คุณวีรยุทธ์มองเอกสารในมือคุณธนินท์ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนก เขารู้ดีว่าเรื่องนี้กำลังจะบานปลายเกินกว่าที่เขาจะควบคุมได้ "คุณธนินท์ คุณกำลังกล่าวหาผมโดยไม่มีหลักฐาน" คุณวีรยุทธ์พยายามตั้งสติ น้ำเสียงสั่นเล็กน้อย "ผมไม่ได้กล่าวหาคุณลอยๆ ครับ" คุณธนินท์ตอบอย่างเยือกเย็น "ผมมีสำเนาสัญญาเงินกู้ที่เป็นเท็จ เอกสารการโอนเงินที่ผิดกฎหมาย และยังมีพยานบุคคลที่พร้อมจะให้การปรักปรำคุณ" แพรวาเหลือบมองคุณวีรยุทธ์ เธอเห็นเงาของความหวาดกลัวฉายชัดในดวงตาของเขา "คุณกำลังโกหก" คุณวีรยุทธ์พยายามปฏิเสธ "คุณไม่มีทางได้เอกสารเหล่านั้นมา" "ผมได้มาจากแหล่งที่เชื่อถือได้ครับ" คุณธนินท์กล่าว "แหล่งข่าวที่ทำงานใกล้ชิดกับคุณมานาน" คุณวีรยุทธ์หันไปมองแพรวาด้วยสายตาตำหนิ "คุณแพรวา คุณเป็นคนจ้างเขาใช่ไหม" แพรวาพยักหน้าช้าๆ "ค่ะ ดิฉันทำ" "คุณมันก็ไม่ต่างจากพ่อของคุณ" คุณวีรยุทธ์ตะคอก "พวกคุณมันก็เห็นแก่ตัวเหมือนกันหมด" "คุณพูดจาไร้สาระ" แพรวาตอบเสียงแข็ง "สิ่งที่พ่อของดิฉันทำ คือการปกป้องบริษัทของท่านจากคนอย่างคุณ" "ผมจะไม่ยอมให้ใครมากล่าวหาผมแบบนี้" คุณวีรยุทธ์ลุกขึ้นยืนอย่างหัวเสีย "ผมจะฟ้องคุณธนินท์ฐานหมิ่นประมาท" "เชิญเลยครับ" คุณธนินท์ยิ้มอย่างผู้มีชัย "ผมพร้อมที่จะต่อสู้คดีนี้ในชั้นศาล" "ถ้าคุณคิดว่าคุณมีหลักฐานจริงๆ คุณก็เอาออกมาสิ" คุณวีรยุทธ์ท้าทาย คุณธนินท์หยิบเอกสารบางส่วนออกมาจากแฟ้ม "นี่คือสำเนาสัญญาเงินกู้ที่ระบุว่าบริษัทของคุณสุรเชษฐ์ได้กู้ยืมเงินจากสถาบันการเงินแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นไปไม่ได้ เพราะบริษัทของคุณสุรเชษฐ์ไม่เคยมีหนี้สินกับสถาบันการเงินแห่งนี้" คุณวีรยุทธ์หน้าซีดเผือด "นั่นมัน..." "และนี่คือหลักฐานการโอนเงินจำนวนมหาศาลจากบัญชีของบริษัทคุณสุรเชษฐ์ไปยังบัญชีส่วนตัวของคุณวีรยุทธ์" คุณธนินท์ยื่นเอกสารอีกแผ่นให้คุณวีรยุทธ์ดู "คุณจะอธิบายเรื่องนี้ว่าอย่างไร" คุณวีรยุทธ์ตัวสั่น เขาไม่สามารถหาคำพูดใดๆ มาแก้ต่างได้อีกต่อไป "คุณวีรยุทธ์" คุณธนินท์กล่าวต่อ "ผมรู้ว่าคุณพยายามจะติดสินบนผม แต่ผมไม่เคยคิดที่จะรับสินบนเด็ดขาด