สายลมเย็นยามค่ำพัดเอื่อย พาเอาความหอมอ่อนๆ ของดอกไม้จากสวนด้านนอกลอยเข้ามาภายในห้องทำงานอันโอ่อ่า แสงไฟสีนวลสาดส่องลงบนใบหน้าคมสันของธีรดนย์ ชายหนุ่มผู้มีใบหน้าหล่อเหลา ดวงตาคมกริบฉายแววมั่นคง แต่แฝงไว้ด้วยความเยือกเย็นราวกับน้ำแข็ง เขาคือเจ้าของอาณาจักรอสังหาริมทรัพย์อันดับหนึ่งของประเทศ "เมฆาพร็อพเพอร์ตี้" ที่ไม่เคยมีข่าวคราวเรื่องผู้หญิงคนไหนเข้ามาเกี่ยวข้อง หัวใจของเขาถูกปิดตายเอาไว้ราวกับป้อมปราการที่ไม่มีวันยอมให้ใครล่วงล้ำ คืนนี้เขาไม่ได้อยู่ตามลำพัง ในห้องทำงานขนาดใหญ่มีหญิงสาวอีกคนหนึ่งนั่งอยู่ตรงหน้าเธอคือ พลอยชมพู หญิงสาวหน้าตาน่ารัก ดวงตากลมโตเป็นประกายราวกับดวงดาว ผมยาวสีน้ำตาลเข้มสลวยถูกรวบเป็นหางม้าอย่างเรียบร้อย เสื้อผ้าที่เธอสวมใส่ดูเรียบง่าย แต่ก็ขับเน้นรูปร่างอรชรของเธอให้ดูโดดเด่น เธอคือนักศึกษาปีสุดท้ายคณะบริหารธุรกิจ ที่เพิ่งได้รับโอกาสอันยิ่งใหญ่ในการเข้ามาฝึกงานในบริษัทของเขา "คุณธีรดนย์คะ" พลอยชมพูเอ่ยเรียกอย่างนอบน้อม เสียงหวานใสของเธอสั่นเล็กน้อยเมื่อต้องเผชิญหน้ากับสายตาอันทรงอำนาจของเจ้านายหนุ่ม "ดิฉันพลอยชมพูค่ะ นักศึกษาฝึกงานแผนกการตลาด" ธีรดนย์เลื่อนสายตาจากกองเอกสารบนโต๊ะมามองหญิงสาวเบื้องหน้า แววตาของเขาสำรวจเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างประเมินค่า "ทราบแล้ว" เสียงทุ้มต่ำของเขาดังขึ้นอย่างราบเรียบ "เห็นประวัติแล้ว การศึกษาดี ผลการเรียนเยี่ยม แต่การฝึกงานครั้งนี้ ไม่ใช่การเข้ามาเพื่อเล่นสนุก" พลอยชมพูพยักหน้ารับอย่างตั้งใจ "ค่ะ ดิฉันทราบดีค่ะ และจะตั้งใจทำหน้าที่ให้ดีที่สุดค่ะ" "ดี" ธีรดนย์พยักหน้าเล็กน้อย "แผนกการตลาดกำลังจะมีโปรเจกต์ใหญ่ ฉันต้องการคนที่ทำงานได้จริง ไม่ใช่แค่คนสวยที่มานั่งจิบกาแฟ" เขาเน้นคำสุดท้ายอย่างมีความหมาย พลอยชมพูรู้สึกแก้มร้อนผ่าวขึ้นมาเล็กน้อย เธอไม่เคยคิดว่าเขาจะมองเธอเป็นแค่คนสวย "คุณมั่นใจเหรอคะ ว่าจะทำได้" เขาถาม สายตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ ราวกับจะอ่านใจ "โปรเจกต์นี้มีความกดดันสูง และต้องเจอกับอะไรที่คาดไม่ถึง ฉันไม่อยากได้คนที่มาทำให้งานเสีย" "ดิฉันมั่นใจค่ะ" พลอยชมพูตอบเสียงหนักแน่น "แม้ว่าดิฉันจะยังไม่มีประสบการณ์มากนัก แต่ดิฉันเป็นคนเรียนรู้เร็ว และตั้งใจมากค่ะ ขอให้คุณธีรดนย์ให้โอกาสดิฉันได้พิสูจน์ตัวเองนะคะ" ธีรดนย์มองเธออยู่นาน ราวกับกำลังพิจารณาข้อดีข้อเสีย การตัดสินใจของเขาจะส่งผลต่ออนาคตของหญิงสาวตรงหน้า "ก็ได้" เขาเอ่ยเสียงเรียบ "ฉันจะให้โอกาสเธอ แต่จำไว้ ถ้าทำได้ไม่ดี ก็ต้องรับผิดชอบ" "ขอบคุณค่ะคุณธีรดนย์" พลอยชมพูยิ้มกว้างอย่างดีใจ เธอก้มหน้าลงเล็กน้อยเพื่อซ่อนความดีใจที่ฉายชัด "ดิฉันจะไม่ทำให้คุณผิดหวังค่ะ" "ไปรายงานตัวกับหัวหน้าแผนกได้แล้ว" ธีรดนย์บอก พลางกวาดสายตากลับไปที่เอกสารบนโต๊ะ "พรุ่งนี้เช้า เริ่มงานได้เลย" พลอยชมพูรีบลุกขึ้นยืน "ค่ะ" เธอเดินออกจากห้องทำงานของธีรดนย์ หัวใจเต้นแรงด้วยความตื่นเต้นและความหวัง เธอรู้ดีว่านี่คือโอกาสทองที่จะพิสูจน์ตัวเอง