คนที่ฉันลืมไม่ได้

ตอนที่ 18 / 36

ตอนที่ 18 — ความจริงที่เจ็บปวด

เมษาเดินออกจากบ้านของคุณแม่ของธามด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว เธอรู้ดีว่ากำลังเผชิญหน้ากับอะไร แต่เธอก็พร้อมที่จะสู้เพื่อธาม เพื่อพิสูจน์ความจริงที่ถูกซ่อนเร้น เธอเดินทางกลับไปยังสถานีตำรวจอีกครั้ง คราวนี้เธอไม่ได้มาขอข้อมูล แต่มาเพื่อขอให้สารวัตรเปิดคดีการตายของธามใหม่อีกครั้ง "สารวัตรคะ" เมษาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น "ดิฉันมีหลักฐานใหม่… ที่บ่งชี้ว่า… อุบัติเหตุของคุณธาม… ไม่ใช่แค่อุบัติเหตุธรรมดา… แต่… เป็นการฆาตกรรม…" สารวัตรมองเมษาด้วยความประหลาดใจ "หลักฐานใหม่? คุณเมษา… เราได้สืบสวนอย่างละเอียดแล้วนะครับ…" "ดิฉันรู้ค่ะ… แต่… ดิฉันพบว่า… การตายของคุณอรุณรัศมี… และ… การตายของนายสมชาย… มีความเชื่อมโยง… กับธุรกิจมืดของบริษัทอัคคีพัฒนา… และ… คุณภาคิน… เจ้าของบริษัท… เป็นผู้ต้องสงสัยอันดับต้นๆ…" เมษาเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เธอได้สืบหามาให้สารวัตรฟัง ทั้งเรื่องของอรุณรัศมีที่เสียชีวิตจากอุบัติเหตุเมื่อหลายปีก่อน นายสมชายที่ถูกฆาตกรรมหลังจากนั้นไม่นาน และโครงการก่อสร้างที่ถูกระงับไปเนื่องจากปัญหาเรื่องสุสานเก่า และการเสียชีวิตของคนงาน "แล้ว… คุณคิดว่า… ใครเป็นคนขับรถกระบะ… ที่ชนคุณธาม… แล้ว… ทำไมเขาถึงต้องทำแบบนั้น?" สารวัตรถาม "ดิฉันเชื่อว่า… คนขับรถกระบะ… อาจจะเป็น… คนที่ถูกจ้างมา… โดยคุณภาคิน… เพื่อกำจัดคุณธาม… เพราะคุณธามอาจจะกำลังจะเปิดโปงความลับบางอย่าง… ที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจของเขา…" เมษาอธิบาย "แต่… หลักฐานทั้งหมด… มันยังเป็นเพียงแค่… ข้อสันนิษฐาน…" สารวัตรกล่าว "ดิฉันรู้ค่ะ… แต่… ดิฉันมีเบาะแส… เกี่ยวกับรถยนต์คันหนึ่ง… ที่อาจจะเกี่ยวข้องกับคดีนี้…" เมษาบอก "รถยนต์สีดำ… รุ่นเก่า… ที่คุณแม่ของคุณธามเคยเห็น… เมื่อครั้งที่ธามกำลังสืบหาความจริงเกี่ยวกับการตายของนายสมชาย…" สารวัตรพยักหน้า "เราจะลองตรวจสอบข้อมูลทะเบียนรถ… ที่เข้าข่าย… ในช่วงเวลาที่เกิดเหตุ… และ… เราจะลองเข้าไปสอบปากคำ… คุณภาคิน… อีกครั้ง…" เมษาตัดสินใจที่จะกลับไปที่บ้านของธามอีกครั้ง เธอต้องการที่จะรวบรวมหลักฐานเพิ่มเติมด้วยตัวเอง