ผมทำงานเพื่อความยุติธรรม" "คุณ... คุณมันทรยศ!" คุณวีรยุทธ์ตะโกนใส่คุณธนินท์ "ผมไม่ได้ทรยศใคร" คุณธนินท์ตอบ "ผมแค่ทำหน้าที่ของผม" "แล้วคุณรุ่งอรุณล่ะ" คุณวีรยุทธ์หันไปมองแพรวา "คุณไปเอาหลักฐานมาจากไอ้คนแก่ขี้ขลาดนั่นมาได้ยังไง" "คุณรุ่งอรุณไม่ใช่คนขี้ขลาดค่ะ" แพรวาตอบเสียงเฉียบ "เขาแค่รอเวลาที่เหมาะสมที่จะเปิดเผยความจริง" "เขา... เขาก็รู้เรื่องทั้งหมดสินะ" คุณวีรยุทธ์พึมพำ "ใช่ค่ะ" แพรวาตอบ "และตอนนี้เขาก็พร้อมที่จะให้การปรักปรำคุณ" คุณวีรยุทธ์ทรุดตัวลงนั่งบนโซฟา เขามองไปรอบๆ ห้องด้วยแววตาที่สิ้นหวัง เขาจนมุมแล้วจริงๆ "คุณวีรยุทธ์" คุณธนินท์กล่าว "ผมขอให้คุณยอมรับความผิดของคุณซะดีๆ มันจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดสำหรับคุณ" "ไม่มีทาง" คุณวีรยุทธ์กัดฟันพูด "ผมไม่ยอมให้ใครมาทำลายชีวิตผมง่ายๆ แบบนี้" "คุณคิดว่ายังมีทางเลือกอื่นอยู่อีกหรือ" คุณธนินท์ถาม "ผมจะสู้จนถึงที่สุด" คุณวีรยุทธ์ประกาศกร้าว "ตามใจคุณ" คุณธนินท์กล่าว "แต่ผมเตือนคุณแล้วนะ" ทันใดนั้น เสียงไซเรนของรถตำรวจก็ดังขึ้นจากภายนอกบ้าน คุณวีรยุทธ์มองออกไปนอกหน้าต่างด้วยความตกใจ "คุณ... คุณธนินท์..." คุณวีรยุทธ์ถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ผมได้แจ้งความให้ตำรวจมาจับคุณแล้วครับ" คุณธนินท์กล่าว "ในข้อหายักยอกทรัพย์ ทุจริต และการพยายามติดสินบนเจ้าพนักงาน" คุณวีรยุทธ์พยายามจะลุกขึ้นหนี แต่แพรวาและนทีก็ขวางทางเขาไว้ "คุณไม่มีทางหนีไปไหนได้อีกแล้ว คุณวีรยุทธ์" นทีกล่าว เจ้าหน้าที่ตำรวจบุกเข้ามาในบ้าน และเข้าจับกุมคุณวีรยุทธ์ เขาต่อสู้ขัดขืนเล็กน้อย แต่ก็ถูกเจ้าหน้าที่ควบคุมตัวไว้ได้อย่างรวดเร็ว "คุณแพรวา" คุณธนินท์หันมาหาแพรวา "ทุกอย่างจบลงแล้ว" แพรวาถอนหายใจยาว รู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก เธอหันไปมองหน้านที นัยน์ตาของทั้งสองประสานกัน เต็มไปด้วยความเข้าใจและความรัก "ขอบคุณค่ะคุณธนินท์" แพรวากล่าว "ขอบคุณที่ช่วยให้เราได้ความยุติธรรมคืนมา" "ผมเพียงแค่ทำในสิ่งที่ควรทำครับ" คุณธนินท์ยิ้ม "และผมก็ดีใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งในการคลี่คลายเรื่องราวทั้งหมดนี้"