หลังจากเหตุการณ์กับแพรวา รินก็รู้สึกใจคอไม่ดีอยู่พักหนึ่ง เธอเป็นห่วงความรู้สึกของแพรวา แม้ว่าเธอจะรู้ว่าวิทย์เลือกเธอแล้วก็ตาม ในตอนเย็น วิทย์กลับมาที่บ้านด้วยสีหน้ากังวล "มีอะไรหรือเปล่าคะ" รินถาม เมื่อเห็นแววตาของเขา วิทย์ถอนหายใจ "แพรวามาหาผมที่บริษัท" รินชะงัก "แล้ว… เธอพูดอะไรบ้าง" "เธอบอกว่า… เธอรู้เรื่องของเราแล้ว" วิทย์ตอบ "เธอเห็นรูป… แล้วเธอก็มาถามผม" "ฉัน… ฉันได้คุยกับเธอเมื่อช่วงบ่ายค่ะ" รินบอก "ฉันได้อธิบายทุกอย่างให้เธอฟังแล้ว" วิทย์มองหน้ารินด้วยความประหลาดใจ "คุณคุยกับเธอแล้วเหรอ" "ค่ะ" รินพยักหน้า "ฉันคิดว่าเธอควรจะได้รู้ความจริง" วิทย์เดินเข้ามาโอบกอดรินไว้แน่น "ขอบคุณนะ ริน" เสียงของเขาเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง "ผมรู้ว่ามันคงไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับคุณ" "ไม่เป็นไรค่ะ" รินตอบ "ฉันเข้าใจความรู้สึกของเธอ" "ผมเสียใจที่เรื่องมันวุ่นวายแบบนี้" วิทย์พูด "ผมควรจะจัดการเรื่องทุกอย่างให้เด็ดขาดกว่านี้" "ไม่หรอกค่ะ" รินปลอบ "บางที… บางทีมันก็ต้องใช้เวลา" "คุณจะไม่โกรธผมใช่ไหม" "ไม่ค่ะ" รินเงยหน้าขึ้นมองวิทย์ "ฉันเชื่อใจคุณ" วิทย์ก้มลงจูบริมฝีปากของรินอย่างอ่อนโยน "ผมรักคุณนะ" "ฉันก็รักคุณค่ะ" ทั้งสองใช้เวลาที่เหลือของวันด้วยกันอย่างมีความสุข รินรู้สึกว่าความสัมพันธ์ของพวกเขากลับมาแข็งแกร่งกว่าเดิม หลังจากที่ผ่านพ้นบททดสอบครั้งสำคัญนี้ไป อีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมา รินได้รับโทรศัพท์จากแพรวา "สวัสดีค่ะคุณแพรวา" รินรับสาย "สวัสดีค่ะคุณริน" เสียงของแพรวาฟังดูสดใสขึ้นกว่าเดิม "ดิฉันโทรมาเพื่อจะขอบคุณคุณค่ะ" "ขอบคุณเรื่องอะไรคะ" "ขอบคุณที่บอกความจริงกับดิฉัน" แพรวากล่าว "มันเจ็บปวดมากค่ะ… แต่ก็ทำให้ดิฉันได้เห็นความจริง" "ฉันดีใจที่คุณเข้าใจนะคะ" "ค่ะ… ดิฉันคิดว่าดิฉันจะขอไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ต่างประเทศค่ะ" แพรวาบอก "ดิฉันอยากจะลองหาความสุขของตัวเองดูบ้าง" "ขอให้คุณโชคดีนะคะ" รินอวยพรด้วยความจริงใจ "ขอบคุณค่ะ" แพรวาตอบ "แล้วก็… ขอโทษด้วยนะคะ ที่เคยทำเรื่องไม่ดีกับคุณ" "ไม่เป็นไรค่ะ" รินตอบ "เรื่องมันผ่านไปแล้ว" ทั้งสองวางสายโทรศัพท์ รินรู้สึกโล่งใจที่เรื่องราวระหว่างเธอกับแพรวาสิ้นสุดลงด้วยดี ในเย็นวันนั้น ขณะที่วิทย์กลับมาบ้าน เขาพบว่ารินกำลังเตรียมอาหารเย็นอย่างมีความสุข "วันนี้มีอะไรพิเศษหรือเปล่าครับ" วิทย์ถาม รินหันมายิ้มให้ "ก็พิเศษนิดหน่อยค่ะ" "อะไรเหรอครับ" "ก็… ฉันดีใจที่เราผ่านเรื่องยากๆ มาได้" รินตอบ "แล้วก็… ฉันอยากจะบอกคุณอีกครั้งว่า… ฉันรักคุณ" วิทย์เดินเข้ามาโอบกอดรินไว้แน่น "ผมก็รักคุณครับ" ทั้งสองใช้ชีวิตร่วมกันอย่างมีความสุข ความเข้าใจที่เกิดขึ้นใหม่ได้หลอมรวมหัวใจของทั้งสองให้เป็นหนึ่งเดียว อดีตที่เคยขมขื่นได้กลายเป็นบทเรียนล้ำค่า ที่สอนให้พวกเขารู้คุณค่าของความรักและความสัมพันธ์ที่แท้จริง จากนี้ไป เรื่องราวของรินและวิทย์จะดำเนินต่อไปบนเส้นทางแห่งความสุข ความเข้าใจ และคำมั่นสัญญาที่ไม่มีวันจางหายไป ตราบเท่าที่ยังมีเธอและเขายืนเคียงข้างกัน