อัครเดชยังคงนั่งนิ่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน ใบหน้าของเขาซีดเผือดราวกับศพ แววตาเต็มไปด้วยความว่างเปล่า เสียงโทรศัพท์ที่เงียบไปแล้วกลับยิ่งทำให้บรรยากาศในห้องอึมครึมลงไปอีก เขาพยายามประมวลผลทุกอย่างที่เกิดขึ้นในหัว แต่ดูเหมือนว่าสมองของเขาจะหยุดทำงานไปเสียแล้ว ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ดังกว่าเดิมและเร็วกว่าเดิม เขาเงยหน้าขึ้นมองประตูด้วยแววตาที่สับสนระคนหวาดระแวง "ใครน่ะ?" เขาเอ่ยถามด้วยเสียงที่แหบพร่า "ผมเองครับ ท่านประธาน" เสียงทุ้มคุ้นหูของ "มานะ" เลขาคนสนิทของเขาดังลอดประตูเข้ามา อัครเดชถอนหายใจอย่างโล่งอกเล็กน้อย "เข้ามาสิ" ประตูเปิดออกช้าๆ มานะก้าวเข้ามาในห้องด้วยท่าทางที่ดูเคร่งเครียด ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวลที่อัครเดชไม่เคยเห็นมาก่อน "มีอะไรมานะ?" อัครเดชถาม พยายามเก็บงำความอ่อนแอที่กำลังคุกคามจิตใจของเขา "ท่านประธานครับ..." มานะอึกอักเล็กน้อย ก่อนจะพูดต่อ "เมื่อคืนเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นครับ" "เรื่องใหญ่?" อัครเดชเลิกคิ้ว "เรื่องอะไร?" "มีคนส่งอีเมล... ไปถึงสื่อทุกสำนักครับ" มานะกล่าว "ในอีเมลนั้น... มีข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับแผนการของเราครับ" คำพูดของมานะเหมือนมีดที่กรีดกลางใจของอัครเดชอีกครั้ง เขารู้ทันทีว่านี่คือสาเหตุที่พิมรดาโทรมา เขาถูกหักหลัง ความรู้สึกโกรธแค้นปะทุขึ้นมาอย่างรวดเร็ว "เป็นไปไม่ได้!" เขาตะโกนลั่น "ใคร... ใครเป็นคนทำ!" "ผมกำลังตรวจสอบอยู่ครับท่านประธาน" มานะตอบเสียงเครียด "แต่ดูจากข้อมูลที่ส่งมา... มันละเอียดมากครับ ราวกับว่าคนที่ส่งเป็นคนในของเราเอง" อัครเดชกำหมัดแน่น เขาไม่เคยคิดว่าจะมีคนทรยศเขาขนาดนี้ "แล้ว... แล้วตอนนี้เป็นยังไงบ้าง?" "ข่าวเริ่มแพร่ออกไปแล้วครับท่านประธาน" มานะก้มหน้าลง "ตลาดหุ้นของเรากำลังปั่นป่วนอย่างหนัก นักลงทุนกำลังถอนตัวกันเป็นจำนวนมาก" อัครเดชหลับตาลง เขาจินตนาการถึงภาพความวุ่นวายที่กำลังเกิดขึ้นภายนอก เขารู้ว่านี่คือจุดจบของอาณาจักรที่เขาสร้างมาด้วยเลือดและน้ำตา "ใครคือคนที่ส่งอีเมลนั้นมานะ?" เขาถามอีกครั้ง คราวนี้เสียงของเขากลับเย็นชาจนมานะรู้สึกขนลุก "ผมยังไม่ทราบแน่ชัดครับท่านประธาน" มานะตอบ "แต่ผมได้เบาะแสบางอย่าง... ข้อมูลที่ส่งมา มีการอ้างอิงถึง... คุณพิมรดาครับ" ชื่อของพิมรดาทำให้หัวใจของอัครเดชเย็นเยียบ เขายังคงเชื่อว่าพิมรดาคือคนที่เปิดโปงเขา แต่ก็ยังมีข้อสงสัยอยู่ลึกๆ ในใจ "คุณแน่ใจนะมานะ?" เขาถาม "ผมเจอไฟล์ข้อมูลที่ถูกส่งออกไปครับ ท่านประธาน" มานะกล่าว "มีส่วนหนึ่งของข้อความที่ถูกเขียนทับ แต่พอจะแกะออกมาได้... มันมีคำว่า 'เพื่อความยุติธรรม' และ 'ความจริงต้องเปิดเผย' อยู่ด้วยครับ" "แล้ว... คนที่ส่งอีเมลนั่นล่ะ?" อัครเดชถาม "ผมกำลังพยายามแกะรอย IP Address ครับ" มานะตอบ "แต่ดูเหมือนว่าเขาจะเตรียมการมาเป็นอย่างดี มีการใช้ VPN