เมื่อธามและพริมาเดินทางมาถึงโรงพยาบาล ทีมแพทย์พยาบาลก็พร้อมให้การช่วยเหลือทันที พริมาถูกพาไปยังห้องคลอด ส่วนธามก็ถูกแนะนำให้รออยู่ด้านนอก ความกังวลถาโถมเข้ามาในใจของธาม เขาเดินไปเดินมาอย่างกระวนกระวาย อยู่ไม่สุข เขาคิดถึงใบหน้าของพริมา คิดถึงลูกๆ ที่กำลังจะลืมตาดูโลก "ใจเย็นๆ ครับคุณธาม" พยาบาลคนหนึ่งเดินเข้ามาปลอบ "ทุกอย่างจะเรียบร้อยครับ" ธามพยักหน้า แต่ก็ยังคงรู้สึกไม่สบายใจ เขาอยากจะเข้าไปอยู่เคียงข้างพริมา อยากจะจับมือเธอ อยากจะให้กำลังใจเธอ เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า แต่ละนาทีเหมือนยาวนานนับชั่วโมง ธามได้แต่ภาวนาขอให้ทุกอย่างผ่านพ้นไปด้วยดี ในที่สุด เสียงร้องอันเป็นที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นมา เสียงร้องของทารกแรกเกิด ธามหยุดเดินทันที หัวใจของเขาเต้นแรงกว่าเดิม "คลอดแล้วครับ" พยาบาลคนหนึ่งเดินออกมาพร้อมกับรอยยิ้ม "คุณได้ลูกสาวฝาแฝดครับ" ธามแทบจะยืนไม่ไหว เขาทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ทันที น้ำตาแห่งความปลาบปลื้มไหลรินออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ "ลูกสาวสองคน" ธามพึมพำกับตัวเอง "เป็นไปได้อย่างไร" ไม่นานนัก พยาบาลก็อุ้มเด็กน้อยสองคนออกมาให้เขาดู เด็กน้อยทั้งสองคนตัวแดงๆ ห่อหุ้มด้วยผ้าผืนบางๆ "คนแรกเป็นน้องแพรวาค่ะ" พยาบาลกล่าว "ส่วนอีกคนคือน้องพราวตะวันค่ะ" ธามค่อยๆ ยื่นมือออกไปสัมผัสใบหน้าเล็กๆ ของลูกสาวทั้งสองคนอย่างแผ่วเบา หัวใจของเขาพองโตไปด้วยความรักและความสุขที่เอ่อล้น "สวัสดีครับลูกๆ" ธามกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "พ่อรักหนูนะ" ในขณะนั้นเอง ประตูห้องคลอดก็เปิดออก พริมาเดินออกมา ใบหน้าของเธอดูอ่อนเพลีย แต่ก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข ธามรีบเดินเข้าไปหาเธอ "พริมา" "มาแล้วค่ะ" พริมาบอก "มาแล้วจริงๆ" "ขอบคุณนะ" ธามกล่าว "ขอบคุณที่ให้กำเนิดลูกๆ ของเรา" "ขอบคุณคุณเหมือนกันค่ะ" พริมาตอบ "ที่อยู่เคียงข้างพริมาตลอด" ธามโอบกอดพริมาไว้แนบอกอย่างอ่อนโยน เขาจูบที่หน้าผากของเธออย่างแผ่วเบา "เรามีครอบครัวที่สมบูรณ์แล้วนะ" ธามกล่าว "ใช่ค่ะ" พริมาตอบ "เรามีครอบครัวที่สมบูรณ์แล้ว" ไม่นานนัก คุณแม่ของธามก็เดินทางมาถึงโรงพยาบาล เมื่อท่านเห็นหลานสาวฝาแฝด ท่านก็ดีใจจนพูดไม่ออก ท่านกอดทั้งธามและพริมาไว้แน่น "แม่ดีใจเหลือเกินลูก" คุณแม่ของธามกล่าว "แม่มีความสุขจริงๆ" บรรยากาศในห้องเต็มไปด้วยความอบอุ่น เสียงหัวเราะ และรอยยิ้มแห่งความสุข วันเวลาผ่านไป ธามและพริมาได้เรียนรู้ที่จะเป็นพ่อแม่ที่ดี พวกเขาต้องเผชิญกับความท้าทายต่างๆ นานา แต่ด้วยความรักและความเข้าใจที่มีให้กัน พวกเขาก็สามารถผ่านพ้นทุกอุปสรรคไปได้ แพรวาและพราวตะวันเติบโตขึ้นมาอย่างแข็งแรงและน่ารัก พวกเธอมอบความสุขให้กับครอบครัวอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ธามและพริมาได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในทุกๆ วัน ความรักของพวกเขาเติบโตขึ้นตามกาลเวลา กลายเป็นความผูกพันที่แน่นแฟ้นและมั่นคง เรื่องราวของเมียที่เขาไม่เคยเลือก ได้กลายเป็นเรื่องราวของเมียที่เขาเลือกและรักจนสุดหัวใจ ธามมองดูลูกสาวทั้งสองที่กำลังวิ่งเล่นอยู่ในสวนหลังบ้าน พริมาเดินเข้ามาโอบกอดเขาจากด้านหลัง "มีความสุขไหมคะ" พริมาถาม ธามหันไปมองภรรยาของเขา แล้วยิ้มกว้าง "มีความสุขที่สุดเลยครับ" ธามตอบ "ขอบคุณนะพริมา ที่เข้ามาในชีวิตของผม" "พริมาก็ขอบคุณคุณค่ะ" พริมาตอบ "ที่ทำให้พริมาได้พบกับความสุขที่แท้จริง" ทั้งคู่ยืนกอดกัน มองดูครอบครัวที่สมบูรณ์แบบของตนเอง ความสุขที่พวกเขามีในวันนี้ ไม่ใช่สิ่งที่ได้มาโดยง่าย แต่เป็นผลลัพธ์ของความรัก ความอดทน และการยอมรับซึ่งกันและกัน จากวันแรกที่ถูกเลือกแทนคนอื่น วันนี้เธอได้กลายเป็นคนเดียวที่เขาขาดไม่ได้ และความรักของพวกเขา ก็ได้พิสูจน์ให้ทุกคนเห็นแล้วว่า ความรักที่แท้จริง ไม่ว่าเริ่มต้นมาอย่างไร สุดท้ายแล้วก็จะพบเจอความสุขที่สมบูรณ์แบบได้เสมอ.