"มันอาจจะเป็นเช่นนั้น... นที" คุณอมรยอมรับอย่างอ่อนแรง "คุณสุรเชษฐ์... เขา... เคย... พูดถึง... ที่ดิน... ผืนนั้น... เป็น... เป็น... มรดก... ชิ้น... สำคัญ... จาก... คุณ... ย่า... ของ... เขา... มัน... มี... ประวัติศาสตร์... และ... คุณค่า... มากกว่า... แค่... ตัวเงิน..." นทีอ้าปากค้าง เขาพยายามประมวลผลข้อมูลทั้งหมดที่ได้รับมา มันซับซ้อนกว่าที่เขาเคยคิดไว้มากเหลือเกิน วีรยุทธ์ไม่ได้ต้องการแค่จะกอบกู้ชื่อเสียงของตระกูล แต่เขากำลังเล่นเกมที่ใหญ่กว่านั้น เป็นเกมที่เกี่ยวพันกับอดีตของตระกูลแพรวา และสมบัติที่ถูกซุกซ่อนไว้ "แล้ว... คุณวีรยุทธ์... เขา... รู้... ได้ยังไง... ครับ... ว่า... ที่ดิน... ผืนนั้น... เป็น... ของ... พ่อ... ของผม... และ... มัน... มี... ความ... สำคัญ... มากขนาดนั้น?" นทีถามเสียงสั่น คุณอมรเงียบไปครู่หนึ่ง สายตาของเขาเหม่อลอยออกไปนอกหน้าต่าง "เรื่องนี้... มัน... นาน... มาแล้ว... นที..." เขาเริ่มเล่าเสียงแผ่วเบา "ตอนที่... คุณ... สุรเชษฐ์... ยัง... เป็น... เด็ก... อยู่... คุณ... วีรยุทธ์... กับ... คุณ... พ่อ... ของ... เขา... เคย... มา... หา... คุณ... สุรเชษฐ์... ที่... บ้าน... เก่า... ของ... เรา..." "มาหาพ่อผม? ที่บ้านเก่า?" นทีขมวดคิ้ว "ใช่... ตอนนั้น... คุณ... พ่อ... ของ... คุณ... สุรเชษฐ์... ยัง... มี... ชีวิต... อยู่... พวกเขา... มา... ติดต่อ... ธุรกิจ... บางอย่าง... เกี่ยวข้อง... กับ... การ... ลงทุน... ใน... อสังหาริมทรัพย์... ณ... ตอนนั้น... คุณ... วีรยุทธ์... ยัง... อายุน้อย... แต่... ฉลาด... เป็น... กรด... เขา... สังเกตเห็น... ความ... สนใจ... พิเศษ... ของ... คุณ... สุรเชษฐ์... ที่มี... ต่อ... ที่ดิน... ผืนนั้น... เขา... เห็น... แผนที่... โบราณ... ที่... คุณ... ย่า... ของ... คุณ... สุรเชษฐ์... ร่างไว้... แล้ว... ก็... สังเกตเห็น... การ... ซักถาม... ของ... คุณ... สุรเชษฐ์... เกี่ยวกับ... ตำนาน... บางอย่าง... ที่... เล่า... ต่อๆ... กันมา... เกี่ยวกับ... ที่ดิน... ผืนนั้น..." "ตำนาน? ตำนานอะไรครับ?" นทีถามอย่างกระตือรือร้น "ตำนาน... ที่ว่า... ที่ดิน... ผืนนั้น... มี... สมบัติ... ซุกซ่อน... อยู่... ครับ... ไม่ใช่... แค่... ทองคำ... หรือ... อัญมณี... แต่... เป็น... สิ่ง... ที่... มี... คุณค่า... ทาง... ประวัติศาสตร์... และ... อาจจะ... เปลี่ยน... แปลง... ชะตาชีวิต... ของ... ผู้ที่... ครอบครอง... มัน... ได้..." คุณอมรกล่าว น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความลึกลับ "คุณวีรยุทธ์... เขา... เชื่อ... เรื่อง... นี้... ด้วย... หรือครับ?" นทีถามด้วยความสงสัย "คุณ... วีรยุทธ์... เป็น... นัก... ธุรกิจ... ที่... ไม่... เชื่อ... เรื่อง... งมงาย... ครับ... แต่... เขา... เชื่อ... ใน... ศักยภาพ... และ... โอกาส... เขา... มองเห็น... ว่า... ถ้า... ตำนาน... นั้น... เป็น... จริง... ที่ดิน... ผืนนั้น... จะ... มี... มูลค่า... มหาศาล... เกินกว่า... ราคา... ประเมิน... ใน... ปัจจุบัน... เขา... จึง... เริ่ม... ติดตาม... ข้อมูล... เกี่ยวกับ... คุณ... สุรเชษฐ์... และ... ตระกูล... ของ... เรา... มา... ตลอด... หลาย... สิบ... ปี..." "เขา... รู้วิธี... ที่จะ... เข้าถึง... ที่ดิน... ผืนนั้น... ด้วย... เหรอครับ?" "เขา... มี... หลักฐาน... บางอย่าง... ครับ... เอกสาร... เก่าแก่... ที่... เขา... ได้... มา... จาก... การ... สืบหา... ของ... เขา... เอกสาร... นั้น... ระบุ... ถึง... วิธี... การ... เข้าถึง... หรือ... วิธี... การ... ปลด... ล็อค... บางอย่าง... ที่... ซ่อน... อยู่... ใน... ที่ดิน... ผืนนั้น... แต่มัน... ต้อง... ใช้... บุคคล... ที่... มี... สายเลือด... เดียวกัน... กับ... เจ้าของ... เดิม... ซึ่ง... ก็คือ... คุณ... สุรเชษฐ์... หรือ... ทายาท... ของ... เขา..." นทีนิ่งอึ้ง เขารู้สึกเหมือนถูกสายฟ้าฟาดกลางใจ ความจริงที่ปรากฏตรงหน้ามันช่างโหดร้ายและคาดไม่ถึง วีรยุทธ์ไม่เคยต้องการจะช่วยครอบครัวเขา เขาต้องการแค่ผลประโยชน์จากที่ดินผืนนั้นเท่านั้น และแพรวาก็เป็นเพียงเครื่องมือชิ้นสำคัญที่จะทำให้เขาบรรลุเป้าหมาย "คุณ... วีรยุทธ์... หลอก... พ่อ... ของผม... ให้... ทำ... ข้อตกลง... ที่... ผูกมัด... ตระกูล... ของเรา... ไว้... กับ... เขา... จน... กลายเป็น... หนี้สิน... ที่... พ่อ... ของผม... ไม่... สามารถ... ชำระ... ได้... ทั้งหมด... โดย... หวัง... ว่า... จะ... ใช้... มัน... เป็น... ข้ออ้าง... ในการ... ครอบครอง... ที่ดิน... ผืนนั้น... ใน... วัน... ข้างหน้า..." นทีสรุปด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา "ใช่... นที... ประมาณ... นั้น... แหละ..." คุณอมรพยักหน้าอย่างเหนื่อยอ่อน "แต่... สิ่ง... ที่... คุณ... วีรยุทธ์... คาด... ไม่ถึง... ก็คือ... คุณ... สุรเชษฐ์... เขา... พยายาม... ปกป้อง... ที่ดิน... ผืนนั้น... ด้วย... การ... สร้าง... เงื่อนไข... บางอย่าง... ใน... สัญญา... ที่... ทำให้... การ... ครอบครอง... มัน... ซับซ้อน... และ... ต้อง... ใช้... ความ... ร่วมมือ... จาก... ทายาท... อย่าง... คุณ... แพรวา..." "คุณวีรยุทธ์... เขา... ต้องการ... ให้... ผม... แต่งงาน... กับ... แพรวา... เพื่อ... ที่จะ... ได้... สิทธิ์... ใน... การ... เข้าถึง... ที่ดิน... ผืนนั้น... ใช่ไหมครับ?" นทีถามอย่างตรงไปตรงมา คุณอมรพยักหน้าอย่างช้าๆ "เขา... คิดว่า... การ... แต่งงาน... คือ... วิธี... ที่... ง่าย... ที่สุด... ในการ... แก้ไข... ปัญหา... ของ... เขา... เขา... ต้องการ... แพรวา... ใน... ฐานะ... เจ้าสาว... ของ... ใคร... บางคน... ใน... ตระกูล... ของ... เขา... เพื่อ... ที่จะ... ได้... สิทธิ์... ใน... ที่ดิน... ผืนนั้น... มา... ครอบครอง... โดย... สมบูรณ์... และ... หนี้สิน... ที่... คุณ... แพรวา... ต้อง... รับ... ผิดชอบ... ก็... เป็น... เพียง... เครื่องมือ... ใน... การ... บีบบังคับ... ให้... เธอ... ยอม... ทำ... ตาม... ข้อตกลง..." "แต่วีรยุทธ์... เขา... รู้... ว่า... ผม... ไม่ใช่... ลูกชาย... ที่แท้จริง... ของ... พ่อ... ของผม... เขา... จะ... หลอก... ใคร... ได้... อีก...?" นทีถามอย่างสับสน "นั่น... คือ... จุด... ที่... คุณ... กำลัง... จะ... เผชิญ... หน้า... กับ... เขา... นที..." คุณอมรกล่าว "วีรยุทธ์... อาจจะ... มี... แผนสำรอง... หรือ... เขา... อาจจะ... ไม่... รู้... เรื่อง... การ... สลับตัว... ของ... คุณ... เลย... ก็... ได้..." นทีรู้สึกเย็นวาบไปทั้งสันหลัง