ตอนที่ 7 — กลิ่นหอมที่เชื่อมใจ
"พิมพ์ดีใจที่คุณนทีชอบค่ะ" พิมพ์มองเขาด้วยสายตาที่ฉายแววแห่งความสุขระคนกับความหวัง "พิมพ์ตั้งใจปรับปรุงสูตรนี้มากเลยค่ะ อยากให้ได้กลิ่นที่ทำให้รู้สึกผ่อนคลาย แต่ก็ไม่ฉุนจนเกินไป"
นทีพยักหน้าเห็นด้วย "กลิ่นนี้ลงตัวจริงๆ ครับคุณพิมพ์ มันหอมแบบธรรมชาติมากๆ ทำให้ผมนึกถึงบรรยากาศที่นี่เลย" เขาหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง "เหมือนตอนที่เราเดินเก็บสมุนไพรด้วยกันในวันนั้นเลย"
พิมพ์หน้าแดงระเรื่อ เธอรีบหลบสายตานทีด้วยการก้มหน้ามองก้อนสบู่ในมือ "ขอบคุณค่ะ" เธอตอบเบาๆ "พิมพ์ว่าเราน่าจะลองทำผลิตภัณฑ์อย่างอื่นควบคู่กันไปด้วยนะคะ อย่างครีมทามือ หรือว่าโลชั่น"
"เป็นความคิดที่ดีครับ" นทีเห็นด้วย "ผมคิดว่าเราน่าจะเน้นผลิตภัณฑ์ที่ช่วยเรื่องการบำรุงผิว และให้ความรู้สึกผ่อนคลายนะครับ กลุ่มเป้าหมายของเราน่าจะเป็นผู้หญิงวัยทำงานที่ต้องการหาตัวช่วยในการคลายความเหนื่อยล้า"
"แล้วเรื่องแพ็คเกจล่ะคะ" พิมพ์ถาม "พิมพ์คิดว่าเราควรจะออกแบบให้ดูเรียบง่าย แต่หรูหรานะคะ สื่อถึงความเป็นธรรมชาติของสมุนไพร"
"ผมเห็นด้วยเลยครับ" นทีตาวาว "เราอาจจะใช้สีเขียวอ่อน สีขาว หรือสีครีมเป็นสีหลัก แล้วก็อาจจะมีลวดลายของใบไม้ หรือดอกไม้สมุนไพรเล็กๆ น้อยๆ เพื่อเพิ่มความน่าสนใจ"
ทั้งสองนั่งจับเข่าคุยกันอย่างออกรสชาติ นทีหยิบกระดาษปากกาขึ้นมา และเริ่มร่างแบบคร่าวๆ ของบรรจุภัณฑ์ พิมพ์เองก็คอยให้คำแนะนำ และเพิ่มเติมไอเดียต่างๆ
"ตรงนี้เราอาจจะใส่ชื่อสมุนไพรหลักที่ใช้ลงไปด้วยค่ะ" พิมพ์ชี้ไปที่มุมหนึ่งของกระดาษ "เพื่อเพิ่มความน่าสนใจ และบอกถึงสรรพคุณ"
"เยี่ยมเลยครับ" นทีชื่นชม "คุณพิมพ์นี่มีไอเดียดีมากๆ เลยนะครับ"
"ก็เพราะมีคุณนทีคอยให้คำแนะนำนี่แหละค่ะ" พิมพ์ยิ้ม "ถ้าไม่มีคุณนที พิมพ์คงไม่กล้าคิดไกลขนาดนี้"
"เราทำงานด้วยกันนะครับคุณพิมพ์" นทีจับมือพิมพ์เบาๆ "ผมเองก็ได้รับแรงบันดาลใจจากคุณพิมพ์เยอะเลย"
พิมพ์รู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านเข้ามาในใจ เธอเงยหน้าขึ้นสบตานที หัวใจของเธอเต้นแรงอย่างควบคุมไม่ได้
"เย็นนี้เราจะไปทานข้าวที่ร้านอาหารริมทะเลกันไหมครับคุณพิมพ์" นทีชวน "ผมอยากจะฉลองความสำเร็จเล็กๆ น้อยๆ ของเราในวันนี้"
"ดีเลยค่ะ" พิมพ์ตอบรับ "พิมพ์ชอบบรรยากาศริมทะเลตอนเย็นมากๆ เลยค่ะ"
เมื่อถึงเวลาเย็น นทีและพิมพ์ก็พากันไปยังร้านอาหารริมทะเล บรรยากาศยามเย็นเต็มไปด้วยแสงสีทองของพระอาทิตย์ที่กำลังจะลับขอบฟ้า เสียงคลื่นซัดสาดเข้าหาฝั่งเป็นจังหวะที่ผ่อนคลาย
"อากาศดีจังเลยนะคะ" พิมพ์เอ่ยขึ้นขณะนั่งอยู่ที่โต๊ะริมระเบียง "รู้สึกเหมือนได้ชาร์จพลังเลย"
"ผมก็รู้สึกเหมือนกันครับ" นทีตอบ "แต่ผมว่า... บรรยากาศรอบข้างอาจจะสวยสู้รอยยิ้มของคุณพิมพ์ไม่ได้หรอกครับ"
พิมพ์หน้าแดงอีกครั้ง เธอพยายามก้มหน้ามองเมนูอาหาร เพื่อซ่อนความเขินอาย
"คุณนทีพูดเกินไปแล้วค่ะ" เธอว่าเสียงเบา "พิมพ์เป็นแค่คนทำสมุนไพรธรรมดาๆ เอง"
"สำหรับผม คุณพิมพ์ไม่ธรรมดาเลยนะครับ" นทีพูดจริงจัง "คุณพิมพ์มีความมุ่งมั่น มีความตั้งใจ และมีความสามารถที่น่าทึ่ง ผมรู้สึกโชคดีมากที่ได้รู้จักคุณพิมพ์"
บทสนทนาของทั้งสองเต็มไปด้วยความหวาน และความเข้าใจที่ก่อตัวขึ้นเรื่อยๆ พวกเขาพูดคุยถึงความฝัน ความหวัง และอนาคตที่อยากจะสร้างร่วมกัน
"ผมอยากจะให้ผลิตภัณฑ์ของเราเป็นที่รู้จักไปทั่วประเทศครับคุณพิมพ์" นทีเอ่ย "ผมอยากให้คนรู้จักคุณค่าของสมุนไพรไทย และภูมิปัญญาดั้งเดิม"
"พิมพ์ก็ฝันแบบนั้นค่ะ" พิมพ์ตอบ "พิมพ์อยากให้สมุนไพรไทยกลับมามีบทบาทในชีวิตประจำวันของผู้คนอีกครั้ง"
"เราจะทำมันให้เป็นจริงนะครับ" นทีจับมือพิมพ์ไว้แน่น "เราจะช่วยกัน"
พิมพ์มองเข้าไปในดวงตาของนที เธอเห็นประกายแห่งความมุ่งมั่น และความจริงใจในนั้น เธอเชื่อมั่นในตัวเขา และเชื่อมั่นในอนาคตที่พวกเขากำลังจะสร้าง
"ขอบคุณนะคะคุณนที" พิมพ์พูด "ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง"
"ไม่ต้องขอบคุณหรอกครับ" นทีตอบ "ผมก็ขอบคุณคุณพิมพ์เหมือนกัน ที่ทำให้ชีวิตของผมมีความหมายมากขึ้น"
เสียงคลื่น เสียงลม และเสียงหัวใจของทั้งสองที่เต้นเป็นจังหวะเดียวกัน กลายเป็นบทเพลงแห่งรักที่กำลังบรรเลงขึ้นกลางทะเลอันเงียบสงบ คืนนั้น นทีและพิมพ์รู้สึกถึงความผูกพันที่แน่นแฟ้นยิ่งกว่าครั้งไหนๆ พวกเขารู้ดีว่า นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของเรื่องราวที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม
3,410 ตัวอักษร