ความสัมพันธ์ระหว่างพลอยชมพูกับธีรดนย์ดำเนินไปอย่างเงียบเชียบและรอบคอบ ทั้งสองคนพยายามอย่างเต็มที่ที่จะไม่ให้ใครสังเกตเห็นความสนิทสนมที่เพิ่มขึ้น แม้ในที่ทำงาน พวกเขาจะยังคงรักษาความเป็นเจ้านายและลูกน้อง แต่ในสายตาของกันและกัน มีประกายบางอย่างที่เปลี่ยนไป พลอยชมพูทุ่มเทให้กับโปรเจกต์ The Aurora อย่างเต็มกำลัง เธอวิเคราะห์ข้อมูลการตลาดอย่างละเอียด วางแผนแคมเปญโฆษณาดิจิทัล และสื่อสารกับทีมขายอยู่เสมอ เธอพบว่าตัวเองมีความสุขกับการทำงานนี้มากขึ้นเรื่อยๆ ไม่ใช่เพียงเพราะความท้าทาย แต่เพราะเธอรู้สึกว่าตัวเองกำลังมีส่วนร่วมในสิ่งที่ยิ่งใหญ่ และที่สำคัญที่สุดคือ การทำงานนี้ทำให้เธอได้ใกล้ชิดกับธีรดนย์มากขึ้น วันหนึ่ง ขณะที่เธอกำลังนั่งตรวจร่างเนื้อหาสำหรับโซเชียลมีเดียของโปรเจกต์อยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ธีรดนย์ก็เดินเข้ามาในพื้นที่ทำงานของเธอ เขาไม่ได้เข้ามาพูดเรื่องงานโดยตรง แต่เข้ามาด้วยท่าทีที่ดูสบายๆ กว่าปกติ "กำลังเครียดอยู่เหรอ" เขาถาม เสียงทุ้มต่ำของเขากระซิบข้างหู ทำให้พลอยชมพูสะดุ้งเล็กน้อย "เปล่าค่ะ" เธอหันไปยิ้มให้ "แค่กำลังคิดว่าจะทำยังไงให้คอนเทนต์น่าสนใจที่สุด" "ผมเชื่อว่าเธอทำได้" ธีรดนย์พูด พลางก้มลงมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ของเธอ "ดูเหมือนจะไปได้สวยนะ" "ค่ะ" พลอยชมพูตอบ "แต่ก็ยังมีจุดที่ต้องปรับปรุงอีกเยอะ" ธีรดนย์พยักหน้า "ถ้าอยากได้ไอเดียเพิ่ม หรืออยากได้มุมมองที่แตกต่าง บอกผมได้เสมอนะ" "ขอบคุณค่ะ" พลอยชมพูรู้สึกดีใจที่เขาใส่ใจ "บางทีถ้ามีเวลาว่าง เราอาจจะลองไปนั่งคุยกันนอกเวลางานอีกสักครั้งก็ดีค่ะ" ธีรดนย์ยิ้มกว้าง "ผมก็คิดเหมือนเธอเลย" เขาตอบ "เย็นนี้หลังเลิกงาน เจอกันที่ร้านกาแฟเดิมนะ" พลอยชมพูพยักหน้ารับ เธอรู้สึกถึงความตื่นเต้นอีกครั้งที่กำลังจะได้ใช้เวลาร่วมกับเขา การได้แอบมีความสัมพันธ์ในที่ทำงานเป็นเรื่องที่ต้องระวัง แต่เธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกมีความสุขกับช่วงเวลาเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ หลังจากเลิกงาน พลอยชมพูก็ตรงไปยังร้านกาแฟที่นัดหมายไว้ เธอมาถึงก่อนเวลาเล็กน้อย จึงสั่งเครื่องดื่มและนั่งรอ ธีรดนย์มาถึงหลังจากนั้นไม่นาน เขามองหาเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินตรงเข้ามาหา "มารอนานแล้วเหรอ" เขาถาม "ไม่นานค่ะ" พลอยชมพูตอบ "เพิ่งจะมาถึงเหมือนกัน" ทั้งสองคนนั่งลง และเริ่มพูดคุยกันเรื่องงาน โปรเจกต์ The Aurora กำลังเผชิญหน้ากับความท้าทายใหม่ๆ จากคู่แข่ง สยามพร็อพเพอร์ตี้ได้ปล่อยภาพโปรโมทโครงการใหม่ที่ดูหรูหราอลังการไม่แพ้กัน ซึ่งทำให้ตลาดเริ่มมีการเปรียบเทียบ "ผมเห็นข่าวแล้ว" ธีรดนย์กล่าว "คู่แข่งของเราทำได้น่าสนใจจริงๆ" "ค่ะ" พลอยชมพูตอบ "แต่ดิฉันเชื่อว่า The Aurora ของเรามีจุดเด่นที่แตกต่าง และเรามีทีมงานที่แข็งแกร่งกว่า" "ผมก็เชื่ออย่างนั้น" ธีรดนย์มองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเชื่อมั่น "เธอเป็นส่วนสำคัญของความสำเร็จของเรานะ พลอยชมพู" พลอยชมพูรู้สึกแก้มร้อนขึ้นมาทันทีกับคำชมเชยนั้น "ขอบคุณค่ะ" เธอตอบเสียงเบา "ดิฉันจะพยายามทำให้เต็มที่ค่ะ" ขณะที่พวกเขากำลังดื่มด่ำกับบทสนทนา จู่ๆ ประตูร้านก็เปิดออก และมีใครบางคนก้าวเข้ามา ใบหน้าของพลอยชมพูซีดเผือดทันทีเมื่อเห็นว่าใครคือคนคนนั้น "คุณ..." เธออุทานออกมาเบาๆ ด้วยความตกใจ ธีรดนย์หันไปมองตามสายตาของพลอยชมพู และเมื่อเขาเห็นว่าใครมาถึง เขาก็แสดงสีหน้าประหลาดใจเช่นกัน "คุณเมษา?" ธีรดนย์เอ่ยถามด้วยความงุนงง "มาทำอะไรที่นี่ครับ" คุณเมษาเดินเข้ามาหาพวกเขาด้วยรอยยิ้มที่ดูอบอุ่น แต่แฝงไปด้วยบางอย่างที่ยากจะตีความ "บังเอิญจังเลยค่ะคุณธีรดนย์ คุณพลอยชมพู" เธอพูด "ดิฉันแวะมาซื้อกาแฟก่อนกลับบ้านค่ะ" พลอยชมพูรู้สึกหัวใจเต้นแรง เธอไม่เคยคิดเลยว่าคุณเมษาจะมาปรากฏตัวในสถานการณ์แบบนี้ การแอบพบปะกับธีรดนย์ในร้านกาแฟที่อยู่ไม่ไกลจากบริษัท เป็นสิ่งที่เธอคิดว่าปลอดภัยแล้ว แต่ตอนนี้ เธอกลับรู้สึกเหมือนกำลังจะถูกจับได้ "ผมนึกว่าคุณเมษาจะกลับบ้านไปแล้วเสียอีก" ธีรดนย์พยายามรักษาท่าทีให้เป็นปกติ "พอดีผมกับพลอยชมพูกำลังคุยเรื่องงานโปรเจกต์ The Aurora นิดหน่อยครับ" "เรื่องงานเหรอคะ" คุณเมษายิ้ม "ก็ดีแล้วค่ะ การปรึกษาหารือกันเป็นเรื่องสำคัญ" เธอเหลือบมองพลอยชมพูอีกครั้ง "เห็นว่าช่วงนี้พลอยชมพูทุ่มเทให้โปรเจกต์นี้มากเลยนะ เป็นเด็กดีจริงๆ" พลอยชมพูรู้สึกเหมือนถูกจับจ้อง เธอพยายามยิ้มตอบ "ก็... พยายามทำให้ดีที่สุดค่ะ" "ดีแล้วจ้ะ" คุณเมษากล่าว "มีอะไรก็ปรึกษาคุณธีรดนย์ได้เต็มที่เลยนะ เขาเก่งเรื่องนี้มาก" คุณเมษาหยิบกาแฟที่สั่งไว้ และหันมากล่าวลา "ถ้าอย่างนั้น ดิฉันขอตัวก่อนนะ เดี๋ยวจะดึกเกินไป" หลังจากคุณเมษาจากไป พลอยชมพูก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่ก็ยังคงรู้สึกไม่สบายใจอยู่ดี "เกือบไปแล้ว" เธอพึมพำ "นั่นสิ" ธีรดนย์เห็นสีหน้าของพลอยชมพู "คุณเมษามาได้จังหวะไม่ดีเลย" "ดิฉันกลัวคุณเมษาจะสงสัยค่ะ" พลอยชมพูบอก "คุณเมษาดูเหมือนจะมองอะไรออก" "อย่าเพิ่งคิดมาก" ธีรดนย์กล่าว "เธออาจจะแค่มาซื้อกาแฟจริงๆ ก็ได้ และบังเอิญเจอเรา" "แต่..." พลอยชมพูยังคงกังวล "ถ้าคุณเมษารู้เรื่องของเราจริงๆ จะทำยังไงคะ" ธีรดนย์จับมือของพลอยชมพูไว้เบาๆ "เราจะค่อยๆ ดูสถานการณ์ไปนะ" เขาบอก "ถ้าจำเป็นจริงๆ เราค่อยหาทางอธิบาย หรือถ้าไม่ไหวจริงๆ เราก็อาจจะต้องบอกความจริง" พลอยชมพูมองตาของธีรดนย์ เธอรู้สึกสบายใจขึ้นเมื่อมีเขาอยู่ข้างๆ เขาทำให้เธอรู้สึกมั่นคง และพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง "ขอบคุณนะคะ" เธอพูด "ที่อยู่ข้างๆ หนู" ธีรดนย์ยิ้ม "เราเป็นทีมเดียวกันไม่ใช่เหรอ" คำพูดนั้นทำให้พลอยชมพูรู้สึกดีขึ้นมาก เธอรู้ว่าความสัมพันธ์ของเธอกับธีรดนย์กำลังจะเจอกับอุปสรรค แต่เธอก็เชื่อมั่นว่าด้วยความรักและความเข้าใจ พวกเขาสามารถผ่านมันไปได้