นทีพยักหน้าช้าๆ สีหน้าของเขาดูจริงจัง "คุณพ่อของคุณท่านอาจจะกำลังเผชิญกับปัญหาที่ใหญ่หลวงจริงๆ ครับ" เขาเอ่ย "แต่ผมจะพยายามหาทางแก้ไขให้เร็วที่สุด" แพรวาจ้องมองเขาด้วยความหวัง "แล้ว... คุณจะเริ่มตรวจสอบเมื่อไหร่คะ" "ตอนนี้เลยครับ" นทีตอบ "ผมจะโทรศัพท์หาคนที่ผมรู้จักที่ธนาคารทันที" เขาเดินไปที่โต๊ะทำงาน หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา "คุณรอผมตรงนี้สักครู่นะครับ" แพรวาพยักหน้ารับ เธอเดินไปนั่งลงที่โซฟาตัวเดิม มองออกไปนอกหน้าต่างอีกครั้ง ความคิดของเธอยังคงสับสนและเต็มไปด้วยคำถาม เธอไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตของเธอจะพลิกผันได้มากขนาดนี้ จากหญิงสาวที่ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายและพอใจกับสิ่งที่มี กลายมาเป็นภรรยาของคนแปลกหน้า แถมยังต้องมาแบกรับปัญหาหนี้สินก้อนโตของครอบครัวที่เธอเพิ่งจะรับรู้ "คุณแพรวาครับ" เสียงของนทีดังขึ้น ทำให้เธอหันกลับมา "ผมติดต่อกับทางธนาคารแล้วครับ" "แล้ว... เป็นอย่างไรบ้างคะ" แพรวาถามด้วยความกระวนกระวาย "ข้อมูลเบื้องต้นที่ผมได้มาค่อนข้างน่าเป็นห่วงครับ" นทีตอบ "ดูเหมือนว่าบริษัทของคุณกำลังประสบปัญหาทางการเงินอย่างหนักจริงๆ และสัญญาเงินกู้ที่คุณเห็นเป็นเพียงส่วนหนึ่งของปัญหาเท่านั้น" "ส่วนหนึ่ง..." แพรวาอุทาน "หมายความว่า... ยังมีอีกหรือคะ" "ผมยังไม่ทราบรายละเอียดทั้งหมดครับ" นทีกล่าว "แต่ผมได้ขอข้อมูลเพิ่มเติมจากทางธนาคารแล้ว และกำลังรอการติดต่อกลับอยู่" "แล้ว... ใครเป็นคนค้ำประกันเงินกู้ก้อนนี้คะ" แพรวาถามต่ออย่างไม่ลดละ "คุณพ่อของแพรวา... ท่านค้ำประกันเองทั้งหมดเลยหรือคะ" นทีลังเลเล็กน้อย "จากข้อมูลที่ผมได้รับมา... ในเบื้องต้นดูเหมือนว่าจะเป็นเช่นนั้นครับ" เขาตอบ "แต่ผมต้องขอตรวจสอบให้แน่ใจอีกครั้ง" "ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง..." แพรวาพูดเสียงสั่นเครือ "แล้วถ้าหาก... หากบริษัทไม่สามารถชำระหนี้ได้... ทรัพย์สินทุกอย่าง... จะต้องถูกยึดไปใช่ไหมคะ" "นั่นเป็นความเป็นไปได้ครับ" นทีตอบอย่างตรงไปตรงมา "แต่เรายังไม่ควรกังวลไปก่อน เราต้องดูสถานการณ์ทั้งหมดก่อน" "สถานการณ์ทั้งหมด..." แพรวากล่าวซ้ำ "คุณนทีคะ... คุณเชื่อใจคุณพ่อของแพรวาหรือเปล่าคะ" นทีหันมามองเธอ ดวงตาของเขาสบเข้ากับดวงตาของแพรวา "ผมเชื่อว่าคุณพ่อของคุณท่านมีเหตุผลในการตัดสินใจของท่านเสมอครับ" เขาตอบ "แต่ผมก็ต้องยอมรับว่า สถานการณ์นี้ดูจะซับซ้อนกว่าที่คิด" "ซับซ้อน..." แพรวาพยักหน้า "คุณพ่อของแพรวา... ท่านเป็นคนอย่างไรคะในสายตาของคุณ" "ท่านเป็นนักธุรกิจที่เก่งกาจ มีวิสัยทัศน์กว้างไกล" นทีเริ่มเล่า "แต่ในขณะเดียวกัน ท่านก็เป็นคนที่มีความรับผิดชอบสูงมาก" "แล้ว... ถ้าหากท่านทำอะไรผิดพลาด... ท่านจะยอมรับผิดไหมคะ" แพรวาถาม "ผมคิดว่า... ท่านคงไม่ยอมให้เรื่องราวบานปลายไปถึงขนาดนี้" นทีตอบ "หากท่านรู้ว่ามีอะไรผิดพลาด ท่านคงจะพยายามแก้ไขด้วยตัวเอง" "แต่ตอนนี้... ดูเหมือนว่าท่านจะไม่สามารถแก้ไขอะไรได้อีกแล้ว" แพรวาพูดอย่างเศร้าสร้อย "ผมเข้าใจความรู้สึกของคุณครับ" นทีเดินเข้ามาใกล้ แพรวารู้สึกได้ถึงความห่วงใยในแววตาของเขา "ผมจะทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อช่วยคุณ" "ทำทุกอย่าง..." แพรวาถาม "คุณจะช่วยแพรวาได้อย่างไรคะ" "ผมจะพยายามหาทางเจรจาต่อรองกับทางเจ้าหนี้" นทีอธิบาย "และหากจำเป็น ผมก็พร้อมที่จะช่วยเหลือด้านการเงินเท่าที่ผมจะทำได้" "ช่วยเหลือด้านการเงิน..." แพรวาเงยหน้ามองเขา "คุณหมายความว่า... คุณจะใช้เงินของคุณเอง... เพื่อช่วยบริษัทของแพรวาอย่างนั้นหรือคะ" "เราเป็นสามีภรรยากันแล้วนะครับ" นทีตอบ "ปัญหาของคุณก็คือปัญหาของผม" คำพูดของนทีทำให้แพรวารู้สึกอึดอัดใจปนเปไปกับความซาบซึ้ง เธอไม่เคยคาดคิดว่าผู้ชายที่เธอเพิ่งจะแต่งงานด้วย จะแสดงความรับผิดชอบต่อปัญหาของเธอได้มากขนาดนี้ "ขอบคุณค่ะ" แพรวาเอ่ยเสียงแผ่วเบา "แพรวา... ไม่รู้จะขอบคุณคุณอย่างไรดี" "ไม่เป็นไรครับ" นทีสวมกอดเธอเบาๆ "เราจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกัน" แพรวาสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจากอ้อมกอดของเขา แต่ในขณะเดียวกัน ความสงสัยและความไม่สบายใจก็ยังคงวนเวียนอยู่ในใจ เธอเริ่มคิดว่านทีอาจจะรู้เรื่องราวเบื้องหลังมากกว่าที่เขาแสดงออก หรือบางที... เขาอาจจะเป็นส่วนหนึ่งของแผนการบางอย่างที่ซับซ้อนยิ่งกว่าที่เธอคิด "คุณนทีคะ" แพรวาผละออกจากอ้อมกอด "เรื่องที่... เรื่องที่พ่อของแพรวาฝากฝังแพรวาไว้กับคุณ... มันเป็นเรื่องจริงใช่ไหมคะ" นทีเงยหน้าขึ้นมองเธอ นัยน์ตาของเขามีแววบางอย่างที่แพรวาอ่านไม่ออก "เป็นเรื่องจริงครับ" เขาตอบ "ท่านฝากฝังคุณไว้กับผมจริงๆ" "แล้ว... ท่านฝากฝังอะไรไว้บ้างคะ" แพรวาถามอย่างคาดคั้น นทีเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะตอบว่า "ท่านฝากฝังให้ผมดูแลคุณ... ให้คุณมีความสุข... และให้คุณปลอดภัย" คำตอบของเขาทำให้แพรวารู้สึกโล่งใจขึ้นเล็กน้อย แต่ก็ยังคงมีบางอย่างที่ค้างคาใจอยู่ เธอไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อของเธอถึงต้องทำเรื่องที่ดูเหมือนจะซับซ้อนและอันตรายขนาดนี้ "คุณ... คิดว่าทำไมพ่อของแพรวาถึงต้องทำแบบนี้คะ" แพรวาถาม "ผมคิดว่า... ท่านคงมองเห็นบางอย่างในอนาคต" นทีตอบ "และท่านก็เชื่อว่า ผมคือคนที่สามารถปกป้องคุณได้" "ปกป้อง... จากอะไรคะ" แพรวาถาม นทีส่ายหน้าช้าๆ "ผมเองก็ไม่ทราบแน่ชัดครับ" เขาตอบ "แต่ผมจะพยายามค้นหาคำตอบให้คุณ" แพรวารู้สึกประหลาดใจกับคำตอบของเขา เขาดูเหมือนจะมีความลับบางอย่างปิดบังเธออยู่ แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็พยายามที่จะปกป้องและช่วยเหลือเธออย่างเต็มที่ "คุณนทีคะ" แพรวาพูดขึ้นอีกครั้ง "ถ้าหาก... หากคุณพ่อของแพรวา... กำลังจะล้มละลายจริงๆ... แล้วคุณจะทำอย่างไรต่อไปคะ" นทีจ้องมองเธออย่างลึกซึ้ง "ผมจะอยู่ข้างๆ คุณเสมอครับ" เขาตอบ "ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น" คำพูดของเขาทำให้แพรวารู้สึกอบอุ่นใจขึ้นอย่างประหลาด เธอเริ่มรู้สึกว่านทีอาจจะไม่ใช่คนแปลกหน้าที่เธอเคยคิดก็ได้