รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากของพริมา เธอพยายามซ่อนความประหม่าและตื่นเต้นเอาไว้ภายใน การที่ธามบอกว่าจะนอนกับเธอในคืนนี้ ทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวผิดจังหวะ ยิ่งไปกว่านั้นคือความรู้สึกที่ปะปนกันระหว่างความหวังเล็กๆ กับความกังวลที่ยังมีอยู่ "คุณธามคะ" พริมาเอ่ยเสียงเบา พยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่นเครือ "พริมา... พริมาขอตัวไปเตรียมตัวก่อนนะคะ" ธามพยักหน้า "ตามสบาย" เขาตอบ สายตาของเขายังคงจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของเธอ ทำให้พริมารู้สึกร้อนผ่าวไปทั่วใบหน้า พริมาเดินกลับมายังห้องนอนอย่างรวดเร็ว เธอใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำนานกว่าปกติ เพื่อจัดการกับตัวเองและสงบสติอารมณ์ การต้องเผชิญหน้ากับธามในฐานะสามีภรรยาจริงๆ มันให้ความรู้สึกที่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง เธอไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งที่ถูกส่งเข้ามาในเกมนี้อีกต่อไป แต่กลับมีความรู้สึกบางอย่างที่ก่อตัวขึ้นอย่างช้าๆ ความรู้สึกที่เธอไม่กล้าเรียกชื่อ เมื่อออกมาจากห้องน้ำ เธอก็เห็นธามนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่นที่เชื่อมต่อกับห้องนอน เขาดูผ่อนคลาย แต่แววตาของเขาก็ยังคงฉายแววของความนิ่งขรึมอยู่เสมอ "เสร็จแล้วเหรอ" ธามถาม เขาละสายตาจากหนังสือพิมพ์และมองมาที่เธอ "ค่ะ" พริมาตอบ เธอสวมชุดนอนผ้าไหมสีอ่อนที่ดูเรียบง่ายแต่ก็แฝงไปด้วยความหรูหรา "มานี่สิ" ธามผายมือไปยังที่นั่งข้างๆ เขา พริมาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินเข้าไปนั่งลงอย่างช้าๆ "ไม่ต้องกังวลนะพริมา" ธามพูดขึ้น ราวกับจะอ่านใจเธอออก "ผมจะไม่ทำอะไรคุณ ถ้าคุณไม่พร้อม" คำพูดของเขาทำให้พริมารู้สึกโล่งใจขึ้นมาเล็กน้อย แต่ก็อดถามกลับไม่ได้ "แล้ว... ถ้าพริมาพร้อมล่ะคะ" ธามมองหน้าเธอ แววตาของเขาดูมีความหมายบางอย่างที่พริมาตีความได้ยาก "นั่นคงเป็นเรื่องที่ต้องดูกันต่อไป" เขาตอบพร้อมกับรอยยิ้มบางๆ ทั้งสองคนนั่งเงียบๆ อยู่พักหนึ่ง ไม่มีใครพูดอะไรออกมา แต่บรรยากาศรอบตัวกลับดูอบอุ่นขึ้นอย่างน่าประหลาด "คืนนี้..." พริมาเริ่มเอ่ย "พริมา... จะทำหน้าที่ภรรยาให้ดีที่สุดค่ะ" ธามหันมามองเธอเต็มตา "ผมรู้" เขาตอบ "และผมก็หวังว่าคุณจะทำอย่างนั้น" คำตอบของเขาไม่ได้ทำให้พริมาประหลาดใจเท่ากับที่เธอคิดไว้ มันเป็นคำตอบที่ตรงไปตรงมา และแฝงไปด้วยความคาดหวังบางอย่าง "คืนนี้... เรามาลองทำความรู้จักกันให้มากขึ้นดีไหม" ธามเสนอ "ในฐานะสามีภรรยา" พริมาพยักหน้า "ดีค่ะ" เธอตอบ "พริมาอยากรู้จักคุณธามให้มากขึ้นเหมือนกัน" บทสนทนาของทั้งสองเริ่มดำเนินไปอย่างไหลลื่นมากขึ้น พวกเขาพูดคุยกันถึงเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตประจำวัน ความชอบส่วนตัว ความฝันในวัยเด็ก พริมาเริ่มเรียนรู้ว่าธามไม่ใช่คนที่เย็นชาอย่างที่เธอเคยคิด เขาเป็นคนที่มีมุมมองที่น่าสนใจ และมีความคิดที่เป็นผู้ใหญ่ "ผมไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตแต่งงานจะเป็นแบบนี้" ธามพูดขึ้นขณะที่กำลังจิบน้ำชา "แบบไหนคะ" พริมาถาม "แบบที่... มีใครสักคนอยู่ข้างๆ" ธามตอบ "ผมคิดมาตลอดว่ามันจะเป็นแค่หน้าที่ และความรับผิดชอบ" "แล้วตอนนี้ล่ะคะ" พริมาถามอย่างหวัง "คุณธามรู้สึกเปลี่ยนไปบ้างไหม" ธามมองหน้าพริมา แววตาของเขานิ่งสงบ "มันยังเร็วเกินไปที่จะบอก" เขาตอบ "แต่... ผมก็รู้สึกสบายใจขึ้นนะ ที่ได้คุยกับคุณ" คำตอบนั้นทำให้พริมายิ้มออกมาอย่างจริงใจ เธอรู้สึกดีใจที่อย่างน้อยที่สุด เขาก็ไม่ได้รังเกียจเธอจนเกินไป เมื่อถึงเวลาอันสมควร ธามก็ลุกขึ้นยืน "ได้เวลาแล้ว" เขาพูด พริมาลุกขึ้นยืนตาม "ค่ะ" เธอตอบ ทั้งสองคนเดินไปยังเตียงนอน ธามเปิดผ้าห่มออก และกวักมือเรียกให้พริมาเข้ามา "นอนตรงนี้" เขาบอก พริมาเดินเข้าไปนอนข้างๆ เขา เธอรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นจากร่างกายของเขาที่อยู่ใกล้ๆ "คืนนี้... คุณจะฝันดีนะพริมา" ธามพูดเสียงนุ่ม "คุณธามก็เหมือนกันค่ะ" พริมาตอบ เธอกลอบตาลง ปล่อยให้ความเหนื่อยล้าและความผ่อนคลายเข้ามาแทนที่ คืนนั้น ทั้งสองคนหลับไปโดยที่ไม่มีการล่วงเกินใดๆ เกิดขึ้น แต่ก็มีความรู้สึกบางอย่างที่เปลี่ยนไปอย่างแน่นอน มีความหวังริบหรี่ที่เริ่มส่องประกายในความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นขึ้นด้วยความไม่เต็มใจนี้