เมื่อธามและพริมาไปพบคุณแม่ของธาม ทั้งคู่ก็เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ท่านฟัง ตั้งแต่เรื่องการตั้งครรภ์ การตรวจสุขภาพ และข่าวดีที่สุดคือการตั้งครรภ์แฝด คุณแม่ของธามดีใจจนน้ำตาไหล ท่านกอดทั้งคู่ไว้แนบอก และกล่าวอวยพรด้วยความปลาบปลื้ม "แม่ดีใจเหลือเกินลูก" คุณแม่ของธามกล่าวเสียงสั่นเครือ "แม่ไม่เคยคิดเลยว่าจะมีหลานถึงสองคนในครั้งเดียว" "พริมาก็ดีใจค่ะคุณแม่" พริมาตอบ ยิ้มทั้งน้ำตา "ดีใจที่คุณแม่จะมีความสุขกับพวกเรามากขึ้น" "แน่นอนลูก" คุณแม่ของธามลูบศีรษะของพริมาอย่างอ่อนโยน "แม่จะอยู่เคียงข้างพวกเราเสมอ" หลังจากนั้น ธามก็ตัดสินใจว่าจะต้องไปขอโทษคุณรัญชิดาอย่างเป็นทางการ เขาไม่ต้องการให้เรื่องราวที่เกิดขึ้นทำให้เธอต้องเจ็บปวดไปมากกว่านี้ และที่สำคัญคือเขาต้องการแสดงความจริงใจต่อเธอในฐานะที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว ธามนัดพบคุณรัญชิดาอีกครั้งที่ร้านกาแฟโปรดของเธอ พริมาเสนอที่จะไปด้วย แต่ธามขอให้เธอรออยู่ที่บ้าน เพราะเขาอยากจะจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง เมื่อธามเดินเข้าไปในร้านกาแฟ เขาก็เห็นคุณรัญชิดากำลังนั่งรออยู่แล้วที่โต๊ะริมหน้าต่าง เธอสวมชุดสีอ่อนสบายตา ใบหน้าของเธอดูสงบกว่าครั้งล่าสุดที่เขาพบ "สวัสดีครับคุณรัญชิดา" ธามกล่าวพลางเดินเข้าไปหา "สวัสดีค่ะคุณธาม" รัญชิดายิ้มบางๆ "มาแล้วหรือคะ" "ผมขอโทษที่ทำให้คุณต้องรอ" ธามกล่าว "ผมมาเพื่อขอโทษคุณจริงๆ ในทุกเรื่องที่ผ่านมา" รัญชิดามองธามนิ่ง "ฉันไม่แน่ใจว่าคุณกำลังขอโทษเรื่องอะไร" "ผมรู้ว่าคุณอาจจะรู้สึกไม่ดีกับผม" ธามเริ่มอธิบาย "และผมก็เข้าใจว่าการกระทำของผมอาจจะทำให้คุณเสียใจ" "คุณเคยบอกว่าคุณเลือกพริมาเพราะคุณรักเธอ" รัญชิดากล่าว "นั่นคือสิ่งที่ฉันเจ็บปวดที่สุด" "ผมรู้ครับ" ธามตอบ "และผมก็เสียใจจริงๆ ที่ทำให้คุณรู้สึกแบบนั้น" "แต่คุณก็รู้นี่คะว่าฉันพยายามทำทุกอย่างเพื่อคุณ" รัญชิดากล่าว "ฉันพยายามบอกคุณถึงความจริง" "ผมเข้าใจครับ" ธามพยักหน้า "และผมก็ขอบคุณที่คุณห่วงใยผมมาโดยตลอด" "แต่ความห่วงใยของฉันมันกลับกลายเป็นความผิดหวัง" รัญชิดากล่าว "ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมคุณถึงมองข้ามทุกอย่างไป" "ผมไม่ได้มองข้ามนะครับ" ธามยืนยัน "ผมแค่เลือกในสิ่งที่ผมเชื่อ และผมก็เชื่อในความรักของผมกับพริมา" "ความรักที่เกิดจากความเข้าใจผิด" รัญชิดาทวนคำ "คุณแน่ใจหรือคะว่ามันจะยืนยาว" "ผมแน่ใจครับ" ธามตอบเสียงหนักแน่น "ผมจะทำให้พริมามีความสุขที่สุด และผมจะทำให้ความรักของเราแข็งแกร่งขึ้นทุกวัน" รัญชิดานิ่งไปครู่หนึ่ง เธอหลับตาลงเหมือนกำลังรวบรวมสติ "คุณรู้ไหมคะธาม" เธอค่อยๆ ลืมตาขึ้น "ตอนแรกฉันคิดว่าฉันจะทำทุกอย่างเพื่อให้คุณมาเป็นของฉัน" "แต่ตอนนี้?" ธามถาม "แต่ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว" รัญชิดากล่าว "ความสุขของคุณคือสิ่งสำคัญที่สุด" "ขอบคุณครับ" ธามกล่าวอย่างจริงใจ "ผมขอให้คุณพบเจอคนที่ดีและมีความสุขนะครับ" "คุณก็เหมือนกัน" รัญชิดายิ้ม "ขอให้คุณและพริมามีความสุขมากๆ" บทสนทนาระหว่างธามและรัญชิดายุติลงด้วยความเข้าใจซึ่งกันและกัน แม้ว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาจะไม่ได้เป็นอย่างที่ใครบางคนเคยคาดหวัง แต่ก็ยังคงไว้ซึ่งมิตรภาพที่ดี เมื่อธามกลับถึงบ้าน เขาก็พบว่าพริมากำลังรอเขาอยู่ด้วยสีหน้าเป็นกังวล "เป็นยังไงบ้างคะ" พริมาถามทันทีที่เห็นธาม "เรียบร้อยดีครับ" ธามตอบ "เราคุยกันแล้ว และเข้าใจกันแล้ว" "ดีจังเลยค่ะ" พริมาถอนหายใจอย่างโล่งอก "พริมาเป็นห่วงคุณ" "ขอบคุณนะครับที่รัก" ธามกอดพริมาไว้แน่น "ต่อจากนี้ไป เราจะมีความสุขด้วยกันนะครับ" วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว พริมาตั้งครรภ์ได้หลายเดือน ร่างกายของเธอเริ่มเปลี่ยนแปลงไปอย่างเห็นได้ชัด ท้องของเธอขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ แต่ธามก็ดูแลเธออย่างดีไม่เคยขาดตกบกพร่อง เขาคอยปรนนิบัติเอาใจใส่ ทำให้พริมารู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยเสมอ วันหนึ่ง ขณะที่พริมากำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่บนโซฟา ธามก็เดินเข้ามาหาเธอพร้อมกับถุงกระดาษใบใหญ่ "อะไรคะ" พริมาถาม "ของขวัญ" ธามตอบ ยื่นถุงกระดาษให้เธอ พริมาเปิดออกดู ด้านในเป็นชุดเด็กอ่อนน่ารักๆ หลายชุด มีทั้งชุดสำหรับเด็กผู้หญิงและเด็กผู้ชาย "คุณธาม..." พริมาเอ่ยเสียงแผ่ว "ผมคิดว่าเราควรรู้แล้วว่าลูกของเราจะเป็นเพศอะไร" ธามยิ้ม "จะได้เตรียมตัวได้ถูก" "แล้วผลตรวจออกมาว่ายังไงคะ" พริมาถาม "คุณหมอยังไม่ยืนยันครับ" ธามกล่าว "แต่ผมก็ซื้อเผื่อไว้ก่อน" "คุณช่างเป็นสามีที่น่ารักจริงๆ" พริมาซึ้งใจ "ขอบคุณนะคะ" "ไม่เป็นไรครับ" ธามนั่งลงข้างๆ พริมา "ผมอยากเตรียมทุกอย่างให้ดีที่สุดสำหรับลูกๆ ของเรา" ทั้งคู่ใช้เวลาช่วงบ่ายด้วยกันอย่างมีความสุข ธามอ่านนิทานให้พริมาฟัง ขณะที่พริมาลูบท้องของเธอเบาๆ ราวกับกำลังสื่อสารกับลูกน้อยที่อยู่ในนั้น "อีกไม่นานเราก็ได้เจอหน้าพวกเขาแล้วนะคะ" พริมาพูดกับท้องของเธอ "แม่รักหนูนะ" ธามมองภาพนั้นด้วยความรู้สึกอิ่มเอมใจ เขาไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตของเขาจะสมบูรณ์แบบได้ถึงเพียงนี้ ความรักที่เขาได้รับจากพริมา และความหวังที่กำลังจะลืมตาดูโลก ทำให้เขารู้สึกว่าเขาคือผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลก