“ธนา” พิมพ์เรียกชื่อเขา เสียงของเธอสั่นเล็กน้อยแต่เต็มไปด้วยความหนักแน่นที่ยากจะปฏิเสธ ธนาเงยหน้าขึ้นจากหนังสือพิมพ์ ดวงตาของเขาสะท้อนความประหลาดใจระคนไม่พอใจที่ถูกขัดจังหวะในยามพักผ่อนอันแสนสงบ “มีอะไร?” เขาถามเสียงเรียบๆ พยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้ออกอาการหงุดหงิดนัก พิมพ์เดินเข้าไปใกล้ ร่างเล็กๆ ของเธอทอประกายแห่งความมั่นใจที่ธนาไม่เคยเห็นมาก่อน “ฉันมาเพื่อเอาคำตอบ” เธอพูด ดวงตาของเธอจับจ้องไปที่เขาอย่างไม่ลดละ ธนาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “คำตอบเรื่องอะไร? ฉันไม่เข้าใจ” เขาแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง ทั้งที่ในใจเริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง “คุณรู้ดีว่าเรื่องอะไร” พิมพ์ย้ำ “เรื่องสัญญาฉบับนั้น เรื่องที่แม่ของฉันเคยเป็นภรรยาของคุณ เรื่องทั้งหมดที่คุณปิดบังฉันมาตลอด” เธอพูดประโยคสุดท้ายเสียงดังขึ้นเล็กน้อย ราวกับจะระบายความอัดอั้นที่เก็บกดไว้มานาน ธนาวางหนังสือพิมพ์ลงบนตัก แววตาของเขาสงบนิ่งผิดปกติ “ฉันบอกเธอแล้วไม่ใช่หรือ พิมพ์ พิมพ์ไม่ใช่คนสำคัญอะไรในชีวิตฉันเลย” เขาพูดเสียงเย็นชา ความรู้สึกเจ็บปวดแล่นผ่านหัวใจของพิมพ์ แต่เธอก็พยายามสะกดกลั้นเอาไว้ “นั่นคือสิ่งที่คุณพูดเมื่อก่อน” เธอตอบ “แต่ตอนนี้ ฉันรู้ความจริงแล้ว” “ความจริงอะไร?” ธนาถาม สายตาของเขากวาดมองร่างของเธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ราวกับกำลังประเมินสถานการณ์ “คุณไปได้ยินเรื่องไร้สาระอะไรมาจากไหน?” “ฉันไปหาคุณหญิงอรสามาค่ะ” พิมพ์พูดชื่อนั้นออกไป ธนาชะงักไปเล็กน้อย แต่ก็รีบกลับสู่สภาพเดิม “คุณหญิงพูดมากเกินไป” เขาพึมพำ “ท่านก็เป็นแบบนั้นแหละ ชอบปรุงแต่งเรื่อง” “แต่สิ่งที่ท่านพูด มันคือความจริงทั้งหมด” พิมพ์สวนทันควัน “ท่านบอกฉันว่า แม่ของฉัน… ลลิษา คือภรรยาของคุณจริงๆ ไม่ใช่แค่คนรู้จัก หรืออะไรก็ตามที่คุณพยายามบอกฉันมาตลอด” เธอหยุดหายใจเล็กน้อย “ท่านบอกฉันว่า คุณกับแม่ของฉันเคยรักกันมาก จนถึงขั้นแต่งงานกัน” ธนาหลับตาลงช้าๆ ใบหน้าของเขาเคร่งเครียดขึ้น “พิมพ์… เรื่องมันซับซ้อนกว่านั้น” เขาพยายามจะอธิบาย “มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ที่จะเล่าให้เธอฟัง” “ฉันไม่ต้องการฟังคำแก้ตัวค่ะ” พิมพ์พูดเสียงแข็ง “ฉันต้องการความจริงทั้งหมด คุณต้องบอกฉันว่าทำไมคุณถึงทำแบบนี้ ทำไมคุณถึงหลอกลวงฉันมาตลอด ทำไมคุณถึงปฏิเสธว่าแม่ของฉันคือภรรยาของคุณ” “ฉันไม่ได้หลอกลวง” ธนาโต้ทันที “ฉันแค่… ไม่ได้บอกความจริงทั้งหมด” “นั่นแหละค่ะ คือการหลอกลวง!” พิมพ์ตะคอกเสียงดัง “คุณทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองไม่มีตัวตน คุณทำให้ฉันสับสน คุณทำให้ฉันคิดว่าฉันไม่มีค่าพอที่จะรับรู้ความจริง” น้ำตาเริ่มคลอหน่วยตาของเธอ แต่เธอก็ยังคงยืนหยัดเผชิญหน้ากับเขา “ฉัน… เข้าใจ” ธนาพูดเสียงเบาลง “ฉันขอโทษ” “ขอโทษ?” พิมพ์หัวเราะในลำคออย่างขมขื่น “คำขอโทษของคุณมันมีความหมายอะไรกับฉันในตอนนี้? คุณรู้ไหมว่าฉันต้องทนทุกข์ทรมานแค่ไหน? คุณรู้ไหมว่าฉันรู้สึกสับสนแค่ไหน? ทุกอย่างที่ฉันเคยเชื่อมาตลอด มันพังทลายลงหมด” “ฉันรู้ว่ามันยาก” ธนาพูด เขาลุกขึ้นยืน เดินเข้าไปหาพิมพ์ช้าๆ “แต่ฉันมีเหตุผลของฉัน” “เหตุผลอะไรคะ?” พิมพ์ถาม “เหตุผลที่ทำให้คุณต้องทำลายชีวิตผู้หญิงสองคน? เหตุผลที่ทำให้คุณต้องทำลายความสัมพันธ์ระหว่างแม่กับลูก? เหตุผลที่ทำให้คุณต้องทำลายความเชื่อใจของฉัน?” ธนาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าพิมพ์ ดวงตาของเขาสบเข้ากับดวงตาของเธอ “ฉันทำทั้งหมดนั้น… เพื่อปกป้องเธอ” “ปกป้องฉัน?” พิมพ์ทวนคำซ้ำอย่างไม่เชื่อหู “ปกป้องฉันจากการรู้ความจริง? ปกป้องฉันจากการรับรู้ว่าแม่ของฉันคือใคร? คุณคิดว่านี่คือการปกป้องเหรอคะ?” “ไม่ใช่แค่นั้น” ธนาอธิบาย “มันมีอะไรมากกว่านั้น พิมพ์… เรื่องมันเกี่ยวพันกับความปลอดภัยของเธอ เกี่ยวพันกับมรดกของเธอ เกี่ยวพันกับอนาคตของเธอ” “ฉันไม่เข้าใจ” พิมพ์ส่ายหน้า “คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไรกันแน่?” “คุณหญิงอรสาบอกเธอไปมากแล้วใช่ไหม?” ธนาถาม พิมพ์พยักหน้า “เธอรู้เรื่องอุบัติเหตุ เรื่องธุรกิจ เรื่องความแค้นระหว่างพ่อแม่ของฉันกับครอบครัวของเธอใช่ไหม?” “ท่านบอกฉันว่า… แม่ของฉันอาจจะไม่ได้รักพ่อของคุณ และมันอาจจะเกี่ยวกับธุรกิจของคุณ” พิมพ์ตอบอย่างตะกุกตะกัก “นั่นแหละ” ธนาถอนหายใจ “มันเป็นเรื่องที่ซับซ้อนมาก พิมพ์… ความสัมพันธ์ระหว่างแม่ของเธอ ลลิษา กับพ่อของฉัน ท่านประธาน เป็นไปตามที่เธอคิด มันไม่ใช่รักแท้ มันเป็นเรื่องของการเมืองในธุรกิจ การสร้างพันธมิตร