เขาจ้องมองแพรวาที่นั่งฟังอยู่อย่างเงียบๆ ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใยและความรู้สึกผิด เขาไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตของเธอจะต้องมาพัวพันกับเรื่องราวที่ซับซ้อนและอันตรายเช่นนี้ "คุณอมรครับ... ถ้า... วีรยุทธ์... เขา... ต้องการ... ที่ดิน... ผืนนั้น... มาก... ขนาดนั้น... แล้ว... ทำไม... เขา... ไม่... หา... วิธี... อื่น... ในการ... ครอบครอง... ล่ะครับ? ทำไม... ต้อง... มา... บีบบังคับ... ผม... กับ... แพรวา... ด้วย... วิธี... ที่... ซับซ้อน... แบบนี้?" นทีถาม "เพราะ... วิธี... ที่... เขา... ต้องการ... ไม่ใช่... การ... ครอบครอง... ด้วย... วิธี... ที่... ผิดกฎหมาย... หรือ... การ... โกง... ครับ..." คุณอมรตอบ "เขา... ต้องการ... การ... ครอบครอง... ที่... ถูกต้อง... ตาม... กฎหมาย... และ... ได้... รับ... ความ... ยินยอม... จาก... ทายาท... อย่าง... คุณ... แพรวา... ซึ่ง... การ... แต่งงาน... คือ... วิธี... ที่... ทำให้... เขา... บรรลุ... เป้าหมาย... ได้... อย่าง... สมบูรณ์... โดย... ไม่... ทิ้ง... ร่องรอย... ที่... จะ... เป็น... อันตราย... ต่อ... ชื่อเสียง... ของ... เขา... และ... ตระกูล... ของ... เขา... ใน... อนาคต..." "แต่... เขา... ก็... กำลัง... บีบบังคับ... แพรวา... อยู่... ดี... นี่ครับ..." นทีแย้ง "ใช่... แต่... มัน... เป็น... การ... บีบบังคับ... ที่... ซ่อน... อยู่... ภายใต้... รูปแบบ... ของ... ข้อตกลง... ทาง... ธุรกิจ... ครับ..." คุณอมรกล่าว "ถ้า... คุณ... แพรวา... ยอม... รับ... ข้อเสนอ... ของ... เขา... มัน... จะ... กลาย... เป็น... การ... สมยอม... ใน... สายตา... ของ... คน... อื่น... ถึง... แม้... ว่า... เบื้องหลัง... จะ... เต็ม... ไป... ด้วย... การ... หลอกลวง... และ... การ... บีบบังคับ... ก็... ตาม..." นทีส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ เขาไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรต่อไป วีรยุทธ์ดูเหมือนจะวางแผนมาอย่างดีและรอบคอบเหลือเกิน และเขาเองก็ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบากไม่แพ้กัน "แล้ว... แผน... ของ... วิรัช... ล่ะครับ? เขา... รู้... เรื่อง... นี้... ด้วย... ไหม... ว่า... วีรยุทธ์... ต้องการ... ที่ดิน... ผืนนั้น..." นทีถาม "ผม... ไม่... แน่ใจ... ครับ... นที..." คุณอมรตอบ "แต่... วิรัช... ก็... ไม่ใช่... คน... ที่... จะ... ยอม... แพ้... ง่ายๆ... เขา... อาจจะ... กำลัง... รอ... จังหวะ... ที่... จะ... เล่นงาน... คุณ... วีรยุทธ์... หรือ... ไม่ก็... ใช้... สถานการณ์... นี้... ให้... เป็น... ประโยชน์... กับ... ตัว... เอง..." "เรา... ต้อง... รีบ... ทำ... อะไร... สักอย่าง... คุณอมร..." นทีกล่าวเสียงหนักแน่น "เรา... ไม่... สามารถ... ปล่อย... ให้... วีรยุทธ์... ได้... ทุกสิ่ง... ที่... เขา... ต้องการ... ไป... ได้... โดย... ง่าย... ดาย..." คุณอมรพยักหน้าเห็นด้วย "ผม... เห็น... ด้วย... กับ... คุณ... นที... เรา... ต้อง... หา... ทาง... ที่จะ... หยุด... เขา... ให้... ได้... ก่อน... ที่... ทุกอย่าง... จะ... สาย... เกิน... ไป..."