หลังจากเสร็จสิ้นพิธีการต่างๆ และกล่าวอำลาแขกเหรื่อแล้ว พริมาก็ได้แต่ยืนรออย่างเงียบๆ อยู่ในห้องรับรองที่ตกแต่งอย่างหรูหรา เธอรู้สึกเหนื่อยล้าจนแทบยืนไม่ไหว ชุดเจ้าสาวที่สวยงามกลับกลายเป็นภาระอันหนักอึ้งสำหรับเธอในตอนนี้ "เหนื่อยไหม" เสียงของธามดังขึ้นที่ด้านหลัง พริมาหันไปมอง เขากำลังยืนพิงกรอบประตู มองเธอด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก "นิดหน่อยค่ะ" เธอตอบ "คุณธามล่ะคะ" "ก็คงเหมือนเธอ" เขาตอบ "แต่เราต้องไปต่อ" "ไปไหนคะ" เธอถาม "ไปเรือนหอของเรา" เขาตอบ "คืนนี้เราต้องอยู่ที่นั่น" พริมาพยักหน้า เธอไม่รู้จะพูดอะไรอีก เธอเตรียมใจไว้แล้วสำหรับค่ำคืนนี้ แต่ในใจลึกๆ เธอก็ยังคงรู้สึกประหวั่นพรั่นพรึง รถลีมูซีนสีดำสนิทพาพวกเขามายังคฤหาสน์หลังใหญ่ที่ตั้งอยู่ท่ามกลางสวนสวยงาม แสงไฟสลัวๆ จากโคมไฟริมทางส่องกระทบกับตัวอาคาร ทำให้บรรยากาศดูสงบและเป็นส่วนตัว "สวยจังเลยค่ะ" พริมาเอ่ยชมเมื่อก้าวลงจากรถ "ก็คงพอใช้ได้" ธามตอบ "เธอคงชอบ" "ค่ะ" เธอตอบสั้นๆ ทั้งสองคนเดินเข้าไปในคฤหาสน์ พนักงานในชุดเครื่องแบบรีบเข้ามาต้อนรับ และนำทางพวกเขาไปยังห้องนอนที่อยู่ชั้นบนสุด "นี่คือห้องของเรา" ธามพูดพลางเปิดประตูห้องนอนบานใหญ่เข้าไป ห้องนอนนั้นกว้างขวาง ตกแต่งด้วยโทนสีอบอุ่น เฟอร์นิเจอร์ส่วนใหญ่ทำจากไม้สักอย่างดี มีระเบียงกว้างที่มองเห็นวิวสวนยามค่ำคืน "คุณ... คุณจะให้พริมานอนตรงไหนคะ" พริมาถามอย่างตะกุกตะกัก ธามหันมามองเธอด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา "เราแต่งงานกันแล้วนะพริมา" เขาพูดเสียงเนิบนาบ "เราก็นอนด้วยกันสิ" "แต่ว่า..." พริมาอึกอัก "คุณ... คุณไม่..." "ฉันไม่ได้มีปัญหากับการนอนกับเธอ" ธามพูดแทรก "แต่ถ้าเธอมีปัญหา... ก็บอกได้" "พริมาไม่ได้มีปัญหาค่ะ" เธอตอบ "แค่... แค่รู้สึกแปลกๆ นิดหน่อย" "ก็ไม่แปลกหรอก" ธามยิ้มมุมปาก "เราเพิ่งจะแต่งงานกันนี่" ธามเดินตรงไปยังตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่ เปิดออกและหยิบชุดนอนที่เตรียมไว้ให้พริมาออกมา "นี่" เขาโยนชุดนอนผ้าไหมสีฟ้าอ่อนให้เธอ "ไปอาบน้ำก่อนไป" พริมาเดินไปยังห้องน้ำส่วนตัวที่อยู่ติดกับห้องนอน