การค้นพบความจริงอันน่าเหลือเชื่อในครั้งนี้ ไม่เพียงแต่จะปลดปล่อยแพรวาและภาคินจากความทุกข์ทรมานที่เกิดจากความเข้าใจผิด แต่ยังเปิดประตูสู่ความสัมพันธ์ที่แท้จริงและบริสุทธิ์ระหว่างทั้งสองอีกด้วย ความรักของพวกเขาที่เคยเกือบจะพังทลายลง กลับกลายเป็นความรักที่มั่นคงและแข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิม "ภาคิน... หนูดีใจจริงๆ นะคะ" แพรวากล่าวพลางซบหน้าลงบนไหล่ของภาคิน "ดีใจที่ความสัมพันธ์ของเรา... มันไม่ใช่เรื่องต้องห้าม" ภาคินโอบกอดเธอแน่น "ผมก็ดีใจเหมือนกันแพรวา... ดีใจที่เราได้พิสูจน์ความรักของกันและกัน" เขาจูบที่หน้าผากของเธอเบาๆ "จากนี้ไป... ไม่มีอะไรจะมาพรากเราจากกันได้อีกแล้ว" คุณแม่ของภาคินกลับเข้ามาในห้อง พร้อมกับถาดน้ำชาที่ส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ "แม่หวังว่า... เรื่องราวในอดีตของแม่... จะไม่ทำให้พวกเธอต้องรู้สึกไม่ดีนะ" "ไม่เลยค่ะคุณแม่" แพรวารีบตอบ "หนูขอบคุณคุณแม่มากค่ะ ที่ยอมเล่าความจริงให้หนูฟัง" "แม่รู้สึกผิดที่ทำให้ทุกคนต้องมาเจอเรื่องแบบนี้" คุณแม่กล่าว "แต่แม่ก็ดีใจที่เห็นพวกเธอทั้งสองคน... ได้กลับมามีความสุขอีกครั้ง" ภาคินรับแก้วน้ำชาจากคุณแม่ "ขอบคุณครับแม่" เขาหันไปหาแพรวา "แพรวา... หลังจากนี้... คุณอยากให้ชีวิตของเราเป็นแบบไหน" แพรวาเงยหน้ามองภาคิน ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหวัง "หนู... หนูอยากใช้ชีวิตที่เหลืออยู่กับคุณ... สร้างครอบครัวของเรา... ที่เต็มไปด้วยความรักและความเข้าใจ" "นั่นคือสิ่งที่ผมต้องการเหมือนกัน" ภาคินยิ้ม "ผมอยากให้เราแต่งงานกัน... ใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน... และมีครอบครัวที่อบอุ่น... แบบที่เราทั้งคู่เคยใฝ่ฝัน" คำพูดของภาคินทำให้แพรวาถึงกับน้ำตาไหลด้วยความสุข "จริงเหรอคะภาคิน... คุณจะขอหนูแต่งงานจริงๆ เหรอ" "แน่นอนครับ" ภาคินตอบ "ผมรักคุณนะแพรวา... รักมากเกินกว่าจะรอได้อีกต่อไป" เขาหยิบแหวนวงเล็กๆ ออกมาจากกระเป๋าเสื้อ "คุณจะแต่งงานกับผมไหมครับ" แพรวายิ้มทั้งน้ำตา "หนูจะแต่งงานกับคุณค่ะภาคิน" เสียงปรบมือดังขึ้นจากคุณแม่ของภาคิน ท่านดีใจที่เห็นทั้งสองได้ลงเอยกันอย่างมีความสุข วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว งานแต่งงานของแพรวาและภาคินถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่าย แต่เต็มไปด้วยความรักและความอบอุ่น แพรวาในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ งดงามราวกับนางฟ้า ภาคินในชุดสูทสีเข้ม หล่อเหลาเกินคำบรรยาย ทั้งสองยืนเคียงข้างกัน สบตากันด้วยความรักและความเข้าใจ "ผมรักคุณนะแพรวา" ภาคินกระซิบขณะที่กำลังกล่าวคำสาบาน "หนูก็รักคุณค่ะภาคิน" แพรวาตอบ หลังพิธีแต่งงาน คุณแม่ของภาคินได้เล่าเรื่องราวทั้งหมดเกี่ยวกับคุณประจักษ์ให้แพรวาฟังอย่างละเอียด เรื่องราวของชายผู้เสียสละ ผู้ที่รักและดูแลเธอมาตลอด แม้จะไม่ใช่พ่อแท้ๆ ทางสายเลือด แต่ก็เป็นพ่อในทุกความหมายของคำว่าพ่อ "คุณประจักษ์... เขาเป็นคนที่ดีมากจริงๆ นะแพรวา" คุณแม่ของภาคินกล่าว "เขาตัดสินใจที่จะรับเธอเป็นลูก... โดยที่รู้ว่าเธอไม่ใช่ลูกของเขา... และเขาก็รักเธอเหมือนลูกในไส้... เขาอยากให้เธอมีความสุข... และนั่นคือสิ่งที่เขาทำมาตลอดชีวิต" แพรวาน้ำตาไหลพรากด้วยความซาบซึ้งในความรักของพ่อผู้ล่วงลับ "หนูจะไม่มีวันลืมความรักของคุณพ่อเลยค่ะ" ภาคินกอดแพรวาไว้แน่น "เราจะไม่มีวันลืมท่าน" เขากล่าว "และเราจะใช้ชีวิตของเราให้ดีที่สุด... เพื่อเป็นเกียรติแก่ความรักที่ท่านมีให้เรา" ชีวิตคู่ของแพรวาและภาคินเริ่มต้นขึ้นอย่างสวยงาม พวกเขาได้สร้างครอบครัวที่อบอุ่น เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและรอยยิ้ม แพรวาได้พบกับความรักที่เธอตามหามาตลอด และภาคินก็ได้พบกับหญิงสาวที่จะเคียงข้างเขาไปจนนิรันดร์ ความผูกพันระหว่างพวกเขาไม่ได้มีเพียงแค่ความรักฉันชู้สาว แต่ยังรวมถึงความเข้าใจในอดีตที่ซับซ้อน และความพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่งทุกอย่างที่จะเข้ามาในชีวิต ในที่สุด... แพรวาก็ได้ค้นพบว่า เธอหนีเขาได้... แต่หนีหัวใจตัวเองไม่ได้... และหัวใจของเธอก็ได้พบกับปลายทางแห่งความรักที่แท้จริง... ที่นี่... ที่ข้างกายภาคิน... ผู้ชายที่เธอรักหมดหัวใจ... ผู้ชายที่จะอยู่เคียงข้างเธอตลอดไป... ตราบจนนิรันดร์.