และการรักษาอำนาจ” “แต่… คุณบอกว่าแม่ของฉันคือภรรยาของคุณ” พิมพ์เถียง “ใช่” ธนาตอบ “แต่ไม่ใช่ในแบบที่เธอคิด มันเป็นส่วนหนึ่งของแผน” “แผนอะไร?” พิมพ์ถาม รู้สึกเหมือนกำลังถูกดึงเข้าไปในเขาวงกตแห่งคำโกหกอีกครั้ง “เมื่อหลายปีก่อน ธุรกิจของครอบครัวเรากำลังตกอยู่ในอันตรายครั้งใหญ่” ธนาเริ่มเล่า “คู่แข่งทางธุรกิจ พ่อของคู่หมั้นเก่าของฉัน กำลังพยายามจะฮุบกิจการของเรา เขาใช้ทุกวิถีทาง ทั้งการบ่อนทำลายชื่อเสียง การตัดเส้นทางการเงิน และการสร้างความแตกแยกภายใน” “และแม่ของฉัน… ลลิษา?” พิมพ์ถาม “แม่ของเธอ… คือคนสำคัญในแผนการนี้” ธนาพูด “เธอเป็นเครื่องมือ เป็นสะพานเชื่อม เป็นสิ่งที่ครอบครัวของเขาต้องการเพื่อจะเข้าถึงเรา” “เครื่องมือ?” พิมพ์ทวนคำอย่างไม่เข้าใจ “แม่ของฉัน… ถูกใช้เป็นเครื่องมือ?” “ใช่” ธนายอมรับ “ครอบครัวของเขา รู้ว่าพ่อของฉัน กำลังหลงรักเธออยู่ เขาเลยใช้โอกาสนี้ บีบบังคับให้เธอเข้ามาใกล้ชิดกับพ่อของฉัน และในขณะเดียวกัน พ่อของฉัน ก็ถูกบังคับให้ต้องแต่งงานกับเธอ เพื่อรักษาอำนาจและชื่อเสียงของบริษัท” “แล้ว… คุณล่ะ?” พิมพ์ถาม “คุณเข้ามาเกี่ยวข้องได้อย่างไร?” “ฉัน… คือคนที่รู้ความจริงทั้งหมด” ธนาตอบ “ฉันเห็นทุกอย่าง ฉันเห็นว่าแม่ของเธอถูกบีบบังคับ ฉันเห็นว่าความสัมพันธ์ของเธอกับพ่อของฉันมันไม่บริสุทธิ์ใจ ฉันเห็นความเจ็บปวดของเธอ และฉันก็เห็นแผนการร้ายของครอบครัวคู่แข่ง” “แล้วทำไมคุณไม่บอกใคร?” พิมพ์ถาม “เพราะมันอันตรายเกินไป” ธนาตอบ “ถ้าความจริงถูกเปิดเผยในตอนนั้น มันจะทำลายทุกอย่าง ไม่ใช่แค่ธุรกิจ แต่รวมถึงชีวิตของคนหลายคน และที่สำคัญที่สุด… คือความปลอดภัยของเธอ” “ความปลอดภัยของฉัน?” พิมพ์ถามอย่างงุนงง “ใช่” ธนาพยักหน้า “ครอบครัวคู่แข่งนั้นอันตรายมาก พวกเขาพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ และการแต่งงานของพ่อฉันกับแม่ของเธอ คือจุดเริ่มต้นของสงครามธุรกิจครั้งใหญ่” “แล้ว… คุณกับแม่ของฉัน?” พิมพ์ถามอย่างลังเล ธนาเงียบไปครู่หนึ่ง “เรา… ก็มีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน” เขาตอบอย่างยากลำบาก “ในตอนนั้น เธอ… ลลิษา เป็นเหยื่อเหมือนกัน เธอถูกบีบบังคับ และฉันก็… รู้สึกเห็นใจเธอ” “เห็นใจ?” พิมพ์ถาม “ใช่” ธนาตอบ “เธอต้องแบกรับภาระที่หนักอึ้ง ฉันเห็นความโดดเดี่ยวของเธอ และเรา… ก็ได้พูดคุยกัน