แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องทำงานของธีรดนย์ บรรยากาศเปลี่ยนจากความสับสนเมื่อวานมาเป็นความมุ่งมั่นและเด็ดเดี่ยว พลอยชมพูและธีรดนย์นั่งลงที่โต๊ะทำงานของเขา เอกสารจากคุณวิศรุตถูกวางเรียงรายอยู่ตรงหน้า พวกเขาได้ใช้เวลาทั้งคืนเพื่อวิเคราะห์และทำความเข้าใจข้อมูลทั้งหมด "ผมคิดว่าเราพอจะมองเห็นภาพรวมทั้งหมดแล้ว" ธีรดนย์กล่าว เสียงของเขามั่นคงและหนักแน่นกว่าเดิม "คุณดารินทร์ไม่ได้แค่ต้องการร่วมงานกับเรา แต่เธอต้องการควบคุมทุกอย่าง และใช้ประโยชน์จากโปรเจกต์นี้เพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวของเธอ" "และดูเหมือนว่าเธอจะใช้กลยุทธ์เดิมๆ ที่เคยใช้กับพ่อของคุณ" พลอยชมพูเสริม "ทั้งการบิดเบือนข้อมูล การข่มขู่ และการสร้างสถานการณ์ที่ทำให้เราเสียเปรียบ" "แต่ครั้งนี้ เธอเจอคู่ต่อสู้ที่แตกต่างออกไป" ธีรดนย์ยิ้มมุมปาก "เราจะไม่ยอมให้เธอทำแบบนั้นได้อีก" "แล้วแผนต่อไปของเราคืออะไรคะ?" พลอยชมพูถาม "ก่อนอื่น เราต้องรวบรวมหลักฐานให้แน่นหนาที่สุด" ธีรดนย์ตอบ "เอกสารที่คุณวิศรุตให้มาเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี แต่เราอาจจะต้องหาหลักฐานเพิ่มเติม เพื่อยืนยันข้อกล่าวหาของเรา" "เราควรจะติดต่อทนายความของเราอีกครั้งไหมคะ?" พลอยชมพูเสนอ "แน่นอน" ธีรดนย์พยักหน้า "ผมจะโทรหาคุณทนายสมชายทันที และขอให้ท่านช่วยดูเอกสารเหล่านี้ทั้งหมด เราอาจจะต้องปรึกษาเรื่องการฟ้องร้อง หรือการแจ้งความเพื่อดำเนินคดี" "แล้วเรื่องข้อเสนอของคุณดารินทร์ล่ะคะ?" พลอยชมพูถาม "เราควรจะตอบรับ หรือปฏิเสธ?" "เราต้องปฏิเสธอย่างสุภาพ" ธีรดนย์กล่าว "แต่เราจะยังไม่เปิดเผยว่าเรารู้ความจริงทั้งหมดแล้ว เราต้องเล่นเกมของเธอไปก่อน เพื่อให้เธอตายใจ" "หมายความว่า เราจะยังคงเจรจากับเธอต่อไป?" พลอยชมพูถามด้วยความสงสัย "ใช่" ธีรดนย์ตอบ "เราจะยอมรับข้อเสนอที่ปรับปรุงแล้วของเธอ แต่เราจะใส่เงื่อนไขบางอย่างลงไป เพื่อรัดกุมการบริหารจัดการ และป้องกันไม่ให้เธอใช้อำนาจโดยมิชอบ" "เงื่อนไขอะไรบ้างคะ?" พลอยชมพูถาม "อย่างแรก เราจะขอให้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการบริหารร่วม ที่ประกอบด้วยตัวแทนจากทั้งสองฝ่าย และให้มีอำนาจตัดสินใจร่วมกันในทุกเรื่องสำคัญ" ธีรดนย์อธิบาย "อย่างที่สอง เราจะขอให้มีการตรวจสอบบัญชีและการเงินของโปรเจกต์อย่างสม่ำเสมอ โดยให้บริษัทอิสระเข้ามาดำเนินการ" "และที่สำคัญที่สุด" ธีรดนย์หยุดเล็กน้อย ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น "เราจะขอให้มีการระบุสัดส่วนการถือหุ้นที่ชัดเจนและเป็นธรรม โดยอิงจากมูลค่าที่แท้จริงของสินทรัพย์และเงินลงทุนของแต่ละฝ่าย" พลอยชมพูพยักหน้าเห็นด้วย "เป็นแผนที่ดีค่ะ การทำแบบนี้จะทำให้เรามีอำนาจต่อรองที่มากขึ้น และลดความเสี่ยงที่จะถูกเอาเปรียบ" "ผมคิดว่าคุณดารินทร์คงจะแปลกใจไม่น้อย เมื่อเรายื่นข้อเสนอที่เราปรับปรุงขึ้นใหม่" ธีรดนย์กล่าว "เธอคงคิดว่าเราจะยอมรับทุกอย่างที่เธอเสนอ" "เราต้องระมัดระวังทุกการเคลื่อนไหว" พลอยชมพูเตือน "เธอเป็นคนที่ฉลาดและเจ้าเล่ห์มาก" "ผมรู้" ธีรดนย์ตอบ "แต่เราก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าเธอ เรามีข้อมูล เรามีหลักฐาน และเรามีความมุ่งมั่นที่จะต่อสู้เพื่อความยุติธรรม" หลังจากนั้น ธีรดนย์ก็เริ่มโทรศัพท์หาทนายความของเขา และอธิบายสถานการณ์ทั้งหมดให้ฟัง ส่วนพลอยชมพูก็เริ่มร่างข้อเสนอใหม่ที่จะยื่นให้กับคุณดารินทร์ พวกเขาทำงานร่วมกันอย่างใกล้ชิด โดยแต่ละคนต่างก็เสริมจุดแข็งของกันและกัน "คุณแน่ใจนะคะว่าเราจะทำได้" พลอยชมพูถามขณะที่เธอกำลังพิจารณาถ้อยคำในร่างข้อเสนอ "ผมแน่ใจ" ธีรดนย์ตอบ "เราได้เห็นความจริงแล้ว และเราจะไม่ยอมให้ความมืดครอบงำเราอีกต่อไป" "ถ้าเป็นแบบนั้น ฉันก็พร้อมจะสู้ค่ะ" พลอยชมพูยิ้มให้เขา การตัดสินใจครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ก็เป็นทางเลือกเดียวที่พวกเขามี เพื่อปกป้องบริษัทของตนเอง และเพื่อไม่ให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเดิมอีกครั้ง ความผูกพันระหว่างพลอยชมพูและธีรดนย์ยิ่งแน่นแฟ้นขึ้นจากการเผชิญหน้ากับวิกฤตครั้งนี้ พวกเขากลายเป็นมากกว่าหุ้นส่วนทางธุรกิจ แต่เป็นพันธมิตรที่พร้อมจะร่วมมือกันต่อสู้เพื่อสิ่งที่ถูกต้อง "ผมจะขอให้ทนายสมชายช่วยตรวจสอบสัญญาเดิมด้วย" ธีรดนย์กล่าว "ผมสงสัยว่าข้อตกลงเดิมๆ ที่พ่อผมทำไว้กับคุณดารินทร์ อาจจะมีช่องโหว่ที่เธอใช้ประโยชน์อยู่" "เป็นความคิดที่ดีค่ะ" พลอยชมพูเห็นด้วย "ยิ่งเรามีข้อมูลมากเท่าไหร่ เราก็ยิ่งได้เปรียบมากขึ้นเท่านั้น" "ผมเชื่อว่าหลังจากนี้ การเจรจาคงจะเข้มข้นขึ้น" ธีรดนย์กล่าว "เราต้องเตรียมพร้อมสำหรับทุกสถานการณ์" "ฉันพร้อมค่ะ" พลอยชมพูตอบ "เราจะสู้จนถึงที่สุด" บรรยากาศในห้องทำงานเต็มไปด้วยความกระตือรือร้นและความหวัง แม้จะรู้ว่าเส้นทางข้างหน้าไม่ง่าย แต่ทั้งสองก็มีความเชื่อมั่นในตัวเองและในกันและกัน พวกเขาพร้อมแล้วที่จะเผชิญหน้ากับคุณดารินทร์อีกครั้ง และครั้งนี้ พวกเขาจะไม่ได้เดินเข้าไปในกับดักของเธออีกต่อไป