อะไรคือความลับดำมืดในโลกธุรกิจของคุณใหญ่? และการปรากฏตัวของคุณวิรัช มีเจตนาแอบแฝงอะไร? **อรุณรัศมี** ยืนนิ่ง ตะลึงกับคำพูดของคุณวิรัช นักธุรกิจคู่แข่งของคุณใหญ่ ที่จู่ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมคำเตือนอันน่าหวาดผวา “เรื่องของคุณใหญ่… มันกำลังจะบานปลายไปมากกว่าที่คุณคิด” “บานปลาย… ยังไงคะคุณวิรัช?” อรุณรัศมีถามเสียงสั่น เธอไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงมาเตือนเธอ ยิ่งไปกว่านั้น เขาจะรู้เรื่องราวของคุณใหญ่ได้อย่างไร? คุณวิรัชกวาดตามองไปรอบๆ อย่างระแวง ก่อนจะลดเสียงลง “ผม… รู้ว่าคุณกับคุณใหญ่มีความสัมพันธ์กัน… และผมไม่อยากเห็นคุณตกอยู่ในอันตราย” เขาเว้นจังหวะ “คุณใหญ่… เขากำลังเข้าไปพัวพันกับเรื่องที่อันตรายมาก… เรื่องของ ‘แก๊งค์มังกรดำ’” ชื่อ ‘แก๊งค์มังกรดำ’ ทำให้ชื่ออรุณรัศมีเย็นวาบไปทั้งตัว ภาพข่าวอาชญากรรมที่เธอเคยเห็นผุดขึ้นมาในหัวอย่างรวดเร็ว เธอไม่คิดว่าคนอย่างคุณใหญ่ จะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับกลุ่มอาชญากรที่มีชื่อเสียงโด่งดังเช่นนี้ “แก๊งค์มังกรดำ… คุณแน่ใจหรือคะ?” เธอถามอย่างไม่เชื่อหู “ผมแน่ใจ” คุณวิรัชตอบเสียงหนักแน่น “ผมรู้ดีว่าคุณใหญ่กำลังทำอะไรอยู่… และผมก็รู้ว่าเขาทำไปเพื่อใคร… ผมคิดว่าคุณควรรู้ความจริงทั้งหมด… ก่อนที่จะสายเกินไป” “ทำไปเพื่อใคร…?” อรุณรัศมีทวนคำอย่างสงสัย “คุณวิรัช… คุณกำลังจะบอกอะไรฉัน?” “ผมจะบอกว่า… คุณใหญ่ไม่ได้เป็นอย่างที่คุณคิดเสมอไป” คุณวิรัชกล่าว “เขาเป็นคนอันตราย… แต่ก็อาจจะมีเหตุผลบางอย่าง… ที่เขาต้องทำ” ก่อนที่อรุณรัศมีจะได้ถามอะไรต่อ โทรศัพท์มือถือของคุณวิรัชก็ดังขึ้น เขาชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะพูดกับเธอ “ผมต้องไปแล้ว… คิดให้ดีนะอรุณรัศมี… อะไรคือสิ่งที่คุณต้องการจริงๆ…” เขาโยนคำถามสุดท้ายก่อนจะรีบขึ้นรถจากไป ทิ้งให้อรุณรัศมีที่ยืนงงอยู่เพียงลำพัง อรุณรัศมีกลับเข้าไปในบ้านด้วยหัวใจที่เต้นระส่ำ คำพูดของคุณวิรัชดังก้องอยู่ในหู ‘แก๊งค์มังกรดำ’… ‘ทำไปเพื่อใคร’… ‘คุณใหญ่ไม่ได้เป็นอย่างที่คุณคิดเสมอไป’… เธอพยายามรวบรวมสติ ความสับสนและความกลัวเข้าเล่นงานเธอจนแทบยืนไม่อยู่ เธอเดินไปที่ลิ้นชัก เปิดออกและหยิบจดหมายเก่าของภาคภูมิขึ้นมาอีกครั้ง ลายเซ็น ‘ภาคภูมิ’ และข้อความที่คุ้นเคย… “ผมจะไม่ยอมให้ใครมาพรากเธอไป… แม้แต่เจ้าชายจากแดนไกล” หรือว่า ‘เจ้าชายจากแดนไกล’ ที่ภาคภูมิพูดถึง คือ ‘คุณวิรัช’? แต่ถ้าเป็นเช่นนั้นจริงๆ ทำไมภาคภูมิถึงเขียนจดหมายฉบับนี้ให้เธอ? และทำไมคุณใหญ่ถึงต้องซ่อนจดหมายนี้ไว้? เธอเริ่มรู้สึกว่าทุกอย่างกำลังเชื่อมโยงกันอย่างซับซ้อน เกินกว่าที่เธอจะจินตนาการได้ ในขณะที่เธอกำลังครุ่นคิดถึงเรื่องราวต่างๆ อยู่ คุณใหญ่ก็เดินเข้ามาในห้องโถงด้วยท่าทีที่ดูเหนื่อยล้า “อรุณรัศมี… ยังไม่นอนอีกหรือ?” เขาถาม น้ำเสียงดูอ่อนโยนเหมือนเช่นเคย อรุณรัศมีชะงักไปเล็กน้อย เธอพยายามซ่อนจดหมายไว้ในเสื้อให้มิดชิด “เปล่าค่ะ… แค่คิดอะไรเพลินๆ” คุณใหญ่เดินเข้ามาใกล้ “ดูเหมือนเธอจะกังวลอะไรบางอย่างนะ… มีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า?” เขาถามด้วยแววตาที่ฉายแววเป็นห่วง อรุณรัศมีมองเข้าไปในดวงตาของคุณใหญ่ เธอเห็นความอบอุ่นที่เคยมีให้เธอเสมอ แต่มันก็มีเงื่อนงำบางอย่างที่ซ่อนอยู่… ความลับที่เขาอาจกำลังปิดบังเธอ “เปล่าค่ะ… แค่… คิดถึงเรื่องงานแต่งที่ผ่านมา…” เธอเลือกที่จะไม่พูดถึงเรื่องอื่น คุณใหญ่ยิ้มอ่อน “เรื่องนั้น… ปล่อยมันไปเถอะนะ… อดีตก็คืออดีต…” คำพูดของเขาทำให้เธอรู้สึกแปลกใจ… เขาดูเหมือนจะรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ “แต่… คุณใหญ่คะ” เธอเริ่ม “ทำไม… ตอนนั้น… ภาคภูมิถึง…” “พอเถอะอรุณรัศมี” คุณใหญ่พูดแทรกขึ้นทันที น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นจริงจัง “อย่าไปนึกถึงมันเลย… มันไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว” การปฏิเสธของคุณใหญ่ทำให้เธอสงสัยยิ่งขึ้น เขาพยายามปิดบังอะไร? เขาไม่ต้องการให้เธอรู้เรื่องอะไร? แล้วความจริงเกี่ยวกับ ‘แก๊งค์มังกรดำ’ และเบื้องหลังที่คุณวิรัชพูดถึง… มันเกี่ยวข้องกับคุณใหญ่มากแค่ไหน? “แต่หนูอยากรู้ค่ะ!” เธอตัดสินใจที่จะเผชิญหน้า “ทำไม… คุณถึงซ่อนจดหมายฉบับนั้นไว้คะ?” คุณใหญ่ชะงักไปเล็กน้อย สีหน้าของเขาเปลี่ยนไป แววตาที่เคยอ่อนโยนกลับเต็มไปด้วยความขัดแย้ง “จดหมาย…?” เขาถามเสียงแผ่วเบา “ใช่ค่ะ… จดหมายที่ภาคภูมิเขียนถึงหนู… ที่อยู่ในลิ้นชักนั้น” เธอพูดพลางชี้ไปที่ลิ้นชัก ใบหน้าของคุณใหญ่ซีดเผือด เขาค่อยๆ เอื้อมมือไปเปิดลิ้นชัก และเมื่อเห็นจดหมายฉบับนั้นวางอยู่ข้างใน เขาก็ทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างหมดแรง “ผม… ผมขอโทษ…” เขาพึมพำ “ผม… ไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังเธอ…” “แล้วทำไมคะ?!” อรุณรัศมีตะคอก “ทำไมคุณถึงทำแบบนี้?” คุณใหญ่เงยหน้าขึ้นมองเธอ ดวงตาของเขาแดงก่ำ “เพราะ… ถ้าเธอรู้ความจริง… เธอจะเกลียดผม… ตลอดไป…” ความลับอะไรที่คุณใหญ่กำลังปิดบัง? แล้วความจริงนั้น จะทำให้เธอเกลียดเขาหรือไม่? หรือแท้จริงแล้ว… ความจริงที่เขาปิดบัง อาจเป็นกุญแจที่จะไขปริศนาทั้งหมดในชีวิตของเธอ? เมื่อเห็นคุณใหญ่ในสภาพที่อ่อนแอเช่นนี้ อรุณรัศมีรู้สึกสงสารปนกับความสับสน เธอไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรต่อไป… เธอต้องการคำตอบ… แต่เธอก็ไม่อยากเห็นเขาเจ็บปวด ทันใดนั้นเอง เสียงโทรศัพท์ของคุณใหญ่ก็ดังขึ้น เป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย เขาหยิบมันขึ้นมาดูด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียดขึ้น ก่อนจะรับสาย “ว่าไง…?” “…” “อะไรนะ! เป็นไปไม่ได้!” สีหน้าของคุณใหญ่เปลี่ยนเป็นตื่นตระหนก “ตอนนี้… ที่ไหน?” “…” “ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้!” เขาพูดจบก็วางสาย หันมามองอรุณรัศมีด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความกังวล “อรุณรัศมี… ผมต้องไปเดี๋ยวนี้… มีเรื่องด่วนมาก… อย่าออกไปไหนนะ!” ก่อนที่อรุณรัศมีจะได้ถามอะไร คุณใหญ่ก็วิ่งออกจากห้องไปทันที ทิ้งให้เธอยืนงงอยู่กับคำพูดของคุณวิรัช และท่าทีที่เปลี่ยนไปของคุณใหญ่… อะไรคือ ‘เรื่องด่วน’ ที่ทำให้คุณใหญ่ต้องรีบร้อนออกไปเช่นนั้น? และมันจะเกี่ยวข้องกับ ‘แก๊งค์มังกรดำ’ หรือไม่? อรุณรัศมีรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังถูกดึงเข้าไปในวังวนของอันตรายที่มองไม่เห็น แล้วเหตุการณ์ร้ายแรงอะไรกำลังรอคอยคุณใหญ่… และตัวเธอเอง?