สองวันต่อมา พลอยชมพูและธีรดนย์ได้รับโทรศัพท์จากคุณดารินทร์ เธอแจ้งว่าพร้อมที่จะพูดคุยเจรจาอีกครั้ง แต่คราวนี้เป็นการพูดคุยแบบส่วนตัวมากขึ้น เพียงแค่สองฝ่ายเท่านั้น พวกเขาเดินทางไปยังสำนักงานของคุณดารินทร์อีกครั้ง บรรยากาศภายในห้องประชุมดูผ่อนคลายกว่าเดิมเล็กน้อย แต่ก็ยังคงมีความตึงเครียดซ่อนเร้นอยู่ คุณดารินทร์นั่งรออยู่แล้ว พร้อมกับรอยยิ้มที่ดูเป็นมิตรมากขึ้น "สวัสดีค่ะ คุณธีรดนย์ คุณพลอยชมพู" คุณดารินทร์กล่าว "ฉันได้พิจารณาข้อเสนอของคุณอย่างถี่ถ้วนแล้ว และฉันก็เข้าใจในมุมมองของคุณมากขึ้น" ธีรดนย์พยักหน้า "เรายินดีที่คุณจะรับฟังค่ะ" "ฉันยอมรับว่าข้อเสนอเรื่องการตรวจสอบบัญชี และความโปร่งใสทางการเงินนั้น มีเหตุผล" คุณดารินทร์กล่าว "และฉันก็ยินดีที่จะให้มีการตรวจสอบบัญชีอย่างสม่ำเสมอ แต่ขอเป็นปีละสองครั้งก็พอ และให้เราสองฝ่ายร่วมกันคัดเลือกบริษัทที่จะเข้ามาดำเนินการ" "ส่วนเรื่องคณะกรรมการบริหารร่วม..." คุณดารินทร์หยุดเล็กน้อย "ฉันยังไม่สามารถยอมรับข้อเสนอนี้ได้ทั้งหมดค่ะ มันจะทำให้การตัดสินใจล่าช้าเกินไป" "เราเข้าใจข้อกังวลของคุณค่ะ" พลอยชมพูพูด "แต่เรามองว่า การมีคณะกรรมการบริหารร่วม จะช่วยให้การดำเนินงานเป็นไปอย่างยุติธรรม และป้องกันการใช้อำนาจโดยมิชอบ" "ฉันขอเสนอทางเลือกอื่นค่ะ" คุณดารินทร์กล่าว "เราสามารถแต่งตั้งคณะกรรมการที่ปรึกษา ที่ประกอบด้วยตัวแทนจากทั้งสองฝ่าย และมีอำนาจในการให้คำแนะนำอย่างจริงจัง และหากมีความเห็นไม่ตรงกัน เราจะมีการประชุมร่วมกันเพื่อหาข้อสรุป แต่การตัดสินใจขั้นสุดท้ายจะยังคงเป็นของฉัน" ธีรดนย์ขมวดคิ้วเล็กน้อย "คณะกรรมการที่ปรึกษา... อาจจะยังไม่เพียงพอที่จะสร้างความมั่นใจให้กับนักลงทุนรายอื่นที่จะเข้ามาในอนาคตได้ค่ะ" "แต่ฉันก็ต้องรักษาอำนาจการตัดสินใจของฉันไว้ด้วยนะคะ" คุณดารินทร์กล่าว "ฉันเป็นผู้ที่อยู่เบื้องหลังโปรเจกต์นี้มาโดยตลอด" "เราเคารพในความทุ่มเทของคุณค่ะ" ธีรดนย์กล่าว "แต่โปรเจกต์ The Aurora เป็นการลงทุนที่ใหญ่ และต้องการการบริหารจัดการที่รอบคอบและโปร่งใส เพื่อให้ประสบความสำเร็จในระยะยาว" "ถ้าอย่างนั้น... ฉันขอเสนอว่า เราจะปรับปรุงโครงสร้างการบริหารใหม่" คุณดารินทร์กล่าว "เราจะแบ่งการบริหารออกเป็นสองส่วน คือ ส่วนการพัฒนาโครงการ และส่วนการตลาดและการขาย โดยฉันจะรับผิดชอบการพัฒนาโครงการทั้งหมด ส่วนคุณธีรดนย์ คุณพลอยชมพู จะรับผิดชอบส่วนการตลาดและการขายทั้งหมด" พลอยชมพูมองธีรดนย์ สีหน้าของเธอแสดงความไม่เห็นด้วย "แต่... การแบ่งงานแบบนี้ มันอาจจะทำให้การประสานงานระหว่างสองส่วนเกิดปัญหาได้นะคะ" "เราจะมีการประชุมร่วมกันเป็นประจำ เพื่อให้แน่ใจว่าการดำเนินงานเป็นไปในทิศทางเดียวกัน" คุณดารินทร์ยืนยัน "และฉันจะแต่งตั้งผู้จัดการโครงการที่ไว้ใจได้ เพื่อดูแลการพัฒนาโครงการให้เป็นไปตามแผน" ธีรดนย์เงียบไปครู่หนึ่ง เขาพยายามประเมินข้อเสนอของคุณดารินทร์ "คุณดารินทร์ครับ การแบ่งงานแบบนี้... มันดูเหมือนจะทำให้การควบคุมโครงการโดยรวมกระจายออกไป และอาจจะนำไปสู่ความไม่ชัดเจนในความรับผิดชอบได้" "คุณกลัวว่าฉันจะทำอะไรนอกเหนือจากแผนที่วางไว้หรือคะ?" คุณดารินทร์ถาม น้ำเสียงของเธอเริ่มแข็งขึ้นเล็กน้อย "ฉันได้พิสูจน์ตัวเองมามากแล้วนะคะ" "เราไม่ได้มีเจตนาเช่นนั้นค่ะ" ธีรดนย์กล่าวอย่างใจเย็น "เพียงแต่เราต้องการโครงสร้างที่ชัดเจน และมีการตรวจสอบถ่วงดุลที่เหมาะสม เพื่อประโยชน์สูงสุดของโปรเจกต์" "ถ้าอย่างนั้น... ฉันขอเสนอว่า เราจะมีการประชุมคณะกรรมการบริหารร่วม เดือนละสองครั้ง" คุณดารินทร์กล่าว "ในการประชุมแต่ละครั้ง เราจะมีการอัปเดตความคืบหน้าของทั้งสองฝ่าย และจะมีการตัดสินใจร่วมกันในเรื่องสำคัญๆ แต่หากมีความเห็นไม่ตรงกัน ข้อสรุปจะขึ้นอยู่กับมติของคณะกรรมการส่วนใหญ่" พลอยชมพูมองธีรดนย์อีกครั้ง ข้อเสนอของคุณดารินทร์เริ่มมีความยืดหยุ่นมากขึ้น แต่มันก็ยังคงมีช่องโหว่ที่เธอสามารถใช้ประโยชน์ได้ "แล้วเรื่องสัดส่วนการถือหุ้นล่ะคะ?" ธีรดนย์ถาม "เราได้เสนอไปว่า ควรจะพิจารณาจากมูลค่าสินทรัพย์ที่แท้จริง" "ฉันยอมรับว่ามูลค่าสินทรัพย์ที่คุณนำมาสู่โปรเจกต์นั้นมีนัยสำคัญ" คุณดารินทร์กล่าว "แต่ฉันก็ยังเชื่อว่า ความรู้ความสามารถและเครือข่ายของฉันนั้นมีมูลค่ามหาศาลเช่นกัน" "เราไม่ได้ปฏิเสธมูลค่าของคุณค่ะ" พลอยชมพูตอบ "แต่เราต้องการให้การประเมินนั้นอยู่บนพื้นฐานของความเป็นจริงที่สามารถวัดผลได้" "ฉันขอเสนอว่า... เราจะยังคงสัดส่วนการถือหุ้นตามเดิมไปก่อน" คุณดารินทร์กล่าว "แต่เราจะมีการประเมินมูลค่าสินทรัพย์อีกครั้ง เมื่อโครงการเสร็จสมบูรณ์ หากมูลค่าสินทรัพย์ที่คุณนำมาลงมีมากกว่าที่ประเมินไว้ในตอนแรก เราจะพิจารณาปรับสัดส่วนการถือหุ้นให้" ธีรดนย์และพลอยชมพูถอนหายใจเบาๆ ข้อเสนอของคุณดารินทร์ดูเหมือนจะประนีประนอม แต่ก็ยังคงพยายามรักษาอำนาจและผลประโยชน์ของตนเองไว้ให้มากที่สุด "คุณดารินทร์ครับ" ธีรดนย์กล่าว "เราเข้าใจว่าคุณพยายามหาจุดร่วม แต่เรายังรู้สึกว่า ข้อเสนอนี้ยังขาดความชัดเจนในบางประเด็น" "คุณต้องการความชัดเจนอะไรอีกคะ?" คุณดารินทร์ถาม "เราต้องการข้อตกลงที่ชัดเจนเกี่ยวกับอำนาจตัดสินใจของคณะกรรมการบริหารร่วม" ธีรดนย์อธิบาย "และเราต้องการกำหนดเกณฑ์ในการประเมินมูลค่าสินทรัพย์ที่จะนำมาปรับสัดส่วนการถือหุ้นในอนาคต" "ส่วนเรื่องการตรวจสอบบัญชี" พลอยชมพูเสริม "เรายืนยันที่จะให้มีการตรวจสอบปีละสองครั้ง และให้เราสองฝ่ายร่วมกันคัดเลือกบริษัทที่จะเข้ามาดำเนินการ" คุณดารินทร์มองทั้งสองคนด้วยสายตาที่เริ่มจะเหนื่อยล้า "ฉันรู้สึกว่า คุณกำลังต้องการควบคุมทุกอย่าง" เธอพูด "เราต้องการเพียงแค่ความยุติธรรมและความโปร่งใสค่ะ" ธีรดนย์ตอบ การเจรจาครั้งนี้จบลงโดยที่ยังไม่มีข้อสรุปที่ชัดเจน คุณดารินทร์ขอเวลาอีกครั้งในการพิจารณาข้อเสนอของธีรดนย์และพลอยชมพู โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเด็นของอำนาจตัดสินใจของคณะกรรมการบริหารร่วม และเกณฑ์การประเมินมูลค่าสินทรัพย์ เมื่อเดินทางออกจากสำนักงานของคุณดารินทร์ ธีรดนย์ก็หันมาพูดกับพลอยชมพู "ดูเหมือนว่าเราจะยังต้องเจรจากันอีกนาน" "ค่ะ" พลอยชมพูพยักหน้า "คุณดารินทร์ยังคงพยายามที่จะรักษาอำนาจไว้ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้" "แต่เราก็ใกล้จะสำเร็จแล้ว" ธีรดนย์กล่าว "เราได้ทำให้เธอเห็นว่า เราไม่ได้มาเล่นๆ และเราก็มีข้อมูลบางอย่างที่ทำให้เธอต้องยอมรับ" "เราต้องระวังตัวให้มากขึ้นค่ะ" พลอยชมพูเตือน "ฉันไม่แน่ใจว่าเธอจะยอมแพ้ง่ายๆ" "ผมรู้" ธีรดนย์ตอบ "เราต้องเตรียมพร้อมสำหรับทุกสถานการณ์"