"คนใกล้ตัวที่คอยจัดการเรื่องเอกสารสำคัญๆ" นทีทวนคำพูดของคุณก้อง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยประกายแห่งการวิเคราะห์ "คุณพอจะบอกได้ไหมว่าเขาหน้าตาเป็นอย่างไร มีชื่อว่าอะไร" คุณก้องนั่งนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ รวบรวมสติ "เขา... เขามีชื่อว่าคุณประจักษ์ครับ เป็นผู้จัดการฝ่ายบัญชีของบริษัท" คุณก้องพูดเสียงเบา "ผมเคยเห็นเขาถือแฟ้มเอกสารที่ดูเหมือนจะเป็นความลับของบริษัทอยู่บ่อยๆ" "คุณประจักษ์" พิมพ์พึมพำ ชื่อนี้คุ้นหูอย่างบอกไม่ถูก "แล้วคุณก้องแน่ใจได้อย่างไรว่าเขาคือคนที่ส่งข้อมูลให้เจ้าหนี้" "ผมเคยเห็นเขาแอบคุยโทรศัพท์ลับๆ ล่อๆ แล้วก็... ผมเคยเห็นเขาให้ซองเอกสารกับคนแปลกหน้าคนหนึ่งที่มารออยู่หน้าบริษัท" คุณก้องอธิบาย "ตอนนั้นผมไม่คิดอะไรมาก แต่พอคุณนทีเข้ามา ผมก็เริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติ" "คุณประจักษ์..." นทีทวนชื่ออีกครั้ง "เขาเป็นคนที่เราเคยเจอตอนมาดูเรื่องหนี้สินของคุณลลิลหรือเปล่า" "ไม่ใช่ครับ" คุณก้องส่ายหน้า "คุณประจักษ์เขาไม่ค่อยปรากฏตัวต่อหน้าคนแปลกหน้าเท่าไหร่ เขาจะทำงานอยู่แต่ในส่วนของเขา" "แล้วทำไมเขาถึงทำแบบนี้" พิมพ์อดสงสัยไม่ได้ "เขาได้อะไรจากการทำแบบนี้" "ผม... ผมไม่รู้จริงๆ ครับ" คุณก้องกล่าว "แต่ผมได้ยินเขาพูดถึงเรื่องเงินจำนวนมากอยู่บ่อยๆ" นทีพยักหน้า "ผมว่าเรามีเงื่อนงำแล้ว" เขาหันไปมองพิมพ์ "เราต้องตรวจสอบเรื่องนี้อย่างละเอียด" หลังจากได้ข้อมูลจากคุณก้อง นทีและพิมพ์ก็รีบกลับไปที่บ้านทันที พวกเขาใช้เวลาที่เหลืออยู่ในการค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับคุณประจักษ์ ผู้จัดการฝ่ายบัญชีของบริษัท คุณก้องบอกข้อมูลที่เขาพอจะจำได้เกี่ยวกับลักษณะภายนอกของคุณประจักษ์ รวมถึงตำแหน่งที่เขาทำงานอยู่ "เราต้องหาทางเข้าถึงข้อมูลบัญชีของบริษัทให้ได้" นทีกล่าว "ถ้าคุณประจักษ์เป็นคนทำจริงๆ ต้องมีหลักฐานอะไรบางอย่างหลงเหลืออยู่แน่ๆ" "แต่เราจะเข้าถึงข้อมูลนั้นได้อย่างไรคะ" พิมพ์ถาม "ถ้าเราเข้าไปเอง อาจจะดูน่าสงสัยเกินไป" "ผมมีวิธี" นทีฉายแววตาแห่งความมั่นใจ "ผมจะติดต่อเพื่อนเก่าของผมที่เคยทำงานในวงการตรวจสอบบัญชี เขาอาจจะช่วยเราได้" นทีติดต่อหาเพื่อนเก่าของเขา ชื่อคุณวุฒิ เป็นนักบัญชีอิสระที่มีชื่อเสียง เขาเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้นายวุฒิฟังอย่างละเอียด "ฟังดูแล้วน่าสนใจนะ นที" คุณวุฒิตอบรับ "ฉันจะพยายามช่วยดูให้ แต่เรื่องนี้ต้องใช้เวลาและความระมัดระวังอย่างสูง" "ผมเข้าใจครับ" นทีตอบ "อะไรที่คุณต้องการ ฉันจะจัดหาให้ทั้งหมด" ในระหว่างที่รอผลการตรวจสอบจากคุณวุฒิ นทีและพิมพ์ก็ไม่ได้อยู่นิ่งเฉย พวกเขาพยายามรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับคุณประจักษ์ให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ พิมพ์จำได้ว่าคุณลลิลเคยพูดถึงเรื่องที่คุณประจักษ์เป็นคนที่มีความสามารถสูง และเป็นคนที่ไว้ใจได้มากที่สุดคนหนึ่งในบริษัท "คุณนทีคะ" พิมพ์เอ่ยขึ้นขณะที่กำลังนั่งดูรูปถ่ายเก่าๆ ของพนักงานบริษัท "พิมพ์นึกได้ว่าคุณลลิลเคยบอกว่าคุณประจักษ์เป็นคนเดียวที่รู้รหัสผ่านเข้าถึงฐานข้อมูลลับของบริษัท" "ฐานข้อมูลลับ" นทีอุทาน "นั่นอาจจะเป็นที่ที่เราจะพบหลักฐานชิ้นสำคัญ" "แต่เราจะเข้าถึงรหัสผ่านนั้นได้อย่างไรคะ" พิมพ์กังวล "ถ้าคุณประจักษ์ไม่ยอมบอก เราก็คงเข้าไปไม่ได้" "ผมว่าเราต้องลองใช้วิธีอื่น" นทีคิด "บางที เราอาจจะต้องเผชิญหน้ากับคุณประจักษ์โดยตรง" "แต่ถ้าเขาเป็นคนร้ายจริงๆ เขาอาจจะทำอันตรายเราก็ได้นะคะ" พิมพ์กลัว "ผมรู้" นทีจับมือพิมพ์ไว้ "แต่ผมต้องทำ ผมจะพาคุณไปด้วย เราจะไปกันสองคน และจะระวังตัวให้มากที่สุด" "ถ้าอย่างนั้น... คุณต้องสัญญาว่าจะไม่ทำอะไรที่เสี่ยงเกินไปนะคะ" พิมพ์ขอ "ผมสัญญา" นทีตอบ "เราจะค่อยๆ หาทางไปทีละขั้น" ทั้งสองคนตัดสินใจว่าจะไปหาคุณประจักษ์ที่บริษัทในวันรุ่งขึ้น พวกเขาเตรียมตัวอย่างดี โดยนทีแอบพกอุปกรณ์ป้องกันตัวเล็กๆ ติดตัวไปด้วย ขณะที่พิมพ์ก็เตรียมใจให้พร้อมสำหรับทุกสถานการณ์ เช้าวันรุ่งขึ้น นทีและพิมพ์เดินทางไปยังบริษัทของคุณลลิล พวกเขาพบคุณประจักษ์กำลังนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะของเขาตามปกติ บรรยากาศในห้องทำงานดูเงียบสงบ แต่ก็แฝงไปด้วยความตึงเครียด "คุณประจักษ์ครับ" นทีเอ่ยขึ้นเมื่อเข้าไปใกล้ "เรามีเรื่องสำคัญที่อยากจะคุยกับคุณ" คุณประจักษ์หันมามองทั้งสองคนด้วยสีหน้าเรียบเฉย "มีอะไรหรือครับ คุณนที คุณพิมพ์" "เราทราบเรื่องที่คุณทำ" พิมพ์พูดอย่างตรงไปตรงมา "เราทราบว่าคุณกำลังส่งข้อมูลของบริษัทให้กับพวกเจ้าหนี้นอกระบบ" ใบหน้าของคุณประจักษ์ซีดลงไปเล็กน้อย แต่เขาก็ยังคงรักษาท่าที "ผมไม่เข้าใจที่คุณพูดครับ" "อย่าปฏิเสธเลยครับ" นทีเสริม "เรามีพยานแล้ว" "พยาน" คุณประจักษ์เลิกคิ้ว "ใคร" "เราไม่จำเป็นต้องบอกคุณ" นทีตอบ "แต่เราต้องการให้คุณบอกความจริงกับเราทั้งหมด" คุณประจักษ์เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจยาว "ผม... ผมยอมรับว่าผมทำ" เขาพูดเสียงเบา "แต่ผมถูกบีบบังคับ" "ใครบีบคุณ" พิมพ์ถามอย่างรวดเร็ว "ผม... ผมไม่สามารถบอกชื่อเขาได้" คุณประจักษ์กล่าว "แต่เขาเป็นคนมีอิทธิพลมาก" "เราไม่กลัวอิทธิพลของใครทั้งนั้น" นทีพูดเสียงแข็ง "บอกเรามาเดี๋ยวนี้" คุณประจักษ์ดูลังเล เขาหันไปมองประตูห้องทำงาน เหมือนกำลังมองหาทางหนี "คุณรู้ไหมว่ากำลังเล่นกับใคร" นทีเดินเข้าไปใกล้ "ถ้าคุณไม่พูดความจริงตอนนี้ คุณอาจจะเสียใจไปตลอดชีวิต"