"ขอบคุณนะพริมา" ธามกระซิบข้างหูเธอ "ขอบคุณที่ให้ของขวัญที่วิเศษที่สุดแก่ผม" พริมายิ้มซึ้ง สัมผัสได้ถึงความรักที่เปี่ยมล้นในน้ำเสียงของเขา "พริมาต่างหากค่ะที่ต้องขอบคุณคุณธาม ที่ให้โอกาสพริมา ได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตคุณ" "ไม่ใช่แค่ส่วนหนึ่ง แต่เธอคือทั้งหมดของชีวิตผมต่างหาก" ธามกล่าว พลางประคองใบหน้าของพริมาไว้ในมือ แล้วจรดริมฝีปากลงบนหน้าผากเนียนอย่างอ่อนโยน "ผมรักคุณนะพริมา" "พริมาก็รักคุณค่ะ" เสียงพริมาแผ่วเบา แต่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่สื่อไปถึงใจของธาม คุณหญิงอรทัยและคุณวิชัยยิ้มมองดูความรักความผูกพันของทั้งคู่ด้วยความปลาบปลื้มใจ "เอาล่ะๆ พอได้แล้ว" คุณหญิงอรทัยกล่าว "เราต้องรีบกลับไปเตรียมตัว ฉันมีเรื่องต้องคุยกับลูกสะใภ้เยอะแยะเลย" "จริงด้วยค่ะคุณแม่" พริมาหัวเราะเบาๆ "พริมาก็อยากจะรีบกลับไปเตรียมของใช้ให้เจ้าตัวเล็กเหมือนกันค่ะ" การเดินทางกลับบ้านเต็มไปด้วยความสุขและความตื่นเต้น ธามขับรถด้วยรอยยิ้มที่ประดับอยู่บนใบหน้าตลอดเวลา เขาหันมามองพริมาเป็นระยะๆ ด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรักใคร่ "เป็นอะไรไปคะ" พริมาถามเมื่อเห็นธามมองเธอไม่วางตา "หน้าพริมามีอะไรติดอยู่เหรอคะ" "เปล่า" ธามส่ายหน้า "แค่มองเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ" เขาเอื้อมมือมาบีบมือของพริมาเบาๆ "ผมดีใจจริงๆ ที่มีคุณอยู่ข้างๆ" "พริมาก็ดีใจค่ะ" พริมาตอบ "ถ้าไม่มีคุณธาม พริมาก็ไม่รู้ว่าชีวิตจะเป็นยังไง" "เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไปนะ" ธามให้คำมั่น "ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เราจะผ่านมันไปด้วยกัน" เมื่อกลับถึงบ้าน พริมาและธามก็รีบจัดการเรื่องต่างๆ ทันที คุณหญิงอรทัยโทรศัพท์มาหาพริมาไม่ขาดสายเพื่อสอบถามรายละเอียดและให้คำแนะนำในการดูแลตัวเอง รวมถึงการเตรียมข้าวของเครื่องใช้สำหรับเด็กแรกเกิด "ลูกต้องทานอาหารที่มีประโยชน์นะจ๊ะ แล้วก็ต้องพักผ่อนให้เพียงพอด้วย" คุณหญิงอรทัยกำชับผ่านทางโทรศัพท์ "ถ้ามีอะไรไม่สบายใจ หรือต้องการอะไร บอกคุณแม่ได้ตลอดเลยนะ" "ค่ะคุณแม่ พริมาจะดูแลตัวเองอย่างดีที่สุดค่ะ" พริมาตอบรับด้วยรอยยิ้ม "ขอบคุณคุณแม่นะคะที่คอยเป็นห่วง" "แน่นอนอยู่แล้ว" คุณหญิงอรทัยกล่าว "นี่แม่กำลังจะสั่งซื้อเฟอร์นิเจอร์สำหรับห้องเด็กอ่อน แม่ว่าจะทำให้เป็นธีมสีฟ้าอ่อนๆ เข้ากับชุดที่ลูกใส่ไปงานวันนั้นที่แม่ชอบมาก" พริมาหัวเราะ "คุณแม่คะ พริมาว่ารอให้รู้เพศก่อนดีไหมคะ" "ก็รู้แล้วสิ" คุณหญิงอรทัยตอบอย่างมั่นใจ "แม่รู้สึกได้เลยว่าต้องเป็นเด็กผู้ชาย หน้าตาน่าจะเหมือนธามเป๊ะเลย" "แหม คุณแม่คะ" พริมายิ้มเขินๆ "เพิ่งจะสองเดือนเองนะคะ" "ก็แค่วางแผนล่วงหน้าไว้ก่อน" คุณหญิงอรทัยหัวเราะ "จะได้ไม่เสียเวลา" ธามเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น เห็นพริมากำลังพูดโทรศัพท์กับแม่ของเขา เขายิ้มก่อนจะเดินเข้าไปโอบไหล่พริมาเบาๆ "คุยอะไรกับแม่ครับ" ธามถาม "คุณแม่กำลังจะสั่งเฟอร์นิเจอร์ห้องเด็กอ่อนค่ะ" พริมาหันมาตอบ "แล้วก็บอกว่าลูกต้องเป็นเด็กผู้ชายแน่ๆ" ธามหัวเราะ "แม่ผมเนี่ยนะ" เขาหอมแก้มพริมา "ผมก็อยากให้เป็นลูกชายเหมือนกันนะ จะได้เป็นลูกไม้ที่หล่นไม่ไกลต้น" "คุณธามก็" พริมาแกล้งตีที่แขนเบาๆ "พริมาอยากให้เขาเป็นเหมือนคุณธามในทุกๆ ด้านเลยค่ะ" "ดีแล้ว" ธามกล่าว "แต่ผมอยากให้เขาได้ความอ่อนโยนและความดีมาจากคุณนะ" หลังจากวางสายจากคุณหญิงอรทัย พริมาก็หันมาหาธาม "พรุ่งนี้เราไปเดินเลือกซื้อของกันไหมคะ" "ได้เลย" ธามตอบ "อยากได้อะไรบอกผมนะ ผมจัดให้หมด" "ไม่เอาค่ะ" พริมาส่ายหน้า "พริมาอยากเลือกเองค่ะ" "ตามใจภรรยาผมครับ" ธามยิ้ม "อยากได้อะไรก็บอกนะ" ตลอดช่วงบ่าย พริมาและธามใช้เวลาอยู่ด้วยกัน พวกเขาช่วยกันเลือกดูรายการของใช้เด็กอ่อนต่างๆ ผ่านทางอินเทอร์เน็ต พริมามีความสุขมากที่ได้ทำสิ่งต่างๆ เหล่านี้กับธาม เธอรู้สึกว่าชีวิตของเธอสมบูรณ์แบบมากขึ้นเรื่อยๆ "คุณธามคะ" พริมาเอ่ยขึ้นขณะที่กำลังดูแคตตาล็อกเสื้อผ้าเด็กอ่อน "พริมาว่าชุดนี้ก็น่ารักดีนะคะ" ธามก้มลงมอง "ใช่ สีน่ารักดี" เขาหันมาถาม "อยากได้กี่ชุดดีครับ" "เอาสักห้าหกชุดก่อนก็ได้ค่ะ" พริมาตอบ "เดี๋ยวค่อยมาดูกันอีกที" "ได้เลย" ธามพยักหน้า "เอาที่เธอพอใจนะ" ขณะที่พวกเขากำลังเพลิดเพลินกับการเตรียมตัวต้อนรับสมาชิกใหม่ ธามก็ได้รับโทรศัพท์จากเลขาส่วนตัว "ครับมีอะไร" ธามรับสาย "คุณธามครับ มีผู้หญิงคนหนึ่งมาขอพบครับ เธออ้างว่าเป็นญาติของคุณธามครับ" เลขาตอบ ธามขมวดคิ้ว "ญาติ? ใคร?" "เธอชื่อ คุณรัญชิดา ครับ" เลขากล่าว ทันทีที่ได้ยินชื่อนั้น พริมาที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็รู้สึกใจหายวาบ เธอเงยหน้ามองธามด้วยความกังวล "ให้เธอรอไปก่อน" ธามกล่าวกับเลขา "ผมจะรีบกลับไป" เขาวางสายโทรศัพท์ แล้วหันมามองพริมา "ไม่ต้องห่วงนะ" เขาบอก "ผมจัดการเอง" "แต่ว่า..." พริมาเริ่มพูด "ผมบอกแล้วไงว่าผมจะจัดการ" ธามย้ำเสียงหนักแน่น "คุณแค่อยู่ตรงนี้ก็พอ" พริมาพยักหน้าอย่างไม่สบายใจนัก เธอรู้ว่ารัญชิดาไม่น่าจะมาดีแน่ๆ