เช้าวันต่อมา รินตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกสดชื่นกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา ภาพของเมื่อวานนี้ที่เธอได้พูดคุยกับแพรวาอย่างเปิดอก และการได้เห็นรอยยิ้มของวิทย์ที่กลับมาอีกครั้ง มันทำให้เธอรู้สึกว่าโลกทั้งใบของเธอได้กลับมามีสีสันอีกครั้งหนึ่ง เธอมองออกไปนอกหน้าต่างเห็นแสงแดดเจิดจ้า ท้องฟ้าสีครามสดใส เหมาะแก่การเริ่มต้นวันใหม่จริงๆ เธอใช้เวลาในการเตรียมตัวอย่างตั้งใจ เลือกชุดที่ดูเรียบง่ายแต่สง่างาม เธอรู้ดีว่านี่เป็นโอกาสสำคัญที่จะได้กระชับความสัมพันธ์กับแพรวาให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น หลังจากที่เคยมีอดีตที่ขมขื่นระหว่างพวกเธอ เมื่อถึงเวลานัด รินก็ขับรถไปยังบ้านของวิทย์ หัวใจของเธอเต้นแรงด้วยความรู้สึกตื่นเต้นปนกังวลเล็กน้อย เธอจอดรถหน้าบ้านหลังใหญ่ที่คุ้นเคย แต่วันนี้มันกลับดูแตกต่างออกไป บรรยากาศรอบตัวดูอบอุ่นและเป็นมิตรมากกว่าที่เคย เมื่อรินก้าวลงจากรถ แพรวาก็เดินออกมาต้อนรับด้วยรอยยิ้มที่สดใสกว่าเมื่อวานนี้มาก "คุณรินคะ มาแล้วเหรอคะ เชิญข้างในเลยค่ะ" "ขอบคุณค่ะ คุณแพรวา" รินยิ้มตอบ "บ้านสวยจังเลยค่ะ" "เข้ามาเลยค่ะ" แพรวานำรินเข้าไปในบ้าน ห้องนั่งเล่นถูกจัดเตรียมไว้อย่างสวยงาม โต๊ะอาหารตั้งอยู่กลางห้อง เต็มไปด้วยอาหารหลากหลายชนิดที่ดูน่ารับประทาน วิทย์กำลังยืนรออยู่ตรงนั้น เขามองรินด้วยสายตาอบอุ่น "ยินดีต้อนรับนะ ริน" วิทย์กล่าว พร้อมกับเดินเข้ามาสวมกอดเธอเบาๆ รินรู้สึกอบอุ่นในอ้อมกอดของวิทย์ เธอโอบกอดเขากลับอย่างไม่ลังเล "ขอบคุณค่ะ คุณวิทย์" "มาค่ะ เราไปนั่งที่โต๊ะกันดีกว่า" แพรวาเอ่ยชวน ทั้งสามนั่งลงที่โต๊ะอาหาร บรรยากาศดูผ่อนคลายกว่าที่รินคาดไว้ แพรวาเป็นฝ่ายชวนคุย เธอเล่าเรื่องราวต่างๆ เกี่ยวกับชีวิตประจำวันของเธอ สลับกับการถามไถ่เรื่องราวของริน รินเองก็ตอบสนองอย่างเป็นมิตร เธอพยายามทำตัวให้เป็นธรรมชาติมากที่สุด "รินคะ" แพรวาถามขึ้น "ฉันได้ยินจากคุณวิทย์ว่าช่วงนี้รินกำลังสนใจเรื่องการปลูกต้นไม้ใช่ไหมคะ" "ใช่ค่ะ" รินยิ้ม "รินกำลังหัดปลูกต้นไม้เล็กๆ น้อยๆ ที่คอนโดค่ะ มันทำให้รินรู้สึกผ่อนคลายดี" "ดีจังเลยค่ะ" แพรวากล่าว "ถ้ามีอะไรอยากปรึกษาเรื่องต้นไม้ มาถามฉันได้เลยนะคะ ฉันชอบปลูกต้นไม้เหมือนกัน" "ขอบคุณมากค่ะ" รินรู้สึกดีใจที่ได้เห็นแพรวาเปิดใจให้เธอ "เดี๋ยวรินจะขอคำแนะนำเยอะๆ เลยค่ะ" วิทย์มองทั้งสองคนคุยกันอย่างมีความสุข