิเศษ... ของ... ตระกูล... อัศวเมธี... แลกกับการ... ยกหนี้สิน... ทั้งหมด... ของ... ครอบครัว... เรา..." นทีเบิกตากว้างด้วยความตกใจ "อะไรนะ? แล้ว... เขา... พูดถึง... เรื่อง... ครอบครัว... เรา... ด้วย... หรือเปล่า?" "เขา... รู้... ทุกอย่าง... คุณนที... เขารู้... ว่า... เรา... แต่งงานกัน... แล้ว... และ... เขายัง... เตือน... ฉัน... ว่า... มี... คน... กำลัง... ปองร้าย... ครอบครัว... เรา... ด้วย..." แพรวากล่าวเสียงสั่น "วิรัช..." นทีพึมพำ ชื่อของวิรัชผุดขึ้นมาในหัวทันที "เขาต้องเป็นคนทำแน่ๆ... เขาคงต้องการ... เล่นงานเรา... ทั้งสองครอบครัว..." "แล้ว... เรา... จะ... ทำอย่างไร... ดีคะ... คุณนที?" แพรวาถามอย่างสิ้นหวัง "เรา... ต้อง... คิด... ให้รอบคอบ... แพรวา" นทีตอบ พยายามรวบรวมสติ "ข้อเสนอ... ของ... คุณวีรยุทธ์... ฟังดู... น่าสนใจ... แต่... มันก็... อันตราย... เกินไป... เรา... ไม่รู้... ว่า... เบื้องหลัง... ของ... มัน... มี... อะไร... ซ่อนอยู่... อีกบ้าง..."