เช้าวันต่อมา แพรวาตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกสดชื่นอย่างประหลาด เธอเดินลงมาที่ห้องอาหาร และพบว่านทีกำลังรอเธออยู่แล้ว "อรุณสวัสดิ์ครับ" นทีกล่าวพร้อมรอยยิ้ม "นอนหลับสบายดีไหมครับ" "สบายดีค่ะ" แพรวาตอบ "ขอบคุณนะคะ" "วันนี้ผมมีข่าวดีมาบอกครับ" นทีกล่าวขณะที่พวกเขากำลังทานอาหารเช้า "ข่าวดี... อะไรคะ" แพรวาถามอย่างตื่นเต้น "ผมสามารถเจรจาต่อรองกับทางสถาบันการเงินได้สำเร็จแล้วครับ" นทีตอบ "เราสามารถยืดระยะเวลาการชำระหนี้ออกไปได้อีก 6 เดือน และเรายังสามารถปรับลดอัตราดอกเบี้ยลงได้ด้วย" "จริงหรือคะ!" แพรวาอุทานด้วยความดีใจ "นี่มัน... เป็นข่าวที่ดีที่สุดเลยค่ะ!" "ใช่ครับ" นทีกล่าว "ผมดีใจที่คุณรู้สึกดีขึ้น" "ขอบคุณนะคะคุณนที" แพรวาเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความซาบซึ้ง "ถ้าไม่มีคุณ... แพรวาคงไม่รู้จะทำอย่างไร" "เราก็เป็นสามีภรรยากันแล้วนี่ครับ" นทีตอบพร้อมรอยยิ้ม "เราต้องช่วยเหลือกัน" หลังจากวันนั้น แพรวาก็เริ่มรู้สึกสบายใจขึ้นอย่างมาก เธอไม่ต้องกังวลกับปัญหาหนี้สินของบริษัทอีกต่อไป และเธอก็เริ่มรู้สึกผูกพันกับนทีมากขึ้นเรื่อยๆ "คุณนทีคะ" แพรวาถามในเย็นวันหนึ่ง ขณะที่พวกเขากำลังเดินเล่นอยู่ในสวน "คุณคิดว่า... คุณพ่อของแพรวา... ท่านวางแผนทุกอย่างไว้ล่วงหน้าจริงๆ หรือคะ" "ผมคิดว่า... เป็นไปได้ครับ" นทีตอบ "ท่านคงมองเห็นถึงปัญหาที่กำลังจะเกิดขึ้น และท่านก็พยายามหาทางออกที่ดีที่สุดสำหรับคุณ" "แต่... ทำไมต้องเป็นการแต่งงานกับคุณ... คนแปลกหน้า" แพรวาถาม "บางที... ท่านอาจจะอยากให้คุณได้เรียนรู้ที่จะรักและดูแลตัวเองครับ" นทีตอบ "และท่านก็เชื่อว่า... ผมสามารถดูแลคุณได้" "ดูแล... อย่างไรคะ" แพรวาถาม "ดูแลในทุกๆ ด้านครับ" นทีตอบ "ทั้งทางด้านร่างกาย จิตใจ และอารมณ์" แพรวาจ้องมองเข้าไปในดวงตาของนที เธอรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นและความจริงใจในแววตาของเขา "คุณนทีคะ" แพรวาพูดด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลขึ้น "คุณ... รู้จักแพรวาดีแค่ไหนคะ" นทียิ้ม "ผมรู้จักคุณดีพอที่จะรู้ว่า... คุณเป็นคนเข้มแข็ง อ่อนโยน และมีความสามารถ" เขาตอบ "และผมก็รู้ว่า... คุณต้องการคนที่พร้อมจะอยู่เคียงข้างคุณเสมอ" คำตอบของนทีทำให้แพรวารู้สึกประหลาดใจ เธอไม่เคยคิดว่าเขาจะรู้จักเธอดีขนาดนี้ "แล้ว... คุณนที... รู้ไหมคะว่า... แพรวากลัวอะไรมากที่สุด" แพรวาถามต่อ นทีเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบว่า "คุณกลัวที่จะสูญเสียคนที่คุณรักครับ" แพรวาสูดหายใจเข้าลึกๆ คำตอบของเขาถูกต้องเสียจนน่าใจหาย "ใช่ค่ะ" แพรวาตอบ "แพรวากลัว... กลัวที่จะต้องอยู่คนเดียว... กลัวที่จะต้องเผชิญหน้ากับปัญหาทุกอย่างเพียงลำพัง" "แต่คุณจะไม่ต้องเผชิญหน้ากับมันเพียงลำพังอีกต่อไปแล้วครับ" นทีพูดพร้อมจับมือเธอ "ผมจะอยู่ตรงนี้... เคียงข้างคุณเสมอ" แพรวาจ้องมองเข้าไปในดวงตาของนที เธอรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นและความมั่นคงในแววตาของเขา เธอเริ่มเชื่อแล้วว่า การแต่งงานครั้งนี้... อาจจะไม่ใช่เรื่องร้ายเสมอไป "คุณนทีคะ" แพรวาพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหวัง "คุณ... คิดว่า... เราจะมีความสุขด้วยกันได้ไหมคะ" นทียิ้ม "ผมเชื่อว่า... เราจะมีความสุขด้วยกันได้ครับ" เขาตอบ "ตราบใดที่เรายังคงเชื่อใจซึ่งกันและกัน" แพรวายิ้มตอบ "แพรวา... จะเชื่อใจคุณค่ะ" นทีบีบมือเธอเบาๆ "ผมก็เช่นกันครับ" วันเวลาผ่านไป ความสัมพันธ์ระหว่างแพรวาและนทีก็ค่อยๆ พัฒนาขึ้นจากความสงสัยและความไม่ไว้ใจ กลายมาเป็นความเข้าใจ ความห่วงใย และความผูกพัน พวกเขาใช้เวลาอยู่ด้วยกันมากขึ้น พูดคุยกันมากขึ้น และเริ่มที่จะเปิดใจให้กัน แพรวาเริ่มมองเห็นข้อดีในตัวนทีมากขึ้นเรื่อยๆ เขามีความรับผิดชอบ ซื่อสัตย์ และพร้อมที่จะเสียสละเพื่อเธอเสมอ ส่วนนทีเองก็เริ่มที่จะเข้าใจและมองเห็นความเข้มแข็งที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความอ่อนโยนของแพรวา แม้ว่าปัญหาหนี้สินของบริษัทจะยังคงเป็นเรื่องที่ต้องจัดการ แต่การมีนทีอยู่เคียงข้าง ก็ทำให้แพรวารู้สึกมีกำลังใจที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง "คุณนทีคะ" แพรวาถามในเย็นวันหนึ่งขณะที่พวกเขากำลังนั่งดูดาวอยู่ด้วยกัน "คุณคิดว่า... ถ้าหาก... คุณพ่อของแพรวา... ท่านยังมีชีวิตอยู่... ท่านจะมีความสุขไหมคะ... ที่เห็นเราเป็นแบบนี้" นทียิ้ม "ผมคิดว่า... ท่านคงจะภูมิใจในตัวคุณมากครับ" เขาตอบ "และท่านก็คงจะมีความสุข... ที่เห็นคุณได้พบเจอคนที่พร้อมจะดูแลคุณ" แพรวาซบศีรษะลงบนไหล่ของนที เธอรู้สึกอบอุ่นใจอย่างประหลาด "ขอบคุณนะคะคุณนที" แพรวาเอ่ย "ขอบคุณที่เข้ามาในชีวิตของแพรวา" "ผมต่างหากที่ต้องขอบคุณคุณ" นทีตอบพร้อมโอบไหล่เธอไว้ "ขอบคุณที่ทำให้ผมได้รู้จักคำว่า... ครอบครัว" คำพูดของนทีทำให้แพรวาใจเต้นแรง เธอรู้สึกว่าความสัมพันธ์ของพวกเขากำลังจะก้าวไปสู่อีกระดับหนึ่ง