ความสัมพันธ์ที่กำลังเบ่งบานของพลอยชมพูกับธีรดนย์ดำเนินไปอย่างราบรื่น พวกเขามีความสุขกับการได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน เรียนรู้ซึ่งกันและกัน และสนับสนุนกันและกันทั้งในเรื่องงานและเรื่องส่วนตัว "คุณธีรดนย์คะ" พลอยชมพูเอ่ยขึ้นขณะนั่งทานอาหารเย็นด้วยกันในค่ำวันหนึ่ง "ดิฉันอยากจะขอบคุณอีกครั้ง ที่คุณให้โอกาสดิฉัน" ธีรดนย์มองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรัก "ผมต่างหากที่ต้องขอบคุณคุณ พลอยชมพู การมีคุณอยู่ข้างๆ ทำให้ผมรู้สึกเติมเต็ม" "แล้วเรื่องโปรเจกต์ The Aurora ล่ะคะ" พลอยชมพูถาม "คุณธีรดนย์จะตัดสินใจเรื่องข้อเสนอของทางสยามพร็อพเพอร์ตี้ยังไงคะ" ธีรดนย์ถอนหายใจเบาๆ "ผมกำลังคิดอยู่ครับ ผมยังไม่แน่ใจว่าการร่วมมือกับสยามพร็อพเพอร์ตี้จะเป็นผลดีต่อเราจริงๆ หรือเปล่า" "ดิฉันก็คิดเหมือนกันค่ะ" พลอยชมพูเห็นด้วย "ดูเหมือนว่าคุณดารินทร์จะมีความลับบางอย่างซ่อนอยู่" "ผมสัมผัสได้ถึงอย่างนั้น" ธีรดนย์พยักหน้า "แต่เราคงต้องรอดูต่อไป" ในขณะที่ความสัมพันธ์ของทั้งคู่กำลังดำเนินไปได้ด้วยดี เบื้องหลัง ปัญหาใหม่กำลังก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบ วันหนึ่ง ขณะที่พลอยชมพูทำงานอยู่ที่ออฟฟิศ เธอได้รับโทรศัพท์ลึกลับ "สวัสดีค่ะ" เธอรับสาย "นี่คุณพลอยชมพูใช่ไหม" เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังมาอย่างเย็นชา "ใช่ค่ะ ฉันเอง มีอะไรให้ดิฉันช่วยคะ" พลอยชมพูถามอย่างระแวง "ฉันมีบางอย่างที่อยากจะให้เธอรู้" เสียงนั้นกล่าว "เกี่ยวกับอดีตของคุณธีรดนย์" พลอยชมพูรู้สึกใจหายวาบ "คุณหมายถึงอะไรคะ" "เธอรู้ไหมว่าทำไมธีรดนย์ถึงเลิกกับแฟนเก่าของเขา" เสียงนั้นถาม "เธอรู้ไหมว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับครอบครัวของเขาบ้าง" พลอยชมพูเริ่มรู้สึกไม่สบายใจ "คุณเป็นใครคะ แล้วคุณเอาเรื่องนี้มาจากไหน" "ฉันเป็นคนที่รู้ความจริงทั้งหมด" เสียงนั้นตอบ "และถ้าเธออยากจะรู้ความจริง ก็มาพบฉันที่นี่..." ผู้หญิงคนนั้นบอกสถานที่นัดพบซึ่งเป็นร้านกาแฟเก่าแก่แห่งหนึ่งในเมือง พลอยชมพูลังเลใจ แต่ความอยากรู้อยากเห็นและข้อสงสัยที่ค้างคาใจก็มีมากกว่า เธอตัดสินใจว่าจะไปพบกับบุคคลลึกลับคนนั้น เมื่อถึงวันนัด พลอยชมพูไปถึงร้านกาแฟตามเวลานัดหมาย เธอเห็นผู้หญิงคนหนึ่งนั่งรออยู่ที่โต๊ะมุมร้าน เธอเป็นผู้หญิงวัยกลางคน ใบหน้าเคร่งขรึม และดวงตาฉายแววบางอย่างที่พลอยชมพูไม่สามารถตีความได้ "คุณพลอยชมพูใช่ไหมคะ" ผู้หญิงคนนั้นถาม เมื่อเห็นเธอเดินเข้ามา "ใช่ค่ะ" พลอยชมพูตอบ "คุณคือคนที่โทรหาดิฉันเมื่อวานนี้ใช่ไหมคะ" "ใช่ค่ะ" ผู้หญิงคนนั้นพยักหน้า "เชิญนั่งก่อนสิคะ" พลอยชมพูทรุดตัวนั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้าม "คุณจะบอกอะไรดิฉันคะ" "ฉันชื่อสุนีย์" ผู้หญิงคนนั้นแนะนำตัว "ฉันเป็นแม่ของอดีตแฟนเก่าของคุณธีรดนย์" พลอยชมพูอึ้งไป "แม่ของ... คุณอลิซ?" เธอถามชื่อแฟนเก่าของธีรดนย์ "ใช่ค่ะ" คุณสุนีย์ตอบ "ฉันรู้ว่าเธอคบกับธีรดนย์อยู่ ฉันเลยอยากจะมาเตือนเธอ" "เตือนเรื่องอะไรคะ" พลอยชมพูถามอย่างใจเย็น "ธีรดนย์ไม่ใช่คนดีอย่างที่เธอคิด" คุณสุนีย์กล่าว "เขาเป็นคนเห็นแก่ตัว เขาทำให้ลูกสาวของฉันต้องเจ็บปวด" "คุณหมายความว่ายังไงคะ" พลอยชมพูเริ่มรู้สึกไม่สบายใจ "ลูกสาวของฉัน อลิซ รักธีรดนย์มาก" คุณสุนีย์เล่า "แต่แล้ววันหนึ่ง ธีรดนย์ก็ทิ้งเธอไปอย่างไม่มีเยื่อใย เพียงเพราะเขาต้องย้ายไปทำงานต่างประเทศ เขาไม่เคยแม้แต่จะบอกลาอย่างเป็นทางการ" "แต่... คุณธีรดนย์เล่าให้ฟังว่าเขาจำเป็นต้องไปจริงๆ" พลอยชมพูแก้ต่าง "จำเป็น?" คุณสุนีย์หัวเราะเยาะ "เขาแค่เลือกที่จะไป เขาไม่เคยสนใจความรู้สึกของอลิซเลย" "แล้วเรื่องครอบครัวของคุณธีรดนย์ล่ะคะ" พลอยชมพูถามถึงสิ่งที่ผู้หญิงคนนั้นเปรยไว้ "ครอบครัวของธีรดนย์มีปัญหาใหญ่" คุณสุนีย์เล่าต่อ "พ่อของเขาติดการพนันอย่างหนัก เป็นหนี้สินท่วมหัว เขาต้องเอาบริษัทไปจำนอง จนเกือบจะล้มละลาย" พลอยชมพูตกใจ "จริงเหรอคะ" "ใช่" คุณสุนีย์พยักหน้า "ตอนนั้น อลิซ พยายามช่วยเหลือธีรดนย์ทุกวิถีทาง เธอเสนอที่จะช่วยใช้หนี้แทนพ่อของเขา แต่ธีรดนย์กลับปฏิเสธ เขาบอกว่าเขาจัดการเองได้" "แล้วเขาจัดการยังไงคะ" พลอยชมพูถามอย่างกระวนกระวาย "เขารับข้อเสนอของนักธุรกิจที่เข้ามาช่วย แต่มีข้อแลกเปลี่ยนที่น่ารังเกียจ" คุณสุนีย์พูดเสียงเข้ม "เขาต้องยอมแต่งงานกับลูกสาวของนักธุรกิจคนนั้น เพื่อรักษาบริษัทไว้" พลอยชมพูแทบจะยืนไม่ไหว "แต่งงาน? คุณธีรดนย์แต่งงานแล้วเหรอคะ" "เขาไม่ได้แต่งงานในนาม แต่เป็นการหมั้นหมายที่ถูกจัดฉากขึ้น" คุณสุนีย์อธิบาย "เขาทำเพื่อบริษัท เพื่อครอบครัวของเขา แต่เขาไม่ได้บอกความจริงกับอลิซ เขาปล่อยให้อลิซเข้าใจผิด และคิดว่าเขาไปมีคนใหม่" "แล้ว... แล้วอลิซเป็นยังไงบ้างคะ" พลอยชมพูถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "เธอเสียใจมาก" คุณสุนีย์กล่าว "เธอรู้สึกเหมือนถูกทรยศ เธอป่วยหนัก และสุดท้าย... เธอก็เสียชีวิตไป" พลอยชมพูแทบจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เรื่องราวที่ได้ยินมันหนักหนาสาหัสเกินกว่าที่เธอจะรับได้ "ฉันมาเล่าเรื่องนี้ให้เธอฟัง เพราะฉันไม่อยากให้เธอต้องเจ็บปวดเหมือนลูกสาวของฉัน" คุณสุนีย์กล่าว "ธีรดนย์เป็นผู้ชายที่อันตราย เขาจะทำทุกอย่างเพื่อสิ่งที่เขาต้องการ และเขาจะไม่ลังเลที่จะเหยียบย่ำใครก็ตามที่ขวางทาง" พลอยชมพูรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังถล่มทลาย คำพูดของคุณสุนีย์ยังคงก้องอยู่ในหูของเธอ เธอไม่แน่ใจว่าควรจะเชื่อเรื่องราวทั้งหมดหรือไม่ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหวาดกลัว "ขอบคุณนะคะ สำหรับข้อมูล" พลอยชมพูพูดเสียงเบา "ดิฉันขอตัวก่อนนะคะ" เธอรีบลุกออกจากร้านกาแฟทันที หัวใจของเธอเต็มไปด้วยความสับสนและความเจ็บปวด เธอไม่รู้จะเผชิญหน้ากับธีรดนย์อย่างไรดี