และเธอจะไม่ยอมปล่อยให้มันหลุดลอยไปง่ายๆ ขณะที่เธอกำลังเดินไปตามโถงทางเดินกว้างของอาคารอันโอ่อ่า เสียงประตูปิดดังขึ้นตามหลัง เธอหันกลับไปมอง เห็นเงาร่างสูงใหญ่ของธีรดนย์ยืนพิงกรอบประตูห้องทำงาน ดวงตาคมกริบยังคงจับจ้องมาที่เธอราวกับมีมนต์สะกด พลอยชมพูรีบหันหน้ากลับมาเดินต่ออย่างรวดเร็ว ใบหน้าของเธอแดงก่ำขึ้นอีกครั้ง "ทำไมเขาถึงมองฉันแบบนั้นนะ" เธอพึมพำกับตัวเอง "เหมือนจะอยากจะกินฉันทั้งเป็น" เธอเดินไปถึงแผนกการตลาด ได้พบกับหัวหน้าแผนก คุณเมษา หญิงสาววัยสามสิบต้นๆ ที่มีใบหน้าสวยคม แต่งตัวเก่ง และดูเป็นมืออาชีพ "สวัสดีค่ะ คุณเมษา" พลอยชมพูเอ่ยทัก "ดิฉันพลอยชมพู นักศึกษาฝึกงานค่ะ" คุณเมษามองพลอยชมพูตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างประเมิน "อ้อ นักศึกษาฝึกงานคนใหม่นี่เอง" เธอเอ่ยเสียงเรียบ "คุณธีรดนย์บอกว่าจะส่งเด็กเก่งๆ มาให้ ฉันก็หวังว่าเธอจะไม่ทำให้ฉันผิดหวังนะ" "ค่ะ ดิฉันจะพยายามทำให้ดีที่สุดค่ะ" พลอยชมพูตอบ "ดี" คุณเมษายิ้มมุมปาก "พรุ่งนี้เช้ามาเริ่มงานได้เลย ฉันจะอธิบายรายละเอียดของโปรเจกต์ให้ฟัง ตอนนี้เธอไปจัดโต๊ะทำงานของเธอให้เรียบร้อยก่อนแล้วกัน" พลอยชมพูพยักหน้า เธอเดินไปที่โต๊ะทำงานที่ถูกจัดเตรียมไว้ให้ เป็นโต๊ะที่อยู่มุมห้อง ใกล้หน้าต่าง มองเห็นวิวเมืองกรุงเทพฯ ได้อย่างสวยงาม เธอวางกระเป๋าลง แล้วจัดข้าวของเล็กๆ น้อยๆ บนโต๊ะให้เข้าที่ ในขณะที่เธอกำลังจัดของอยู่นั้น สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นรูปถ่ายใบหนึ่งวางอยู่บนโต๊ะทำงานข้างๆ เป็นรูปของผู้ชายคนหนึ่งที่ดูคุ้นหน้าคุ้นตา เธอหยิบรูปนั้นขึ้นมาดูอย่างสงสัย "นี่รูปใครคะ" เธอถามคุณเมษาที่กำลังเดินตรวจงานอยู่ คุณเมษาชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นรูปในมือของพลอยชมพู "อ้อ รูปนั้นเหรอ" เธอตอบเสียงอ้อมแอ้ม "เป็นรูปของ... คุณธีรดนย์น่ะ" "คุณธีรดนย์?" พลอยชมพูอุทานอย่างแปลกใจ "ทำไมรูปเขามาอยู่ที่โต๊ะทำงานของคุณเมษาคะ" คุณเมษายิ้มแห้งๆ "ก็... เป็นรูปเก่าแล้วน่ะ" เธอรีบเปลี่ยนเรื่อง "เอาล่ะ พักได้แล้ว พรุ่งนี้เช้าเรามีงานใหญ่รออยู่" พลอยชมพูพยักหน้า แม้จะยังสงสัยอยู่ แต่เธอก็ยอมวางรูปนั้นลง เธอสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง แต่ก็คิดว่าคงไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร เมื่อเลิกงาน พลอยชมพูก็เดินทางกลับคอนโดของเธอ ท่ามกลางเมืองกรุงที่กำลังพลบค่ำ เธอคิดถึงคำพูดของธีรดนย์ และใบหน้าที่คมเข้มของเขา ภาพใบหน้าของเขาติดตาเธอไปตลอดทาง "เขาดูเป็นคนเย็นชามากเลย" เธอคิดในใจ "แต่ก็ดูน่าสนใจดี" เธอถอนหายใจยาว "เอาล่ะพลอยชมพู หายใจลึกๆ นี่แค่วันแรกเอง ยังมีอะไรอีกเยอะที่รอเธออยู่" พลอยชมพูเข้าสู่โลกของการทำงานจริงจังในวันรุ่งขึ้นภายใต้การดูแลของธีรดนย์ โปรเจกต์ที่เธอได้รับมอบหมายนั้นใหญ่และท้าทายกว่าที่เธอคาดคิด การเข้ามาในอาณาจักรของเขาครั้งนี้ ไม่ใช่แค่การเข้ามาเรียนรู้ แต่ดูเหมือนว่าเธอได้ก้าวเข้ามาสู่เกมที่ซับซ้อนกว่านั้นเสียแล้ว