เช้าวันต่อมา อากาศสดใสเป็นพิเศษ นทียิ้มกว้างขณะที่เขากำลังจัดเตรียมสินค้าจำนวนหนึ่งใส่กล่องอย่างเป็นระเบียบ "วันนี้เราจะส่งของล็อตแรกให้ลูกค้าออนไลน์แล้วนะครับคุณพิมพ์" นทีพูดด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้น "ผมตื่นเต้นมากเลย" พิมพ์เองก็ดูดีใจไม่แพ้กัน "พิมพ์ก็ตื่นเต้นค่ะ หวังว่าลูกค้าจะชอบผลิตภัณฑ์ของเรานะคะ" "ผมมั่นใจครับ" นทีตอบ "เราทุ่มเทแรงกายแรงใจไปกับมันขนาดนี้ จะต้องออกมาดีแน่นอน" ทั้งสองช่วยกันแพ็คสินค้าอย่างขะมักเขม้น สบู่เหลว สมุนไพรแห้ง น้ำมันหอมระเหย และสเปรย์ฉีดหมอนที่เพิ่งทำเสร็จ ถูกจัดวางอย่างสวยงามในกล่องกระดาษที่พิมพ์ออกแบบไว้เป็นพิเศษ "แพ็คเกจของเราดูดีมากเลยครับ" นทีกล่าวขณะที่หยิบกล่องสบู่ขึ้นมาดู "พิมพ์เก่งจริงๆ" "ขอบคุณค่ะคุณนที" พิมพ์ยิ้มเขินๆ "พิมพ์ว่า... ถ้าคุณนทีไม่ได้มาช่วย ก็คงไม่มีทางสำเร็จได้เร็วขนาดนี้" "เราช่วยกันครับ" นทีส่ายหน้า "ถือว่าเป็นทีมเวิร์คที่ดีเยี่ยม" หลังจากแพ็คของเสร็จเรียบร้อย นทีก็จัดการนำกล่องทั้งหมดไปส่งที่ไปรษณีย์ เขาใช้เวลาไม่นานก็กลับมาพร้อมกับใบเสร็จรับเงิน "เรียบร้อยครับ" นทีบอกพิมพ์ "ทีนี้ก็ต้องรอลุ้นผลตอบรับจากลูกค้าแล้ว" "ค่ะ" พิมพ์พยักหน้า "พิมพ์จะคอยเช็คอีเมลตลอดเลย" ตลอดทั้งวัน ทั้งสองคอยติดตามความเคลื่อนไหวของออเดอร์ออนไลน์อย่างใจจดใจจ่อ พวกเขาแอบลุ้นทุกครั้งที่เห็นยอดสั่งซื้อเข้ามาใหม่ "ดูสิคะคุณนที" พิมพ์ร้องอุทานเมื่อเห็นยอดสั่งซื้อที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง "มีคนสั่งสเปรย์ฉีดหมอนของเราเยอะมากเลยค่ะ" "ดีใจด้วยนะครับคุณพิมพ์" นทีปรบมือ "กลิ่นลาเวนเดอร์กับคาโมมายล์ของเรารุ่งแน่ๆ" "พิมพ์ว่า... ความลับมันอยู่ที่น้ำมันกุหลาบที่คุณนทีเลือกใส่ลงไปนะคะ" พิมพ์กล่าว "มันทำให้กลิ่นหอมละมุน ไม่ฉุนจนเกินไป" "ผมดีใจที่คุณพิมพ์ชอบนะครับ" นทีตอบ "ผมก็แค่ลองใส่สิ่งที่คิดว่าน่าจะเข้ากันได้ดี" ยอดขายที่เข้ามาอย่างต่อเนื่อง ทำให้ทั้งสองมีความหวัง และกำลังใจในการทำงานมากขึ้น พวกเขาเริ่มวางแผนการผลิตสำหรับล็อตต่อไป และคิดค้นผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ เพิ่มเติม "พิมพ์ว่า เราน่าจะทำเครื่องหอมสำหรับบ้านด้วยนะคะ" พิมพ์เสนอ "เช่น เทียนหอม หรือบุหงา" "ความคิดดีเลยครับ" นทีเห็นด้วย "เรามีสมุนไพรหลากหลายขนาดนี้ สามารถสร้างสรรค์อะไรได้อีกเยอะแยะเลย" "ใช่ค่ะ" พิมพ์กล่าว "พิมพ์อยากให้ 'ไร่สมุนไพรพิมพ์นที' เป็นที่รู้จักในวงกว้าง" "แน่นอนครับ" นทีเสริม "ผมจะช่วยเต็มที่" อย่างไรก็ตาม ในช่วงบ่ายของวันนั้น ความกังวลก็เริ่มเข้ามาเยือน เมื่อพิมพ์ได้รับอีเมลจากลูกค้าคนหนึ่ง "คุณนทีคะ" พิมพ์เรียกนทีด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป "มีลูกค้าส่งอีเมลมาติชมค่ะ" นทีรีบเดินเข้ามาหา "ติชมเรื่องอะไรครับ" "เขาบอกว่า... สบู่น้ำมันสมุนไพรของเรา ชำรุดเสียหายระหว่างการขนส่งค่ะ" พิมพ์ตอบ สีหน้าเต็มไปด้วยความผิดหวัง "แย่จังเลยครับ" นทีถอนหายใจ "แล้วลูกค้าต้องการให้เราทำอย่างไรครับ" "เขาร้องขอเงินคืนค่ะ" พิมพ์กล่าว "แต่... พิมพ์อยากจะเสนอส่งสบู่ก้อนใหม่ไปให้เขาแทน" "ดีเลยครับ" นทีสนับสนุน "ผมว่านั่นเป็นทางออกที่ดีที่สุด" "พิมพ์จะรีบจัดการให้เลยค่ะ" พิมพ์ตอบ แม้จะรู้สึกเสียใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่ทั้งสองก็ไม่ยอมแพ้ พวกเขาปรับปรุงวิธีการแพ็คสินค้าให้แน่นหนามากขึ้น เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดปัญหาซ้ำรอย "ครั้งต่อไป เราอาจจะต้องเพิ่มการห่อกันกระแทกเป็นสองชั้นเลยครับ" นทีเสนอแนะ "ได้เลยค่ะ" พิมพ์พยักหน้า "เราจะได้เรียนรู้จากข้อผิดพลาด" ในช่วงเย็นวันนั้น นทีได้รับโทรศัพท์จากกรุงเทพฯ "ฮัลโหลครับ" นทีตอบรับปลายสาย "นที! แกอยู่ที่ไหนวะเนี่ย!" เสียงที่ดังมาจากปลายสายทำให้นทีขมวดคิ้ว "คุณ... คุณเกรียงไกร" นทีเอ่ยชื่อเพื่อนสนิทด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "แกหายไปไหนมาวะ ฉันโทรหาเท่าไหร่ก็ไม่ติด" เกรียงไกรถามด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด "แล้วนี่รู้ข่าวรึยัง ว่าเรื่องแกที่บริษัทเป็นยังไง" นทีเงียบไปครู่หนึ่ง "ผมลาออกแล้วครับ" "อะไรนะ! ลาออก! แกบ้าไปแล้วเหรอ! งานกำลังไปได้สวยแท้ๆ!" เกรียงไกรตะโกนลั่น "ผมตัดสินใจแล้วครับ" นทีตอบเสียงหนักแน่น "ผมต้องการเวลาทบทวนตัวเอง" "ทบทวนอะไรของแกวะ! นี่มันอันตรายนะเว้ย! พวกผู้ใหญ่ที่บริษัทไม่พอใจแกมากนะรู้ไหม! โดยเฉพาะท่านประธาน! เขาคิดว่าแกกำลังหนีปัญหา!" คำพูดของเกรียงไกรทำให้นทีรู้สึกไม่สบายใจ "ผมไม่ได้หนีปัญหาครับ ผมแค่... ต้องการหาทางออกที่ดีกว่า" "ทางออกที่ดีกว่าของแกคือการมานั่งตากแดดตากลมอยู่ต่างจังหวัดเหรอวะ!" เกรียงไกรยังคงไม่หยุดตำหนิ "แล้วที่สำคัญ... ข่าวลือเรื่องแกกับผู้หญิงคนนั้น... มันไปไกลแล้วนะเว้ย! รู้ไหม!" "ผู้หญิงคนไหนครับ" นทีถามด้วยความไม่เข้าใจ "ก็... ผู้หญิงที่แกเคยพาไปเปิดตัวในงานเลี้ยงไง! ข่าวว่าแกกำลังจะมีปัญหากับเธอ แถมยังมีข่าวลืออีกว่าแก... แอบไปคบซ้อนกับใครบางคน!" หัวใจของนทีเต้นระรัว เขาแทบไม่เชื่อหูตัวเอง "ไม่จริง! มันเป็นไปไม่ได้!" "แกคิดว่าไงล่ะ! ข่าวมันซัดเข้ามาเต็มๆ แบบนี้! แกต้องรีบกลับมากรุงเทพฯ เดี๋ยวนี้เลยนะ! ก่อนที่ทุกอย่างมันจะแย่ไปกว่านี้!" เกรียงไกรคะยั้นคะยอ นทีวางสายโทรศัพท์ลง เขาหันไปมองพิมพ์ที่กำลังยุ่งอยู่กับการจัดเตรียมวัตถุดิบ "เกิดอะไรขึ้นคะคุณนที" พิมพ์สังเกตเห็นสีหน้าเคร่งเครียดของเขา "ไม่มีอะไรครับคุณพิมพ์" นทีพยายามยิ้ม "แค่... เพื่อนโทรมาถามสารทุกข์สุกดิบ" แต่ในใจของเขากลับเต็มไปด้วยความกังวล ข่าวลือเหล่านั้น... มันจะส่งผลกระทบต่อชีวิตของเขา และอาจจะรวมถึงพิมพ์ด้วยหรือไม่