เธออาบน้ำชำระล้างความเหนื่อยล้าออกไป พลางคิดถึงเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้นในวันนี้ หลังจากอาบน้ำเสร็จ เธอก็สวมชุดนอนผ้าไหมที่ธามให้มา ชุดนอนบางเบาแนบเนื้อ ทำให้เธอรู้สึกไม่ค่อยสบายตัวนัก เธอเดินออกมาจากห้องน้ำ ก็เห็นธามกำลังนั่งอ่านเอกสารอยู่ที่โต๊ะทำงาน "เสร็จแล้วเหรอ" เขาเงยหน้าขึ้นมามอง "ค่ะ" เธอตอบ "มานี่สิ" เขาผายมือไปยังโซฟาตัวเล็กที่ตั้งอยู่ข้างโต๊ะทำงาน พริมาเดินไปนั่งลงข้างๆ เขา "มีอะไรเหรอคะ" เธอถาม "ไม่มีอะไร" เขาตอบ "แค่อยากให้เธออยู่เป็นเพื่อน" "คุณไม่เหนื่อยเหรอคะ" "เหนื่อย" เขาตอบ "แต่มันก็ต้องทำ" ทั้งสองคนนั่งเงียบๆ อยู่สักพัก บรรยากาศรอบตัวดูอึมครึม พริมาสัมผัสได้ถึงความอึดอัดที่แผ่ซ่านไปทั่วห้อง "คุณธามคะ" เธอตัดสินใจเอ่ยปาก "คืนนี้... คุณจะให้พริมานอนตรงไหนคะ" ธามเงยหน้าขึ้นมองเธอ ดวงตาของเขาสะท้อนความสับสนเล็กน้อย "ฉันบอกเธอแล้วไง ว่าเราแต่งงานกันแล้ว" เขาพูดเสียงเรียบ "เราก็ต้องนอนด้วยกัน" "แต่ว่า..." พริมาอึกอัก "คุณ... คุณไม่ได้รักพริมา" "นั่นเป็นเรื่องจริง" ธามตอบอย่างไม่ปิดบัง "แต่การแต่งงานของเรา... มันมีความจำเป็น" "ความจำเป็นอะไรคะ" "เรื่องงาน" ธามตอบสั้นๆ "แล้วก็... เพื่อรักษาหน้าตาของครอบครัว" "ถ้าอย่างนั้น... คืนนี้เรา..." พริมาถามเสียงสั่น "เราก็ทำหน้าที่ของเรา" ธามพูด "ตามสมควร" คำว่า "ตามสมควร" ทำให้พริมาใจหายวาบ เธอไม่แน่ใจว่าเขาหมายถึงอะไร แต่เธอก็เดาได้ไม่ยาก ธามลุกขึ้นยืน เดินตรงไปยังเตียงนอนขนาดคิงไซส์ "เธอจะนอนฝั่งนี้" เขาชี้ไปที่ฝั่งซ้ายของเตียง "ฉันจะนอนฝั่งนี้" พริมาพยักหน้า เธอเดินไปที่ฝั่งของเธอ พลางมองธามที่กำลังเตรียมตัวจะเข้านอน เธอเอนตัวลงนอนบนเตียงนุ่มๆ รู้สึกถึงความเย็นของผ้าปูที่นอนที่สัมผัสผิว "ราตรีสวัสดิ์ค่ะคุณธาม" เธอพูดเสียงเบา ธามนอนลงข้างๆ เธอ หันหลังให้เธอ "ราตรีสวัสดิ์" เขาตอบ พริมาหลับตาลง เธอพยายามข่มความรู้สึกต่างๆ ที่ตีวนเวียนอยู่ในอก คืนแรกของการแต่งงาน จบลงด้วยความเงียบงันและความห่างเหิน ราวกับว่าทั้งสองคนเป็นเพียงคนแปลกหน้า ที่ถูกจับมาอยู่ร่วมกันโดยบังเอิญ