สองวันต่อมา ณ ห้องประชุมเดิม แต่คราวนี้บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียดที่ชัดเจนยิ่งกว่าครั้งไหนๆ คุณดารินทร์นั่งอยู่ที่หัวโต๊ะ สีหน้าของเธอแสดงออกถึงความไม่พอใจ แต่ก็พยายามเก็บอาการไว้ ตรงกันข้ามกับเธอ ธีรดนย์และพลอยชมพู นั่งเคียงข้างทนายสมชาย ด้วยท่าทีที่สงบนิ่ง แต่แววตาฉายประกายความมุ่งมั่น "สวัสดีค่ะ คุณธีรดนย์ คุณพลอยชมพู" คุณดารินทร์เอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา "และสวัสดีค่ะ คุณสมชาย" "สวัสดีครับคุณดารินทร์" ทนายสมชายตอบรับ "เรามาคุยกันถึงข้อเสนอสุดท้ายของเรา" คุณดารินทร์แค่นหัวเราะเบาๆ "ข้อเสนอสุดท้าย... ฟังดูเหมือนคุณจะเตรียมจะยื่นคำขาดให้ฉันเลยนะคะ" "เราเพียงต้องการหาทางออกที่ดีที่สุดสำหรับบริษัท The Aurora ค่ะ" พลอยชมพูพูดขึ้น "และสำหรับทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง" "ผมได้เตรียมเอกสารสัญญาฉบับสุดท้ายไว้แล้วครับ" ทนายสมชายกล่าว พลางยื่นเอกสารหนาปึกให้คุณดารินทร์ "ในเอกสารนี้ จะรวมทุกข้อตกลงที่เราได้หารือกัน รวมถึงข้อเสนอใหม่ที่เราจะนำเสนอในวันนี้" คุณดารินทร์รับเอกสารมาเปิดดูอย่างรวดเร็ว สายตาของเธอไล่เรียงไปตามตัวอักษร และสีหน้าก็เปลี่ยนจากไม่พอใจเป็นตกตะลึง "คุณ... คุณมีหลักฐานเรื่องการโอนเงิน?" คุณดารินทร์ถามเสียงสั่น "ครับ" ทนายสมชายตอบเรียบๆ "เรามีเอกสารใบโอนเงินจำนวนเกือบห้าสิบล้านบาท ที่ถูกโอนจากบัญชี The Aurora ไปยังบริษัท Aurora Holdings และเราทราบว่าเงินจำนวนนี้ถูกนำไปใช้ในการซื้อหุ้นในบริษัทนอกตลาด" "การกระทำของคุณ ถือเป็นการยักยอกทรัพย์ และเป็นการใช้อำนาจหน้าที่โดยมิชอบ" ทนายสมชายกล่าวต่อ "ซึ่งตามกฎหมาย คุณอาจจะต้องรับโทษทั้งทางแพ่งและทางอาญา" คุณดารินทร์หน้าซีดเผือด เธอเงียบไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังประมวลผลสถานการณ์ที่เลวร้าย "แต่เราเห็นแก่ความเป็นหุ้นส่วน และเห็นแก่ความทุ่มเทที่คุณมีต่อโปรเจกต์นี้มาโดยตลอด" ทนายสมชายกล่าว "เราจึงขอมอบโอกาสสุดท้ายให้คุณ" "ข้อเสนอของเราคือ คุณจะสละตำแหน่งผู้บริหารสูงสุดของ The Aurora และยอมรับโครงสร้างการบริหารใหม่ที่เราได้วางไว้" ทนายสมชายระบุ "โดยคุณจะได้รับสิทธิ์ในการถือหุ้นตามสัดส่วนมูลค่าที่แท้จริงของสินทรัพย์ ซึ่งจะมีการประเมินโดยผู้ประเมินอิสระ" "และเราจะไม่ดำเนินคดีใดๆ กับคุณในข้อหายักยอกทรัพย์" ทนายสมชายกล่าว "แต่หากคุณปฏิเสธข้อเสนอนี้ เราจะดำเนินการตามกฎหมายอย่างเต็มที่" บรรยากาศในห้องประชุมเงียบสงัด มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานเบาๆ คุณดารินทร์ก้มหน้ามองเอกสารในมือ สลับกับมองไปยังธีรดนย์และพลอยชมพู "คุณ... คุณกำลังบังคับฉัน" คุณดารินทร์กล่าวเสียงแผ่ว "เราไม่ได้บังคับคุณ" ธีรดนย์ตอบ "เราเพียงแต่กำลังเรียกร้องในสิ่งที่ถูกต้อง" "คุณทำลายทุกอย่าง" คุณดารินทร์พึมพำ "โปรเจกต์นี้คือชีวิตของฉัน" "โปรเจกต์นี้ก็เป็นชีวิตของเราเช่นกันค่ะ" พลอยชมพูเสริม "และเราไม่สามารถปล่อยให้คุณทำลายมันไปได้" คุณดารินทร์เงยหน้าขึ้นมา ดวงตาของเธอแดงก่ำ "ฉันจะไม่ยอม! ฉันจะสู้จนถึงที่สุด!" ทันใดนั้น ประตูห้องประชุมก็เปิดออกอย่างแรง ชายร่างใหญ่สองคนเดินเข้ามาในห้อง พวกเขาสวมชุดสูทสีดำ ใบหน้าเคร่งขรึม "คุณดารินทร์ครับ" หนึ่งในชายร่างใหญ่กล่าว "ท่านประธานเรียกให้คุณไปพบด่วน" คุณดารินทร์มองพวกเขาด้วยความตกใจ "ท่านประธาน? ประธานของใคร?" "ประธานของบริษัทใหญ่ที่ลงทุนใน The Aurora ครับ" ชายร่างใหญ่กล่าว "เขาต้องการทราบความคืบหน้า และแจ้งให้ทราบว่า เขาตัดสินใจที่จะถอนการลงทุนทั้งหมด หากการบริหารจัดการยังคงเป็นเช่นนี้" คุณดารินทร์ยืนอึ้งไป เธอหันไปมองธีรดนย์และพลอยชมพูด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง "นี่มันเป็นแผนของคุณใช่ไหม!" คุณดารินทร์ตะโกนใส่ธีรดนย์ "ผมไม่ทราบว่าคุณกำลังพูดถึงอะไรครับ" ธีรดนย์ตอบอย่างเยือกเย็น ทนายสมชายยิ้มมุมปากเล็กน้อย "ผมเชื่อว่า นี่คือจุดเปลี่ยนที่สำคัญของคุณดารินทร์ครับ" คุณดารินทร์ถูกนำตัวออกไปจากห้องประชุม ทิ้งไว้เพียงธีรดนย์ พลอยชมพู และทนายสมชาย "ดูเหมือนว่า ความพยายามของคุณดารินทร์ที่จะรักษาอำนาจ จะนำพาเธอไปสู่จุดจบที่คาดไม่ถึง" ทนายสมชายกล่าว "แล้วเราจะทำอย่างไรต่อไปครับ?" ธีรดนย์ถาม "เราจะรอให้คุณดารินทร์ตัดสินใจ" ทนายสมชายตอบ "ถ้าเธอเลือกที่จะสู้ เราก็พร้อมจะสู้ แต่ถ้าเธอเลือกที่จะยอมรับข้อเสนอของเรา เราก็จะเดินหน้าต่อไปตามที่วางแผนไว้" พลอยชมพูมองไปยังประตูที่ปิดลง ราวกับว่าเธอได้เห็นจุดสิ้นสุดของเกมที่ซับซ้อนนี้ "ฉันหวังว่าเธอจะเลือกทางที่ถูกต้องนะคะ" เธอพึมพำ ธีรดนย์จับมือพลอยชมพูแน่น "ไม่ว่าเธอจะเลือกทางไหน เราก็จะผ่านมันไปด้วยกัน" การเจรจาที่กำลังจะมาถึงนี้ คือจุดวัดใจสุดท้าย คุณดารินทร์จะต้องเลือกระหว่างการสูญเสียทุกสิ่ง หรือการยอมรับความจริงที่หลีกเลี่ยงไม่ได้