หลายชั้น... และที่น่าสงสัยที่สุดคือ... ข้อมูลที่ส่งมา มันมีลายเซ็นดิจิทัลที่เหมือนกับของคุณพิมรดาปรากฏอยู่ด้วยครับ" ลายเซ็นดิจิทัล? อัครเดชยิ่งสับสน เขาไม่เข้าใจว่าทำไมพิมรดาถึงต้องทำแบบนี้ เธอได้สิ่งที่เธอต้องการแล้วไม่ใช่เหรอ? ทำไมเธอถึงต้องเปิดโปงเขาด้วย? "แต่... มันก็เป็นไปได้ว่าลายเซ็นนั้นอาจจะถูกปลอมแปลงขึ้นมานะครับท่านประธาน" มานะกล่าวต่อ "ผมกำลังตรวจสอบเรื่องนี้อย่างละเอียด" อัครเดชพยักหน้าช้าๆ เขารู้ดีว่าพิมรดาเป็นคนฉลาด แต่เขาไม่เคยคิดว่าเธอจะฉลาดถึงขนาดวางแผนการที่ซับซ้อนแบบนี้ "แล้ว... คุณคิดว่าใครอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้มานะ?" อัครเดชถาม มานะเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง "เท่าที่ผมรวบรวมข้อมูลได้... มีความเป็นไปได้สูงครับว่าจะมีคนอื่นอยู่เบื้องหลังคุณพิมรดาอีกทีหนึ่งครับ" "คนอื่น?" "ครับท่านประธาน" มานะพยักหน้า "คนที่ส่งอีเมลมานั้น... เขาต้องมีความรู้เกี่ยวกับแผนการของเราเป็นอย่างดี และต้องมีอำนาจมากพอที่จะเข้าถึงข้อมูลลับของเราได้" อัครเดชเริ่มนึกถึงคนบางคนในแวดวงธุรกิจ คนที่เขาเคยมีปัญหากันมาก่อน คนที่เขาเคยเหยียบย่ำจนล้มไม่เป็นท่า "ใคร?" เขาถามเสียงกระซิบ "ผมยังไม่สามารถระบุตัวตนได้ชัดเจนครับท่านประธาน" มานะตอบ "แต่ผมมีผู้ต้องสงสัยอยู่สองสามคนครับ" มานะไล่เรียงรายชื่อบุคคลเหล่านั้น พร้อมทั้งอธิบายถึงแรงจูงใจที่เป็นไปได้ อัครเดชตั้งใจฟังทุกคำพูด เขาเริ่มเห็นภาพความเชื่อมโยงบางอย่างที่ซ่อนเร้นอยู่ "นอกจากนี้..." มานะกล่าวต่อ "ผมยังพบหลักฐานบางอย่างที่ชี้ว่า... มีคนจากภายในของเราเอง ที่คอยส่งข้อมูลให้แก่บุคคลภายนอกครับ" "คนใน?" อัครเดชถามด้วยความตกตะลึง "ใช่ครับท่านประธาน" มานะพยักหน้า "ผมกำลังตรวจสอบหาตัวคนคนนั้นอยู่ครับ" อัครเดชกุมขมับ เขาไม่รู้จะเริ่มต้นจัดการกับเรื่องวุ่นวายนี้อย่างไร เขาถูกเล่นงานจากหลายทิศทาง ทั้งจากภายนอก และจากภายใน "มานะ" เขาพูดเสียงเนิบนาบ "ฉันต้องการให้คุณรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับผู้ต้องสงสัยทั้งหมดที่เรามี ฉันต้องการรู้ว่าใครคือคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดนี้ และใครคือหนอนบ่อนไส้ในองค์กรของเรา" "ครับท่านประธาน" มานะรับคำ "และที่สำคัญที่สุด..." อัครเดชพูดต่อด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ฉันต้องการให้คุณตามหาพิมรดาให้เจอ ฉันต้องคุยกับเธอ" มานะมองอัครเดชด้วยความสงสัย แต่ก็พยักหน้าตอบรับ เขาไม่เข้าใจว่าทำไมอัครเดชถึงยังอยากคุยกับพิมรดา ทั้งๆ ที่เธอน่าจะเป็นคนลงมือหักหลังเขา "ผมจะทำตามคำสั่งครับท่านประธาน" มานะกล่าว ก่อนจะหันหลังเดินออกจากห้องไป อัครเดชยังคงนั่งนิ่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน ดวงตาของเขามองไปยังกองเอกสารที่กระจัดกระจายไปทั่วห้อง เขาไม่รู้ว่านี่คือจุดจบ หรือเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของเกมที่โหดร้ายยิ่งกว่าเดิม