ได้ปรึกษากัน” “แล้ว… คุณแต่งงานกับแม่ของฉัน?” พิมพ์ถามอีกครั้ง “ไม่ใช่” ธนาปฏิเสธทันควัน “ฉันไม่ได้แต่งงานกับแม่ของเธอ แต่… เราเคยมีความสัมพันธ์กัน” คำพูดนั้นราวกับมีดที่กรีดลงกลางใจของพิมพ์ “แต่… มันเป็นความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาที่ยากลำบาก มันไม่ใช่รักแท้ มันเป็น… ความผูกพันชั่วคราว” “แล้ว… แล้วเรื่องสัญญาฉบับนั้นล่ะคะ?” พิมพ์ถามเสียงสั่น “คุณหญิงบอกว่าแม่ของฉันคือภรรยาของคุณตามกฎหมาย” “นั่น… เป็นส่วนหนึ่งของแผนการ” ธนาอธิบาย “เพื่อปกป้องแม่ของเธอ และเพื่อปกป้องฉันเอง การแต่งงานที่ถูกต้องตามกฎหมาย จะช่วยสร้างความมั่นคงให้กับแม่ของเธอในทางกฎหมาย และทำให้ครอบครัวคู่แข่งไม่สามารถเข้ามาแทรกแซงได้ง่ายๆ” “แต่… มันก็เป็นการหลอกลวง!” พิมพ์ตะโกน “ฉันรู้!” ธนาตะคอกกลับ “ฉันรู้ว่ามันเป็นการหลอกลวง แต่ในตอนนั้น มันคือทางเลือกเดียวที่เรามี! เพื่อปกป้องทุกคน เพื่อให้แน่ใจว่าเธอ… พิมพ์ จะปลอดภัย” “แล้วทำไมคุณถึงบอกฉันว่าแม่ของฉันไม่เคยรักพ่อของคุณ?” พิมพ์ถาม “เพราะความจริงที่ซับซ้อนกว่านั้น” ธนาตอบ “ความสัมพันธ์ของแม่เธอ กับพ่อของฉัน มันไม่ใช่รัก แต่มันคือการเมือง และการแต่งงานของเรา… คือส่วนหนึ่งของแผนการนั้น เพื่อปิดปากคนบางคน เพื่อสร้างความเข้าใจผิด และเพื่อรักษาความลับ” “ความลับอะไร?” พิมพ์ถาม “ความลับที่ว่า… แม่ของเธอ ไม่เคยรักพ่อของฉัน” ธนาพูด “และที่สำคัญ… เธอรักฉัน” คำพูดนั้นทำให้พิมพ์อึ้งไปชั่วขณะ “แม่ของฉัน… รักคุณ?” “ใช่” ธนาพยักหน้า “แม้ว่าเธอจะถูกบีบบังคับให้แต่งงานกับพ่อของฉัน แต่หัวใจของเธอ… กลับเป็นของฉัน” “แล้ว… แล้วทำไมคุณถึงไม่เคยบอกฉัน?” พิมพ์ถามอย่างสั่นเครือ “เพราะมันจะยิ่งทำให้ทุกอย่างซับซ้อนมากขึ้น” ธนาตอบ “ฉันไม่ต้องการให้เธอต้องมาแบกรับภาระของอดีต ฉันต้องการให้เธอมีชีวิตของเธอเอง โดยไม่ต้องผูกพันกับเรื่องราวอันยุ่งเหยิงนี้” “แต่… คุณก็ทำให้ฉันเจ็บปวด” พิมพ์พูดเสียงแผ่วเบา “ฉันขอโทษ” ธนาพูดซ้ำอีกครั้ง “ฉันรู้ว่าฉันทำผิดพลาดไป ฉันไม่รู้วิธีที่จะอธิบายเรื่องนี้ให้เธอเข้าใจได้ดีกว่านี้” “แล้ว… แล้วตอนนี้ล่ะคะ?” พิมพ์ถาม “คุณบอกความจริงกับฉันแล้ว แล้วไงต่อ?” ธนาเงียบไปครู่หนึ่ง มองลึกเข้าไปในดวงตาของพิมพ์ “ฉัน… ไม่รู้” เขาตอบตามตรง “ฉันไม่รู้ว่าเราจะไปต่อกันอย่างไร”