เขารู้สึกโล่งใจที่ความสัมพันธ์ของพวกเขากำลังจะดีขึ้น "อาหารอร่อยมากเลยค่ะ คุณแพรวา" รินเอ่ยชมหลังจากได้ลองชิมอาหารไปหลายอย่าง "ขอบคุณค่ะ ริน ชอบไหมคะ" แพรวาถามอย่างกระตือรือร้น "ชอบมากเลยค่ะ" รินตอบ "รสชาติกลมกล่อมมากๆ เลยค่ะ" "ถ้าชอบ เดี๋ยวครั้งหน้าฉันจะลองทำเมนูใหม่ๆ ให้ลองอีกนะคะ" แพรวากล่าว บทสนทนาดำเนินไปอย่างราบรื่น พวกเธอคุยกันในหลายๆ เรื่อง ทั้งเรื่องงาน เรื่องความชอบส่วนตัว แม้ว่าจะยังมีความเกร็งๆ อยู่บ้าง แต่ก็สัมผัสได้ถึงความพยายามของทั้งสองฝ่ายที่จะทำความเข้าใจซึ่งกันและกัน "คุณวิทย์คะ" แพรวาหันไปถามสามี "จำได้ไหมคะ ตอนที่เราไปเที่ยวทะเลด้วยกันครั้งแรก" วิทย์ยิ้ม "จำได้สิ ทำไมเหรอ" "ตอนนั้น... คุณวิทย์บอกว่าจะพาฉันไปดูดาวด้วยกัน" แพรวาพูด น้ำเสียงอ่อนโยนลง "แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ไป" วิทย์หันมามองแพรวาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด "ขอโทษนะที่รัก ฉันมัวแต่ยุ่งๆ กับงาน จนลืมไปเลย" "ไม่เป็นไรค่ะ" แพรวาตอบ "แต่ถ้ามีโอกาส... รินก็อยากจะไปดูดาวกับคุณวิทย์เหมือนกันนะคะ" รินได้ยินดังนั้นก็ยิ้มกว้าง เธอเข้าใจว่าแพรวากำลังพยายามสื่อสารอะไรบางอย่าง "ถ้าอย่างนั้น... พรุ่งนี้เย็น เราไปดูดาวกันไหมคะ" รินเสนอ "รินมีที่ที่สวยๆ อยู่ไม่ไกลจากนี่เลยค่ะ" วิทย์และแพรวาทั้งคู่มองหน้ากันด้วยความประหลาดใจ "จริงเหรอ ริน" วิทย์ถาม "จริงค่ะ" รินยืนยัน "เป็นที่ที่เงียบสงบมาก มองเห็นดาวชัดเจนเลยค่ะ" "เยี่ยมเลย" วิทย์ตบมือเบาๆ "งั้นพรุ่งนี้เย็น เราไปดูดาวกัน" แพรวายิ้มกว้าง "ขอบคุณนะคะ คุณริน" "ไม่เป็นไรค่ะ" รินยิ้มตอบ "รินก็อยากจะไปดูดาวเหมือนกันค่ะ" มื้อเย็นดำเนินต่อไปด้วยบรรยากาศที่อบอุ่นและเต็มไปด้วยความหวัง รินรู้สึกว่าเธอได้ทำสิ่งที่ถูกต้องแล้ว การได้มีโอกาสปรับความเข้าใจและสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับแพรวา เป็นสิ่งที่เธอปรารถนามาตลอด เมื่อถึงเวลาที่ต้องกลับ รินกล่าวลาแพรวาและวิทย์ด้วยความรู้สึกดีๆ "ขอบคุณสำหรับอาหารเย็นที่แสนอร่อยนะคะ" "ยินดีเสมอค่ะ" แพรวาตอบ "แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะคะ" "เจอกันครับ ริน" วิทย์กล่าว รินเดินออกจากบ้านหลังนั้นด้วยหัวใจที่เบาหวิว เธอรู้สึกว่ากำแพงที่เคยแบ่งแยกระหว่างเธอกับแพรวา เริ่มพังทลายลงทีละน้อย และมีเส้นทางแห่งความเข้าใจที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นมาแทนที่