เธอเดินไปที่ห้องทำงานของธามอีกครั้ง เธอมองไปรอบๆ ห้องอย่างละเอียด เธอเดินไปที่โต๊ะทำงานของธามอีกครั้ง เธอสังเกตเห็นว่ามีรูปถ่ายของเธอกับธามวางอยู่บนโต๊ะ รูปนั้นเป็นรูปที่ถ่ายเมื่อไม่นานมานี้ เธอยิ้มกว้างอย่างมีความสุข เธอหยิบรูปนั้นขึ้นมา และเมื่อมองไปที่พื้นหลังของรูป เธอก็เห็น… รถยนต์คันหนึ่ง… จอดอยู่ห่างๆ… เป็นรถยนต์สีดำ… รุ่นเก่า… "นี่มัน…! รถคันนั้น…!" เมษาอุทาน เธอรีบนำรูปนั้นไปให้สารวัตรดู "นี่ค่ะสารวัตร… รถคันนี้… อยู่ในรูปถ่าย… ที่ถ่ายไว้เมื่อไม่นานมานี้เอง… มันเป็นรถคันเดียวกับที่… คุณแม่ของคุณธามเคยเห็น… ตอนที่ธามกำลังสืบเรื่อง…" สารวัตรมองรูปถ่ายด้วยความสนใจ "ถ้าอย่างนั้น… เราจะต้องตรวจสอบรถคันนี้… อย่างละเอียด…" ไม่นานนัก… เจ้าหน้าที่ตำรวจก็สามารถติดตามรถคันดังกล่าวได้… มันเป็นรถยนต์เก่า… ที่จอดทิ้งร้างไว้ในซอยแห่งหนึ่ง… เจ้าหน้าที่ได้ทำการตรวจสอบภายในรถ… และพบ… วัตถุบางอย่าง… ที่น่าสงสัย… "นี่มัน…! ปลอกกระสุน…!" เจ้าหน้าที่ตำรวจคนหนึ่งอุทาน ปลอกกระสุนเหล่านั้น… ตรงกับชนิดของกระสุน… ที่ใช้ในการยิง… ธาม… เมษาแทบจะทรุดลงกับพื้น เธอรู้แล้วว่าเธอมาถูกทางแล้ว… ธามถูกฆาตกรรม… และมันเกี่ยวข้องกับความลับดำมืดของบริษัทอัคคีพัฒนา… สารวัตรสั่งการให้เจ้าหน้าที่… เร่งสืบสวน… และ… ขอหมายค้น… เข้าไปในบริษัทอัคคีพัฒนา… ในที่สุด… ความจริงก็ค่อยๆ เปิดเผยออกมา… คุณภาคิน… เจ้าของบริษัทอัคคีพัฒนา… เป็นผู้อยู่เบื้องหลัง… การตายของอรุณรัศมี… และ… นายสมชาย… เพราะทั้งสองคน… รู้ความลับ… เกี่ยวกับการทุจริต… และ… การฆาตกรรม… ที่เกิดขึ้นในโครงการก่อสร้าง… และ… เมื่อธาม… เริ่มสืบหาความจริง… เกี่ยวกับการตายของอรุณรัศมี… และนายสมชาย… เขาก็กลายเป็นเป้าหมาย… ของคุณภาคิน… คุณภาคิน… ได้จ้างวาน… คนขับรถกระบะ… ให้ไปชนรถของธาม… และ… เมื่อไม่สำเร็จ… เขาก็ส่งคน… ไปสังหารธาม… ในคืนที่เกิดอุบัติเหตุ… เมษารู้สึกเสียใจ… และโกรธแค้น… เป็นอย่างมาก… เธอไม่เข้าใจ… ว่าทำไม… คนเราถึงได้โหดร้าย… และ… เห็นแก่ตัว… ได้ถึงเพียงนี้… "ธาม… ฉันจะ… จะต้องเอาความยุติธรรม… มาให้คุณให้ได้…" เมษาพึมพำ… น้ำตาไหลอาบแก้ม… เธอรู้ดีว่า… เส้นทางต่อจากนี้… จะไม่ง่าย… แต่… เธอจะไม่ยอมแพ้… เพื่อธาม… และ… เพื่ออรุณรัศมี… และ… เพื่อความยุติธรรม… ที่ควรจะได้รับ…

3,487 ตัวอักษร